dicentis dn̄s dedit dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū ē: ſit nomē dn̄i bn̄dictū: h̓ ille. audi ⁊ Cyprianū i decretis. 13. q. 3. c. qͣꝫ p̄poſterū. vbi dr̄ ſic. qͣꝫ p̄poſterū ē qͣꝫqꝫ ꝑuerſa cumdei voluntatē fieri poſtulam qn̄ vocat nos ⁊accerſit d̓ hoc mūdo: nō ſtatī eius volūtatis īperio pareamꝰ ⁊c̄. h̓ ille. audi ⁊ Ioan. Criſo.in epl̓a ad hebreos allegatū in decretis. vt. sͣ.c. īmediate ſequenti vbi dr̄ ſic. Ubicūqꝫ ſepeliamur dn̄i ē terra ⁊ plenitudo eius .ſ. qd̓ oꝫ ficri efficiat̉. Lugere aūt ⁊ deplorare ⁊ lamentari eos ꝗ de hac vita decedūt ex puſillanimitate ꝯtingit: h̓ ille. audi ⁊ moraliſſimū Senecaꝫad Lucillū epl̓a. 101. Quid inꝗt ē ſtultius: illud vno die factū qd̓ oī die fieri pōt. ſtat ꝗdemrminus nobis vt illū fatoꝝ inexorabilis neceſſitas fixit: ſed nemo ſcu nr̄m qͣꝫ ꝓpe ꝟſet̉ terminus. ſic gͦ ſormemus aīum tanqͣꝫ ad extrēaventū ſit: h̓ ulle. Et idē epl̓a. 78. Fata inꝗt deorū fixa ſūt ⁊ magna atqꝫ et̓na neceſſitate ducuntur. eo ibis quo oīa eunt. Quid tibi noui⁊c. ¶ Scd̓m remediū dīne iuſticie meditatioPonit̉ enim a bęato Dioniſio d̓ eccleſiaſticahic rarchia. c. 5. Regula qͥdam gnālis ꝙ inferiora ꝑ ſua ſuperiora ſurſū agant̉ .i. ad finē ꝓpriū ꝑducant̉. Corꝑa enī elementata .i. iſta cōpora inferiora ꝑ corꝑa ſuꝑceleſtia in ſuū finededucunt̉: vt ait Brego. ſuꝑ Iob. ⁊ potentie rōnales tanqͣꝫ ſuperiores potentias: aīaleſtanqͣꝫ inferiores in ſuū finē dirigunt: vt on̄ditbtūs Aug. li. de ꝯceptū ꝟginali ⁊ angeli inferiores ꝑ ſuperiores ſurſū agunt̉ in deū: vt docet beatus Dionyſius d̓ angelica hierarchiaꝑ totū: cū aūt glorioſus deus oībus rebus ſuperior ſit: neceſſe ē vt hoīem quē ad finē beatitudīs creauit ad ſe ꝑ mortē trahat: ⁊ ꝑ ꝯn̄siuſtū ē vt tal̓ iuſticie ordo ꝯẜuct̉ qͦre ⁊c̄. ¶ Tertiū remediū ē neceſſitatis ꝯſideratio. audi ꝓphetam. Quis inꝗt ē homo ꝗ viuit ⁊ nō videbit mortē. audi ⁊ Ambroſi. Quid inꝗt abſurdiꝰ qͣꝫ qd̓ ſcis oībꝰ eē preſcriptū quaſi ſpāle deplores: aut ꝗd imprudentius qͣꝫ qd̓ futurū ſcis id cū acciderit ferre non poſſe. audi ⁊Senecā ad Lucillū epl̓a. 78. Quid inquit tibi noui ē: ad hanc legē niatus es: hoc pr̄i tuoaccidit: hͦ matri: hoc maioribus: hoc oībus ante te: hoc oībus poſt te ⁊cͣ ¶ Quartum remediū ē frat̓ne vtilitatis inſpectio. Quid enī eſtmors niſi finis oīum laborum. audi Hiero.in epl̓a ad Tiraſiū de inorte filie ſue. Addit̉ īquit ꝯſolationis alia ꝓuidentia que iacl̓o orbitatis .i. mortis occurrat. Plangere debuimus a ſeculo recedentes ſi ſeculi inimicitiasꝯͣ nos mīme ſentiremus ⁊ plangimus dn̄i beneficia ꝗ nouit infirmuati noſtre ꝗd preſteturPericlitari volebat adhuc ꝗ do et aliquē morientē: ⁊ int̓ fructus vite pn̄tis. videre cupiebat miſerū laborare talibꝰ ac tantis tempeſtatibꝰ diaboli: tot corpoꝝ bella. tot ſeculi cladeseuaſit. ⁊ lacrymas fundis quafineſias quottidie ꝗd ī teipſo patiaris ꝓpter qd̓ dn̄s ammouet apl̓os ſuos dicens. Si dilexeritꝭ me gaudebitis vtiqꝫ: qꝛ vado ad pr̄em ⁊c̄. h̓ ille. Hicde miſcrijs ⁊ periculis huius ſeculi dicere potes ⁊cͣ. ¶ Quintū remediū ē diſpōnis aīaduerſio. audi Aureliū Aug. in ſoliloquijs. Nouitinꝗt deus qͣꝫdiu expediat hoī viue̓ ⁊ qn̄ moritd̓ ſalute corporis mei qͣꝫdiu ꝗd mihi vtile ſit:neſcio: tibi dn̄e hoc cōmitto. Et Petrꝰ apl̓usi. Pe. ⁊. ait. Omnē ſollicitudinē vr̄am ꝓijcientes in eū: qꝛ ipſi ē cura de vobis audi ⁊ augu. in ſoliloquijs. Conſtant̓ inꝗt deo crede:eiqꝫ te totū cōmitte qͣꝫtū potes: noli eē qͣſi ꝓpͥus in tua ptāte: ſed eius clementiſſimi ⁊ vtiliſſimi domini te ẜuum eē ꝓfitere: tiā enim teadſe ſubleuare non deſinet: nihilque tibi euenire ꝑmittet: niſi qd̓ tibi ꝓſit etiam ſi neſcias.audi ⁊ Bern̄. ſuꝑ illud ꝗ hītat in adiutorio altuſit̉. vt diia. Prtiſſimi: vigilat inꝗt ſuꝑ nos indefeſſus. ⁊ ꝑuigil ille ſingularis clementie oculus nō dormittulus adneqꝫ dormitat ꝗ cuſtodit iſrl̓ ⁊c̄: h̓ ille. ¶ Sexrepentinetū remediū dr̄ vtilitatis attentio. O tu ꝗ flerenō ceſſas. ſi vſqꝫ ad diē iudicij ī fletu ꝑſeueretan mortuū reuocabit ad vitā. Rn̄de qͥſo. audiBarbatū Hiero. vide inꝗt ſi dolori dꝫ aliꝗdꝯcedi vbi ſine remedio pōt aīus fatigari. hͦ ēqd̓ Dauid d̓ filio defuncto iam deſolatus aitIlunꝗd eum potero reuocare: ego magis adcū vadā: ille vero non reuertet̉ ad me ⁊c̄.Septimū remediū dr̄ ꝓprij int̓eē cumulatio:inordinate enī flere tā corꝑi qͣꝫ aīe nocet. prouer. 52. Sicut tinea veſtimento ⁊ ꝟmis ignoſic triſticia viri nocet cordi. Et Eccle. 30. Triſticiū inꝗt ne d̓s aīc tūc: ⁊ non affligas temeiip̄m ī ꝯſilio tuo. Iocūditas cordis h̓ ē vita hominis: ⁊ theſaurꝰ fine defectione ſanctitat: eſexultatio viri ē lōgeuitas miẜere aīe tue placēs deo ⁊ ꝯtine ⁊ ꝯgrega cor tuū in ſcītate ei⁊ triſticiā lōge expelle a te. multos enī occidittriſticia: ⁊ nō ē vtilitas in illa. Et Ecc̄. 38. A