Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Ore legar ppl̓ī: oīa ſcl̓a fama. Si ꝗd hn̄tveri vatū p̄ſagia viuā. Eijcit ī ſnīa tantūac tale opus expleuerat qd̓ nec ignis nec p̄liuꝫnec antiꝗtas poterit vnqꝫ delere: mors ſuapte veniat: qm̄ ꝑuicuro pͥmo: qꝛ ip̄a hꝫ imperiū niſi ī corpꝰ: ꝑte meliori tn̄ .i. aīa ſuper aſtra ꝑhennis ero: ſi oīa mors extenuare poſſet: ad minuſfama mea volabit qͣꝫdiu Romana potētia viuet: quā ineternū fata viue̓ dixerūt ⁊c̄. Scd̓s modus falſe fame dr̄ vanus: vt ꝗs ſtudet relinquere poſt vitā alta meniamultitudinē diuitiarū: de quoꝝ numcro eratille diues. Lucͣ. 12. Aīa mea inꝗens. hēs multa bona repoſita in ānos pl̓imos: gaude epulare ⁊c̄. cui poſtca dcm̄ ē. Stulte ac nocte moricris. Audi Greg. 21. moral̓. O ēs ī ꝗtꝗ cogitatione t̓rena huic ſcl̓o ꝯformant̉ quodagūt huic mūdo relinquere ſui noīs memoriāvolūt: alij belloꝝ titulis: vt .ſ. Ceſar Pompeiꝰ: alij edificioꝝ mēibꝰ: vt arphaſat .ſ. gloriabatur in ſua potentiſſima ciuitate Iudith:alij diſertis doctrinaꝝ ſeculariū libris inſtantclaborāt: ſibiqꝫ memorie nomē edificant ⁊cͣ.Tertiꝰ moduſ dr̄ fatuus: vt ꝗs bonotutū noīe poſtergato: ſolū mūdo place̓ ſtudet: famā popularē qͥrit: hoꝝ peſſima ꝯditō ēIob. 21. Baudēt ad ſonitū organi: ducūt ī bonis dies ſuos: in pūcto ad inferna deſcēdūt aūt oīs fama mūdi pōpa poſterganda ſitꝑpulchre on̄dit Boetiꝰ. ro. ꝯſo. ꝓſa. 7. vbiſic ait. Queqͣꝫ ſit exilis totiꝰ vacua ponderꝭſic cōſidera omnē t̓re ābitū ſicuti aſtrologicisdemōſtratoribus accepiſti: ad celi ſpaciū pūctiꝯſtat obtinere rōnē .i. ſi ad celeſtis globi magnitudinē ꝯferat̉. nihil ſpacij ꝓrſus hr̄e videatur: huiꝰ igit̉ exigue ī mūdo regionis: qͣrta fere portio ē: ſicut Ptholemeo ꝓbante didiciſti nobis cognitꝭ aīantibꝰ īcolat̉: huic qͣrte ꝑti ſi qͣꝫtū maria paludeſqꝫ pͥmūt: qͣꝫtūqꝫ ſiſiti vaſta regio .i. ficcitate deẜta diſtendit̉: cogitatōe ſubtraxeris: vix anguſtiſſima inhitādo hoībus area relinqͥt̉. In igit̉ mīmocti pūcti qͥdā circūſcripti ac ꝯͣcluſi: ꝓmulgāda fama: p̄ſerēdo noīe cogitatꝭ: vt ꝗd habeat amplū magnificū gl̓ia anguſtijs exiguiſqꝫ limitibꝰ arctata. Adde ip̄m breuis habitaculi ſceptrū pl̓es incolū natiōes: līgua moribꝰ totius vite rōne diſtantes: ad qͣs difficultate itinerū: loq̄ndi diuerſitate: commei cij īſolertia: fama hoīum ſinguloꝝſꝫ nec vrbium ꝗdē ꝑuenire qͥat. Etate deniqꝫMarci Tullij: ſic̄ ip̄e qͥdam in loco ſignificatnodū caucaſū monteꝫ Romane reipublice fama trāſcēderēt: erat tūc adulta ꝑtiſ ēt cct̄iſqꝫlocoꝝ gentibꝰ formidoloſa. Uides igit̉ qͣꝫ ſitanguſta qͣꝫ cōpreſſa gl̓ia quā dilatare ac ꝓpagare laboratisª an̄ vbi fama Romāi noīs trāſire nequit. Romani hoīs gl̓ia ꝓgrediet̉ ⁊cͣ.Longꝰ ẜmo ē tn̄ ī oībus illis ꝟbis ſe illiBoctiꝰ on̄dit famā mūdanā ſꝑnādā.ex t̓reni ſpacij ꝑuitate: qm̄ ſicut pūctus ē ad celi circūferentiā: vt ꝓbat Ptholemꝰ ī ſuo almageſti dictiōe pͥma. c. 6. Alpharabiꝰ differētijs aſtroꝝ dr̄ia t̓tia: ſuꝑficie t̓re tm̄ quarta ꝑs hītabil̓ ē: nec ēt illa tota hītabil̓ ē: ꝓpt̓ꝑtes ꝓpinqͥs egnoctiali ex vna ꝑte vbi ē nimius calor: ꝓpt̓ ꝑtes ꝓpinqͥs polo artico exte boriali: dicit ip̄e vanū ē velle famā qͥrerein breui anguſto ſpacio ꝓbat ꝓpt̓īpoſſibilitatē diuulganōis: tu ꝓpter diuerſitate linguaꝝ ⁊c̄ ꝓpt̓ diſcordātiā: qꝛ qd̓ vnagēs approbat aliā reprobat ꝓpter mortēuut vi inſiri tandē oīa ſternet ¶¶ ꝓpter animi anxicta: qm̄ tales duas ſibi mortes faciūt vnā corporis: aliā noīs: qꝛ ncc̄io ab hoīum memoria nomē eiꝰ ꝓceſſu tꝑis diſſoluet̉. Inde hiero. barbatꝰ ſuꝑ illo ꝟbo Mathi. Quid ꝓdeſthomini ⁊cͣ. ſic ait. Si haberes ſapīam ſalomonis: pulchritudinē Abſalōis: fortitudineSanpſōis: lōgcuitatē Enoch: diuitias Creſſi. ptātē Octauiani: ꝗd ꝓſunt. tandē caro det̉ ꝟmibꝰ: aīa demonibꝰ diuite epulone crucianda ſine fine. Quare Paulodicitdicamꝰ. nos gl̓iari oꝫ in cruce dn̄i noſtriIh̓u xp̄i: quē mihi mūdꝰ crucifixꝰ eſt: egemūdo: qͣre ⁊c̄. Ꝙtū ad tertiā ve. dico vixenumerari poſſent mala ex fama turpi inhoneſta generat̉ enī an̄ oīa mala fama anīmas alioꝝ occidit. xi. q. 3. c. ſūt audiēdi vbicirca mediū capl̓i ſic dr̄. Exiſtimationē hoīuꝫ ſolū īprudent: veꝝ ēt crudelit̓ cōtēnētes occidant aīas alioꝝ ⁊cͣ. ibi. Facit ad. c.nolo vt aliꝗs. 12. q. i. qd̓ adduximꝰ in pͥma ve.huiꝰ ꝯcl̓onis. Sꝫ videndū occurrit ſint ille ꝑſone infames efficiūt̉. Dico qͣꝫ pluresvt noͣ. 6. q. i. c. infames. 3. q. 7. §. porro. inglo. vbi pl̓a hac maͣ ponūt̉ vide ibi: qm̄ longa eēt maͣ: ſi tractare vellcmꝰ. Hoc ſolum vt ponit glo. infamīa alia iuris: alia facti. Facti ē qn̄ ꝗs aggrauat̉ apud bonos