natꝰ ex maria ꝟgine gͦ hāc crede̓ oꝫ. Si āt hācpoſſibilitatē ex rōe q̄ris. Licꝫ nulla rō naͣl̓ adh̓ ſuppetat. qꝛ p̄ter ronē ē. īmo nōnulli qꝛ rōnibus naͣlibꝰ hoc intellige̓ nō poterāt diuerſi diuerſa dixer̄t. Quidā aiūt corpꝰ attuliſſe de celoꝗdā carnē nō eē verā. ſꝫ fantaſticā ⁊ ſil̓ia. propterea talia dixerūt qꝛ intellectu naͣli cōp̄hēdere nō poterāt quēadmodū oculꝰ groſſꝰ qꝛ remſubtile nō intuet̉ firmit̉ aſſerit̉ re illā nō eſſe.Poſſumꝰ tn̄ aliqͣs ꝑſuaſiuas rōnes adducereẜꝫ doctrinā doctorū ab eccl̓a approbatoꝝ do.Bonauē. in. 3. fac̄ has rōnes. oīa illa attribuenda ſūt dīne potētie q̄ ſibi nō d̓rogāt. ſꝫ dīnānam vniri poſſe dīne potētie nō derogat gͦ ⁊cͣmīor ꝓbat̉. nā dīnā naꝫ poſſe vnire humanenihil alid̓ ē qͣꝫ dīnā ꝑſonā qͥ fuit hypoſtaſis diuine naͣe ab etno eē hypoſtaſim hūane naͣe intꝑe hͦ aūt nō dic̄ aliquā iꝑſectōꝫ. ſꝫ potiꝰ dignitatē. gͦ ⁊cͣ. ⁊ ꝓbat h̓ ꝑ qͣndā ſil̓itudinē dicēs. ſic̄deꝰ cū ſit bonꝰ ab etno innullo dīne bōitati ſitd̓rogatio dū ē cā bonitatꝭ create in tꝑe. qͣꝫuisbōitas creata lōge ſit īferior bonitate īcreata.Sic cū ꝑfona filij dei ſit hypoſtaſis ītellectual̓⁊ ſpūalis ⁊ īcreata ab et̓no ī nullo ſibi d̓rogatſi ſit hypoſtaſis rōnalis crcature in tꝑe. Scd̓oarguit ſic. Quēadmodū deꝰ de nō creante ſutcreās in tꝑe ſola mutatiōe facta ex ꝑte creatureſic ꝑſona ſilij dei qͥ nō erat hypoſtaſis humāenac in actu hꝫ eē eiꝰ hypoſtaſis ſola mutatiōofacta ex ꝑte nac aſſūpte. 3º ſic. Sic̄ d̓eꝰ cū ſit increatura ꝑ cēntiā pn̄tiā ⁊ potētiā. in nullo tn̄ d̓pendet a creatura: ſꝫ potiꝰ econuerſo creaturaab ip̄o tāqͣꝫ a cōſeruāte ⁊ ſuſtētāte. ſic deꝰ cū ſitin naͣ rōnali ꝑ vnionē nō depēdet ab ipſa: ſecpotiꝰ ecōuerſo naͣ rōalis depēdet ex hypoſtaſidīna. ⁊ hꝫ ſuſtētificari ī illa ſic̄ naͣ ſuſtētificat̉ īꝑſona. qͣre ⁊c̄. Quidā alij doctores ſic itatēiſtā ꝓbāt. Prius pōt ſeꝑarl a ſuo poſterioriſꝫ ſingularitas naͣe pͥor eſt ꝑſonalitate vel ſuꝑpoſito. gͦ pōt ab eo ſcꝑari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab alio ſuꝑpoſito ſuſtētari. qd̓ ſactū fuit in incarnatōe: qꝛna hūana aſſūpta a ꝟbo fuit abſoluta a ꝓprioſuppoſito ⁊ ſuppoſitata ſuppoſito diuīo. Alijſic ꝓbāt. Qd̓ pōt creatura face̓ ⁊ bn̄ pōt ⁊ creator ſꝫ creatura rōnalis .ſ. ſuppoſitū hūanū poieſt ſuſtētare naͣm hūanā. gͦ ⁊ ſuppoſitū dīnuh̓ aūt ſuppoſitatio fuit in incarnatiōe. qͣre ⁊c̄. ⁊ne tibi faſtidiū generē. alios mos relinqͣmꝰ.Qm̄ qͦt doctores ſuper 3º ſnīaꝝ ſcripſerūt totſūt rōnes. Et multa pulchra ponit btūs Tho.in. 3. ꝑte lūme. Et hec ſufficiāt ꝓ pn̄ti veritate¶ Quātū ad t̓tiā ꝟi. dico ẜꝫ dn̄m Bonauē.in. 3. di. i. ꝙ de hac incarnatiōe loꝗ poſſumusdupl̓r .ſ. aut qͦ ad ipſas ꝑſonas dīnas: aut qͦ acnam hūanā lapſā. Si ꝯſiderat̉ qͥ ad ꝑſonas diuinas: tūc dic̄ ꝙ triplici rōne cōgruit verbumpotiꝰ īcarnari qͣꝫ aliquā aliaꝝ ꝑſonaꝝ. Prīoqꝛ filiꝰ ē imago pr̄is. ¶ Scd̓o qꝛ eſt ꝟbū pr̄is.¶ Tertio qꝛ ē filiꝰ pr̄is ¶ Prīa qꝛ ē imago patris. Nā cū hūana naͣ eſſet aſſūpſibilis a deorōne dignitatꝭ imaginis. ⁊ nulla alia ꝑſona ſitimago pr̄is niſi filiꝰ. ergo cōgruū fuit vt ſolꝰſiliꝰ iūgeret̉ carni hypoſtatice. 2º qꝛ filiꝰ ē ꝟbūpr̄is. Nā ſic̄ ad māifeſtationē ꝟbi ītellectualoꝫ ꝙ ipſū copulet̉ ꝟbo vl̓ voci ſenſibili: ſic admanifeſtationē ꝟbi eterni pr̄is congruūſuitvt vniret̉ carni ſenſibili. tertio qꝛ erat filiꝰ patris. Et hanc rōnē tangit mgr̄ in. 3. di. i. c. i.vbi ſic ait. Qd̓ iō factū eſt vt ꝗ erat in dīnitatedei filiꝰ in hūanitate fieret filiꝰ hoīs. Nō pr̄ vl̓ſpūs ſcūs carnē induit ne aliꝰ in dīnitate filiuseſſet aliꝰ in hūanitate. Et ne idē eſſet pr̄ ⁊ filiꝰſi deꝰ pr̄ de hoīe naſceret̉. inde Aug. li. de eecleſiaſticis dogmatibꝰ. nō pr̄ carnē aſſūpſit neqꝫ ſpūs ſcūs. ſꝫ filiꝰ tm̄ vt ꝗ erat in dīnitate deifiliꝰ ipſe in hoīe fieret filiꝰ hoīs. Ne filij nomēad alteꝝ trāſit ꝗ nō eſſet in trinitate et̓na filiushicuro. Sbirh̓ ille. Si āt ꝯſiderat̉ incarnatio qͦ ad naͣm lapſam: tūc ēt tribꝰ rōnibꝰ ꝓbat̉ ꝙ ꝯgruētiꝰ verbū carnē aſſūpſit qͣꝫ pr̄ vl̓ ſpūs ſcūs. Prīo exnrps fiꝯſideratiōe hoīs lapſi. Scd̓o ex ꝯſiderationemōi teꝑandi. 3º ex ꝯſideratōe fructꝰ reꝑatōis¶ Prīo ex ꝯſideratōe hoīs lapſi. nā ſi cōſideramꝰ hoīs lapſus pꝫ ipſū corruiſſe: qꝛ ſil̓itudiIedliū .n. diē̄o.nē dei appetijt ⁊ eqͣlitatē. vt pꝫ ꝑ mgr̄m in. 2.iū recōcilialdi. 22. Sꝫ filiꝰ eſt ſil̓. tudo patris ⁊ cui ꝓprie attribuit̉ eqͣlitas. ꝯgruū gͦ fuit vt inde aſſumeireꝑatio. vn̄ hō aſſūpſit ruine occaſionē. Hācſnīam ponit Bernar. ſuꝑ illud Ione. 3. c. ꝓpter me venit hec tempeſtas. Lit .n. qꝛ domopreſūpſerat dei ſimilitudinē dirrecte contraſilium peccauit: ideo merito filio ⁊ vindicta ⁊ īdulgētia magis cōgruebat. Idē ſonat ⁊ btūsAnſelmꝰ li. cur deꝰ hō inꝗt ꝓ quo erat oraturus ⁊ diabolꝰ quē erat expugnaturꝰ. falſā deiſimilitudinē p̄ſūpſerant ⁊ iō ſpālius aduerſūfiliū peccauerūt. ¶ Scd̓a rō ſūmit̉ ex ꝯſideratiōe mōi reꝑādi. Reꝑati .n. ſumꝰ ꝑ ob̓iam mediatoris ⁊ eius ſupplicationē. Filio aūt magiſcongruit ſupplicare ⁊ pr̄i obedire ergo filius
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten