tatibꝰ qm̄ ſides nr̄a nihil īdignū aut male ſcm̄tāqͣꝫ digᵐ ⁊ bn̄ ſcm̄ putat. Damaſcenꝰ .n. vbis: Et dic̄ Bona. ī. 3. di. 9. ponūt hāc ꝯcl̓oꝫ ꝙcuilꝫ imagī tal̓ ē exhibendꝰ honor qͣlis dēt̉ reicꝰ ē imago: vn̄ imagini xp̄i latria reddat̉: imagini ꝟgīſ hyꝑdulia: ⁊ imagī alioꝝ ſcōꝝ duliaaudi Dama. vbi. sͣ. Qm̄ ꝗ aduerſū nos ꝯqͥrūtur adorātes ⁊ orantes ſaluatoris nr̄i ⁊ reginenr̄e ⁊ dei genitricis imaginē āpliꝰ āt ⁊ reliqͦrūſcoꝝ ⁊ miſtroꝝ xp̄i audiāt ꝙ a pͥnꝰ deꝰ hoēꝫ ẜꝫꝓpͥaꝫ imagine fec̄. Cuiꝰ igr̄ gra nos ad īuiceꝫadoramꝰ niſi ꝙ ẜm imaginē d̓i ſci ſumꝰ vt .n.ait dei ſorꝰ ⁊ magnꝰ ī dīnis baſilijs imagīs honor ad ꝓtotipū ꝑuēit .i. exēplat. Prototipū ātē qd̓ imagiat̉. ex qͦ qd̓ deriuat̉ fit. h̓ ille. Ad qrū declaratōeꝫ noͣndū ꝙ imāgīes ſcōꝝ triplicirōe īuēte ſt̄ .ſ. ꝑꝑſimpliciū ruditatē ꝑꝑ deuotionis tepiditatē: ⁊ ꝑꝑ mēorie labilitatē. Pº ꝓpt̄ ſimpliciū ruditate: vt ſ ſimplices ꝗ lr̄as neſciūt ī picturis ⁊ ſculpturis tāqͣꝫ ī ſcripturis fidei rire miſteria legē poſſint. hāc rōnem tāgitDania. vt. sͣ. dicēs ſic. Q deꝰ ꝑꝑ viſcera mīeſue ẜm ꝟitatē ſcūs ē hō ꝓpi̓ nr̄am ſalutē nō vtAbrahe viſus ē in ſpē hoīs: nō vt ꝓph̓is: ſedẜꝫ ſb̓aꝫ verꝰ ſactꝰ ē hō: ⁊ ꝑābulauit t̓rā ⁊ cū hoīb ꝯuerſatꝰ miracula fec̄: crucifixꝰ ē: paſſus ē:reſurrexit: aſſūptꝰ ē: ⁊ oīa ẜm ꝟitatē fcā ſūt ⁊viſa ſūt ab hōibꝰ. Scripta ſt̓ ꝗdē ad memoriā⁊ doctrinā nr̄aꝫ tūc n̄ pn̄tiū vt n̄ vidētes audiētes ⁊ credētes pociaur btītudinē dn̄i. qꝛ ꝟo n̄oēs noſcūt lr̄asnꝫ lectōi vacāt. pr̄es excogitauer̄t velut qͥſdā triuphos ī imagībꝰ hͦ ſcribe. h̓ille. Hec ēt rō tāgit̉ ī decretꝭ de ꝯfe. di. 3. c. jlatū. vbi dr̄ ſi circa mediū capl̓i. Aliud ē .n. picturā adorar̄. alid̓ ꝑ picture hiſtoriā qd̓ ſit adorādū adiſce̓. Nā qd̓ legētibꝰ ſcriptura hͦ idiotis p̄ſtat pictura cernētibꝰ: qꝛ ī ipſa igͦrātes vidēt qd̓ ſeꝗ deant. In ipſa legūt ꝗ lr̄as neſciūtvn̄ ⁊ p̄cipue legē neſciētibꝰ ꝓ lectiōe pictura ēh̓ ibi. Et ſt̉ ꝟba Breg. 2º īuēte ſt̓ imagīeſpt̓ deuotōis tepiditatē. Excitāt̉ .n. ad deuotionc̄ mētꝭ xp̄i ſideles ꝯſiderātes ex talibꝰ picturis qͣ ⁊ qͣꝫta deꝰ ꝓpt̓ nos fec̄ ⁊cͣ. 3º īuēte ſt̓ ꝑimēorie labilitatē. his .n. recordāur pt̄itoꝝ ſic̄rōne fiebāt archi triūphales ī mēoriā alicꝰ magni viri. Hec rō tāgit̉ ī decretꝭ. de ꝯſe. di. 3. qvenerabiles vbi dr̄ ſic. Venerabiles imagīesxp̄iani n̄ deos appellāt nꝫ ẜuiūt eis vt dijs: nꝫſpē ſalutꝭ ponūt ī eis: nꝫ ab eis ſpectāt futurūiudiciū. Sꝫ ad mēoriā ⁊ recordatōꝫ pͥmitiuoꝝvenerāt̉ eas ⁊ adorātꝭ. h̓ ibi. His ſic dedaraad obiecta rn̄deamꝰ. Et pͦ ad pͥmā rōneꝫ ꝙ iōan̄ īcarnatōꝫ dei imagīes fieri ꝓhibitū eſt: qtūc deꝰ ẜm ꝓpͥā naͣm īfigurabil̓ erat. ſꝫ poſteaqn̄ carnē aſſūpſit figurabil̓ extitit ẜm ipſā nāꝫaſſūptā. Et ẜm naͣm dīnā ītelligit̉ dcm̄ Dam.ꝙ īſipīe ſūme ⁊ īpietatꝭ ē figurare qd̓ dīnū ē.Hīc in veti teſtō n̄ erat aſſūptꝰ imagīs vſus.Ad ẜam rōeꝫ dico ꝙ creatura viuēs nobilio:⁊ dignior ē n̄ viua nobilitate reali: ſꝫ imagīes⁊ pictur ſignificatōe: qꝛ res ꝑui valoris qnꝫ rēoptimā r̄pntāt. vn̄ Dam. vbi sͣ. Quapropt̓ n̄ẜm mētē hn̄tes dn̄i paſſiōeꝫ .i. nō recordātesimaginē xp̄i crucifixiōiſ vidētes ⁊ ſalutarꝭ paſi oīs ī remēoratōꝫ vēiētes ꝓcedētes adoramꝰn̄ maͣm ſꝫ imaginatū quēadmodū nꝫ euāgelimaꝫ nꝫ crucꝭ maꝫ adoramꝰ: ſꝫ tipomā .i. figuratōꝫ. Sil̓r ⁊ dei gētricꝭ imagīs n̄ maꝫ: ſꝫ figurā adoramꝰ. hono .n. ꝗ ē ad ipſā ad eū ꝗ eūꝗ ex ipſa īcarnatꝰ ē reducit̉. Sil̓r ⁊ ſcōrū certamīa erigētia nos ad fortitudinē ⁊ imitatōeꝫ ⁊zelū ꝟtutꝭ eoꝝ ⁊ gl̓aꝫ dei. honor ꝗ ē ad deuotos ꝯẜuos dei hꝫ demōſtratōꝫ beniuolētie qͥ ēad cōeꝫ dn̄atorē ⁊ imagīs bonoſ ad ꝓtotipū .i.exēplar ꝑuēi. hͦ ille. Cū gͦ adorat̉ imago: n̄ adorat̉ rōe ſue realitatꝭ: ſꝫ rōe ſui ſignificati. Etſi abijciaſ creat̉e oēs ſt̓ veſtigiū dei: ⁊ tn̄ n̄ adorant̉ imagīes ⁊ pictur n̄ ſt̓ veſtigiū dei: gͦ a fortiori n̄ dēnt adorari. Dico ꝙ ꝯn̄a n̄ vꝫ: qꝛ oēscreature ītellectui nr̄o pͦ repn̄tāt ſe: dein deū:cꝰ ſt̓ veſtigiū. n̄ ſic āt ī figurꝭ ⁊ picturꝭ: qm̄ n̄ pͦſe: ſꝫ figuratū repn̄tāt. Inqͣꝫtū .n. rec ſt̓ qͥdaꝫres bn̄ ſe pͦ repn̄tāt: ſꝫ īqͣꝫtū figure ſt̓ rep̄ntāt.pͦ eū cuiꝰ figure ſt̉: ⁊ iō ip̄e adorat̉: n̄ ille. Silidr̄ ad illud de aīa qm̄ pͥus ſuaꝫ entitatē qͣꝫ deiimaginē repn̄tat. ⁊ iō nō ē ſil̓e. qͣre ⁊cͣ. Et iſtaſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓o ⁊ pͥma ꝑte huiꝰ ẜmonis¶ De incōtamīatōe carnis xp̄i. ꝯſideraº 2ª.Ecūdo loco criſti ieſu carnis īcōtamīationē videamꝰ. Ubi tres ꝯcl̓os ſubiūgamꝰ vꝫ. Prīa ꝯcl̓o ē iſta. Tali ac tāto ī ſua ꝯceptōe fuit xp̄s ieſus p̄uilegiodecoratꝰ: vt oī plenitudīe gr̄e fuerit redimitꝰ2 ꝯº ē. ⁊ ſi xp̄s fuerit oī gr̄a decoratꝰ: nunqͣꝫfuit tn̄ ſcīficatꝰ.3º ꝯº ē. Tāta fuit ipſa gr̄a xp̄sfortificatꝰ vt nūqͣꝫ ullo vitio fuerit ꝯtaminatꝰ.De plenitudīe gr̄e xp̄i. Cōcl̓o pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. Ubi tres inꝗͣra