OeSo xxvrriſticia inquit feſtinat mors ⁊ cooperit ꝟtutē⁊ triſticia cordis flectit ceruicē .i. abductiōe ꝑmanet triſticia: ⁊ ſb̓a īopis ẜm cor eiꝰ. Ne dederis ītriſticia cor tuū: ſꝫ repelle eā a te: ⁊ memēto nouiſſimoꝝ noli obliuiſci: neqꝫ enī ē cōuerſio ⁊ a morte reſuſcitatio: ⁊ huic .ſ. mortuonihil ꝓderis: ⁊ teip̄m peſſimabis .i. peſſimuꝫfacies. Et Pau. 2. ad. Cor. 7. Que inꝗt. ẜmdeū triſticia ē pnīaꝫ in ſalutē ſtabilē operaturſeculi aūt triſticia mortē oꝑat ⁊c̄. ¶ Octauuꝫ remediū dr̄ vtilitatis ꝓprie ꝯſecutio. audi HieViro. nr̄m de paciētia ⁊ fortitudine. ꝯnexa. O ēinquit gaudiū eſtimate. cū multa habetis ī ſeundtpioculo obprobria ⁊ aduerſitatē: ſciētes ꝙ fortitudo ⁊ patiētia ex ipſis oriūt̉: patīa āt ꝑfectū ophꝫ. Probant̉ āt ꝟtutes ī hoīe ꝑ patīam tāqꝫauꝝ ꝑ ignē. Qui ceteras hꝫ ꝟtutes ſine patiPerꝰ ipiuentia: aurū in vaſis fictilibus portat: in ſola dine vtamcebat ſaluator ī patīa vr̄a poſſidebitꝭ ani. ve.bis audia pofortitudo ꝯnexa ē aīo ꝗ patiēs ⁊ fortis ē: ſecuroco gede.re bona ſequent̉ ⁊c̄. Et idē in epl̓a d̓ egrotativlcē qſijone Bleſille ſic ait. Abraā tētat̉ in filio ⁊ fideiſum ⁊ vilior īuenit̉. Ioſeph in egyptum vendit̉ vt paſla enimieſcat pr̄eꝫ ⁊ fratres. Ezechias vicina morte teue tibi curet̉: vt fuſus in lachrymas. 15. annoꝝ ſpaciomi ſi neſciasꝓcellet̉ ad vitā. Petrus apl̓s dn̄i paſſiōe cōadiutoriorcutit̉: vt amare flens audiat. Paſce ouēs meas. Paulꝰ lupus rapax ⁊ Beniamī adoleſcētulus adoleſentior extaſi excecat̉: vt videat: ⁊repentino tenebrarū horrore circūdatus dn̄ꝫD mnq ſuivocat: quē dudū vt hoīem ꝑſequebat̉: ita nūcficiū pſcucicimea Marcella Bleſillā nr̄am videmꝰ ardore febriū per. 30. ferme dies iugit̓ eſtuare. vtſciret reij iēdas delictas corꝑis: qd̓ paulo prigari. h cvermibꝰ exarandū ſit ⁊c̄. inde illa tuba magdlatus aītna. Pau. 2. Cor. 12. ait. Ne magnitudo reuelationū extollat me: datus ē mihi ſtimulꝰ carme ⁊c.nis ince angelꝰ ſathane ꝗ me colaphizet: ꝓpt̓qd̓ ter dn̄ꝫ rogaui vt diſcēdēt a me: ⁊ dixit mihi. ſufficit tibi gr̄a me. nam ꝟtꝰ in īfirmitateꝑficit̉: libent̓ igit̉ gloriabor ī infirmitatibꝰ mefedie. xj.is: ⁊ inhītet in me ꝟtus xp̄i ꝓpter qd̓ placeomihi ī īfirmitatibꝰ meis ī cōtumelijs in neceſiobt̉ nulaſitatibꝰ ī ꝑſecutionibꝰ in anguſtijs ꝓ xp̄o ⁊c̄.cſinttireAudi ⁊ Senecā ad Lucillū epl̓a. 67. cū aliꝗstormēta fortit̉ patit̉ inꝗt oībus ꝟtutibꝰ vtiturfortitudo vna ī ꝓmptū ſit: vt maxime apꝑeatpatīa ceteꝝ illic ē fortitudo: cuiꝰ patīa ⁊ ꝑpeſſio ⁊ tollerātia rami ſt̓. Illic ē prudētia ſine qͥnullū initit̉ ꝯſiliū: qͣ ſuadet qͥ effugere nō poſ55 58ſis qͣꝫ ſortiſſime ferre: illic eſt ꝯſtantia q̄ deijcīloco nō pōt ⁊ ꝓpoſitū nulla vi extorq̄re dinititit ⁊cͣ. h̓ ille ¶ Nonū remediū dr̄ reſurrectiōiſcertificatio. audi Hiero. ad Theodoram demorte Licini. Aduerſus īnꝗt mortis duriciā⁊ crudeliſſimā neceſſitatē: hͦ ſolatio erigimurꝙ ī breui reuiſuri ſumꝰ eos qͦs dolemꝰ obruētes. neqꝫ eni mors ſꝫ dormitio ⁊ ſōnꝰ appellatur. vn̄ ⁊ btūs apl̓s vetat d̓ dormientibꝰ ꝯtriſtari: ⁊ qͥs dormire nouimus ſuſcitare poſteacredamꝰ: ⁊ pꝰ digeſtū ſoporē vigilare cū ſcīs⁊ cū angel̓ dicere: gl̓ia ī exelcelſis deo. ⁊ ī terpax ⁊c̄. In celo vbi nō ē pcm̄: gl̓ia ē ⁊ ꝑpetualaus: ⁊ indefeſſa p̄conia. In t̓ra āt vbi ſeditio⁊ bella atqꝫ diſcordie: pax imp̄canda ē: nō inoībꝰ ſꝫ in his ꝗ bone volūtatis ſūt: ⁊ ſaluationē audiūt apl̓icam: gr̄a vobis ⁊ pax a deo patre ⁊ domino Iheſu xp̄o multiplicetur vt ī pace ſit locus eius ⁊ habitatio eius in ſyon ⁊c̄. ⁊idē ad Tarſiū d̓ morte filie ſue parū pꝰ pͥncipiū. Reſurgere inꝗt credimꝰ nr̄os ⁊ plangimus ꝗd faceremꝰ ſi mori tm̄mō p̄ciꝑet deus:volūtas eiꝰ vtiqꝫ ſola ſufficeret ad ſolatiū: cuinullū p̄ponere iubemꝰ affectū ⁊cͣ. h̓ ille. ⁊ ī fine huius epl̓e ſic ꝯcludit: nūc aūt ꝯͣ luctū ſumēda ſūt arma vt ſpes nr̄a poſſit hr̄e victoriā⁊ adducit tex. apl̓i. Nolo vos igrare fr̄es dedormientibꝰ: vt nō ꝯtriſtemini ſicut ⁊ ceteriꝗ ſpē nō hn̄t. Si enī credimꝰ ꝙ Ih̓s mortuꝰ ē⁊ r̄ſurrexit: ita ⁊c̄. hec ille. Audi pulcherrimūtex. 13. q. 3. habent forſitan illi logi doloris iuſtā excuſationē ꝗ vitam alteram neſciūt: ꝗ dehoc ſeculo ad melius eſſe tranſitū nō ꝯfiduntNos āt ꝗ hoc credimus ⁊ docemus: cōtriſſari nimiū de obeuntibus nō debemꝰ: ne ꝙ magis apud alios pietatis tꝫ ſpēm hoc nobiſ magis ī culpa ſit. nā diffidentie quodāmō genusē ꝯͣ hoc: qd̓ ꝗſqꝫ p̄dicat q̄rere iuſticiā amās dicēte apl̓o. Nolumus vos ignorare d̓ dormiētibus: vt nō ꝯtriſtemini ſic̄ cet̓i ꝗ ſpē nō hn̄t.hec ibi. Et ſūt ba Anaſtaſij: qͣre ⁊c̄. ¶ Decimū remediū dr̄ ſtultoꝝ ꝯfuſio. audi Ciprianū in li. de morte. Nō ſunt inꝗt lugendi frēsnr̄i accerſione dīna d̓ ſeculo liberati cū ſciameos nō admttti ſed pͥmit ⁊ occaſionē nō eē d īdā gentibꝰ vt nos merito rep̄hendat: qꝛ quosapud deū viuere dicimꝰ vt extīctos aut perditos lugeamꝰ. nihil enī ꝓdeſt p̄ferre ꝟtutē ⁊factis deſtrue̓ ꝟitatē: h̓ ille. Et ſic pꝫ iſta ve.¶ Ꝙtū ad tertiā ꝟi. patet ex dictis ī pͥª ve: SꝫE22
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten