Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

nit toti trinitati: qm̄ tota ſimul trinitas pͥncipale agens auctorqꝫ fuit redēptiōis: qꝛ indiuiſaſūt oꝑa trinitatis. Si aūt vt pͥncipali executoriſic reſpicit hūanitate que aſſūpta ē a ſolo ꝟbo. ſic ꝯpetit ſoli filio. Sic̄ dicimꝰ paſſio attribuit̉ ſoli xp̄o: ſed oꝑatio ꝟtutis toti trinitatiqͦre ⁊cͣ. Et iſta ſufficiant iſta itate. Ꝙtūad ẜam ꝟitatē dico ē diuerſa doctoꝝ opīobtūs Tho. ꝑte. 3. q. j. ar. 3. dic̄ p̄cipua incarnatōis fuit redēptio hūani gnīs. Et ꝯn̄ſꝯcludit ſi peccaſſet filiꝰ dei īcarnatꝰfuiſſet. Et ꝓbat pl̓ibꝰ ſcoꝝ aucͣttibꝰ. prīoAmbroſiꝰ de īcarnatōe ꝟbi ſic ait. Que nāqꝫ.erat īcarnatōis niſi vt naͣ peccauerat redimē̓t̉. Et gl. ſuꝑ. j. epl̓a Pauli ad Thi. j. vbiPaulꝰ ait. xp̄s ieſus veīt ī hūc mūdū pctōresſaluos face̓ dicit glo. Nulla vēiēdi fuit xp̄odeo nr̄o: niſi pctōres ſaluos face̓ tolle vulnera nulla ē medicine. ſt ꝟba Aug. ſuꝑ Io.Itē Aug. de ꝟbis dn̄i ſic ait. Si peccaſet deꝰ veniſſet. Et Leo papa ī ẜmone. Si ad imaginē ſil̓ tudinē dei factꝰ ī ſuo honore māſiſſet creator creatura factꝰ fuiſſet.apl̓s ad Bal̓. 4. venit plenitudo tꝑis ⁊cͣItē idē Aug. magnꝰ īꝗt venit medicus: qꝛmagnꝰ iacebat egͦtꝰ. Multe alieſt̉ auc̄teſ adſꝫ iſte ſufficiāt. Scotiſte ꝟo dicūt p̄cipua incarnatōis fuit hūane naͣc ꝑfectio. ex duplici ſb̓a ꝯponat̉ ītellectuali .ſ. ſēſuali: ẜm vtrāqꝫ btīficabil̓ exiſtat: poſſit btīficari ī dīnā vidēdo cēntiā ẜm ꝑtē ſēſibilē ꝑꝑīproportōeꝫ vital̓ īmutatōis ad ob̓m ꝯgruuꝫfuit aliꝗd īueniri ī ꝑs ſēfitiua ꝗeſcēt vltīate. āt ē ip̄a filij dei vnigeniti aſſūpta hūanitas.Quarc aūt dci ꝑfecta oꝑa cēnt. ēt ſi ī īnocētieſtatu pͥmi hoīes ꝑſtitiſſēt adhuc v̓bū hūanaſſet. qd̓ ſētire aureliꝰ Aug. vr̄ ī li. ſpū aīaꝓpt̓ea inqtdeꝰ ſcūs vt totū hoīeꝫ btīficaretī ſe vt intꝰ exͣ paſcua iueniret. Ex ī carne ſaluatoris. Intꝰ ī deitate creatoris. Et ꝯfirmat̉ex dcō eiuſdē. 13. de tri. vbi ſic ad lr̄am dic̄. ꝗd li.n. ncͣariū fuit ad crigēdū ſpē nr̄am mēteſqꝫmortaliū ꝯditiōe ipſiꝰ mortalitatꝭ abiectas abīmortali deſꝑatōe liberādas qͣꝫ vt d̓mōſtraret̉nob̓ qͣꝫti nos pende̓: d̓eꝰ qͣꝫtūqꝫ dilige̓t. ibi.Si igit̉ ex his ꝟb̓deꝰ aſſūpſit hoīeꝫ vt nos adfui amorē elice̓t: claꝝ ē ſi hoīeꝫ ī ſtatu īnocētic aſſūpſiſſet magꝭ nos ad ſuā dilectōeꝫ traxiſfitͣ.ſet. Et ſic hēs aīa mea duas famoſas opīoēs.Ego āt mediāte gr̄a ſpūs ſcī dcīs alioꝝ do­ naͣi. vt te ī amorē meū accēderē. ſi voꝝ ēarij qpirionū pono pāc hōe dupl̓r loqui ꝯtīgit auad effectū paſſibilitatis.īcarnatōis fuit redēptioligūt pͥmi. Si pͥº tunc p̄ciniuerſi ſic ītelligūt ſcd̓i.pi deducēdi hoīcꝫ ī .ſ.īc. Sine viro muliere vtuliere vt eua. Reſtat qͣrtꝰꝑa dei .ſ. de muliere ſincc bn̄dc̄a īcarnatōe. HācBona. ī. 3. di. j. qͣre ⁊cͣ.ẜm Bona. vt qͣdruanari vꝫ. vt dīnā iuſtitiāā īpotētiā īdicaret vt cināvt hūanū amorē accēde̓txtot ānoꝝ curricula ꝑtrās dulciſſimas a vocibꝰ ſcōz hac nr̄a tūicaⁱ moͣtali veclamāt vt diſrūꝑes celoſma t̓re. Mitte quē miſſuFeci īꝗi deꝰ aīa mea vt iuē. ſi mox aūt ꝑuo ī tꝑemoꝝ ꝑentū credidiſſes: itellexiſſes: ſed tātaguē̓ potes pͥmoꝝ ꝑentūiſticie rigore: nil ī vltūiſtꝰ do. iuſt: dile. eꝗ. vi.ſtulit vt tuā īpotētiā caron̄derē. ſatꝭ .n. ꝯuīce̓ poad īferna deſcēdē cernene tua potētia ad dīnātꝟe dice̓ pot̓as qd̓ ſcribit1ꝰ ꝗd age̓ debeamꝰ. ſoculos nr̄os figamꝰ ad teorā ſcīs pr̄ibꝰ fuiſſe moloitati ꝯcordes. pͣs. Iuſtiorda .ſ. ſcōꝝ patꝝ. tm̄z approbareꝫ. oīa .n. ſuūplenitudo tēporis miſi fioſitio. Mundus .n. ī ſecōem opinionē: die ſecongruum fuit vt in ſe ſexta etate reparareturIdā vſqꝫ ad Noc. ſcd̓a aam. Tertia ab AbrahaꝫMoyſe vſqꝫ ad Dauidlxp̄ꝫ. 6. a xp̄o vſqꝫ ad fineꝫdiximꝰ. qͣꝫto tātū diſtuli īcar