☞º xxvemortali culpa excuſant̉. 23. q. i. c. ꝗd culpat̉ inſi. ⁊ ſi ꝟꝟba Aug. ꝯͣ māicheos vbi ſic dr̄. Uiriuſtꝰ ſi forte ēt ſub hoīe ſacrilego militet rectep̄t illo iubēte bellare: eiuſdē pacis ordinē ſeruās: qꝛ ſibi iubet̉: vl̓ n̄ eē ꝯͣ dei p̄ceptū: certū ēvel vtrū ſit: certū nō ē: ita vt fortaſſe reū faciatregē iniꝗtatꝭ īꝑandi. Innocētē āt militē oſtēdit ordo ẜuiēdi: h̓ ibi. ¶ Scd̓a ꝟi. ē ꝙ qͥncūqꝫbellātes iuſſu dn̄i: ⁊ ſi cā igͦret̉: ſi recta tn̄ ītentiōe mouent̉: vt pacis acꝗrēde ⁊ reipublice cōẜuāde ſpmere̓t̉. 23. q. i. eo. c. ꝗd culpat̉: ⁊ ſūtꝟba Aug. vbi sͣ. Ordo inꝗt ille naͣl̓ mortaliūpaci accōmodatꝰ: hͦ poſcit: vt ſuſcitandi belliauc̄tas atqꝫ ꝯſiliuꝫ penes pͥnceps ſit: exeqͣndiāt iuſſa bellicā mīſteriū dēant paci ſalutiqꝫ cōih̓ ibi circa mediū capl̓i ¶ Tertia ve. ē ꝙ acꝗrētes ſpolia ī bello iuſto n̄ tenēt̉ reſtōni: ex qͣ ſectur ꝙ ſi bellū ſit īiuſtū: ⁊ notū ſit īiuſtū eē ꝗcꝗdex ſpolijs receꝑūt reſtitue ſb̓ pene dānationisei̓ne tenēt̉: nec eos excuſat obediētia pͥncipisqꝛ oꝫ deo magꝭ obedire qͣꝫ hoībꝰ: ſecꝰ āt in dubiis vbi .ſ. dubitat̉ an illd̓ bellū licitū ſit. namꝓpt̓ dn̄i obediētiā excuſat̉: lꝫ dn̄s male p̄cipiēdo peccauerit: vt pꝫ exp̄ſſe ī. d. c. ꝗd cl̓pat̉ ī fi.Et hec tibi anima ſufficiant pro preſenti conconcluſione.¶ De pena filiorum. ¶ Concluſio ſecunda.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Nō ē īcōuēiens dīno iudicio. vt filij puniāt̉ ꝓpt̓pcā ꝑentū: vbi tres inꝗramꝰ veri. vꝫ.ni. ⁊ ſt ver¶ Pª ve. ē iſta. vtrū pcā ꝑentū ⁊ ꝓxīoꝝ originalit̓ ī poſteros trāſeāt. 2ª ve. eſt vtrū filijiuſte pūiāt̉: vl̓ pūiri poſſit ꝑꝑ pcā ꝑentū ¶ Ive. ē iſta: qͥt ſt̄ cāe ꝓpter qͣs ꝗs puniri ⁊ flagellari pōt. ¶ Ꝙtū ad pͥmā ve. dico ꝙ lꝫ h̓ maͣ adoctoribꝰ nr̄is vētilet̉: ⁊ d̓ ea mgr̄ ſnīaꝝ. diſt.ri. ſecūdi vſqꝫ ad diſtī. 30. deſcribe conetur: ⁊plura plures poſteris ī doctrinā relinq̄rini tn̄ad pn̄s qͣdā dcā btī Tho. in. q. d̓. pcō mihi ꝓlenuio e:t cfecto gratiſſima notare d̓creui. Eſt gͦ noͣndmẜm eūdē pͦ ꝙ gnans vniuocuꝫ naͣm ſue ſpēicōicat gnato. hͦ pꝫ. 2. d̓ aīa vbi dr̄. Nāliſſimuꝫenī oꝑū qͥcūqꝫ nō ſt̓ orbata: neqꝫ gnationemſpontaneā hn̄tia ē gn̓are ſibi alteꝝ quale ipſuꝫē: vt hō hoīem: planta plantā. Et notant dr̄generās vniuocū ꝑꝑ equoca: qꝛ talia nō generāt ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ accn̄s: vt colligit̉ a cōmētatore ibidē comento. 33. Ubi nota ẜm cōionē ph̓orūdoctrinā ꝙ duplicit̓ ſūmit̉ generario. vno mōex aliena ma ⁊ extrīſeca ſb̓a ſic̄ ignis ex cōbu40 Raſtibili gnāt igne̓: ⁊ d̓ hac nō ītelligit̉ hec. Aliomodo ex propͥa materia ⁊ intrinſeca ſb̓a ꝟtute aīe ita ꝙ ꝟtute aīe illa materia ſubſtātia fiat ſemē generationis. Et hoc pōt eē tribꝰ modis. Unoº vt accipiatur iſta generatio ꝓpagatione illius materie per motum localem: ⁊ẜm. hunc modum coitus poteſt dici generatio. Alio modo poteſt accipi ꝓ diſpōne ꝓpī̓ꝗori: ſic̄ illa qͥ ſit in matrice: Aliº ꝓ aīe ītroductione: ⁊ iſta proprie dr̄ gnatio. Et ī qͥlibꝫhoꝝ modoꝝ ꝯcurrit ꝟtuſ vegitatīa. ꝑ nāqꝫvegitatiua pr̄is ſcꝑat ſuꝑfluū alimēti: ⁊ ipſuꝫcollocat ī det̄minato loco. 1º vegitatiua mr̄iscū adiutorio qͥlitatū ⁊ ꝟtutū ern̄tiū ī ſemine: ⁊t̓tio ītroductio ſeꝗt̉ forme: ſꝫ iſta omittamꝰ: h̓poſui ad clariorē notitiā generātꝭ vniuoci. exq̄ ſeꝗt̉ ꝙ generās vniuocū ē: qn̄ generās ⁊ genitu ſt̄ ſil̓ia ī ſpē: ⁊ generās eꝗuocū qn̄ diſſimilia ſūt d̓ vniuocis gͦ intelligēdū ē h̓. 1º noͣ ẜeundē btm̄ Tho. ibidē ꝙ generās vniuocuſicut cōicat gna̓to ſuā ſpēm: ut hō hoī: plāta plāte: ſic cōicat illi oīa accn̄a qͥ ꝯſequūt̉ ſpēꝫ. Un̄ſic̄ hō gnat hoīeꝫ: ita riſibil̓ riſibilē. Et ſi reꝑiatur hō fortꝭ naͣe .i. ꝙ ꝟiꝰ gnantis ſit potēs ⁊vigoroſa gnabit hoīem ſil̓em n̄ ſolū ī ſpē: ſꝫ ētqͣꝫtū ad qͣlitates corꝑis: vt albꝰ hō albū gnaͣbithoīeꝫ: ⁊ magnꝰ magnū: ⁊ ſic d̓ alijs: vt freqͥnter ꝯtīgit. Et notāt dixi qͣꝫtū ad qͣlitates coꝑitqꝛ generās n̄ cōicat genito qͣlitates aie: nō enīgrāmaticꝰ grāmaticū: aut phiſicꝰ gnat phiſicū⁊ ſic d̓ alijs. His ſic notatꝭ accipiat̉ pͦ ſtatꝰ pͥrū ꝑētū ī ſtatu īnocētie. Fuit enī ī p̄mordio cōditiōis hūane gratū qͥddā domū pͦ hoī diuinitus datū: nō rōne ꝑſōe ſuc tm̄: ſꝫ rōe totiꝰ hūane naͣe ab eo deriuāde: qd̓ donū iuſticia original̓ dicebat̉: qͥ ꝗdē ꝟtus ſeu iuſticia n̄ ſolū inaīa ītellectiua fūdebat̉: ſꝫ diffūdebat̉ ī ꝟtutesſēſitiuas: ita ꝙ nō ſolū vires aīe īferiores rōiobediebāt .i. ꝑti ſuꝑiori: ſꝫ ēt oēs vires cōꝑiseidē ſubijciebant̉: vt ꝗcqͣꝫ nec vellēt aut exꝗrerēt qd̓ rōni ſuꝑiori derogaſſet. O felix iſteſtatꝰ. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ h̓ iuſticia origīal̓ duplici rōne trāſiſſet ī poſteroſ. pͦ qꝛ hͦ donū ex dei munē naͣe hoīs ſeq̄bat̉: lꝫ nō ex ordīe naͣe. 1º qꝛtrāſibat vſqꝫ ad corꝑis vires: qd̓ ꝑ gnationetraducit̉: vn̄ ſi adā ī ſtatu īnocētie filios gnaſet iuſticia illa reꝑta ī carne ī ip̄os vtiqꝫ deſcēdiſſet. Ex qͦ ſil̓r ꝑ pcm̄ dono illo ſublato rōnabilit̓ actū ē: vt ⁊ pcm̄ eoꝝ trāſcat in poſteros.Mō ad ꝓpoſitū nr̄e ve. dico ꝙ nullum pecD 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten