facta hoīuꝫ labia ad dn̄m laudandū inuitat diticū hora diei declināte ꝑ oēs eccl̓ias vbi dīnaofficia dietim celebrant̉ cū maxima deuotionead tertiā ꝟi. māifeſtū ē ꝙ nō qꝛ elegit eā deꝰ ⁊prcelegit eam. elegit in ſpōſā: ⁊ preclegit ī mairē. ideo eā ſic roborauit ⁊ fortificauit: vt nulla creatura contra eā tā interiꝰ qͣꝫ exteriꝰ pͥualere poſſet. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ iſta cōcluſio.bilita: ¶ Concluſio tertia.¶ Prima ꝟi. ē iſta. ꝗd eſt memoria. ¶ Secunda ꝟi. ſi aīa ſeꝑata habeat memoriā eoꝝ q̄geſſit in vita. ¶ Tertia ꝟi. ſi ꝟgo gl̓ioſa alicuiꝰ rei ē aliqn̄ oblita. ¶ Quātū ad pͥmā ꝟi.dico ẜm intētionē ph̓i. in. 3. de aīa. ⁊ cōiter ẜꝫoēs theologos ꝙ memoriā eſt ī aīa intellectīavt cōſeruatina ſpc̄ꝝ intelligibiliū que nō actucogitant̉. ita ꝙ memoria eſt in ꝑte intellectiuaaīe. vn̄ dic̄ ſic Aꝝ. vbi. sͣ. Et bn̄ iā dicētes ſūtaīam eſſe locū ſpēꝝ niſi ꝙ nō tota: ſꝫ intellectiua neqꝫ actu ſꝫ potentia ſpēs. hec ſūt ꝟ̓ba tex.⁊ Auicenna. 8. naturaliū. 6. c. dicit ſic. Concedo formas rerū ſubſiſtere in anima decorātes⁊ nobilitantes cā: quaꝝ qͣſi locꝰ ē aīam mediāte intellectu materiali: ⁊ intelligit h̓ Auicennares materiales que de ſe actu intelligibiles nōſunt: ſꝫ fiunt intelligibiles per actionem intellectus agentis. Et cōmentator in. 3. de animacōmento. 6. gloſando predicta ꝟba Aꝝ. dicitꝙ iſta ꝓpoſitio aīa ē locus ſpēꝝ non eſt ꝟe abſolute: ſꝫ ẜm quādā ſimilitudinē. nā locatumnō ē ſubiectiue in loco. ſꝫ ſpecies intelligibileſſunt ſubiectiue in anima intellectiua. eſt ergoẜm hāc ſimilitudinē vera iſta ꝓpoſitio ad hūcſenſum ſicut locus recipit locatū: ſic anima indeerat ꝓph̓a. ſacerdos auaricie ſtudebat. duxnō inueniebat̉: qn̄ venit dn̄s in tm̄ vt auderetdiabolus dice̓ oīa regna mūdi fore ſua .ſ. Mathe. 4. ⁊ ipſe filiꝰ dei ꝗ iam p̄dicare ceꝑat noninueniēs dn̄m laudātes veracit̉ dixit ſe nō hahere vbi caput ſuū reclinaret. Erat igit̉ dn̄s n̄ſolū ꝑuulus: ſꝫ fere nullus in ꝯſpectu hoīum⁊ eiꝰ laus totaliter defecerat. iō ꝟgo ſola mutecens. Magnificat aīa mea ⁊cͣ. In cuiꝰ ꝑpetuam memoria ſingulis diebꝰ iſtud bn̄dictū cancantat̉. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pn̄s ꝟitas. ¶ Quātū¶ Qualiter virgo quo ad memoriā fuerit ſtaTcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Quantū admēoriā ꝟgo glorioſa fuit ꝑfecte ſtabilita. Ubi tres inꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ.ſtiodicithocctusſcitupōtrunde habentibus ꝓpriā ſpeciem in intellectu ſūt cōmmatib
telligibiles. Et btūs Tho.ns hāc difficultatē: vtrume intellectiua ad rn̄ſionemonit vnā bonā diſtinctio.intelligibiles aliqn̄ ē in īj: ⁊ tūc dr̄ intellectus in pouerſionē ad ſpecies reſert ſe nō illas ſpeciēs de nouit ſe prius illas intellexiſeſſet audiētia auditoꝝ. qͣrein ꝟi. qm̄ difficilis eſt queAriſtotelis. 3. de anīa. vbiNon reminiſcimur autē: qꝛile. paſſiuus ꝟo intelllec. Non rememoramur pꝰit in eſſe ⁊ cōſeruari a fantaſmē a corpore luminoſo ⁊ ſic̄ ſpēsvltimā cōpletionē actus. ⁊lligit actu. vt .ſ. qn̄ actualiqn̄ ſub medio modo ſe ha⁊ actū: ⁊ tūc dr̄ intellectusc modū intellectꝰ conſideādo actu nō intelligit. Etilet iſta ꝯn̄a. ſi ſpēs reſerellectu ergo actualiter initer dr̄ intelligere niſi qn̄ualiter cōſiderat. Et ſi qanima dicit ibidem btūsria ſit reſpectu preteritoꝝmorie qͣꝫtū ad hoc ꝙ ē preẜm hoc ꝙ intellectus inllexiſſe. nō aūt vt intelligitnunc que ſunt cōditionescognoſcūt̉ ab intellectu: ſꝫQuare ergo cōcludit̉ ꝙ aīaſubtilis ⁊ non predicandaſt ⁊ ſine hoc nihil intelligit⁊ talis eſt. intellectꝰ noſterternus: nō tamen reminimortem: qꝛ intellectꝰ nonqꝫ virtute ſenſitiua que corre. Et cōmentator ibidemin hac vita: qꝛ rememocomprehēſiuas paſſibilesres .ſ. imaginatiua: cogiiua. his ergo deficiētibꝰ ī: imagi natiua gͦ vr̄ pͥnciui qͦ ad ſenſata cogitatīa qͦratiua qͥ ad differētiā tꝑismētatoris ē ꝙ ſpēs intel