plice utellc̄ꝫ .ſ. poſitiuū ⁊ negatiuū. Intellectcertū ē ꝙ poſſibile ē ꝙ hr̄et gͣtiā eqͣlē aīe xp̄i. ⁊la pr̄is īcarnati eqͣl̓ eēt ⁊ n̄ mtnor. Sēſꝰ negatiuꝰ ē ꝙ nulla alia gr̄a qͣ ē l̓ fuit l̓ poſſibiliſ ē cēexcedit exceſſit l̓ excede̓ pōt gͣtiā xp̄i: ⁊ h̓ ſēſuscollata aīe xp̄i vt maior creari n̄ poſſet. qͣre ⁊cͣ.ꝓfec̄ ī ſapīa ⁊ alijs ꝟtutibꝰ: nō qͦ ad ſe: ſꝫ qͦ adnoſdū .ſ. nob̓ ſapīaꝫ ⁊ grē mūera ẜꝫ ꝓceffū ctatis magꝭ ac magꝭ patefaciebat. vn̄ Greg. ī qͣdā omcl̓. ait. Iuxͣ hoīs naͣꝫ ꝓficiebat ſapīa noꝙ ip̄e ſapiētior eēt ex ꝑte ꝗ a pͥma ꝯceptōis hora ſpū ſapīe plenꝰ ꝑmanebat: ſꝫ ꝙ cādē qͣ plenus erat ſapīaꝫ cetis ex tꝑe paulatī demoſtrabat. ⁊c̄. h̓ ille. Ego āt ad pleniorē iſtiꝰ maͣe noticiā pono tres ꝯcl̓ones. Prīa ē. ꝙ xp̄s ẜꝫ ſapiētiā ⁊ ſcīaꝫ ⁊ ꝟtutes īcreatas ꝓfice̓ n̄ potuitpꝫ iſta ꝯcl̓o qꝛ cū xp̄s ſit deꝰ ẜꝫ ea qͣ dei erāt ꝓfice̓ nō pot̓at. Scīa .n. dei ⁊ alie ꝑfectiōes nec¶ Scd̓a ꝯcl̓o ē. ꝙ xp̄s ẜꝫ aīaꝫ nō pot̓at ꝓfice̓nec grā nec ſapīa nec aliꝗbus ꝟtutibꝰ infuſushec ꝯcl̓o pꝫ ex p̄cedēti ꝟitate. Si .n. a pͥncipionꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. c. An xp̄s ad inſtāti ſue ſue ꝯꝯceptōis fuerit oī gr̄a plenꝰ. 2ª ꝟi. ē: an xp̄s īꝯī virtiꝟtutibꝰ ⁊ ſcīa ꝓfecerit. 3ª ꝟi. ē: an ſic̄ xp̄o n̄ ēpatꝰ ſpūs ad mēſurā i a n̄ ſit data ei oīpotēª ad abmēſurā. ¶ Ꝙtū eſt pͥª ꝟi. dico ẜm mgr̄ꝫ ſnīarū i. 3. di. 13. c. j. ꝙ fic. vn̄ dic̄ ſic mgr̄ ad lr̄am.Pretea ſciēdū ē xp̄m ẜm hoīcꝫ ab ipſa ꝯceptione gr̄e plenitudinē accepiſſe cui ſpūs datꝰ eſtn̄ ad mēſurā: ⁊ ī qͣ plenitudo dīnitatꝭ corꝑal̓rhitat: ita ꝟo hītat: vt Aug. ait ad Dardanū ꝙoī gr̄a plenꝰ ē. Et ꝯfirmat paꝝ īfra. hͦ ꝑ hiercmie dcꝫ. ⁊ dic̄ ſic. vn̄ rc̄e hiere. dic̄. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ t̓rā. mul̓r circūdabit viꝝ. qꝛ ī vioꝟgīs ꝑſectꝰ vir extirit n̄ ſolū ꝑꝑ aīaꝫ ⁊ carnē:ſꝫ ēt ꝑꝑ ſapīaꝫ ⁊ gͣtiā qͣ plenꝰ erat. Et pn̄t adduci alie aucͣtes faciētes ad ꝓpoſitū: audi Io. c. j.plenū gr̄e ⁊ ꝟitatꝭ. ⁊ eo. c. de plenitudīe eiusoēs accepimꝰ gͣtiā. Et ad Col. 2. In ipō hītatoīs ē lenitudo dīnitarꝭ corꝑal̓r: ⁊ eſtꝭ ī illo repleti ⁊cͣ. Ad decl̓atōꝫ tn̄ iſtoꝝ ego diſtiguo ꝙiſta ꝓpoſiº .ſ. gr̄a fuit xp̄o collata ī ſūmo hꝫ dupoſitiuꝰ ē vt ſit ſēſꝰ. gr̄a xp̄o collata fuit ī ſūmot. ꝙ gr̄a xp̄i fuit tāta ꝙ ē maior oī gr̄a poſſibiliEth̓ſēſus ē falſꝰ. Nā ponamꝰ hͦ .ſ. ꝙ ſit poſſibile ex aliqͣ aliaꝝ dīnaꝝ ꝑſonaꝝ cāne aſſumētꝑ ꝯn̄s gr̄a xp̄i n̄ ē maior oī gr̄a poſſibili qm̄ ilē verꝰ. Et hͦ ē qd̓ mgr̄ vbi s ait ꝙ tāta gr̄a fuit¶ Etū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ mgr̄ vbi sͣ dic̄ ꝙ xp̄saugeri nec diminui pn̄t: vt pꝫ pͦ ſnīaꝝ. diſ. 39. h
p̄is fuit plenꝰ oī gratia ⁊ oī ſapīa: etꝙ ẜm eā ꝓficē nō potuit. Indetoēs theſauriſa īe ⁊ ſcīe d̓iē ꝙ ꝙ aīa xp̄i ꝓfec̄ ⁊ creuijnō ꝙ ī xp̄o fuit duplex naͣ.z. ſē. di. 5. ⁊ ꝑ Dam̄. li. 3.nqͣtū igr̄ hō ꝑfectꝰ ncc̄e ēoēs ad hoīs rōeꝫ ſpectāē hoīs ꝑfectio: vtꝫ .3. d̓Cū āt lum̄ ītellectꝰ agenſantaſmata illumināda:putare a ꝯditōibꝰ maͣlibꝰ.us eēt: pꝫ ꝙ ſic ī eo ordinaj ꝑfectio naͣlis xº defuiſſꝫ.ū ꝑ tale lum̄ xꝰ nō potuiſſiue. Iſta rō ē btī Th. ꝑn̄ſ Bon̄. in. 3. di. 13. dicdicentꝭ xᵐ ꝓfuiſſe ẜꝫ huxp̄i ext̓ior ꝟaciter ꝓſec̄ꝑim̄talē. Et hͦ vt ī eo ꝓ. Un̄ qͣꝫuis nō poſſꝫ xꝰufficiāt. pro pª ꝯcl̓one.iſti. ¶ Concluſio ſecunda.ꝫ ſimplicꝭ notitie: tn̄ qꝛnouo ꝯuertebat̉ ad qd̓cognitōe exꝑiētie dr̄ ꝓis xꝰ didicit ex his qͥ. p.¶ Ꝙtū ad t̓tia vi: di4. mouet iſtā difficultaqͣre xp̄s nō dedit ei ptāRn̄deri pōt qꝛ naͣl̓r cao data ē ei fine mēſura.ſace̓ oīa q̄ deuſ facit. net. h̓ ille. On̄ lꝫ deꝰ de poͣre xp̄o potentiā talē: nōxp̄s inqͣꝫtū creatura. vn̄dei: ſed ex ꝑte xp̄i inqͣꝫꝯͣ Luc̄ .i. dr̄ ꝙ erit macabit̉. Iſta magnitudois: qꝛ an̄ magnus eratLuc̄. ꝙ illa aucͣtas ſic ī⁊ potentiā quā dei filiuſte acepturus. Ecce ꝙinqͣꝫtuꝫ hō accepiſſe pohēbat. Hnic difficultailla verba referenda ſt̄n vna in xp̄o ꝑſona eētmꝑ ⁊ naͣl̓r oīpotentiamoīs nō ſemꝑ fuit opͥs: ſednt̉ oēs auc̄tes qͥ rp̄ꝫ oīpo