exiij2b 5Smno vjnes .ſ. viros: de qua agit̉. ff. de obſequijs. lib.i. ⁊. l. licꝫ. ⁊. 8. q. i. ſunt pl̓imi vtputa qn̄ leſa ēfama alicuiꝰ ꝓpter ſcm̄ qd̓ cōmiſit apd̓ bonos⁊ graues viros. In famia iuris: ⁊ h̓ ē qn̄ ꝓpt̓aliqͣ crīa aliꝗ repellūt̉ ab aliꝗbus iuribꝰ: vt qnō ſit teſtis ꝓcurator ⁊c̄. vide in. d. gl. ⁊cͣ. Ethec volo ſufficiant ꝓ pn̄ti concluſione.¶ De iudicio p̄ſumptuo ſo ſuiip̄ius. Conclufio tertia.Tcipe tertiam concluſionem videlꝫ.Quiſꝗs alios ſꝑnit: ⁊ habitū ſe fingit qd̓ non ē: ſuꝑſtitioſus: ꝑfidus: ⁊ jſumptuoſiſſimus ē: vbi tres inꝗramus veri.Prima veritas eſt iſta: vtrū. ſimulareſe bonū ſit pcm̄. ¶ Scd̓a ve. an ſimulare ⁊ on̄dere facere aliꝗd vltra ꝓpͥas vires ſit peccatū. ¶ Tertia ve. ē: ꝗs magis delinꝗt an ſimulans: an manifeſte peccans. ¶ Ꝙtū ad pͥmave. dico ꝙ triplex ē ſimulatio q̄dam circa actūtm̄: q̄dā circa habitū tm̄: ⁊ quedā circa vtrūqꝫCirca actū tm̄: ⁊ hoc tripliciter: aut ꝗs ſimulat actū qͣꝫ ſit: vt mortē euiter. vel aliud ꝑiculūaui vt inſtruat ⁊ edificet: aut vi decipiat. Si p̄modo adhuc diſtingue: aut talis ſimulationisactus ē ꝯͣrius fidei: aut non. Si non: tunc nōſꝑ ē pcm̄ mortale: ⁊ hoc mō. Dauid ſimulauit regi Achis ſe ſtultū cē. i. Re. 12. Et d̓ hocpocta ait. Stultitiā ſimulare loco prudētia ſūma ē. Aut ē ꝯͣrius fidei: vtputa cū ꝗs int̓ infideles vt mortē vel aliud ꝑiculū euade̓t: ſe infiſunth. Cūmidēadelā ſimulauit: ⁊ hͦ ſꝑ ē pcm̄ mortale. 22. q. 2. ſāctius. inꝗi Aug. ē fame mori qͣꝫ idolatricꝭ veī diuut epuſci. ⁊. xi. q. 3. c. nō ſolū. Nō ſolū abnegat xp̄mAuare ḡtuin cruce dn̄inꝗ dicit eū nō eē xp̄ꝫ: ſꝫ ille ēt ꝗ cū ſit negat ſe eēxp̄ianū. Dn̄s enī nō ait Petro .ſ. Luc̄. 22. diiiū ve. di.ſcipulū meū te eē negabis. Negauit gͦ xp̄m cūfima turoſe negauit eiꝰ eē diſcipulū. Quid āt aliud iſtomodo negauit: qͣꝫ ſc xp̄ianū eē. Timendo mōtē carnis tue dabiſ mortē aīe tue. Quanta enīimationēvita ē ꝯfiteri xp̄m: tāta mors ē negare ip̄ꝫ ⁊cͣ.Aug. Et glo. mouet iſtā difficultatē. d. Nonvr̄ ꝙ negans ore tm̄: ⁊ nō corde reꝰ ſit ⁊ peccꝫqm̄ⁱ vicia ex corde ꝓcedūt. 15. q. 6. c. i. ⁊ deꝰ coriterrogat. 14. q. 5. c. ſi ꝗd in fine. Et rn̄det gl.ꝙ his nō obſtantibus talis mortalit̓ peccat: qꝛnulla ꝯditione dꝫ ad hͦ induci. 22. q. 2. pͥmum.Nā ⁊ ſi nō vl̓t negare xp̄m vult: tn̄ iſtud ꝓpqd̓ negat ip̄m .ſ. vitā. 15. q. i. c. merito. ⁊. c. nohitc eadē cā. xi. q. 3. dr̄ ſic. Nolite timere eosoccidūt corpꝰ .i. Mathei. x. Ne forte ꝓpt̓tīo9º 58rē mortis libere dicatis qd̓ audutꝭ: nec fiducialit̓ p̄dicetis oībus qd̓ in aure .i. in ſecreto ſoli audiſtis. Sicut gͦ iſtis ꝟbis on̄dit̉: nō ſoluꝫille ꝓditor ē veritatis ꝗtranſgrediēs veritatē palā ꝓ veritate mendaciū loꝗt̉: ſꝫ ēt ꝗ liberenō ꝓnunciat veritatē quā libere ꝓnūciare oꝫaut nō libere veritatē defendit quā libe defendere ꝯuenit: ꝓditor ē veritatꝭ ⁊c̄. Sꝫ d̓ hͦ al̓sdiximꝰ. Cōclude gͦ ꝙ actus ſil̓ationis ſi ſit fidei ꝯͣrius ſꝑ ē mortale pcm̄. Idē tꝫ btūs tho.ẜa ẜe. q. 24. Et ſic pꝫ pͥmū membrū ſil̓atiōis īactu. Aut actus erit ſil̓atoriꝰ. vt illo ꝓximū inſtruamꝰ: ⁊ aliꝗd miſticū on̄damꝰ: ⁊ h̓ ſil̓ato ſācta ē: vt xp̄s ꝗ ſe finxit longiꝰ ire. Luc̄. 24. auſimulat vt decipiat: ⁊ hͦ ē peſſimū. Inde Salomō ait. Unuſꝗſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiatqm̄ oīs hō ſupplantator ē: ⁊ oīs ſr fraudulentīcedit. p̄s. loquūt̉ pacē cū ꝓximo ſuo: mala ātin. c. e. ⁊c̓. Ut Iude pax ꝗ dixit xp̄s. Aue rabi. Scd̓o mō fil̓atio pōt eē circa hītū tm̄. Etin hac ſimulatione inuoluūt̉ ml̓ieres a plantapedis vſqꝫ ad ticē. de ꝗbꝰ Amb. ⁊ ponit augu. 4. de doctrina xp̄iana. Quē iudicē inquitꝟiorē inꝗrimꝰ deſormitatꝭ tue qͣꝫ te ipſa ſi pulchra es: ꝗd abſcōderis: ſ turpis es: cur te ſormoſā mētiris. Quid dicā d̓ mr̄ibꝰ qͥ filias docent ī ſimulatiōibꝰ audaces: vt eas nuptui tradāt: ⁊ aliquē iuuenē decipiāt̉ ī p̄cioſa mercātia: ⁊ qd̓ deteriꝰ ⁊ neꝗus ē. cū d̓ vxore aliqueꝫiuuonē deceꝑint: ne dū ꝯſcīa ꝯpungūt̉: immoputāt magnū obſeꝗū ſe p̄ſtare deo: ſꝫ d̓ hͦ al̓s.¶ Tertioº onato pōt eē ī actu ⁊ ī hītu: ⁊ hi ſt̓ d̓ꝗbꝰ ī euāg o. Mat. 5. dr̄. Ext̓mināt enī facies ſuas ⁊c̄. Et Mat. 7. Attēdite a falſis ꝓphetis ⁊c̄. Un̄ Bern̄. Hypocrite inꝗt hūileſcē volūt ſine deſpectu: pauꝑes ſine defectu:bn̄ veſtiti ſine ſolicitudine: bn̄ veſci ſine labore: alijs adulātes alijs detrahētes: mordacesvt canes: doloſi vt vulpes: ſuꝑbi vt leōes ⁊c̄.Multa d̓ eis dic̄. Et h̓ ſufficiāt ꝓ pͥma veri¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ẜꝫ bt̄m tho. ẜa ẜe. q.iz0. ꝙ ſꝑ d̓ ſe p̄ſumēs vltra debitā rōnē qͣſi ꝯordinē naͣlē exn̄s ſine dubio peccat. Un̄ ſi ꝗsopꝰ aggreditur quod ſue prefertur virtuti: ſine dubio preſumptuoſus eſt. Et dicit beatusTho vt .sͣ. ꝙ ꝑ̄ſumere d̓ ſeipſo pōt duplicit̓ eēAuiẜi exceſſum. ⁊ ẜm hoc opponit̉ ꝟtutimagnanimitatis. Et ideo ph̓s. 4. cthi. dic̄ ꝙpreſumptuoſi ꝓpter exteriorē fortunā fiūt deſpectatores: ⁊ iniuriatores alioꝝ: ⁊ talis p̄ſū-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten