qꝫ ſcripta ſūt ad nr̄am doctrinā ſcripta ſt̓. Ccognoſcit̉ ꝑ ſimplicē ꝯtuitū: ⁊ h̓ ē. 6. btītudoſ. mūdicia cordꝭ cꝰ ē vide̓ deū. Mat. 5. btī mūdo corde: qm̄ ip̄i deū videbūt. ¶º hͦ donū illuminat ad cognitionē ſui: ⁊ hͦ qͣꝫtū ad. 3 .ſ. miſabilē ꝯditionē. Iob. 10. Memēto qͥſo ꝙ ſicutlutuꝫ feceris me ⁊c̄. ⁊ Ecc̄. x. ꝗd̓ ſuꝑbis t̓ra ⁊cinis. 2º miẜabilē dimiſſionē .ſ. bonoꝝ qͥ facere pōt: nō tn̄ voluit: ⁊ ꝑmaxīe tp̄s āmiſſumaudi Senecā ad lucillū. fugit inꝗt irreꝑabiletp̄s. vigilandū ē niſi ꝓpemꝰ relinq̄mur: agit̉nox: agit̉ velox dies: inſcij rapimur: oīa ī futurū deponimꝰ: ⁊ int̓ p̄cipuia lēti ſumꝰ: ⁊ īfraOptima q̄qꝫ dies mīẜis mortalibꝰ cui. Prima fugit: ſubeūt morti: triſtiſqꝫ ſenectꝰ. Et labor ⁊ dire rapit in clemētia mortꝭ: ⁊ īfra. Qr̄pͥma dies qꝛ qd̓ reſtat īcertū ē qr̄ optīa: qꝛ iuuenes poſſumꝰ dice̓: poſſumꝰ facilē aīum ⁊ adhuc tractabilem ad meliora ꝯuerte̓ ⁊cͣ. AudiBern̄. ī ẜmone qͦdā. Nihil inꝗt p̄cioſiꝰ tꝑe: ⁊heu hodie nil viliꝰ īuenit̉ trāſeūt dies ſalutꝭ ⁊nemo recogitat. Nemo ſibi ꝑire diē ⁊ nunqͣꝫredituꝝ cura ſꝫ ſicut capillꝰ d̓ capite ſic nec momentū ꝑibit d̓ tꝑe: h̓ ille. ¶ 3º facit cognoſceremiẜabilē cōmiſſionē .ſ pcoꝝ. pͣs. Iniꝗtatemmeā ego cognoſco ⁊cͣ. 3º hͦ donū illūinat adcognitioneꝫ vniuerſi ad Ro. 15. Inuiſibiliadeī ꝑ ea q̄ ſcā ſūt ītellecta cōſpiciūtur. Et Iobi2. Int̓roga viuentia ⁊ docebūt te: ⁊ volatiliaceli ⁊ īdicabūt tibi. loqͥre t̓re: ⁊ rn̄debit ea piſces maris ⁊cͣ. Sꝫ dicēs nūꝗd ⁊ ph̓i iſta īferiora cognonerūt: ⁊ tn̄ deū veꝝ igͦrauerūt: diceꝙ ph̓i iſta creata tm̄ maͣl̓r cognouerūt ſimilespueris effecti ꝗ ī liberis ⁊ lr̄is deauratiſ ⁊ pulchris: tm̄mō aſpectū figūt. d̓ his ſolūmō admirātes: ⁊ ea qͥ ꝑ ſcripturāt ſignificāt̉ mīme perꝗrētes. Hi enī ſūt ꝗ dicentes ſe eē ſapientes:ſtulti facti ſūt: qͣre ⁊cͣ. 6ꝰ effectus amoris dicitur exēplificatiuꝰ: qꝛ ſubdit̉: atqꝫ flāmaꝝ. Inflāmis enī īſtis ſpledores ſeē edificatōis ⁊ exempliſicationis intellige. Mat. 5. Sic luceatlumē vr̄m corā hoībuſ vt videāt vr̄a bōa oꝑ⁊c̄. audi Senecaꝫ ad Lucillū. Cogita inꝗt ꝙnobis exēpla ꝓſint: ⁊ ſcies magnoꝝ hoīummemoriā nō minꝰ eē vtilē qͣꝫ pn̄tiā: h̓ ille. Audi Aug. lib. d̓ paſtoribꝰ. Fec̄ enī Aug. lib. d̓paſtoribꝰ. ⁊ lib. d̓ ouibꝰ. ait gͦ ſic. O is ꝗ maleviuit ī ꝯſpectu eoꝝ ꝗbꝰ p̄poſitꝰ ē qͣꝫtū ī ip̄o ē occidit: ⁊ forte ꝗ imitat̉ morit̉ ꝗ nō imitat̉ viuit:tn̄ qͣꝫtū ad illū ꝑtlnctābos occidit: hec ille. audi Breg. ſuꝑ Ezcch̓. Qui in occulto inꝗt bn̄viuit: ſꝫ alieno ꝓfectui mime ꝓficit: carbo eſtQui ꝟo i imitatiōe ſcītatis poſitus lumē rectitudīs ex ſe multis demōſtrat: lāpas ē: qꝛ ſibi ardet: ⁊ alijs lucꝫ. h̓ ille. Hº āt facͣ ī aīa ſp̄samoris ꝑ donū ſcīe. carbones enī accēſi alit̓ īcendūt palleas: alit̓ ligna: alit̓ lapides: al̓r ferrū ⁊cͣ. ſic amor ꝑ ſcīe donū al̓r īcēdit cor: al̓r oſal̓r opus. Mētē nāqꝫ ⁊ coricēdit ꝑ verā cognitionē: os ꝑ diſcretā locutionē: ⁊ opus perꝯgruentē ꝯuerſationē. (ꝑ inqͣꝫ donū ſcīe ītēdit cor humanū: ⁊ illūinat ad verā cognitiōeꝫHoc enī ē ſpāle doni ſcīe dirige̓ ī agēdis ⁊ dicēdis ẜm exigentiā regule fidei ⁊ imitationisxp̄i. Hꝫ enī ſcīe donū rōneſ ꝗbꝰ ſe defēdat abīpuguantibꝰ ſuā fidē: ⁊ nō ſolū ſapit ea qͣ poſita ſūt ī theologicis libris: verūētiā q̄ ſcripta ſiī tota ph̓ia: ꝗbꝰ tanqͣꝫ adminicul̓ ad ꝓbādū iuuat̉ fides. Itē ꝑ hͦ ſcīc donū illūinat mēs: vtdiſcernat bonū a malo: ⁊ ne malū ſub rōe bōiītret: ⁊ lꝫ ēt ex prudētia aliqͣ talis noticia hēat̉hͦ ē er pͥncipijs iurꝭ naͣlis ſcīe tn̄ donū ex p̄ncipijs lūinoſe fidei. Itē ꝑ h̓ ſcīe donū ſcit hō ꝗdſit ⁊ a qͦ ſit: ⁊ ad ꝗd fit. Itē ſcit ꝓbare q̄ ſit volūtas dei bona: bn̄places: ⁊ ꝑfecta: bona qͣꝫtūad ſtatū īcipientiū: bn̄placēs qͣꝫtū ad ſtatū ꝓficientiū ⁊ ꝑfecta qͣꝫtū ad ſtatū ꝑſectoꝝ. ad Ro.12. Et ſic pꝫ ꝙ ſcīe donū nō ſolū dirigit in agēdis ẜm pexigentiā regule fidei: ſꝫ ēt dirigit inea q̄ ſunt fidei tanqͣꝫ fudamēta ſue directionisvt dic̄ ēt dn̄s Bo. ī. 3. di. 35. qͣre ⁊c̄. ¶ ẜꝰ ⁊ vlſirmat̓. nāttimꝰ effecꝰ amoris ī noīo dn̄i dr̄ ꝑſeueratiuusqꝛ ſubdit̉ aq̄ multe nō potuer̄t extingue̓ charitatē. Aqua enī ī ſcriptura ſacra ml̓ta ſignificat: ſꝫ h̓ ꝓ tribulatiōe accipit̉. psͣ. Piſit d̓ ſūmo .ſ. grām ſuā: ⁊ eripuit me d̓ aꝗs multꝭ: etidē trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquā: ⁊ eduxiſti nosrefrigeriū .i. ī trāꝗlitatē celeſtis pr̄ie. Fac̄ igihͦ verꝰ amor: vt nulla mala timeāt̉ ad Ro. 8.Quis nos ſeꝑabit a charitate dei ⁊c̄. dic totūAug. Nihil iꝗttā durū atqꝫ ferreū qd̓ n̄ amoris igne vīcāt̉. Hº āt facit ī aīa ſp̄s amoris ꝑdonū timoris. ꝑſeuerat enī aīa ī an̄dictꝭ bōisqꝛ timet ne ꝓpter tꝑalia et̓na ꝑdat. pͣs Cogitaui vias meas: ⁊ ꝯuerti pedes meos ī teſtimonia tua. Et Ecc̄. i. Tīor dn̄i expellit pctm̄Quare ꝯcludamꝰ cū Pau. ad Bal. 6. O ꝑemur bonū dū tp̄s hēmꝰ: vt xp̄s ꝑ amorē ī nobis trāſformetur: ⁊ nos in ip̄m ⁊c̄.¶ De ſubiectiuatione amoris. ¶ Conclu. 3.