8 Faintatē p̄fidētis. ⁊ ſic pape pōderat̉ ītentio: velilliꝰ q hꝫ ptātē ab eo ꝯcedēdi indulgentias: iōꝓderūt tales indulgētie ſine ꝯfeſſoris ꝯceſſione. h̓ ille. Sanū tn̄ ꝯfiliū ē ꝙ de licētia ꝯfeſſoris ꝗs vtat̉ indulgētijs ꝯceſſis iudicio meo. q̄re ⁊c̄. Et addit idē Io. and. ꝙ effuſio ſāguīsxp̄i ē theſaurꝰ poſitꝰ ī ſcrinio eccl̓e: cuiꝰ claueshꝫ vicariꝰ xp̄i: ⁊ qn̄ vult aꝑit ⁊ cōicat. gͦ non dꝫeē ī arbitrio ꝯfeſſoris qͣꝫtū remiſſio īdulgētiarū oꝑet̉. Et dat ꝯſiliū vt dixi in pͥncipio huiꝟitatis ꝙ tales indulgētie reſeruent ī purgatorio. Et nō redimat penitēs pnīam iniūcta ꝑindulgētias: ſꝫ faciat ī charitate pnīaꝫ iniūctāNā ex vno pctō mortali multa ſequunt̉ ⁊ īcludunt̉: vt ī fornicatōe mendacio ⁊ ꝑiurio: ⁊ hͦꝓpt̓ circūſtantias pctī ꝗbꝰ pctū ſꝑ aggrauāturvt ī. c. oīs. de pe. ⁊ re. qͣre ⁊cͣ. Et h̓ ſufficiāt ꝓpn̄ti ꝟitate. ¶ Ꝙtū ad ttiā ꝟi. dico ꝙ eſt duplex opinio. Prima dicit ꝙ tales indulgētievalēt igͦrantibꝰ illas eſſe fictas. Et hͦ ꝓpt̓ eiusfidē: qꝛ fides ē ianua oīuꝫ indulgētiaꝝ ⁊ oīuꝫſacroꝝ eccl̓e. exͣ de p̄ſbytero nō baptizato. c. j.¶ ª opinio dicit ꝙ nō valēt cum ſint in deceptione aīaꝝ. Nō intēdo iſtā maͣm vētilare ꝓpter quorūdā eccl̓as ꝗ hmōi indulgētias nonhabēt niſi ẜm cōem opinionē vulgi. qͣre ⁊cͣ.¶ De actu ꝓpͥo īdulgentiaꝝ. ¶ Cōcl̓o t̓tia.Tcipe t̓tiā ꝯcl̓onē vꝫ. Lꝫ indulgētieſint in pctōꝝ remediū ſuū: tn̄ ꝓpͥu reꝗrūt actū: Ubi tres inꝗramꝰ ꝟitatesQuaꝝ pͥma ē iſta. Utrū indulgētie reꝗrantactū an ſufficiat ſola volūtas. 2ª ꝟi. eſt an vauielꝫ cthleant indulgētie quas vnus ꝓ alio accipit. 3ꝟi. eſt. an ſit licitū facere indulgētias ꝓ tꝑaliſubſidio. ¶ Ꝙͣtum ad pͥmā dixerunt ꝗdam ꝙqn̄ ꝗs impotens ē ad faciendū illud qd̓ induigentie ſonant ꝙ excuſat̉: ⁊ ſufficit ei bona volūtas. ſed iſta opinio non ē vera: vnde beatTho. in. 4. di. 20. ar. 5. q. 3. dicit ꝙ non exn̄teIdi. cutabꝯditiōe nō ꝯſeꝗtur illud qd̓ ſub ꝯditione dat̉:vn̄ cū indulgētia dat̉ ſub hac ꝯditione ꝙ aliꝗsaliꝗd faciat vel det: ſi illud nō exerceat īdulgētiā nō ꝯſeꝗtur. Et dn̄s Bona. ī. 4. di. 20. adduc̄ hāc rōeꝫ: qꝛ qn̄ ē aliꝗs actꝰ ꝗ qͦ ad meriturreſpicit volūtatē ⁊ actū: nō ſufficit ad illud meritū ꝯſequēdū ſolā volūtatē hr̄e. ꝟbi gr̄a: hocmādatū. honora pr̄em ⁊ mr̄em reꝗrit voluntatē ⁊ actū. ſi ꝗs ſolū volūtate honoret n̄ īplet mādatū: nec ꝯſeꝗt̉ meritū impletionis mandatiCū aūt īdulgētia reſpiciat volūtatē ⁊ actū: niſi.48 26alia cōditio apponat̉: pꝫ ꝙ nō ſufficit ſola volūtas. Nec ſeꝗtur ꝙ debeat ibi valere cū alit̓ facere nō pōt. qm̄ pauꝑ ē: iō elenioſinā dare nōpoteſt: aut infirmus: iō ꝑſonalit̓ accedere nonpōt: qm̄ nullꝰ hꝫ arbitriū .sͣ. volūtatē inſtituētis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s eiꝰ volūtatē ad aliū ſenſuꝫ mutaronō pōt. Si gͦ īſtituēs dixerit ꝙ ꝗcūqꝫ ierit l̓ ſicfecerit ⁊cͣ. nō valēt īdulgētie niſi ſic faciēti ⁊ n̄volēti tm̄. Et ſi qͣris ad ꝗd gͦ valet tal̓ bona volūtas dicit p̄dictus doctor ꝙ valet ad augumētū charitatis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s cōtritionis ⁊ dimiſſiōispene: ſꝫ nō illiꝰ qͥ ꝑ indulgētias lꝫ vulgares īdicatores oppoſitum predicēt. Et beatꝰ Tho.vbi ſupͣ facit hanc rōnem. Remota cauſa remouet̉ effectus. Si gͦ aliꝗs non facit pro quoindulgētia dat̉: qd̓ ē indulgētie ca: indulgentia non ꝯſeꝗtur. cōcordant cōiter oēs. ¶ Ꝙtum ad ẜam ꝟi. dico ꝙ aliqui dixerunt ꝙ ſicutvnus ꝓ alio ſatiſfacere pōt. ita indulgentiamaccipe. pꝫ ꝯn̄a: quia ſicut ſatiſfactio ita īdulgētie ordinant̉ ad ſatiſfactionē pctōꝝ. Qd̓ tamēimprobāt oēs. Et rōnem aſſignat btūs Tho.vbi ſupͣ dicēs ꝙ ꝓpͥum opus poteſt ꝗs ꝑ intētioneꝫ cuicunqꝫ voluerit applicare. ſatiſ factioautem cum ſit ꝓprium opus: poterit quis cuivoluerit per intentionem ſuam applicare ⁊ ſicꝓ alio ſatiſ facere. Indulgentia autē nō eſt ꝓprium opus: ſed eius qui dat indulgentiā qd̓opus ipſe applicat ꝑ intentionē ad hūc vl̓ illūꝗ ſic fecerit ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s non pōt ꝗs hāc intentionem ad alteꝝ trāſferre. Si tn̄ ſic fieret indugētia: vt ꝑ hͦ fac̄: vl̓ ꝓ qͦ ſit: valebit certe indulgentia. h̓ ille. qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtum ad tertiaꝫ dicoẜm btm̄ Tho. vi. sͣ. ar. 3. q. vl. ꝙ tꝑalia ad ſpiritualia ordinant̉. qꝛ ꝓpt̓ ſpūalia tꝑalibꝰ vti debemus. Et iō ꝓ tꝑalibus ſimpl̓r indulgentiafieri non poteſt. ſꝫ ꝓ tꝑalibꝰ ordinatis ad ſpūalia. Et ꝓpt̓ hoc patet ꝙ nō eſt ſimonia: qꝛ nōdat̉ ſpūale ꝓ tꝑali. ſꝫ ꝓ ſpūali. Et aliqn̄ ēt dat̉indulgētia ꝓ ſpūali bono ſine hͦ medio tꝑaliūbonoꝝ ſic̄ cōit indulgētia dat̉ p̄dicātibꝰ crucēſic̄ crucē accipiētibꝰ. h̓ btūs Tho. Caueant tn̄p̄dicatores ne īdulgētias īdiſcretas p̄dicēt: vtpꝫ in clemē. j. de puile. religio. vbi ſic dicitur.Quibus .ſ. religioſis etiā ī ꝟtute ſcē obedientie ⁊ ſub interminatione maledictiōis et̄ne diſtrictius inhibemus ne ī ſermonibꝰ ſuis eccl̓arū p̄latis detrahāt. aut ēt retrahāt laicos ab eccleſiaꝝ ſuaꝝ frequentia vl̓ acceſſu. ſeu īdulgētias ꝓnūcient indiſcretas ⁊cͣ. h̓ ibi. Sꝫ ꝗd dicē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten