ꝗ maleficio ⁊ ſcelē potiūt̉ ſine vlla eiꝰ ꝑticuliviuere nō poſſint. Nā ⁊ pͥncipes lutronū niſieqͥlit̓p̄dā diuidat. aut relinqͥt̉: aui int̓ficiet̉ a ſuis. audi Amb. 2. d̓ of. Iuſtjcia imꝑia ꝯfirmatīiuſticia ꝟo diſſoluit. nec miꝝ. Audi aia nicapulcherrimū dcm̄ Cip̄ani d̓. 12. abuſionibꝰ mūdi. abuſiōe. 9. paꝝ pꝰ pͥnᵐ. Qm̄ inꝗt iuſticiaregis exaltat ſoliū. ⁊ ī ꝟitate ſolidant̉ gubcinacula ppl̓oꝝ. Iuſticia ꝟo regis ē neminemīiuſte ꝑ potētiā oppͥme̓: ſine ꝑſonaꝝ acceptione int̓ vitū ⁊ ꝓximū ſuū iuſte iudicar̄. aduenis ⁊ pupillis ⁊ viduis defenſor eē: cohiberefurta: adulteria punire: iniqͥs n̄ exaltare: īpudicos ⁊ hiſtriōes nō nutrire: īpios d̓ t̓ra ꝑdēpficidas ⁊ praue viuētes viueͣ nō ſine̓ eccl̓iasdefēdere. pauꝑes alimonijs alere: iuſtos ſuiregni negociā ꝯſtituere ſenes ⁊ ſapiētes ⁊ ſobrios ꝯſiliatores hr̄e magoꝝ ⁊ arioloꝝ phitoniſſaꝝqꝫ nō intēde̓. iracudiā ſuā differre: pr̄iam fortit̉ ⁊ iuſte ꝯͣ aduerſarios defende̓: ꝑ oīaī deo ꝯfidere: ꝓſꝑitatibꝰ animū nō eleuare cūcta aduerſa patient tollerare: fidē catholicā indeū hr̄e filios ſuos nō finere īpie age̓: certꝭ horis or̄oni inſiſte̓: an̄ horas ꝯgruas cibos n̄ guſtare. De enī tre: cꝰ rex puer ē: ⁊ cuiꝰ pͥncipesniane cōmedūt. Hec regni ꝓſꝑitatē ī pn̄ti ſaciuit. ⁊ regē ad celeſtia regna meliora ꝑducunth̓ ille. Et alia pl̓a d̓ ſcā iuſticia ꝯcludit: qͣre ⁊c̄.1 º h̓ rl̓a ꝓbat̉ exº. Uis tu aīa mea cerne qͣꝫtū dīna iuſticia nec̄ia ſit. accedat ī mediū olimiocūdiſſima ⁊ potētiſſima Roma. Quid eniꝫadeo Romanā potē: iā ꝑ tras: mareqꝫ diſtendere fec̄ niſi h̓ ſcā iuſticia: ⁊ qͣꝫdiu ip̄m comitatī ſūt: tādiu potētiſſime claruerūt. At vbi frigefacta ē. ⁊ tandē ꝓrſus liq̄facta: ruina tm̄ Romanā potētiā ſat̉ ⁊ p̄dicat. Lege Dalerium ⁊ſtupendos decerpes iuſticie flores. Quidamenī Lutiꝰ brutus. vt ī. 5. li. refert duos filiosſuos ferro ꝑcutti iuſſit .i. decapitari eo ꝙ ꝯͣ libertatē Romanā hoſtē reipublice .ſ. Carꝗntam ſuꝑbū ⁊ tirānū: quē brutꝰ ſua prudētia expulerat reītroduci ꝓcurabāt. vn̄ dic̄ ſic Daleriꝰ ad lr̄am. Lutiꝰ bruiꝰ gl̓ia par Roml̓o. qꝛ illc: ſ. Romulꝰ vrbē h̓ .ſ. Lutiꝰ libertatē ꝯdiditfilios d̓nationē Tarꝗnūj a ſe expulſā reducentēs: ſimū īꝑiū obtinēs .i. cxus ꝓcōſul idē Luti ꝯprehēſos ꝓqꝫ tribunali .ſ. ſedēs ꝟgīs ciſog .ſ. coſdē ſilios ſuos: ⁊ ad palū religatos ſecuri ꝑcuti iuſſit .i. decapitari fecit. Exuit pr̄em⁊ ꝯfulē agēt. Pulchrū cerie noͣbile: qͣſi dicatmaluit expoliari pictate pr̄na: qͣꝫ facere ꝯͣ libertatē Romanā: orbuſqꝫ viuere qͣꝫ publice vindicte deeſſe maluit. h̓ ille. Et. c. ſeq̄nti ponit d̓qͦdā alio noīe Caſſiꝰ: ꝗ ſiliū hēbat tribunū quivt ī offo tribunatꝰ ppl̓i beniuolētia captaret ꝯͣſenatū ⁊ Romanā nobilitatē ꝯplacuit ppl̓o d̓diuiſione agroꝝ: ⁊ ꝯpleto offō dictꝰ Caſſiꝰ occidi ꝓpriū filiū ꝓcurauit: qꝛ ꝯͣ nobilitatē Romanā fecerat. Et. c. ſe. ponit d̓ qͦdā noīe gaiꝰmaniliꝰ torqͣtꝰ. ꝗ filiū hn̄s ī macedonia. Obtnūerat enī is filiꝰ eiꝰ dictā ꝓuinciā ⁊ facta q̄relaꝑ macedōes ad ſenatū ꝓpͥi filij iudex effectꝰ ē:⁊ cū ī cā furti d̓ qͣ accuſabat reū īueniſſet: cū bāniuit .i. ī exiliū relegauit: qd̓ filiꝰ cernēs nocteſeq̄nti ſe ſuſpēdit. vn̄ dic̄ ſic valeriꝰ circa medium illiꝰ. c. Cū ſillanū filiū meū. ſic enī appellabat̉: pecūias a ſocijs accepiſſe ꝓbatū mihi ſit:⁊ republica eū ē domo mea īdignū iudico. ꝓtinꝰ ꝯſpectu meo abir̄ iubeo. Tā triſti pr̄i ſnīaꝑcuſſus Sillanꝰ lucē vlteriꝰ ītuerī nͤ ſuſtinuit: ſuſpēdioqꝫ ſe ꝓxīa nocte ꝯſūpſit ⁊cͣ. ⁊ vnūcerte mīrabile int̓ cct̄a ponit ī. 6. li. Dic̄ eni ſicꝙ ꝗdā Ialeūchus noīe cū legē ſtatuiſſet i vrbolocrēſiū ꝙ ꝗcūqꝫ d̓ adult̓io ꝯuīceret̉: ābobꝰ luminibꝰ pͥuaret̉: ⁊ ſiliꝰ eiꝰ ī dānatū crimē īcideret ſnīam dedit vt pena an̄dcā plecteret̉: ⁊ cuꝫa ciuibꝰ: totoqꝫ ppl̓o ꝓciꝰ filij venia pctet̉. tandē vt ⁊ ppl̓o ⁊ iuſticie ſatiſfaceret: ſibi vnū ⁊ filio aterū oculū erui iuſſit. vn̄ dr̄ ſic UaleriusIaleuchꝰ vrbe locrēſiū a ſe ſaluberrimis atqꝫvtiliſſimis legibꝰ munita: cūfiliꝰ eiꝰ aduliij crimine dānatꝰ ẜm ius ab ipſo ꝯſtitutū vtroqꝫ qculo carcre dēret: ac tota ciuitas ī honorē pr̄isnec̄ ite̓ pene adoleſcētl̓o ꝑmitteret aliqͣdiu r̄pupugnauit. ad vltimū p̄cibꝰ ppl̓i victꝰ: ſuo pͥusdeinde filij ocl̓o eruto: vſū vtrīqꝫ vidēdi reliꝗt. Ita debitū ſupplicij modū legi reddidit cꝗtatis admirabili tꝑamēto ſe int̓ miẜicordempr̄em: ⁊ iuſtū legiſlatorē ꝑtitus. h̓ ille. Multaalia exēpla adducere poſſemꝰ: ſꝫ iſta ſufficiantad pn̄ſ. Qr̄ ꝯcludamꝰ ꝙ ſi ī optīe regēdis ciuitatibꝰ iuſticiā ꝑmaxīe oēs coluerūt: ꝗs illā a regi regū eꝗſſimo ⁊ iuſtiſſimo aufferre molieturꝘtū ad tertiā ꝟi. dico lꝫ d̓ hͦ ad plenū dicemꝰ ī t̓ria ꝯſideratōe: ꝙ d̓ potētia abſoluta ſimplicit̓ id facere poſſet: cū nulli ſit obligatꝰ: ſꝫ hͦpotētia ordīata n̄ pateret̉. Nūqͣꝫ enī mīa patꝭtur ſibi abeē iuſticiā: nec eꝯͣº: ſed de hͦ infcriDe maxima patientia dei: ⁊ quare tm̄ ſupportani peccatores. Concluſio. 2.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten