Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

nitatē gl̓ificauit ꝟa fecūditas: cuiꝰ verā fecūditatē gl̓ificauit ītemerata ꝟginitas. hec ſuſficiāt qͣꝫtū ad pͥmā ꝟi. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico mēt ardor ꝟba ardētia cogͦſcit̉. Mat. 12.Ex abūdātia cordis os loꝗt̉. ex grādi. ardoris abūdātia ꝟgo gl̓oſa cātare cepit. Magnificat aīa mea do. ⁊cͣ. Nec miꝝ. ſi āgeli xp̄onato gl̓iā deo decātauer̄t. qꝛ .ſ. eoꝝ reꝑatoremnatū ſentiebāt. ſi Iacharias Ioan. bap. paterBn̄dictꝰ vēit in noīe dn̄i decātauit. qꝛ .ſ. populi liberatōꝫ īſpiciebat: ſi ille ānoſus Symeōxp̄m ī ſuas vlnas accipiēs ī laudē dn̄i ꝓrupitdicēs. Nūc dimittꝭ ⁊cͣ. Ꝙͣto magꝭ ꝟgo gl̓oſa mēte corꝑe xp̄m portauerat deū bn̄dixiſſe laudaſſe putamꝰ. Eccc igr̄ ꝗd ait. Magnificat aīa mea do. .i. de magnis rebꝰ laudat anīamea dn̄m. Et noͣ iſta bn̄dicta cantrix dixit: magnificat aīa mea deū: aut ſpōſū: aut patrē: aut filiū qͣꝫuis qd̓lꝫ illoꝝ dice̓ potuiſſet: ſedtm̄ ait magnificat aīa mea dn̄m: vt oēs laudeshūanas ſe fuge̓ on̄dē̓t: ſolū dīnis laudibꝰ intende̓t. Eſt .n. dn̄s relatiuū ad ẜuū ancillāẜuꝰ ācilla ē nomē vilitatꝭ. dixit dn̄m: vt ſehumilē ancillā on̄de̓t. Et notāt̉ dic̄ dn̄m abſolute: dn̄m t̓re marꝭ vl̓ ſil̓e: qꝛ locutura erat erat de dn̄o inqͣꝫtū alicuiꝰ rei dn̄o ſꝫ dedn̄o vniuerſia iſtā grām phādi loquēdi acceꝑat. inxͣ illud ꝓph̓e. Immiſit ī os meū canti nouū carmē deo nr̄o certe nouū. qꝛ de noua re mirabili. Piere. z1. Nouū faciet dn̄sſuꝑt̓rā mulier circūdabit viꝝ. Et dic̄ carmenqꝛ tria ſūt ꝗbꝰ ſpāl̓r laudat̉ deꝰ .ſ. pͣs. hymnꝰcāticū. Pſalmꝰ ē cātat̉ ad pſalteriū hymnꝰ ēcāticū laudātiū. vn̄ hymnꝰ grece latine lauſ inip̄tat̉ eo ſit carmē leticieⁱ laudis vt dic̄ Iſidorus. 6. ethimologiaꝝ. c. 2. Cāticū aūt ē ipſavox laudis. Ex ſeꝗt̉ cāticū includit hym. pſalmū. qꝛ hymnꝰ qͦꝫ pſalmꝰ ex ſibꝰcarnibꝰ ꝯſtat: dixit carmē deo nr̄o. qꝛ glorioſum cāticū ꝟginis oēꝫ laudē poſſibilē deo dari ſiue pſalmis ſiue hymnis mirabilit̓ſuꝑeminēter ꝯtinet. Et ſine grādi myſtorio illud in dece̓ ꝟſus ꝟgo gl̓ioſa diſtinxit vtoēs modꝰ laudādi expͥmeret. Sūt .n. decē pͥncipaliter ꝗbꝰ deꝰ laudari pōt. vꝫ. vox hūana tuba pſalteriū cithara tympanū organū cimbalūſiſtrū lita: tibia lege iſtoꝝ inſtroꝝ genera. 2.Reg. 6. c. vbi dr̄ ſic Dauid oīs ppl̓s laudadāt corā dn̄o ī oībꝰ lignis fabrefactꝭ citharis liris. tympanis finiſtris. cimbalis ⁊cͣ.AAUideamꝰ quō p̄dictis inſtr̄is decē ꝟginiscarmina accōmodēt̉. Et qꝛ diximꝰ pͥmo voce hūana deꝰ laudari pōt: ꝟgo cantans ait.Magnificat aīa mea dn̄m: ꝗdem vt aitbtūs Tho. in. 4. di. 44. ſancti in pr̄ia deū laudāt. Scd̓o laudari pōt deꝰ pſalterio. quiapſalteriū exultare facit. ait. Et exultauit ſpūſmeꝰ in deo ſalutari meo. Differt. nāqꝫ anīa aſpū. qm̄ aīa cōe ē nomē qͣtuor generibꝰ aīatoꝝvt pꝫ .2. de aīa ſpūs āt nomē cōe ē aīabꝰ alijsſpiritibꝰ rōne vtentibꝰ. Et ait cxultauit ſpiritus meꝰ qͣſi dicat magna ex magna roneexultauit aīa mea. Sꝫ ad pn̄s intendimꝰexpone̓. tm̄ ad ꝓpoſitū noſtrū attendamꝰ. Tertio laudari pōt deꝰ tympano qꝛ tym/panū corio ſit aſinino qd̓ ē valde hūile abiectū: ait qꝛ reſpexit humilitatē ancille ſue.Quarto laudat̉ deꝰ organo: qꝛ organū infeſtiuitatibꝰ pulſant̉. ait qꝛ fecit mihi dominus magna. Quinto laudat̉ cimbalis qꝛcimbalū ē inſtrmpium. ideo in ꝗnto ꝟſu ondit magnā dei mīam cōceſſam hūano generidicens. mīa eius a progenie in progenies. Sexto laudat̉ ſiſtro ſiſtrum ē inſtrumentū vtebant̉ mulicres in victoriā potētiā regꝭdauid ꝯͣ ſuperbū Boliath. i. Reg. 18. virgo ait. Fecit potentiā in brachio ſuo. Septimo laudant̉ tuba. qꝛ tuba inſtr̄m eſt belliquiꝰ reicēgeros viros excitans ad pugnam inimicosdico ẜm intētvīcēdū. ꝟgo ait. Depoſuit potētes ſede.tēs theoloOO ctauo laudat̉ deꝰ tibia qꝛ dulcē ſacit menicōſerualodiam quodāmō ſuos audientes ſua ſaciatſuauitate: ait. Eſurientes impleuit bonis. Nono cithara laudat̉ deꝰ. qꝛ in modumhumane pectoris formata ē: in brachio pulſatur dulce melodia: ꝟgo glorioſa ait. Suſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. Decimo vltimo laudat̉ deꝰ lira qꝛ lōga eſt arcu pulſat̉: ꝟgoait: longo tꝑe patribꝰ ꝓmiſſa ſūt: on̄dēs adimpleta dicens: Sicut locutꝰ ē ad pr̄es nr̄os. ponit̉ aūt hic ſimphona chorus. qꝛ illispotius inſtrumētis vtebant̉ in diebꝰ feſtis adalios excitandū ad exultandū qͣꝫ ad laudandūdeū. ſic̄ pꝫ. Luc̄. 15. de filio ꝓdigo. quare ⁊c̄.Bene decē ꝟſibꝰ ꝟgo deū laudat vt myſtice on̄deret oībꝰ inſtr̄is ſe deū laudare voluiſſe. Etſi vellemꝰ aliquā huiꝰ melliflui cantꝰ habere rōnē. vnā deuotiſſimi Bernardi in ſermone aduentꝰ colligamꝰ. Angelꝰ inꝗt ip̄e amplius hoī non loquebat̉. patriarcha defeccra-