P6 FSº pxx.nerſali. Pro quo ſciendū ꝙ nō credere ſiue īſidelitas pertinet ad intellectū ⁊ deſperatio advim appetitiuā. Intellectꝰ aūt ē vniuerſaliuꝫ⁊ appetitꝰ mouet̉ ad ꝑticularia. Eſt enī inquitph̓s in 3. de aīa. in fine motꝰ appetitiuꝰ ab aīaad res que in ſe ꝑticulares ſūt. mō planū eſt ꝙcōtingit aliquē hr̄e rectā eſtimationē in vl̓i: ⁊circa motū appetitiuū nō recte ſe hr̄e corruptaciꝰ eſtimatiōe in ꝑticulari. qꝛ necc̄e ē ꝙ ab eſtimatione in vl̓ i ad appetitū rei ꝑticularis ꝑueniat̉ mediante eſtimatōe in ꝑticulari: vt pꝫ 3.de aīa. Sic̄ a ꝓpōne vl̓i nō infert̉ cōcl̓o ꝑticuncle. pui.laris niſi aſſumēdo ꝓpōnē particularē. Et viītelligat̉ quō pōt hr̄i ꝟa eſtimatio in vl̓i: corrupta tn̄ ꝟa eſtimatione in ꝑticulari: accipe exemplū. nā ille ꝗ fornicat̉ cligit fornicationē viipitipſe vipbonū ſibi vt nunc .i. vt ꝑticulare bonum: ⁊ tn̄inſirimiuloꝟa remanet in eo eſtimatio in vl̓i .ſ. ꝙ forniilt. Erf.catio eſt pctm̄ mortale. ⁊ ſic de auaritia ⁊ alijschac muitruapctīs: mō ad ꝓpoſitū poterit ꝗs in vl̓ i hr̄e hācn̄ ad pn̄soꝟam eſtimatione .ſ. ꝙ in eccleſia eſt remiſſiopctōꝝ: ⁊ tn̄ poterit hr̄e motū deſperatiōis .ſ. ꝙſimano ēnō ſit ſperanda venia corrupta in tentione curvi ſa ſoca particularia. Ex quo pꝫ dicit iſte doctor ꝙpōt eē deſperatio ſine infidelitate ſic̄ ⁊ alia pecꝙ llud qb̓incata mortalia. Sꝫ parū iſte pater Ambro. dicqueſo qd̓ iſtoꝝ eſt grauiꝰ pctm̄: an deſperatio:nelleciuē vean infidelitas. Dico ꝙ pctā q̄ opponūt̉ ꝟtutibus theologicis ſūt ẜm ſuum genꝰ alijs pctīsgrauiora cū ꝟtutes theologice dcū habeāt ꝓob̓ia: ⁊ pctā per ꝯn̄s eis oppoſita auerſionemꝯ eſt bonūa deo directe ⁊ pͥncipaliter importāt. ⁊ ẜm iſtāuis mōtalirōnē .ſ. auerſiōis a deo oīs pctī mortalis grauitas cōpenſat̉. qꝛ ſi poſſet eē cōnerſio ad commutabile bonū ſine auerſiōe a deo qͣꝫuis talisiordīata eēt: nō eēt tn̄ pctm̄ mortale. Auerſioergo a deo facit eē pctm̄ mortale. ſi ſic ſequit̉eſtimcibꝙ illud qd̓ pͥmo ⁊ per ſe hāc auerſionē hꝫ eriinter oīa pctā mortalia grauiſſimū. Accipiant̉mō iſta tria pctā .ſ. infidelitas: odiū dei: ⁊ deſperatio. Infidelitas opponit̉ fidei: odiū deicharitati ⁊ deſperatio ſpei. ꝙꝫ i igit̉ infidelitas⁊ deſperatio adinuicē cōꝑent̉ ẜm eoꝝ rōnemſpecificā ſic infidelitas grauiꝰ pctm̄ ē deſperano adtlmmatione. infidelitas enī ex hoc ꝓuenit ꝙ hō ipſādei ꝟitatē nō credit: deſperatio aūt ex hͦ ꝙ nōſperat ſe bonitatē dei ꝑticipare. ⁊ qꝛ maiꝰ peccatū eſt nō credere dei ꝟitatem qͣꝫ nō ſperarecōſequi poſſe gloriā ab ip̄o. qꝛ inſidelitas ꝓpͥeẜm ſe ē ꝯͣ deū: ⁊ deſperatio nō niſi ẜm ꝙ ē bonū ꝑticipatū a nobiſ: iō īfidelitaſ grauiꝰ pctm̄ ēſil̓r ⁊ odium dei grauiꝰ ē deſperatōe ꝑꝑ eandēcām. qꝛ grauiꝰ ē odire deū qͣꝫ nō ſperare cōſequi bonitatē dei. Si aūt dei fiat cōꝑatio infidelitatis ⁊ deſꝑatōis qͣꝫtū ē ex ꝑte nr̄a. tūc deſꝑatio eſt pctm̄ grauiꝰ. nā ꝑꝑ ſpem gl̓ie reuocainur a malis ⁊ ꝓuocamur ad faciēda bona: ⁊iō ſublata ſpe irrefrenate labimur in pctīs: ⁊ abōis retrahimur nō ſic āt ꝑ ſublationē fidei. ⁊huic ſnīe cōcordat glo. ſuꝑ illud ꝓuer. 24. c. ſideſꝑaueris lapſus in die anguſtie minuet̉ ſortitudo tu: vbi fic ait. Nihil ē execrabiliꝰ deſꝑatione. Hoc etiā ponit btūs Tho. vbi. sͣ. ⁊ iſtatibi aīa ſufficiāt ꝓ ſcd̓a ꝟi. ¶ Ꝙtū ad tertiamꝟi. dico ꝙ nullo mō lꝫ ſibi ipſi ꝓcurare necēhinc Saul reddit̉ cōdēnatus. qꝛ ſibiipſi mortem ꝓcurauit. i. R. vl. c. ⁊ Iudas. Act̉. pͦ. c.⁊ ſic de alijs. Audi tex. 23. q. 4. §. Itē hͦ dicimus. vbi ſic dr̄. Item hoc dicimꝰ: hoc aſſerimus. hoc modis oībꝰ approbamus. neminēſpontaneā mortē ſibi inferre debere. velut fugiēdo moleſtias tꝑales: ne incidat in ꝑpctuasſ. moleſtias: hec ibi de hoc ſupͣ plene nouimꝰ.feria ꝗnta ſecūde dn̄ice in tertia ꝯcl̓one ſecūdoꝑtis. ¶ Nota tn̄ regulā generalē. ꝙ lꝫ non ſitcuipia conceſſū mortem ꝓpriā ꝓcurare ⁊ inferre tn̄ dum ab alijs infert̉ ꝓpter ꝟitatē conſeruandā: ⁊ fidē tuendā hilariter oīa pericula⁊ ipſā etiā corꝑis mortē aggrediamur. Audibarbatū Hīeronymū in exhortatiōe ne perſecutio timcat̉. Filij inꝗt dilectiſſimi accingimipotētia: eſtote filij potētes ⁊ nolite hoꝝ miſerorū diuitū qͦꝝ iam tantā on̄dimꝰ ībecillitatem ⁊miſeriā eē qͣꝫtā nō diceret līgua potētiā formidare in oꝑādo iuſticiā. ꝗ .n. ꝑꝑ iuſticiā ꝑſecutionē patit̉ btūs ē ⁊ bn̄ ſibi erit ⁊ ſi morit̉ beatior p̄cioſa nēpe ē in ꝯſpectu dn̄i mors ſcōꝝ eiſi cupis vitā tenere cū xp̄o morteꝫ noli timereꝓ xp̄o. Non enim potes illa ſuſtinere ꝓ xp̄o ꝙſūt cōdigna ad futurā gloriā que reuelabit̉ cūapparuerit gloria nr̄a q̄ ſurſū ē nō q̄ ſuꝑ terrāNō ſꝑet mercedē ꝗ nō laborat nō ſufficit ſolūxp̄iani nomē. xp̄ianꝰ es imitare xp̄m. Fruſtraxp̄iani hꝫ ille nomē ꝗ diabolū ſeꝗt̉. ꝗnīmo xp̄ianus oīno nō ē: ſꝫ antixp̄s: iuxta illud euāgeliſte Ioānis. audiſtis qꝛ antixp̄s venit nūc anuxp̄i multi facti ſūt. Uis gͦ cū xp̄o regnare cumxp̄o mala tollera. Si xp̄ꝫ dn̄m ⁊ regē cui ē noniē ſuꝑ oē nomē opportuit pati: ⁊ ita intrare īgloriā ſuā quā ſeduciā habemꝰ nos intrare ſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten