deꝰ. m. Semꝑ enī mīam petit: qͣſi mīa ſit deoEt. pͣs. Tu aūt dn̄e deus miẜator ⁊cͣ. In̄ Iodn̄m deū vr̄m ⁊cͣ. Et Io. 4. Scio qꝛ tu es deꝰdemēs ⁊c̄. Et he auc̄tes ad pn̄s ſufficiāt. ⁊hͦ nr̄a ꝟi. ꝓbat̉ rōne. Si gͦ aīa q̄ris qͣre magꝭappropͥat̉ deo mīa qͣꝫ purutio. dico ꝙ hͦ ꝯtīgiad pn̄s triplici rōne vꝫ naͣlis diſpōnis rōe marōne naͣlis diſpōnis. Ubi aīa noͣ ꝙ qͥncūqꝫ inaliqͥ ſubiecto: vl̓ ī aliqͣ maͣ aliqͣ reꝑit̉ diſpō faci⁊ cct̄is ꝓ eiꝰ ꝯẜuatōe reꝗſitꝭ. īpoſſibile ē illaꝫformā corrūpi. ſic̄ pꝫ ī ſanitate egritudīe ⁊ hꝰiMō ad ꝓpoſitū adaptātes qͣꝫtū deẜuire pōt īdīnis tal̓ forme ꝯẜuatio ī ſb̓o ſic dicamus. Indeo ē naͣlis q̄daꝫ diſpoſitio qͣ inclinat̉ ad diliait ꝓph̓a. ⁊ iſta īclinatio ē ꝯẜuatīa mīc. ſꝫ nūqͣꝫ deerit tal̓ diſpō. gͦ nūqͣꝫ deerit mīa. ⁊ ꝑ ꝯn̄sſic̄ nālit̓ īclinat̉ deꝰ ad diligendū. ita ⁊ naͣlit̓ admiẜandū. ſꝫ qn̄ deꝰ quēpiā ꝑuit. hͦ n̄ libēt̓ facit.nec ꝓpe īclinat̉ ad pūiēdū. igr̄ magꝭ ꝓpͥa ē eimīa qͣꝫ iuſticia. In̄ audi Iſa. i. c. Heu inquitdeꝰ ꝯſolabor ⁊cͣ. vbi gl. ſic ait. More pij patrꝭlꝫ inimicos plāgit ⁊ ꝑcutit. neqꝫ enī iō dolet.qꝛ ipſe ab eis offendit. ſꝫ qꝛ violent̓ cogit̉ aliquē ꝑdem ꝗ vellet oēs ſaluos fieri. h̓ ibi.rō dr̄ magnanīe īclinatiōiſ. Decet enī pͥncipēlib̓alē eē. vt. l. īꝑalis ī pͥn. C. de nuptijs. ⁊ ſac̄qd̓ notat in. c. grādi. de ſupplēda negl̓ia pͥlatoꝝ li 6. Et qͣꝫto ꝑſona nobilior ē ⁊ ditior tātoTcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Eiſ̄ ī deo tā iuſticia qͣꝫ mīa ſint īſinua: tn̄ dīna mīa ēdeo magͣʸ accōmodata. Ubi tres ineramꝰ ꝟi. vꝫ. ¶ Prīa ve: ē iſta. qd̓ iſtoꝝ attributoꝝ ē d̓o magꝭ accōmodatū: iuſticia an mīa2ª ve. ē iſta. qd̓ iſtoꝝ ē magꝭ infinitū: an iuſticia an mīa. 3ª ve. Si deꝰ e ſūme iuſtꝰ: qͣre tm̄ſupportat p̄cores. Ꝙtū ad pͥmā ve. dico ꝙmīa ē magis accōmodata deo qͣꝫ iuſticia. et hͦꝓbo aucͣte: rōne: exēplo. ¶ Aucͣte .i. eccleſie.Un̄ ſic eccl̓ia vtplurimū pcōꝝ ppl̓i cōmiſſorūveniā petit. d. Deus cui ꝓpriū ē miẜeri ſemꝑ⁊ ꝑcere: In̄ ſit vt nūqͣꝫ ꝓ pcōribꝰ penuere volētibꝰ iuſticiā: ſꝫ mīam clamet. d. Pat̓ de cel̓deus. m. n. Filij rēptor. m. d. m. n. Spūs ſcēꝗd ꝓpͥum. Punire ār exncū ⁊ alienum. audiSap̄. 15. c. Tu deus inꝗt nr̄ ſuauis ⁊ verꝰ espel̓. 3. c. oēs īuita ideus. d. Conuertimini adgnanīe inclīatōis ⁊ rōne exꝑimētal̓ ꝓbatiōisPrīo inqͣꝫ mīa ē magꝭ ꝓpͥa deo qͣꝫ punitioēs ꝓ ꝯẜuatōe alicuiꝰ forme: durate eiꝰ diſpōnegendū qͥ condidit. qm̄ nihil odiſſi eoꝝ qͥ feciſti

cū ī plures. §. cū tutor. fSi diues daret vnuꝫ qͣ6: ⁊ nc de de alijs: ſed ꝗsir̄o ⁊cͣ. Itē decet pͥncipēSencca li. i. de clem̄tiait reſiſtē volūtati tue. Etiꝰ creator: oīpotens ⁊ rexeo nr̄o debet̉ pietas atqꝫrō. Tertia rō dr̄ exꝑimedeꝰ oīa noſcat: in dictū ēīa nūqͣꝫ ꝓficiat: īmo an̄qͣꝫMl̓ta tn̄ poſtqͣꝫ carnemidicit. qͣ pͥus tali exꝑiētialigit̉ a theologꝭ ⁊ exp̄ſſedidicit. hͦ potiſſimū fuitgͣͦuit figmētū nr̄m. recorcit. qm̄ puluis ſumꝰ: ⁊ iōandū qͣꝫ ad puniēdū. vn̄ꝙ ſic̄ theorice ⁊ pͣct. eē alideꝰ an̄ īcarnationē theoctice nr̄am vt ita dicā īfunt̉. Uolāt enī ad floresntes dulcia mella diſtenl. i. li. eneidos poſtqͣꝫ dixiaginem ediſicāt cernebat; ⁊bonis magꝭ qͣꝫ clemē⁊ Tullius. i. de offi. c.magno p̄claro viroqꝫclemētia. Et Ambr.limis cupiditas vltiōitiior: excellētiorqꝫ xp̄oſqꝫ. Salomō h̓. Mat.gnꝰ: potēs: ⁊ dn̄s vniEgo rex magnus dic̄cꝰ excelſus terribil̓ rexMach̓. i. Tu ſolꝰ esīpotēs: ⁊ et̓nꝰ. Et Boes ī dictōe tua cūcta ſūt.q. 9. ar. 3. ⁊. 4. Et īterus ē oēs īfirmitates hūaderogabāt. ut dic̄ mgrcōpatit̉ ſiue miẜet̉qͣꝫelectiōiſ ad Heb. 2.ſimilari. vt miẜicoͣs1ꝰ inꝗt pōtificē ⁊cͣ. Etfilioꝝ miẜiꝰ ē deꝰ timēn̄s ve. rōne. 5º eans enī duo in ſeꝰ habentpungere. Et tn̄ pͥmumẜm. Nec aculeis quēꝝ 2