P0 4Aº.ad mortem: quis orabit ꝓ eo. Item ſi ſacerdos peccauerit. quis orabit ꝓ eo. Et exponiBratianus iſtas ⁊ ſimileſ auctoritates: dicēsꝙ nō ſemper hꝰi interrogatiōes negationē inferūi ſꝫ potius difficultate vel raritatē notantvt eſt illud enangelij. Quis putas eſt fidelisſeruꝰ ⁊ prudēs. Nō enī intelligit̉. negatiue: vtquaſi nullꝰ talis ſit: ſed difficile vel raro. Sil̓rg h̓. Quis orabit ꝓ eo: quaſi difficulter vel raro exaudiūt̉ tales. De peccato autē ad morteꝫexponendū eſt de finali impnīa: qꝛ ꝗ in carnoveniā non ꝓmeruit: nec etiaꝫ poſt vitā ꝯſeꝗt̉de pe. di. i. c. multiplex. Et glo. h̓. §º. pōt. ſuꝑꝟbo ad mortem allegat Aug. dicente: Tantaeſt labes huiꝰ pctī vt humilitatē pnīc ſubireˣ n̄poſſit. Unde nec xp̄s dic̄ glo. in paſſiōe ꝓ talibus orauit: ſꝫ ꝓ eis qui ignorāter crucifigebant eū: dicēs Ignoſce illis pr̄: qꝛ neſciunt ꝗdfaciūt .ſ. Luc̄. 23. c. Que ꝟba xp̄i etiā ponun23. q. i. c. paratꝰ. Ex quibꝰ ſatis pꝫ ꝙ omnibꝰpctōribꝰ clemēs eſt deꝰ exceptis finaliter īpeſſipniam egtrinꝰ qnitētibꝰ. Nā ꝗ mīam in carne noluit: iuſtū ēvt nec poſt vitā hāc mortalēⁱ illaꝫ hēat. Et hocrcierēplūꝓpͥe eſt peccatū irremiſſibile .i. qd̓ nullo mō ſecum cām remiſſiōis portat vt theologi oēs exlij q̄patribꝓmiſſa ſuponūt. Sꝫ ad declarationē iſtiꝰ mae poſtqͣꝫ ingreſſi ipſam ſumꝰ ē notādū ꝙ varia fuit doIribi: ⁊ p̄ciā tua clmctoꝝ opinio ꝗd eēt illud pctm̄ qd̓ dicimꝰ pctm̄as miẜicoin ſpm̄ ſcm̄. Nā ꝗdā dixerūt ꝙ oē pctm̄ mortale ē pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄ qꝛ ꝗ vnā ꝑſonaꝫ offenditſil̓r ⁊ aliā offendit de pe. di. 3. §. cū gͦ. Cū gͦ īꝗtiam vi deꝗ criminaliter peccat. charitatē nūqͣꝫ habuiſſeꝓbat̉. ¶ Quid ā dicūt ꝙ pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄ ſpālit̓ ex odio l̓ malignitate ꝓcedit. Nā ſpūs ſcūnt dieo iē amor ⁊ benignitas. Quidā dicūt ꝙ ē mētisobſtinatio ē aūt mētis obſtinatio in pctō obdurare ꝑtinacia: quā impnīa cōmittat̉. Prouexp̄e. diſ.i. vbid̓nit aūt interdū hꝰ ī obſtinatio ex deſperationevt cū ꝗs credit ſuoꝝ magnitudinē delictorumdīnā mīam exceſſiſſe. ⁊ ob hoc de vitijs aſcendit ad vitia iuxta illud Cain Ben̄. 4. Maiorē inꝗtas mea qͣꝫ vt veniā merear. de pe. di. i.§. deniqꝫ vbi dr̄ Cain qͣꝫ cū pͥme p̄uaricatōiſ. orta ē int̓ ꝑentes fratricidiū addidiſſet: ſil̓ia dn̄o de culpa reꝗſitꝰ ē cū dr̄ ei. vbi ē Abel fituꝰ: Sꝫ qꝛ ſuꝑbꝰ pctm̄ ſuū ꝯfiteri noluit: ſꝫ potius mēdacit negādo fallere dn̄m conatꝰ ē: dicēs. Nūꝗd cuſtos fr̄is mei ſū ego: indignꝰ venia iudicatꝰ ē. Un̄ in deſꝑatōis ꝓfūdū lapſuseſt dū ait. Maior ē iniꝗtas mea qͣꝫ vt veniam99 Gmerear. Uagus ⁊ profugus exijt a facie dn̄iſignificans eos qui peccatum ſuum confiteridiſſimulant reſpectu diuine miſcrationis indignos haberi. hec ibi. Quandoqꝫ obſtinatio ex preſumptione prouenit vt ſi quis ſecurꝰdelinꝗt tāqͣꝫ deꝰ nō ſit ꝓ tꝑali flagitio eternuꝫſupplicium daturus. In quo pctī gne̓ refertPiero. ſe Origenē dep̄hēdiſſe: ꝗ poſt mortēanathematizatꝰ ē 24. q. 2. c. vl. Sꝫ de hͦ ꝟitate ſequēti. Quidā dicūt ꝙ pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄ eſtinuidētia fraterna: vt cū ꝗs de grā alicui adeocōceſſa inuidet: ne talis ſibi p̄ferat̉. argu. ad hͦdi. 8. c. qui cōtempta. ¶ Quidā dicūt ꝙ ē blaſphemia in ꝑſonā ſpūs ſcī. de ꝯſe. di. 4. hi ꝟoheretici. Ultimo aūt: ⁊ hͦ ē ꝓpͥū pctm̄ in ſpm̄ſcm̄ dico ꝙ ē. finalis impnīa. Finalis āt īpnīadupliciter ꝯſiderari pōt .ſ. qꝛ aut hꝫ ꝓpoſitumnūqꝫ penitere. ⁊ iſtud ꝓpoſitū qͣꝫdiu viuit horelinquere pōt. ⁊ nō ē irremiſſibile ſimplicit̓.Aut qꝛ cū tali ꝓpoſito morit̉: ⁊ hoc non eſt remiſſibile: neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ ī futuro. Etꝓpterea dr̄ pctm̄ ad mortē. Mat. 12. Eſt peccatū ad mortē qd̓ nō remittit̉ neqꝫ in hͦ ſeculoneqꝫ in futuro. hec oīa tāgit ēt tex. de pe. di. i.c. deꝰ ꝗ ſil̓is tibi. vſqꝫ ad. §. ex his itaqꝫ apꝑet⁊ glo. ibi qͣſi hec oīa tāgit. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtuꝫ adtertiā veri. dico ꝙ licet multis imodis dei clementiā temere iudicare poſſimus: tres tamenad preſens colligamꝰ. ¶ Primꝰ dr̄ irriſiōis.¶ Secūdus preſumptionis. ¶ Et tertiꝰ dicit̉neglectionis. ¶ Primꝰ modus dr̄ irriſioniscum ꝗs poſt grām remiſſiōis pctōꝝ ad vomitum redit. de pe. di. 3. c. irriſor. ⁊ ſūt ꝟba Iſidori de ſumo bono. Irriſor inquit ⁊ nō penitens eſt qui adhuc agit quod penitet: nec videtur deum poſcere ſubditus: ſed ſubſanare ſuperbus. Canis reuerſus ad vomitū: ⁊ penitēs ad pctm̄. Sed audi ꝗd dicat dn̄s ꝓuer .i.Ego qͦꝫ in interitu vr̄o ridebo ⁊ ſubſanabovos cū ingruerit ſuꝑ vos calamitas. Et. pͣs.Qui hītat in celis irridebit eos: ⁊ dn̄s ſubſanabit eos. Irridere ẜm Breg. ē ꝯfuſionemeternā ꝓ pctīs iuſte inflige̓ ⁊ ſubſanare ē eit̓ribilē faciē pctōribꝰ oſtēdere. Et ride̓ dei eſtafflictiōi maloꝝ nolle miſereri. ¶ 2ᵐ mnodꝰ dip̄ſumptiōis. Sūt enī ꝗdā ꝗ adeo in dīna mīanatant: vt cōtinue peccātes ſeparēt e lacu peccatoꝝ illa tabula euadere poſſe. dicētes. Dabit nobis deꝰ lumen in fine vite ſicut ⁊ latronifecit: oremus nos nūc floribus ⁊ gaudeamus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten