me amplius: non ſedebo vidua: ⁊ ignorabo ſterilitatē. venit tibi duo hec ſubito in dievna ſterilitas ⁊ viduitas: vniuerſa veniēt ſuꝑ te ꝑꝑ multitudinē maleficioꝝ tuoꝝ: ⁊ ꝑꝑ duriciā incātatoꝝ tuoꝝ vehemētē: ⁊ fiduciā habuiſti in malicia tua ⁊ dixiſti. Non ē ꝗ videatie: ſapīa tua ⁊ ſcīa tua hec decipitte. Et dixiſti ī corde tuo: ego ſū: ⁊ p̄ter me nō ē alt̓a. Deniet ſuꝑ te malū ⁊ neſcies ortū eiꝰ: irruet ſuꝑte calamitas quā nō pot̓is expiare: vēiet ſuꝑte repēte miẜia quā neſcis: ſta cū incātatoribꝰtuis: ⁊ cū multitudīe maleficioꝝ tuoꝝ: ī ꝗbuslaboraſti ab adoleſcētia tua: ſi ſorte ꝗd ꝓfint tibi: aut ſi pot̓is fieri fortior ⁊c̄. O Iſa. tāta neſuꝑ nos ſuta p̄nūcias: ſꝫ huic nō tm̄ o ciuitasſuꝑba credas. audi ⁊ Mich̓. c. 5. Auſerā inꝗt eqͦs tuos d̓ medio tui: ⁊ diſꝑdā qͣdrigas tuas: ⁊ ꝑdā ciuitates tre tue: ⁊ deſtruā oēs munitiōes tuas ⁊cͣ. Nō credas ꝓph̓e. audi dn̄mdeūt. 27. ꝯminātē tibi ꝑ Moyſē ſcm̄: ⁊ dei fidū amicū. Mittet ſuꝑ te dn̄s famē ⁊ eſuriem⁊c̄. vide sͣ. ¶ Ꝙͣtū ad ẜam ve. pono regulaꝫhāc generale: ꝙ nūqͣꝫ ſtipēdarij ⁊ ſaccomānitm̄ ī hac miẜa Italia p̄ualuiſſēt: niſi dei iuſtoiudicio iuuarent̉. nā nr̄is exigētibꝰ culpis fiunt: vt ita dicā: māegoldi ⁊ boya d̓ dio. apoc̄.9. data ē illis clauis putei abiſſi. ī. ptās claudēdi abiſſū .i. īſernū: qꝛ .ſ. ſūt dn̄i īfernoꝝ ſpūuꝫobediūt enī eis oīum tartaroꝝ agmīa ⁊ aſcēdit fumꝰ puici ſic̄ fumꝰ fornacis magne: qꝛ .ſ.oīa cōburūt. Et obſcuratꝰ ē ſol ⁊ aer .i. ꝑꝑ eorū pcā excecant̉ italici ne iudicia dei an̄ oculoſcernāt: vt acriꝰ in illis ruāt. Et d̓ ſumo puteii. d̓ ptāte ꝯceſſa exierūt locuſte ī terrā .i. hoīesarmati: ⁊ data ē ill̓ ptās ſic̄ hn̄t ſcorpiōes t̓re.Tria enī ſcorpio facit: vꝫ brachijs ſtringit: līgua lingit: ⁊ cauda ꝑungit: ſic ⁊ hꝰ ī hoīuꝫ genꝰ boria tꝑalia ſtringūt ⁊ aſportāt: ſīgua līgūtadulādo te defende̓ ſpōdētes: ſꝫ cauda pigūtqꝛ nulla ī eis reꝑit̉ fidelitas: adinuicē cōedūt⁊ bibūt ⁊ aiūt: tu ab illa ꝑte: ego ab alt̓a. ⁊ ſicmiẜa Italia multis iā tꝑoꝝ curriculꝰ dilaniata iacet. audi Hiere. c. 5. Hec dic̄ dn̄s exer.Ecce ego adducā ſuꝑ vos gentē robuſtā: gētē iniquā: gētē cuiꝰ igͦrabitis linguā: nec itelliges ꝗd loqͣnt̉. Pharetra eiꝰ qͣſi ſepulchrū patēs vniuerſi fortes: ⁊ cōedet ſegeteſ tuas: ⁊ pane tuū deuorabit. filios tuos ⁊ filias tuas: comedet gregē tuū ⁊ armēta tua: ⁊ cōedet vineātuā ⁊ ficū tuā: ⁊ ꝯteret vrbes tuas munitas inMꝗbus tu hēs fiduciā gladio. verūtn̄ in diebusillis ait dn̄s nō faciam vos in ꝯſumationē: ſuꝑple ſi pnīaꝫ egeritiſ. Luc̄. 15. Qui ſe hūiliat ⁊c̄Audi ergo dn̄m ad te dicentē. O miẜa ItaliaIohel̓. i. Exꝑgiſcimī ebrij ⁊ flete ⁊ vlulate oēsqui bibitis vinū in dulcedīe: qm̄ ꝑijt .i. ꝑibit deore vr̄o. gens .n. aſcendit ſuꝑ terram meā fortis ⁊ īnumerabilis. Dētes eius vt dentes leonis: hec eſt gens equeſtris: ⁊ molares eīꝰ vi catuli leonis: hec eſt gens pedeſtrꝭ: poſuit .i. ponet vineā meam .i. ciuitatē iſtā in deẜtum: ⁊ ficū meū .i. delitioſitatē pōpaꝝ decorticauit .i. expoliauit ⁊c̄. Utinā ait dn̄s ꝑ Iſa. o italia ſi artendiſſes ad mādata mea: q̄ ſupple certe faciliaſūt. Math. xi. Iugū .n. meū ſuaue ē. Et p̄s.Si ppl̓s īꝗt meꝰ audiſſet me ⁊c̄. Et yſa. x. Noli inꝗt time ppl̓e meus hītator ſyon ab aſſur.ſyon .n. int̓ pretat̉cuſtodiēs mandatū ⁊c̄. Et h̓ſufficiāt ꝓ ẜa ꝟi. Ꝙtū ad t̓tiā ve. lꝫ ſup̄ dixerimꝰ de maͣ iſta feria. 3. pͥme dn̄ice in. 3. ꝯcl̓o pͥme ꝯſide. ad pn̄s tn̄ dicimꝰ ẜm. be. Th. 2. 2. q.40. ꝙ tria reꝗrūt̉ ad licitū ⁊ iuſtū bellū. vꝫ pͥncipis aucͣtas: iuſta cā: ⁊ recta intētio ¶ Pº iqͣꝫreꝗͥrit̉ pͥncipis au. vel alicꝰ dn̄ationis bellū indicentis: qm̄ p̓nata ꝑſona bellū ꝯͣ inimicū mouēconcluſionenō pōt. ſꝫ ꝑ citatiōꝫ ī iudicio pōt ſe ꝯtra inimicū ſuū d̓fende̓ ⁊ rē ſuā pete̓. Et qm̄ ꝑ iudicē iuuari nō pōt ſufficit ei ſuoꝝ dn̄oꝝ auc̄tas. 2º regrit̉ cā iuſſa vt .ſ. ex cā roͣnabili bellū moueat̉ cōtra inimicū. 23. q. 3. c. doꝰ nr̄. ⁊ ſt̓ verba Aug.ve. ē illa.ſuꝑ ioſue: vbi dr̄ ſic. Doꝰ nr̄ iubet ad Io. naue ꝯſtituat ſibi retrorſū īſidias .i. īfidiātes bellatores ad īſidiandū hoſtibꝰ hic admonēur hͦīiuſte n̄ fieri ab eis ꝗ iuſtū bellū gerūt. Et paꝝīfra. iuſta bella diffiniri ſolēt qͥ vlciſcunt̉ īiurias: ſie gēs vl̓ciuitas bello petēda eſt: ꝗ vl̓ vindicare neglexerīt qd̓ a ſuis īprobe ſcm̄ ē: l̓ reddere qd̓ ꝑ īiuriā ablatū ē h̓ ille ¶ Tertio reꝗrit̉intentio recta: Recta aūt intentio e: qꝛ .ſ. intendit̉ vt vlbonū ꝓmoueat̉ vel vt malū euitet̉. vn̄bellū ex odio vel vt turpiſ expleat̉ cupiditas:vel hꝰi: ceteris neqͣqꝫ fieri lꝫ: ſed tantū aīo ſeruande iuſticie vt decet ⁊ ꝓpter ꝓximorū oppreſſorum charitatem. Ex his tribus ꝯditioonibus tres infero ve. vꝫ. ¶ Pª veri. e ꝙ ſipͥnceps indixerit bellū ex cā legitīa ꝯͣ hoſtes ⁊aīo defendere rē publicā nō peccat: ſi ꝟo caꝫlegitimā fīgat l̓ malo id aīo faciat ꝓculdubiopeccat mortalit̓. ſb̓diti tn̄ hͦ igͥrātes igͦrātia .ſ.qͥ pn̄t ꝟiſil̓r excuſari: ſi recta intētōe bellent a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten