Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

☞º xxvemortali culpa excuſant̉. 23. q. i. c. ꝗd culpat̉ inſi. ſi ꝟꝟba Aug. ꝯͣ māicheos vbi ſic dr̄. Uiriuſtꝰ ſi forte ēt ſub hoīe ſacrilego militet rectep̄t illo iubēte bellare: eiuſdē pacis ordinē ſeruās: qꝛ ſibi iubet̉: vl̓ ꝯͣ dei p̄ceptū: certū ēvel vtrū ſit: certū ē: ita vt fortaſſe reū faciatregē iniꝗtatꝭ īꝑandi. Innocētē āt militē oſtēdit ordo ẜuiēdi: ibi. Scd̓a ꝟi. ē qͥncūqꝫbellātes iuſſu dn̄i: ſi igͦret̉: ſi recta tn̄ ītentiōe mouent̉: vt pacis acꝗrēde reipubliceẜuāde ſpmere̓t̉. 23. q. i. eo. c. ꝗd culpat̉: ſūtꝟba Aug. vbi. Ordo inꝗt ille naͣl̓ mortaliūpaci accōmodatꝰ: poſcit: vt ſuſcitandi belliauc̄tas atqꝫ ꝯſiliuꝫ penes pͥnceps ſit: exeqͣndiāt iuſſa bellicā mīſteriū dēant paci ſalutiqꝫ cōi ibi circa mediū capl̓i Tertia ve. ē acꝗrētes ſpolia ī bello iuſto tenēt̉ reſtōni: ex ſectur ſi bellū ſit īiuſtū: notū ſit īiuſtū ꝗcꝗdex ſpolijs receꝑūt reſtitue ſb̓ pene dānationisei̓ne tenēt̉: nec eos excuſat obediētia pͥncipisqꝛ oꝫ deo magꝭ obedire qͣꝫ hoībꝰ: ſecꝰ āt in dubiis vbi .ſ. dubitat̉ an illd̓ bellū licitū ſit. namꝓpt̓ dn̄i obediētiā excuſat̉: lꝫ dn̄s male p̄cipiēdo peccauerit: vt pꝫ exp̄ſſe ī. d. c. ꝗd cl̓pat̉ ī fi.Et hec tibi anima ſufficiant pro preſenti conconcluſione. De pena filiorum. Concluſio ſecunda.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. ē īcōuēiens dīno iudicio. vt filij puniāt̉ ꝓpt̓pcā ꝑentū: vbi tres inꝗramꝰ veri. vꝫ.ni. ſt ver ve. ē iſta. vtrū pcā ꝑentū ꝓxīoꝝ originalit̓ ī poſteros trāſeāt. ve. eſt vtrū filijiuſte pūiāt̉: vl̓ pūiri poſſit ꝑꝑ pcā ꝑentū Ive. ē iſta: qͥt ſt̄ cāe ꝓpter qͣs ꝗs puniri flagellari pōt. Ꝙtū ad pͥmā ve. dico lꝫ maͣ adoctoribꝰ nr̄is vētilet̉: ea mgr̄ ſnīaꝝ. diſt.ri. ſecūdi vſqꝫ ad diſtī. 30. deſcribe conetur:plura plures poſteris ī doctrinā relinq̄rini tn̄ad pn̄s qͣdā dcā btī Tho. in. q.. pcō mihilenuio e:t cfecto gratiſſima notare d̓creui. Eſt noͣndmẜm eūdē gnans vniuocuꝫ naͣm ſue ſpēicōicat gnato. pꝫ. 2. aīa vbi dr̄. Nāliſſimuꝫenī oꝑū qͥcūqꝫ ſt̓ orbata: neqꝫ gnationemſpontaneā hn̄tia ē gn̓are ſibi alteꝝ quale ipſuꝫē: vt hoīem: planta plantā. Et notant dr̄generās vniuocū ꝑꝑ equoca: qꝛ talia generāt ſe: ſꝫ accn̄s: vt colligit̉ a cōmētatore ibi comento. 33. Ubi nota ẜm cōionē ph̓orūdoctrinā duplicit̓ ſūmit̉ generario. vnoex aliena ma extrīſeca ſb̓a ſic̄ ignis ex cōbu40 Raſtibili gnāt igne̓: hac ītelligit̉ hec. Aliomodo ex propͥa materia intrinſeca ſb̓a ꝟtute aīe ita ꝟtute aīe illa materia ſubſtātia fiat ſemē generationis. Et hoc pōt tribꝰ modis. Unoº vt accipiatur iſta generatio ꝓpagatione illius materie per motum localem:ẜm. hunc modum coitus poteſt dici generatio. Alio modo poteſt accipi diſpōne ꝓpī̓ꝗori: ſic̄ illa ſit in matrice: Aliº aīe ītroductione: iſta proprie dr̄ gnatio. Et ī qͥlibꝫhoꝝ modoꝝ ꝯcurrit ꝟtuſ vegitatīa. nāqꝫvegitatiua pr̄is ſcꝑat ſuꝑfluū alimēti: ipſuꝫcollocat ī det̄minato loco. vegitatiua mr̄is adiutorio qͥlitatū ꝟtutū ern̄tiū ī ſemine:t̓tio ītroductio ſeꝗt̉ forme: ſꝫ iſta omittamꝰ:poſui ad clariorē notitiā generātꝭ vniuoci. ex ſeꝗt̉ generās vniuocū ē: qn̄ generās genitu ſt̄ ſil̓ia ī ſpē: generās eꝗuocū qn̄ diſſimilia ſūt vniuocis intelligēdū ē. noͣeundē btm̄ Tho. ibidē generās vniuocuſicut cōicat gna̓to ſuā ſpēm: ut hoī: plāta plāte: ſic cōicat illi oīa accn̄a ꝯſequūt̉ ſpēꝫ. Un̄ſic̄ gnat hoīeꝫ: ita riſibil̓ riſibilē. Et ſi reꝑiatur fortꝭ naͣe .i. ꝟiꝰ gnantis ſit potēsvigoroſa gnabit hoīem ſil̓em ſolū ī ſpē: ſꝫ ētqͣꝫtū ad qͣlitates corꝑis: vt albꝰ albū gnaͣbithoīeꝫ: magnꝰ magnū: ſic alijs: vt freqͥnter ꝯtīgit. Et notāt dixi qͣꝫtū ad qͣlitates coꝑitqꝛ generās cōicat genito qͣlitates aie: enīgrāmaticꝰ grāmaticū: aut phiſicꝰ gnat phiſicū ſic alijs. His ſic notatꝭ accipiat̉ ſtatꝰ ꝑētū ī ſtatu īnocētie. Fuit enī ī p̄mordioditiōis hūane gratū qͥddā domū hoī diuinitus datū: rōne ꝑſōe ſuc tm̄: ſꝫ rōe totiꝰ hūane naͣe ab eo deriuāde: qd̓ donū iuſticia original̓ dicebat̉: ꝗdē ꝟtus ſeu iuſticia ſolū inaīa ītellectiua fūdebat̉: ſꝫ diffūdebat̉ ī ꝟtutesſēſitiuas: ita ſolū vires aīe īferiores rōiobediebāt .i. ꝑti ſuꝑiori: ſꝫ ēt oēs vires cōꝑiseidē ſubijciebant̉: vt ꝗcqͣꝫ nec vellēt aut exꝗrerēt qd̓ rōni ſuꝑiori derogaſſet. O felix iſteſtatꝰ. Ex ſeꝗt̉ iuſticia origīal̓ duplicine trāſiſſet ī poſteroſ. qꝛ donū ex dei mu naͣe hoīs ſeq̄bat̉: lꝫ ex ordīe naͣe. qꝛtrāſibat vſqꝫ ad corꝑis vires: qd̓ gnationetraducit̉: vn̄ ſi adā ī ſtatu īnocētie filios gnaſet iuſticia illa reꝑta ī carne ī ip̄os vtiqꝫ deſcēdiſſet. Ex ſil̓r pcm̄ dono illo ſublato rōnabilit̓ actū ē: vt pcm̄ eoꝝ trāſcat in poſteros. ad ꝓpoſitū nr̄e ve. dico nullum pecD 4