enī lugeamus ordinate ⁊ ī charitate: nihil obſtat ꝗn aliqͣ ſubſequat̉ merces. Nec te moueat ꝙ aliqͣ in vet̓i teſtō inordinate luxerunt: nectn̄ obiurgati ſūt. vo. enī diebꝰ filij iſrl̓ mortempatriarce planxerunt: vt pꝫ Ben. 5o. c. ⁊. 30.diebꝰ mortē Moyſi. Deūt. c. vl. ſicqꝫ d̓ alijsqm̄ vt ait Gratianꝰ. 25. q. i. Multa ī vet̄i teſtamēto ꝑmittebant̉ tāqꝫ īperfectis qͣ tꝑe gr̄enō licent. Inde dn̄s Luc̄. 7. vidue cui vniofilius mortuus fuerat ait. Noli flere: qͣre. ⁊c̄.Et iſta ſufficiant pro preſenti concluſione.¶ Quod ꝓpter mundi mala mors querēdanon eſt. ¶ Concluſio ſecunda.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Quatūcunqꝫꝗs ꝑiculis mūdi ſuccūbat: nūqͣꝫ tn̄ vteuadat mortē ꝓcurare dꝫ. Ubi tresīgramus ve. vꝫ ¶ Prima ve. ē iſta. ſi ꝑiculamundi vincere volumus ꝗd ē qd̓ magis attēdere debeamꝰ ¶ Scd̓a ye. ē iſta. vn̄ accidit ꝙhoīes ī tribulationibꝰ deſperāt. ¶ Tertia ve ēan liceat in aliqͥ caſu mortē corporis ꝓcurare¶ Ꝙtū ad pͥmam ve. pono hanc regulā gnālem ꝙ qͣꝫtū ad aīc ſalutē ſpectat: nō ꝯſiderareneceſſe ē qͣles fuerimus in ſanctitate: ſed quales crimus. Audi Iſido. de ſūmo bono ī vita hoīs finis q̄rendus ē: qm̄ deus nō reſpicitqͣles antea fuerimus: ſꝫ qͣles circa finem vitecrimꝰ ⁊. 25. di. qͣlis. qͣlis inꝗt vnuſꝗſque hincegredit̉. talis in iudicio apparebit ⁊c̄. Quidꝓfuit Iude apl̓atus gradū tenuiſſe: ⁊ Nicolao aduene ſcām electionē habuiſſe ⁊ male finiſſe. Nō gͦ a bono oꝑe ceſſandū ē: lꝫ īmunera occurrāt īpedimēta. Thobias enī lꝫ plagacecitatis feriret̉. a timore tn̄ dn̄i non receſſit.Thobie. 2. c. Nec Daniel deū veꝝ adorar̄ reliꝗt: qͣꝫuis Darius rex edictū in ꝯriū feciſſetDaniel̓. 6. Cōſtant Suſanna duobꝰ ſenibuſreſiſtens in ꝓpoſito ſancte caſtitatis ꝑſeuerauit. Dan̄. 13. Eleazarus ꝓ noīe dn̄i oīa tormēta ꝑſeuerant̉ ſuſtinuit. 2. Macha. 6. idē patet⁊ d̓ ſeptē fratribus. 2. Macha. 7. c. ⁊ ſic d̓ aliis. Et diligent̓ antedicte regule noſtre animamea attende ſenſū. Nō enī eoipſo qd̓ diximꝰqͣꝫtū ad aic ſalutē ſpectat: nō opus eē qͣles fuerimus in ſanctitate: ſꝫ qͣles erimus cōſiderat̉vt ꝑ hoc peccandi materia det̉: vt dicas poſſūego aliquo temꝑis interuallo mūdanis fruidęlicijs ⁊ iocis: ⁊ poſtea finem bonū ſacere.Sūma enī deceptio h̓ ē. Audi Hiero. noſtꝝd̓ ſcro penitentibus. Sed forte inꝗt ꝗs iterūdicit ꝙ vir ꝗ toto tꝑe qͦ vixit male fecit: ī mortis articulo accepta pnīa a deo veniā obtīebitHeu qͣꝫ vana ſuſpicatio ⁊ falſa cogitatio vixd̓ centū milibꝰ hoīum qͦrū mala ſꝑ fuit vita meret̉ hr̄e a deo indulgētia vnꝰ vir totꝰ ī pcīs genitus ⁊ nutritus: ꝗ nec deū vidit: nec cognouit: nec d̓ eo audire voluit: nec ſe peccare cognoſcit: nec ſit ꝗd ſit pnīa: niſi forte dormiendo nouit. Totus adhuc ſecularibꝰ īnodalꝰ negocijs: quē anguſtia p̄mit filioꝝ quos deſeritquē īfirmitas ꝯterit: quē dolor diuitiarum ⁊bonoꝝ tꝑaliū ꝯcutit: quā acceptā a deo accipiet pn̄iam: quā nō acciꝑet ſi adhuc ſe poſſe ſaluari crederet: certe veꝝ ꝯcludā ꝗ dū ſanus ē⁊ iuuenis d̓cū offendē̓ non formidat in mortenō merebit̉ diuinā obtinere indulgentiā. q̄ dilectiſſimi pnīa quā ſolū ꝗs accipit: qꝛ ſe viuere ampliꝰ nō poſſe cernit ꝗ ſi ex infirmitate cōnaleſceret ꝑcior qͣꝫ pͥus fieret: h̓ ille. Et ſic pꝫp̄ma ve. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. lꝫ de hac materiapluries in hoc opere dixerimus: tn̄ ad pn̄s dico ẜm btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. 20. ꝙ deſperatio oritur ex falſa eſtimatione. falſa āt eſtimatio ē iudicare rem aliter eſſe qͣꝫ ſit: quo fit vt falſo reꝫiudicūtes in deſperationē inducimur ¶ Proquo notandū ẜm ph̓m. 6. ethico. ꝙ illud qd̓ inintellectū ē affirmatio vel negatio in appetituē fuga vel perſecutio: ⁊ qd̓ in intellectu ē veꝝvel falſū in appetitu eſt bonū vel maluꝫ. Exq̄ſequit̉ ꝙ omnis motus appetitiuus cōformit̉ſe habens intellectui falſo ē ẜm ſe malus ⁊ eodeo direformit̉ ſe habens intellectui vero eſt bonus.Hoc ſic notato pono per caſū ꝙ quis moͣtalit̓peccet. ſi intellectus eſtimat ꝙ peccatoribꝰ dūad pnīam redeunt deus veniam largitur: iuxta illud. Ezech̓. 18. c. Nolo mortem peccatoris. ſed magis vt conuertatur ⁊ viuat: tūc talis intellectus dicitur verus. ſi aūt eſtimet deum talibus peccatoribus veniā denegare: talis intellectus dicitur falſus. Ex ꝗbus ſequit̉talis regula ꝙ ſicut motus ſpei ꝗ conſormiterſe habet ad eſtimationē verā eſt laudabilis ⁊ꝟꝟtuoſus ita motus deſperationis qui eſt illioppoſitus conformiter ſe habens ad eſtimationē falſam eſt vitioſus: ⁊ per ꝯn̄s peccatum.Sed qͥrit predictus doctor iſta falſa eſtimatiovnde habet ortum: eſtimaꝫ enim falſum intelectus: an qꝛ non credit ⁊ eſt infidel̓: an quemEt rn̄det ꝙ iſta ſalſa eſtimatio orit̉ circa particularia: remanente tn̄ ꝟa eſtimatione ī vni