nullū ſit pratū qd̓ non tranſeat luxuria nr̄a. dope. di. 3. inter hoc hircū. vbi dr̄ ſic. Nō peccare ſoliꝰ dei ē: emēdare ſapiētis: ſꝫ raro iuuēisꝗ ſe corrigat rara ⁊ cōfeſſio peccati. rara pnīa.Repugnat naͣ .ſ. eoꝝ ⁊ verecūdia: qꝛ obnoxiaculpe eſt oīs caro: ⁊ ꝗſqꝫ erubeſcit pctm̄ cōfiteri: dū magis pnīa qͣꝫ futura cogitat ⁊cͣ. Et odam qd̓ inſaniꝰ ē temere fatent̉ in fine ſeculi:vt dei mīa ſūme oſtendat̉ oēs ſaluari debere:de cuiꝰ opinione diximꝰ O rigenem fuiſſe quipoſt mortē excōicatus ē. Un̄ notabilis tex. adhoc ponit̉. 24. q. 2. c. vl. vbi ſic dr̄. Sane profertur a ꝗbuſdā ꝗ dicūt oportere poſt mortemhereticos anathematizari: ⁊ ſeꝗ in hoc doctri.nā ſcōꝝ patꝝ ꝗ non ſolū viuētes hereticos cōdēnanerūt: ſed etiā mortuos: ſic̄ eos ꝗ iniuſtodānati ſūt reuocauerūt poſt mortē. ⁊ in ſacrisi. in matriculis dicticis ſcripſerūt: qd̓ factū eſtin Ioāne ⁊ in Flauiano religioſe mēorie epſcopis Cōſtantinopolitanis ⁊cͣ. longꝰ tex. eſt.In qͥ textu etiā vt ibi dic̄ glo. ꝓbat ꝗnta ſynodus hereticos poſt mortē excōicari poſſe. Sꝫdubitat̉. quō inꝗes mortui excōicari poſſunt.Nā admonitio ſꝑ dꝫ p̄cedē vindictā. 12. q. 2.c. indigne. ſꝫ mortui nō pn̄t admoneri. gͦ nonpn̄t excōicari. Itē abſens nō pōt excōicari. 3.4.9. c. abſens. Sꝫ mortui ſūt abſentes. gͦ nonpn̄t ⁊c̄. Blo. in. c. penl̓. 24. q. 3. dupl̓r ſoluit.Prima ſolutio ē iſtud ꝙ .ſ. excōicari pꝰ mortem ē ſpāle in hē̓ticis. Scd̓a ſolutio ē ꝙ ſatisin vita heretici fuerūt admoniti a canone: ⁊ hͦſufficit. 23. q. 5. adminiſtratores hͦ adducit gl.Tertiꝰ modus temere iudicādi dīnā bonitatedr̄ neglectiōis. Sūt .n. quidā oīuꝫ p̄dictoꝝ ſibiipſis īmaniores ꝗ dicūt oīno curā nō eē ponendā niſi in voluptatibus. qm̄ mortuo corpemoritur aīa: qͦꝝ opinio qͣꝫ ſit deteſtabilis alibion̄demꝰ. ⁊ iſta ſufficiāt ꝓ pͥma ꝑte hꝰ ẜmōis.¶ De temeratio iudicio circa ſeipſū.Coyſideratio ſecunda.Ecundo loco literquah̄ſumptio nr̄a temerarie iudicetcirca ſeipſū videamus. ¶ Ubitres ꝯcl̓ones ſubiūgamus. Adquarū declarationē ē pͥmo notādū ꝙ triplex ēiudiciū hoīs de ſeipſo. ¶ Primū iudiciuꝫ directū. ¶ Scd̓m iuſtū. ¶ Et tertiū dr̄ p̄ſūptuoſum. ¶ Rectū iudiciū ē cū ꝗs bona ⁊ mala facta ſua in ꝯſcīa ꝓpria examinat. i. Cor. xi. Sinoſipſos iudicaremꝰ nō vtiqꝫ a dn̄o diiudicsremur. Iudiciū iuſtū eſt cum mala ꝑ nos cognita ⁊ facta diligēter corrigimꝰ. p̄s. Feci iudiciū ⁊ iuſtitiā. Iudiciū in deſcernēdo iuſtitiꝰin puniēdo. ¶ Iudiciū p̄ſumtuoſū triplex eſtſ. vanū ſuperſtitioſū ⁊ fatuū. ¶ Uanū vt cumꝗs ſeipſū iuſtificat: vt phariſcꝰ. ¶ Superſtitioſū qn̄ quis ſcm̄ ⁊ ſpūalē iudicat. ⁊ ē de facto¶ Fatuū qn̄ nō eſt. ſꝫ on̄dit eē. Et iuxta hͨ triamēbra nr̄as tres bonas ponamꝰ ꝯcl̓ones. vꝫ¶ Prima ꝯcl̓o ē iſta quiſꝗs de ſe ſentit ⁊ iudicat aliud qͣꝫ in rei ꝟitate ſit ſuꝑſtitioſus eſt ⁊temerariꝰ iudicator. Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta. Quiſquis ⁊ ſeipſū iudicat ⁊ alijs. iudicari vult qͣꝫ ſitvanus ē ⁊ fumo ⁊ vento plenꝰ. ¶ Tertia cocluſio eſt iſta. Quiſquis alios ſpernit ⁊ habitu ſe fingit qd̓ nō eſt: ſuperſtioſus perfidus ⁊preſumtuoſiſſimus eſt.¶ De temerario iudicio ſuꝑſtitioſo ꝯcl̓o pͥª.Tcipe pͥmā cōcl̓onem. ⁊cͣ. vt. sͣ. Ubitres inꝗramꝰ ꝟitates. ¶ Prima ꝟi.eſt. An ſit temerariū iudicium in ſuisbonis operibꝰ aliquē ſuā ſpem pone̓. ¶ Scd̓aeſt. An humilitatis cā dicēs ſe pctōrē temē iudicet de ſeipſo. ¶ Tertia i. ē. An̄ aliquo mōꝗs pōt iudicare de ſeipſo qd̓ eſt. ¶ Quantumad primā ꝟi. dico ꝙ nullus ex ſuis operibusbonis p̄ſume̓ dꝫ ſe ī grā eē ſtabilitū nec d̓ illisgl̓iet̉. ⁊ hͦ triplici rōe. vꝫ. rōe incertitudīs: rōecqd̓ nonexēplificatiōis: ⁊ rōne ruinatōis. Prīo rōneincertitudīs. Incertꝰ eſt .n. hō an oꝑa illa exCu enigrā gͣtūfaciēte q̄ necͣia ē ad ſalutē ꝓuēiat. namex ꝟtutibꝰ acquiſitis. Eccl̓iaſtes. 9. Sūt iuſtiatqꝫ ſapiētes ⁊ oꝑa eoꝝ ī māu dei: ⁊ tn̄ neſcithō vtꝝ odio vel amore dignꝰ ſit: ſꝫ oīa ī futuꝝẜuāt̉ incerta eo ꝙ vniuerſa eō eueniāt iuſto ⁊ip̄io bono ⁊ malo mūdo ⁊ īmudo īmolāti victimas ⁊ ſacrificia ꝯtēnēti ⁊cͣ. Inde xp̄s diſcipulis ſuis dixit. cū h̓ feceritꝭ dicite ẜui inutilesſumꝰ. Scd̓o rōne exēplificatōis. InterrogaPa. an̄ de ſeipſo ꝯſide̓t. audi ꝗd ait. i. Cor4. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſū .i. nō hēo ꝯſcīaꝫ alicuiꝰpctī mortal̓: ſꝫ ī hͦ iuſtificatꝰ nō ſū .i. ex hͦ nō debeo me iuſtificare. poſſēt .n. ī me q̄dā pctā latere. iō ſubdit. ꝗ āt mc iudicat dn̄s ē. audi pulcherrimū tex. 32. q. 5. c. ſi Paulus. ⁊ ſūt ꝟbaHiero. ad Euſtochiū. ſi Pau. īꝗt vas electōnis ⁊ p̄paratꝰ ī euāgeliū xp̄i hͦ carnis aculcos⁊ īcētiua vitioꝝ corpꝰ ſuū repͥmit ⁊ ī ẜuitutē ſb̓ijcit. ⁊ tn̄ aliā legē videt .i. ſēſualitatē vl̓ ꝯcupi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten