Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

exiij2b 5Smno vjnes .ſ. viros: de qua agit̉. ff. de obſequijs. lib.i.. l. licꝫ.. 8. q. i. ſunt pl̓imi vtputa qn̄ leſa ēfama alicuiꝰ ꝓpter ſcm̄ qd̓ cōmiſit apd̓ bonos graues viros. In famia iuris: ē qn̄ ꝓpt̓aliqͣ crīa aliꝗ repellūt̉ ab aliꝗbus iuribꝰ: vt q ſit teſtis ꝓcurator ⁊c̄. vide in. d. gl. ⁊cͣ. Ethec volo ſufficiant pn̄ti concluſione. De iudicio p̄ſumptuo ſo ſuiip̄ius. Conclufio tertia.Tcipe tertiam concluſionem videlꝫ.Quiſꝗs alios ſꝑnit: habitū ſe fingit qd̓ non ē: ſuꝑſtitioſus: ꝑfidus: jſumptuoſiſſimus ē: vbi tres inꝗramus veri.Prima veritas eſt iſta: vtrū. ſimulareſe bonū ſit pcm̄. Scd̓a ve. an ſimulare on̄dere facere aliꝗd vltra ꝓpͥas vires ſit pecca. Tertia ve. ē: ꝗs magis delinꝗt an ſimulans: an manifeſte peccans. Ꝙtū ad pͥmave. dico triplex ē ſimulatio q̄dam circa actūtm̄: q̄dā circa habitū tm̄: quedā circa vtrūqꝫCirca actū tm̄: hoc tripliciter: aut ꝗs ſimulat actū qͣꝫ ſit: vt mortē euiter. vel aliud ꝑiculūaui vt inſtruat edificet: aut vi decipiat. Simodo adhuc diſtingue: aut talis ſimulationisactus ē ꝯͣrius fidei: aut non. Si non: tuncſꝑ ē pcm̄ mortale: hoc. Dauid ſimulauit regi Achis ſe ſtultū. i. Re. 12. Et hocpocta ait. Stultitiā ſimulare loco prudētia ſūma ē. Aut ē ꝯͣrius fidei: vtputa ꝗs int̓ infideles vt mortē vel aliud ꝑiculū euade̓t: ſe infiſunth. Cūmidēadelā ſimulauit: ſꝑ ē pcm̄ mortale. 22. q. 2. ſāctius. inꝗi Aug. ē fame mori qͣꝫ idolatricꝭ veī diuut epuſci.. xi. q. 3. c. ſolū. ſolū abnegat xp̄mAuare ḡtuin cruce dn̄in dicit xp̄ꝫ: ſꝫ ille ēt ſit negat ſexp̄ianū. Dn̄s enī ait Petro .ſ. Luc̄. 22. diiiū ve. di.ſcipulū meū te negabis. Negauit xp̄mfima turoſe negauit eiꝰ diſcipulū. Quid āt aliud iſtomodo negauit: qͣꝫ ſc xp̄ianū. Timendo carnis tue dabiſ mortē aīe tue. Quanta enīimationēvita ē ꝯfiteri xp̄m: tāta mors ē negare ip̄ꝫ ⁊cͣ.Aug. Et glo. mouet iſtā difficultatē. d. Nonvr̄ negans ore tm̄: corde reꝰ ſit peccꝫqm̄ⁱ vicia ex corde ꝓcedūt. 15. q. 6. c. i. deꝰ coriterrogat. 14. q. 5. c. ſi ꝗd in fine. Et rn̄det gl. his obſtantibus talis mortalit̓ peccat: qꝛnulla ꝯditione dꝫ ad induci. 22. q. 2. pͥmum. ſi vl̓t negare xp̄m vult: tn̄ iſtud ꝓpqd̓ negat ip̄m .ſ. vitā. 15. q. i. c. merito.. c. nohitc eadē. xi. q. 3. dr̄ ſic. Nolite timere eosoccidūt corpꝰ .i. Mathei. x. Ne forte ꝓpt̓tīo 58 mortis libere dicatis qd̓ audutꝭ: nec fiducialit̓ p̄dicetis oībus qd̓ in aure .i. in ſecreto ſoli audiſtis. Sicut iſtis ꝟbis on̄dit̉: ſoluꝫille ꝓditor ē veritatis ꝗtranſgrediēs verita palā veritate mendaciū loꝗt̉: ſꝫ ēt libere ꝓnunciat veritatē quā libere ꝓnūciare oꝫaut libere veritatē defendit quā libe defendere ꝯuenit: ꝓditor ē veritatꝭ ⁊c̄. Sꝫ al̓sdiximꝰ. Cōclude actus ſil̓ationis ſi ſit fidei ꝯͣrius ſꝑ ē mortale pcm̄. Idē tꝫ btūs tho.ẜa ẜe. q. 24. Et ſic pꝫ pͥmū membrū ſil̓atiōis īactu. Aut actus erit ſil̓atoriꝰ. vt illo ꝓximū inſtruamꝰ: aliꝗd miſticū on̄damꝰ: ſil̓ato ſācta ē: vt xp̄s ſe finxit longiꝰ ire. Luc̄. 24. auſimulat vt decipiat: ē peſſimū. Inde Salomō ait. Unuſꝗſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiatqm̄ oīs ſupplantator ē: oīs ſr fraudulentīcedit. p̄s. loquūt̉ pacē ꝓximo ſuo: mala ātin. c. e. ⁊c̓. Ut Iude pax dixit xp̄s. Aue rabi. Scd̓o fil̓atio pōt circa hītū tm̄. Etin hac ſimulatione inuoluūt̉ ml̓ieres a plantapedis vſqꝫ ad ticē. de ꝗbꝰ Amb. ponit augu. 4. de doctrina xp̄iana. Quē iudicē inquitꝟiorē inꝗrimꝰ deſormitatꝭ tue qͣꝫ te ipſa ſi pulchra es: ꝗd abſcōderis: ſ turpis es: cur te ſormoſā mētiris. Quid dicā mr̄ibꝰ filias docent ī ſimulatiōibꝰ audaces: vt eas nuptui tradāt: aliquē iuuenē decipiāt̉ ī p̄cioſa mercātia: qd̓ deteriꝰ neꝗus ē. vxore aliqueꝫiuuonē deceꝑint: ne ꝯſcīa ꝯpungūt̉: immoputāt magnū obſeꝗū ſe p̄ſtare deo: ſꝫ al̓s. Tertioº onato pōt ī actu ī hītu: hi ſt̓ꝗbꝰ ī euāg o. Mat. 5. dr̄. Ext̓mināt enī facies ſuas ⁊c̄. Et Mat. 7. Attēdite a falſisphetis ⁊c̄. Un̄ Bern̄. Hypocrite inꝗt hūileſ volūt ſine deſpectu: pauꝑes ſine defectu:bn̄ veſtiti ſine ſolicitudine: bn̄ veſci ſine labore: alijs adulātes alijs detrahētes: mordacesvt canes: doloſi vt vulpes: ſuꝑbi vt leōes ⁊c̄.Multa eis dic̄. Et ſufficiāt pͥma veri Ꝙtū ad ẜam ve. dico ẜꝫ bt̄m tho. ẜa ẜe. q.iz0. ſꝑ ſe p̄ſumēs vltra debitā rōnē qͣſiordinē naͣlē exn̄s ſine dubio peccat. Un̄ ſi ꝗsopꝰ aggreditur quod ſue prefertur virtuti: ſine dubio preſumptuoſus eſt. Et dicit beatusTho vt .. ꝑ̄ſumere ſeipſo pōt duplicit̓Auiẜi exceſſum. ẜm hoc opponit̉ ꝟtutimagnanimitatis. Et ideo ph̓s. 4. cthi. dic̄preſumptuoſi ꝓpter exteriorē fortunā fiūt deſpectatores: iniuriatores alioꝝ: talis p̄ſū-