Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

xtiſex antecellit tāto ſūt tꝑalibus digniora qͣꝫto alia prefert̉ corpori ⁊cͣ. ibi. Et ſufficiātpͥma veritate. Ꝙtū ad ẜam ve. lꝫ dixerimus breuit̉ tn̄ iſtā ſnīaꝫ ponit btūs Tho. cōit̉ oēs tribulationes ſiūt aliꝗd patiētes meriti rōnē hn̄t: āt ſi hn̄t: vide deꝯͣ. Ꝙtū ad tertiā ve. dico lꝫ viri patiētespl̓es colligāt ex īfirmitatibꝰ eoꝝ fructus tamētres ad pn̄s deſcribamꝰ. Primꝰ enī fructdr̄ aīe p̄ſeruatio de pe. di. i. dicis. documentūhabet̉: qd̓ nocet corꝑi iuuat ſpūm: iuuet ibi on̄dit. Egritudo inꝗt carnis pctm̄ expelliti. a pcō p̄ẜuat. Audi pulchrū dcm̄ Hug. li.aīa. Quoſdā inꝗt p̄ſciēs d̓s multa peccar̄ poſſe: flagellat eos infirmitate corꝑis ne peccent:vt eis vtilius ſit frangi laboribꝰ ad falutē qͣꝫ remanere īculumes ad dānationē. Et Breg.vt pꝫ de pe. diſ. i. ſi pcm̄. Dauid in fi. ſic ait.Ab electis enī ſuis iniꝗtatū maculas ſtudꝫporali afflictione tergere qͣs ī eis ī ꝑpetuūvult videre: ille. Scd̓s fructꝰ dr̄ ꝯẜuatioqꝛ infirmitas hoīem in dei gr̄a ꝯẜuat. 2. Cor..k2. audi Paulū. Libent̉ inꝗt gloriabor in infirmitatibꝰ meis: vt inhītet ī me ꝟtus xp̄i: etibi. ꝟtus ī īfirmitate ꝑficit̉. Tertiꝰ fructdr̄ expurgatio. Audi aug. lib. decē cordis.Melior inꝗt ē modica amaritudo in faucibꝰqͣꝫ eternū tormentū ī viſceribꝰ: qꝛ ſi dulcia q̄rimus necͣe ē vt amara tolleremꝰ. audi bern.Paſſiones inꝗt huiꝰ tꝑis ſolū ſūt ꝯdigne ad pͥmia expectamꝰ ſe nec ad purgandapcā cōmiſimus: nec ad cōpenſanda bn̄ficia recepimꝰ: nec ēt. ad redimēdas penas quasmeruimꝰ ille. Hec ſufficiant ad pn̄s: qm̄ ētin ſeqͥntibus aliqua ſubiungemꝰ: qͣre ⁊c̄.Quod non oēs corporalii flagellati dicendi ſunt peccatores. Concluſio tertia.Tcipe tertiā cōcluſionē vꝫ. Et ſi plerūqꝫ vitia carnis īfirmitatibꝰ puniāt̉recta tn̄ ꝯn̄a ſꝑ iſta ē. Iſtos aūt illos cernimꝰ corꝑalit̓ flagellari: oēs pctōresdn̄t iudicari. Ubi tres inꝗramꝰ ve. vꝫ Pve. ē qͥtuplex ē tribulatoꝝ genꝰ. Scd̓a ve. ēan oībus accidūt ſit reddēda. Tertiave. ē qͣre potius corꝑalit̓ flagellent̉ bōi qͣꝫ mali. Ꝙtū ad pͥmā ve. dico mgr̄ doctor nioēs nos ad īuitās ad ꝑſecutiōes paſſionespl̓imas tollerandas ait. Math̓. 16. Qui vultvenire poſt me abneget ſemetip̄m: tollat cru ſuā ſeqͣt̉ me. Suꝑ ꝟbo. ē diligent̉ notandū qͣdruplex ē hoīum genꝰ xp̄i crucemportātiū. ꝗdā enī illā portāt inuolūtarie: ꝗ̄daꝫī patient̉: ꝗdā patient̓: ſꝫ ꝯdigne: ꝗdā pacient̉ſꝫ īnocent̉. Quidā dico crucē xp̄i portāt: ſꝫīuolūtarie: hi ī Simone cironeo figurāt̉. vn̄ illū angariauerūt: vt tolleret crucē eiꝰ vt aiūteuangeliſte oēs: hi ſūt incipiētes delectatonibꝰ mūdi offuſcati deuij a tremite recto:ſcīe ſtimuliſ crebriſqꝫ angelicis dīnis luſtrationibꝰ cōmoti quodāmo angariant̉ vt chriſticrucē tollant. audi Gre. .n. paſtorali. Uia inꝗt dei inchoantibꝰ anguſta ē: ꝑfecte viuētibus lata. Et dura ſūt ꝯͣ vſū ſpūalit̓ aīo proponimꝰ: tn̄ onus dei leue eſt: poſtqͣꝫ ſerreceperimꝰ. ille. Mat. 16. Iugū enī meū ſuaue ē: onus meū leue. Quidam ſcd̓o locoxp̄i crucē ferūt īpatient̓: affines latroni ꝑuerſo: hi pctōres oēs ſūt deū in eoꝝ infirmitatibus blaſphemantes. p̄s. Acuerūt linguas ſuas ſicut ẜpentes ⁊c̄. idē poſuerūt in celo losſuū .ſ. deū ſcōs blaſphemando: līgua eoꝝtrāſiuit in t̓ra .ſ. diē horā maledicendo: ꝑuerſa ꝯditione culpa. audi Augu. ſuꝑillud Mat. 26. blaſphemauit. minus īꝗtpeccāt xp̄m biaſphemant regnantē in cel̓ qͣꝫ crucifixerūt ambulāt ē ī tris ⁊c̄. ¶Qui crucē ſerūt patient̉̓: ſꝫ ꝯdigne: vt latro bonus: hi ſūt oēs ꝓficiētes. audi Greg. in li.mora. Flagella inꝗt bonoꝝ: aut vitia ꝑpetrata purgāt: aut poterūt ꝑpe trari futura deutāt. Quarto ꝗdā fuerūt patient̓ inobent̉xp̄o affines effecti: hi oēs ꝑfecti ſūt. audi hiero. Quis inꝗt ſine patīa coronatus ē: parūinfra. Ecce abel iuſtus a fre Cain iniqͥ occiditur. Iſaac ab Iſmahele filio ancille ꝑſecutōꝫpatit̉. Ioſeph. īnocēs ī lacū mittit̉: a fr̄ibꝰ neꝗter vedit̉. Moyſes ꝓfugꝰ ꝑegrinꝰ ī alienatra morat̉. Dauid ꝑſecutionē a Saul īuidiaſtimulāte grauat̉ ⁊c̄. plures noui qͣꝫ veteris teſtī enūerat hꝰ if lagella īnocēt̓ tolleraſſe:qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ pͥma ve. Ꝙͣtū ad ẜam ve.dico hāc difficultatē tangit glo. in. c. ſi qn̄reſcrip. ſuꝑ bo rōnabilē cām. ī fine. vbi ſicait. De oībus reddi dꝫ ſi pōt: ſed qn̄qꝫ ꝑipotentiā al̓s ꝯtingit: vt. l. oīum. ff. legi.23. q. 4. c. nabuchodonoſor: aut qꝛ non int̓eſtnr̄a qualiſcūqꝫ ſit illa: vt. 23. q. 4. c. tirijs dicto. c. nabuchodono ſor. Nos ꝟo p̄dictaꝟba glo. pōderātes: ita mēte doct. decretalium dicimꝰ. Primo his ad diuinā