poliꝰ voluit icarnari. hoc on̄dit Anſclmꝰ vbis. dicēs. Cōueniētiꝰ ſonat filiū ſupplicare pr̄iqͣꝫ aliā ꝑſonā. 3ª nō ſumit̉ ex ꝯſideratione frugus reꝑatōis. Ad hͦ .n. īcarnatio ordinat̉ vt ſimꝰ filij dei. ⁊ cū oē poſteriꝰ reducat̉ ad ſuū prius: ꝯgruū fuit ꝟbū potiꝰ īcarnari ꝗ ē pͥmꝰ naͣtſiliꝰ. hͦ ēt on̄dit btūs Aug. 3. de tri. vt hō inꝗtex deo naſce̓t̉. pͦ ex ipſo natꝰ eſt deꝰ. O portuitn. vi ꝑ illū efficerent̉ filij adoptiui ꝗ ē filiꝰ naͣl̓q̄re ⁊cͣ. Si āt a me aīa introgas ⁊ dicas. tu prAmbroſi hͦd tibi vr̄. qͣre dic mihi potiꝰ ꝟbū incarnari voluit qͣꝫ aliqͣ aliaꝝ ꝑſonarū. Breuit̓dico ꝙ ſi alia ꝑſona carnē aſſūſiſſꝫ pl̓a īcōuēiētia ſecuta eēt. Prīo qͣdā trinitatꝭ ꝯſuſio: dūpl̓es filij ī tuitate dice̓nt̉. 2º qꝛ naſce̓t̉ q̄dā cqͣlitatꝭ dīnunio: dū duo filij eēt ī trinitate qͦrumvnꝰ hr̄et excellētiorē nobilitatē alto. 3º qꝛ ēt naſcēt̉ qͥdā oppoſitorū indiſtīctio: qꝛ tūc idē filigenuꝰ ⁊ nō gēitꝰ dice̓t̉ vt pꝫ. ⁊ ſil̓r multa alia īcōueniētia ſecuta eēt: iō ꝯgruētiꝰ fuit filiū incarnari. qͣre ⁊cͣ. ⁊ iſta ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓oc.De ꝑfectiſſima operationē carnis xp̄i.Concluſio ſecunda.Tcipe ſam ꝯcl̓onē vꝫ. Sic̄ nulla caroē ꝑfectior aūt poſſibil̓ eē ita ꝑfectiꝰ inſuo ſuppoſito nulla oꝑata ē ſic̄ eiꝰ gl̓oſa caro. Ubi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ēiſta. Quis fuit mediū ⁊ mediator ad faciēduꝫpacē int̓ dcū ⁊ hūanā naͣꝫ. an̄ .ſ. xp̄s ẜm ꝙ dean xp̄s ẜm ꝙ hō. 2ª ꝟi. ē. Que fuit p̄cipua cāſi. Sedo crꝯſideriumiſtiꝰ īcarnatōis. 3ª ꝟi. ē. Quare tm̄ diſtulit incarnari. Ꝙtū ad pͥmā dico ẜm Bona. ī. 3. di.i9. ꝙ aliud ē eē mediū: ⁊ alid̓ ē eē mediatoremMediū .n. dic̄ cōicātiā cū extrēis mediator ātnō. ſꝫ dic̄ officiū recōciliatoris. Si gͦ q̄ris qͣlit̓xp̄s fuit mediꝰ diſtīguēdū ē. qꝛ aliꝗd eē medium t̓plicit̓ ꝯtingit. Prīo ꝙ due naͣe cōcurrātī vnā naͣm: ita ꝙ ex ill̓ duabꝰ naturis fiat vnaitia naͣ: ⁊ hͦ mō necͣ xp̄s nec ꝗcqͣꝫ aliud mediuꝫeē pōtint̓ dīnā ⁊ hūanā num. 2º ꝙ due naͣe cōcurrāt ī vnū ſic̄ ī vnā ꝑſonā: ⁊ hͦ mō xp̄us dimediū inqͣꝫtū ipſe ē vna ꝑſona ī duabꝰ nais.3ꝰ ꝙ due ꝓpͥetates ꝯformes duabꝰ naͣis ī vnūꝯcurrāt: ⁊ hͦ ēt mō xp̄s ē mediū int̓ naͣꝫ dīnaꝫ⁊ hūanā. Sil̓r .n. duas ꝓpͥctates hēat .ſ. mortalitatē ⁊ btītudinē. mortalitate ꝗdē cū hōibꝰ:biitudīc ꝟo cū deo ipſo cōuenichat. ⁊ ſic pate tquo xp̄s fuit mediū int̓ hūanā naͣꝫ ⁊ dīnā. Sāt q̄ris ẜm quā naͣꝫ xp̄s fuit mediator. dicocū mediator dicat offm̄ recōciliatoris vt dc mPe pr 45Et recōciliator dꝫ differre ab hia qͥs tccōciliaxp̄s nō erit mediator ẜm naͣꝫ dīnū: qꝛ ẜm illāci fit recōciliaº. ſꝫ ẜm naꝫ hūanā ī qͣ pōt recōciliare ẜm ꝓpͥetates diuerſas ī ꝗbꝰ cōicat eū d̓oipſo ⁊ hoīe. Iuſticiā .n. hēbat ⁊ īnocētiā ī qͣ cōueniebat cū ipſo deo ⁊ mortalitatē ī qͣ ꝯueniebat cū hoīe. Et dū mors iuſticie ꝯiūgit̉ ī codehō pctōr ⁊ mortal̓ ꝯſiderat̉ cū deo iuſto ⁊ īmoͣtali. In̄ ait apl̓s ad Ro. 3. Cū eēmꝰ inimici recōciliati ſumꝰ deo ꝑ mortē filij eiꝰ. q̄ ꝟba mgiſnīaꝝ ī. 3. di. 19. ſic exponit ī. c. ꝗ ſolus. vbi ſicait. qd̓ nō ſic ītelligēdū ē ꝙ ei nos ſic recōciliauerūt xp̄s vt īciꝑet amare qd̓ oderat fic̄ recōciliat̄ inimicꝰ inimico vt deinde ſint amici ꝗ̄ an̄ ſeoderāt. ſꝫ nos iā deo diligēti recōciliati ſumꝰ.Sꝫ quō diligēti nos deo recōciliati ſumꝰ. Reſpōdeo ꝓpt̓ pctm̄ cū eo hēbamꝰ īimicitias quihēbat erga nos charitatē: ēt cū īimicicias exercebamꝰ aduerſus eū oꝑando iniꝗtatē. Ita gͦ īīmici eramꝰ deo ſic̄ iuſticie ſunt inimica pctā ⁊iō zemiſſis pctīs tales inimicicie finiunt̉. ⁊ recōciliant̉ iuſto qͣs ipſe iuſtificat. xp̄s gͦ dr̄. mediator eo ꝙ mediꝰ int̓ deū ⁊ hoīes ipſos recōciliat d̓o. Recōciliat .n. dū offēdicl̓a hoīuꝫ ab oculis d̓i tollit .i. dū pctā delꝫ ꝗbꝰ deꝰ offedebat̉: ⁊nos inimici eiꝰ eramꝰ. h̓ ille. Sꝫ ididē mgr̄ pp̄dcā ꝟba mouet iſtā difficultatē. Cū pcta deleat nō ſolū filiꝰ: ſꝫ ⁊ pr̄ ⁊ ſpūs ſcūs qͦꝝ deletionr̄a ē recōciliatio ad deū. qͣre gͦ ſolꝰ filiꝰ dr̄ mediator. Ait .n. apl̓s. j. Cor. 5. deus erat ī xp̄omūdū ſibi recōciliāſ. cū igr̄ recōciliet. qͣre gͦ nōdr̄ mediator. Et rn̄det ꝙ iō pr̄ nō dr̄ mediatoͣqꝛ nō fuit mediꝰ int̓ deū ⁊ hoīem: nec hūit illaſacr̄a qͣ fide ⁊ imitatōe iuſtificaremur .i. recōciliaremur d̓o. Recōciliauit gͦ nos tota trinitasꝟtutis vſu .ſ. dū peccata delet: ſꝫ filiꝰ ſolꝰ īplotiōe ob̓ie in qͦ patrata ſūt ẜm hūanaꝫ naͣm. ꝑ q̄credētes ⁊ imitantes iuſtificamur. Formalitgͦ ad dubiū dr̄ ꝙ iſta tria noīa mediator redēptor ⁊ ꝯciliator diuerſimode de diuinis perſonis dicūt̉. Nā iſte terminꝰ medator ſolū dr̄ d̓filio dei ẜm hūanitatē ⁊ nō ẜm diuinitatē: qꝛ n̄ē mediator int̓ deū ⁊ deū: qꝛ vnꝰ ē deꝰ ⁊ hͦ tangit mgr̄ in. 3. di. 19. c. vnde ⁊ mediator. Redēptor aūt ⁊ cōciliator pōt cōuenire alijs ꝑſonisꝓpt̓ vſum ptātis. nō aūt ꝓpt̓ exhibitionē hūilitatis ⁊ ob̓ie. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ de redēptiō̄e poſſumꝰ duplicit̓ loꝗ: vꝫ. ꝙ tal̓ redēptio conueniatxp̄o vt pͥncipali agenti aut vt pͥncipali erecutori. Si vt pͥncipaliagenti: ſic redemptio conue
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten