xpixſpeciāt p̄ciſe volūtatē cāe rō reddēda nō ē vt īd. c. nabuchodonoſor. in glo. alleg. ¶3º nō cogimur reddere rōnē d̓ his q̇ ī pͥncipis volūtate: ſꝫ ſufficit ꝓ rōne volūtas: vt. l. 2. ff. d̓ ꝯſtiiutionibꝰ pͥn. ⁊ ita loquit̉ lex. nō oīum. ff. delegibꝰ: vn̄ h̓ regula ſumit̉ ꝙ ſuꝑior qͣꝫtū ad eaq̄ ad ſuū offm̄ ſpectant pōt ſine cā p̄ciꝑe. vanūenī ē ⁊ ridiculū dice̓ ſuperiorē ſine cāe redditone p̄ciꝑe nō poſſe vt dic̄ Inno. ī. c. ad auresd̓ tꝑibus ordinandoꝝ. ¶3º dicimꝰ ꝙ d̓ his qͦ īingenio vel rōne naͣli ꝯſiſtūt. rō reddenda ē:⁊ ſic intelligit̉ capl̓m ſi qn̄ d̓ reſcrip. vbi alex.z. ſic ep̄o rauenēſi ſcribit. d. Si qn̄ aliqͣ tue fratuitati dirigimꝰ q̄ aīum tuuꝫ exaſꝑare vident̉turbari nō debes: ⁊ infra. Qualitatē negociqͦ tibi ſcribit̉ diligent ꝯſiderās: aut mādatumnr̄m diligent̓ adimpleas: aut ꝑ lr̄as tuas: qͣreadīplere nō poſſis rōnabilē cām p̄tendas: qꝛpacient̉ ſuſtinebimꝰ. ſi nō feceris qd̓ pͥua nob̓ſuerat īſinuatiōe ſuggeſtū: h̓ ibi. Eccc quō hisꝟbis papa on̄dit reddendā eē rōnē .ſ. d̓ hisq̄ ingenio vel rōne naͣli cōprehendūt̉: ita cōudoc. exponūt dcm̄. c. ſi qn̄. d̓ reſcrip. Un̄ exēpli cā ponamꝰ ꝙ qͥrat̉ qͣre introducta ē vſucapio. rō ī ꝓmptū ē .ſ. ne dīna ſint ī īcerto: vt. l.i. ff. d̓ vſucapio. Cōſiſtit enī rō h̓ ī rōne naͣliSed ſi q̄rat̉ qͣre p̄fixū fuit trienniū: ⁊ nō maivel minus tp̄s: certe h̓ rō reddi non pōt: qꝛ inpͥncipis ꝯſtitit volūtate. ad hͦ lex. i. §. pueritiānt ꝑpe irari futuma laff. d̓ poſtulando. Sic d̓ oībus ſil̓ibꝰ intelligenitni ⁊ indudū ē. Et h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ve. ¶ Ꝙtū ad ttiaꝫve. diximꝰ plura ī hͦ oꝑe. rōnē tn̄ Bregorij ītia coronatus ē: alib. moral̓. audi. Pena inꝗt int̓rogat ſi quisꝗetē ꝟacit̉ amat. Nā vt Iſido. d̓ ſūmo bonoſilio ancait. In ꝓſꝑitate incerta amicitia ē: qm̄ in ꝓſꝑitate tm̄ diligiʳ: neſcit̉ an ꝑſona: an ꝓſꝑitas diligat̉. Et Bern̄. ait. Egritudines corpoꝝ exꝑimenta ſūt mentiū: ⁊. pͣs. Qui ſemināt inꝗt īlachrymis ī exul. me. ⁊ recte ſeminant ait: qm̄ſemē lꝫ ī ſe parue ſit qͣꝫtitatis. ꝟtute tn̄ ſol̓ adiutū ī magnā videmꝰ creſce plantā. ſic ⁊ egritudo ⁊ alia q̄uis tribuatio: lꝫ ī ſe breuis ⁊ tranſitoria ſit: ꝟtute tn̄ ſolis ſpūalis ꝗ xp̄s ē ī arborē grādē creſcēs: celū ſcande̓ facit. Audi apl̓ꝫad Cor. 4. c. qd̓ inꝗti pn̄ti nob̓ momentaneūē ⁊ leue tribulatiōis nr̄e: ſup̄ modū et̓ne glorie pondꝰ oꝑat̉ ī nobis: qd̓ ⁊ xp̄s diſcipul̓ edocuit. Io. 16. d. Mundꝰ gaudebit: vos ꝟo cōtriſtabimini: ſꝫ triſticia vr̄a ꝟtet̉ in gaudiumEt Mat. 5. Beati inꝗt ꝗ ꝑſecutione paciuntur ꝓpt̓ iuſticiā: qm̄ ip̄oꝝ ē regnū ce. qͣre ⁊cͣ.Et hec ſufficiant ꝓ pn̄ti concluſione.¶ De flagellis tꝑalibus. ¶ Conſideratio. 3.¶Trtio ioco qualiter hūanū genꝰ tꝑalit̓ flagelletulvideamꝰ. Pbī tres more ſolitoꝯcl̓ones ſubiungamꝰ vꝫ. ¶ Pꝯcl̓o ē iſta. Sic̄ corꝑalit̓ peccātes deus iuſto iudicio corꝑalit̓ flagellat ita: ⁊ tꝑalibꝰ abutētes.tꝑalit̓ guerris .ſ. ⁊ ſpolijs iuſtiſſime caſtigatScd̓a ꝯcl̓o ē iſta. Nō ē īcōueniēs dino iudicio vt filij puniāt̉ ꝓpter pctā ꝑentū. ¶ Tertiaꝯcl̓o ē iſta. Iuſtos ſcōſqꝫ dei amicos debemꝰdeuote orare: vt talibꝰ tꝑalibus deū dep̄cēturvt nos pcōres ceſſet flagellare.¶ De guerris ⁊ depopulationibꝰ. Cōclu. iTcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Sic̄ corꝑalit̓peccātes ⁊c̄. Ubi tres inꝗramꝰ veri.vꝫ ¶ Pª ve. ē iſta. Quō tꝑalib rebꝰabuieies nnſto iudicio caſtigent̉. ¶ Scd̓a ve. ēiſta. Quare deꝰ tantā ſtipendarijs tribui ptātē ¶ Tertia ve. ē Iſta. An dn̄i adinuicē bellātes mortalit̓ peccēt. ¶ Etū ad pͥmaꝫ ve. dicoꝙ ⁊ ſi generalit̓ oēs tꝑalibꝰ abutētes guerrꝭ ⁊ſubuerſionibꝰ alijſqꝫ tꝑalibꝰ telis caſtiget: tn̄ īter oēs hāc miẜā Italiā in ſtipendarioꝝ manus annis iā plurimis letabilit̓ tradidit. Adcuiꝰ ve. declarationē ē ſciendū ꝙ ſūmꝰ miẜicors deꝰ multis iā ſeculis hāc miſerā Italiamcernēs in tot tantiſqꝫ vanitatibꝰ obrutā: vt inbalcijs zornetis trapalis cāpanulis ⁊ hꝰi quofit vt plurimū offendat̉: ⁊ maxīe ī tēplis ⁊ diebꝰ ſacris nō ꝯtinuit tn̄ in ira mīas ſuas: ſꝫ cūplures ſue ꝟitatis buccinatores vanitatū oīum cateruā explorantes: ⁊ eoꝝ ſcīs p̄dicatiōbus a mentibꝰ excecatis extirpātes: ⁊ ad verāhoneſtatē bis ⁊ factꝭ īuitātes ꝑ hāc ipſā miſrimā Italiā ſeminauit: ſꝫ cū ꝟbis nō ꝓfice̓t:⁊ ſubſanari ẜuos eiꝰ cerne̓t ꝓceſſit dn̄s ad ꝟbera: ⁊ eaipſa ī ꝑte vbi maiores reꝑit vanitates: habundantiꝰ guerrarū multiplicauit acerbitates. O infelices ppl̓i vbi h̓ ſūt. pulſant̉ ⁊obaudiūt: expergiſcūt̉ ⁊ obdormiūt. Iſa. 28.Manda remanda: manda remanda: expectareexpecta: modicum ibi modicū ibi .i. nullumapparet penitudīs ſignum. O ciuitas. N. oppl̓e ſuꝑbe. qgēs ſine fide audi ⁊ erige aureſad Iſa. ꝟba. 47. Audi inꝗt h̓ delicta hītansꝯfident̉: qꝛ dicis corde tuo ego ſū: ⁊ nō ē p̄ter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten