Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝟo p̄poſtere officia ꝑmiſcent ꝯͣ p̄cepta theophaſtri: amauernt iudicāt: amāt cumiudieauerūt: infra. Diu delibera an aliꝗs tibi ī amicitiā vl̓ re ꝑcipiendū ſit: placueritfieri illū toto pectore admitte: audact̉ cuꝫ eoloq̄re qͣꝫ tecū. Tu āt ita viue vtn ihil tibi ꝯmittas niſi qd̓ ēt cōmittē̓ inimico tuo poſſis ⁊c̄.ille Ꝙtū ad tertiā ve. dico lꝫ ml̓ti ſint diuini amoris effeccꝰ: tn̄ iuxta ſeptē ſpūs ſcī dona ſeꝑtē amoris ponamꝰ effectꝰ pͥꝰ dr̄ meditatin 2ꝰ dr̄ oꝑatiuꝰ 3ꝰ dr̄ ſeꝑatiuꝰPdiſuꝑatiuꝰ 5ꝰ dr̄ rutilatiuꝰ ¶bꝰ dr̄ exēplificatiuus dr̄ ꝑſeueratiuus. Hos ſeptē affecion̄dit ſe hr̄e aīa philocapta. cāt̉. 8. c. vbi ſic aiPone me vt ſignaculū iuxta cortuū: vt ſignaculū iuxta brachiū tuū: qꝛ fortꝭ eſt vt morsdilectio tua: dura ſic̄ īfernꝰ emulatio tua: lāpades eiꝰ: lāpades ignis atqꝫ flāmaꝝ: aq̄ multe potuer̄t extinguē charitatē. Accipe igit̉pͥᵐ effectū amoris dr̄ meditatiūº. qꝛ ait. Domine pone me vt ſignaᵐ iuxta cor tuū: ſupplevt te amor meꝰ poſſit meditari ꝗd ſignificatſignaᵐ iuxͣ cor: niſi aſſidua meditatio dei. pͣs.Meditatio cordis mei i ꝯſpe. tuo ſꝑ. āt fac̄ſpūs ſcūs ī aīa donū ſapīe. Sapīa āt pōt triplicit̓ ꝯſiderari: cōit̓ ꝓpͥe magis ꝓpͥe. Cōitſapīa dicta dic̄ qͣꝫdā cognitiōe dīnaꝝ atqꝫ hūanarū reꝝ ẜꝫ Aug. 4. tri. vbi ait. Sapiēs diuina hūana rimat̉: ẜm apl̓m. Sapiēs ēoīa nouit. Sapīa ꝓpͥe dicta ē et̓naꝝ reꝝ tantūcognito ꝗdā. dr̄. i. Cor. 13. Alij dat̉ ſpm̄ſapic. Magis ꝓpͥe dicta ē cognitio q̇dā deiſuaui exꝑimētali deguſtatōe ſuauitatꝭ dei: actꝰ ꝑtinet ad ītellectū: ꝑtinet ad effectū. vtpꝫ. inchoat̉ ī ītellectu .ſ. deū intelligēdo:ꝯſumat̉ ī affectu .ſ. deguſtādo ſaporando:ſic loꝗt̉ Ricar. d̓ſcō Uictor. d. Amor ē dulcedo ſaporis ītimi: qͣꝫto ardentiꝰ amat: tāto ſuauiꝰ guſtat Et ad hāc ſapīaꝫ nihil alid̓ ē qͣꝫ ſapida ſcīa hoͣtat̉. pau. ad Col̓. 3. Que ſuiſū ſt̄ ſapite: ſuꝑ trā. Sꝫ ꝯͣ īꝗēs pr̄ Amb.ait enī ꝓph̓a. Buſtate videte qm̄ ſu. ē do.Itē ꝓuer. vl. Guſtauit vidit: qm̄ bona eſtnegociatio eiꝰ. .i. rn̄. 14. dr̄. Uidiſtis inquitIonathas illuminati ſūt oculi mei eo guſtauimꝰ paululū melle iſto. Ecce ſapīa iſtapͥus guſtat̉. dcīde cognoſcit̉ intelligit̉: tudicis ſapīa ī ītellectu īchoat̉ ī affectu ꝯſūmat̉. guſſauit pͥus Ionathas: pͥus illumīati ſi oculi eiꝰ. Dico aīa mea duplex ē cognitio .ſ. recta reflexa: vt ita dicā. Manifeſtū ēāt guſtare poſſumꝰ qͣcqͣꝫ niſi pͥus ꝑcogͥſcat̉: vt ait Aug. Inuiſa dilige̓ poſſumꝰ incognita neqͣqͣꝫ. pͥuſ goꝫ cogͦſcat̉ diligibile quocognito amamꝰ: ꝗͥ amato deguſtato iterumſpeculaumr: illius bonitatē ꝯſideramꝰ atētius. De pͥma cognitōe ītelligit̉ qd̓ ſuperidiximꝰ. ẜa aūt intelligūt̉ p̄tacte auc̄tes. qͣre⁊c̄. Ait aīa. Pone me dn̄e vt ſignaculū iuxta cor tuū .i. da mihi dn̄e hūc amorē tuū: vtdonū ſapīe meditari poſſiꝫ guſtare ſuauitatetuā. ſicut ſigᵐ aliqd̓ digito vel brachio alligatū rei memorā ducimur frequētiorē: ſiccognitionē altiſſimaꝝ dīnaꝝ reꝝ ducimur imeditationē frequentiorē dei ī ſua bonitate:illā ſuauiꝰ deguſtamꝰ: qͣre ⁊c̄. effectꝰ amori dr̄ oꝑatiuus: qꝛ aia ait: pone me vt ſignaculū iuxta brachiū tuū: brachiū enī opꝰ deſignat̉: qꝛ amor dei eſt occiſus: veniat illaamoroſa Magdalena ſollicita ī qͦrēdo ama. audi glo. ſuꝑ illud Io. 20. Si tu ſuſtuliſti dicito mihi: dicit quē: qꝛ agē ſolet ī aīavis amoriſ: vt quē ſꝑ cogitat nullū ignorarecredat: glo. Hūc āt effectū oꝑat̉ ī aīa ſpiritꝰſanctꝰ donū pietatis. Et circa querit dn̄sBonauē. hāc difficultatē: vt donū pietatꝭſiſtat in religiōe reſpectu dei: an in cōpaſſiōereſpectu ꝓximi. Et dic̄ pietas multipliciter dicat̉ ẜm aug. in pͥnº. x. d̓ciui. dei. dr̄ enīpietas erga deū: erga ꝑentes: erga quēcūqꝫhoīem: oꝫ pietas ẜm qd̓ ordinat erga deuꝫ ſit nomē dn̄i: ſꝫ magꝭ ſit idē qd̓ latria. Scd̓ꝫāt ordinat erga ꝑentes tꝫ rōnē doni. ſꝫpotiꝰ ē ſpēs tutis iuſticie. ẜm ordinemregulā iuris naͣlis vnuſꝗſqꝫ piꝰ dꝫ ī pentes maxīe nec̄itas intuenit: ẜm dicebatapl̓us. Qui ſuoꝝ maxīe domeſticoꝝ curā hꝫ fidē negauit. Scd̓m āt ordinat ergaquēcūqꝫ ꝓximū: ſic eſt vnū ſeptē donis. Ettalis pietas amor loco tꝑe quadruplicit̓venit in actum ſcilicet condelectādo congaudendo. compaciendo. excuſādo. bona tribuēdo. ꝯdelectādo ꝯgaudēdo. adRo. 21. Baude̓ gaudētibꝰ: tāto magꝭ delectat̉: qͣꝫtomagis ꝓximū cernit de deo ardētiſſime philocaptū: ē illa ſcā charitasemulat̉ ẜm apl̓m. i. Cor. 13. cōpatiēdi. adRo. 12. Flere flētibꝰ: qn̄qꝫ adeo iſta pietas accēdit̉ vt potiꝰ eliget pati qͣꝫ cōpati..Cor. 12. Quis infirmat̉ ego īfirmor. ꝗt