vlideo ſuſtentatur: ego cognoui ꝙ bn̄ erit timētibꝰ deū q̄ verent̉ faciē eiꝰ: qͣſi dicat. Si clementiſſimꝰ deꝰ tā benignꝰ ē ī ſupportando malosqͣꝫta erūt bona danda bonis. Certe adeo grādia ꝙ oculꝰ nō vidit: nec auris audiuit qͥ p̄ꝑauit deꝰ diligentibꝰ ſe. Inde ex oībus accipe regulā gnaͣle ꝙ vix: īmo qͣſi īpoſſibile ē ꝙ ꝗs pn̄tibꝰ ⁊ futurꝭ ꝑfruat̉ delitijs. 2. ad Thi. 3. O ētq pie volūt viuere in xp̄o Ieſu ⁊c̄. Audi enimapl̓m Petꝝ. 2. Pe. 2. Nouit enī deus piosde tentatiōe eriꝑe: iniqͥs ꝟo in die iudicij reẜuare cruciandos. Ei apl̓s ad Thi. ⁊: Sobrieiuſte vt pie viuamus ī hoc ſeculo ⁊c̄. De hacꝓuidentia dei pl̓a diximus dn̄ica ẜa qͣdrageſime: ⁊ feria ꝗnta eiuſdē. His gͦ ſic hītis pōt regula poni ꝙ nec̄ia ē ad verā: ſcāmqꝫ mūdi gibernatione ip̄a mīa dei. Et pōt ꝓbari rationeauc̄te ⁊ exēplo. Auc̄te ꝗdeꝫ lege ꝓph̓am. Inpluribꝰ enī ſue ſnīe locis dīnā mīam comēdāiē ſuꝑ oīa oꝑa dei. Mīa dn̄i inꝗt plena ē t̓ra.⁊ idē. Mīas dn̄i inetnū cantabo. ⁊ ideꝫ. Facnobiſcū mīam ꝓpter nomē tuū. ⁊ ideꝫ. Mīaſua ſubſequat̉ me oībꝰ diebꝰ vite. ⁊ idē. Quēadmodū pr̄ miẜetur filioꝝ. miẜtuſ ē dn̄s timētibꝰ ſe. qm̄ ipſe cognouit figmentum nr̄m ⁊c̄.Audi illā ſcām Iudith. 7. c. Peccaimꝰ cumpr̄ibꝰ nr̄is: iuſte egimꝰ: iniꝗtatē fecimus: ſꝫ tuꝗpius es miẜere nobis. Et Hiere. Tren. 3.Mīe dn̄i multe: qꝛ nō ſumꝰ ꝯſūpti. Ecce grādis mīa. audi apl̓m ad Ro. 8. Qui ꝓpͥo filioin pitercūnō peꝑcit ⁊c̄. Io. 3. Sic deus dilexit munduꝫvt vnigenitū ſuū dare ī ⁊c̄. Sꝫ loq̄nt̉ ꝓph̓e. ⁊pMoyſes. 34. Dn̄ator dei miẜicors clemēsijs carea ve⁊ patiēs. Et dcūt. 4. Audi vocē dn̄i. qꝛ miẜimntulcat. ⁊ lhococors ē dn̄s. d. t. Et Ecc̄. 18. Quis adijciet: ⁊ eEtrentranarrare mīam dn̄i. Et ſapͣ. 15. Tu aūt dn̄e ſuauis ⁊ ꝟus es: ⁊ ī mia diſponēs oīa. Et Iſa.55. Derelinqͣt impius viā ſuā. dic eā. Et. ca.54. In mīa ſempit̓na miẜicors ſū deus. d. t.Et Ioel̓. 2. Cōuertimini ad dn̄m deū ve. ⁊c̄.Et Ionas. 4. Scio qꝛ. Et tādem Luc̄. 2. Etmia eius a ꝓge. in proge. ti. e. Et. 26. q. 6. c.his ꝗ. Mīe dn̄i nec mēſuras ponimꝰ nec tꝑadiffinimꝰ. Iō dicebat. 19. Eūtes diſcite ꝗd eſtmīam volo: ⁊ nō ſacr̄m. nō enī ⁊cͣ. ¶ Secundo ꝓbat̉ eadē rl̓a rōne. Illud qͦ ſūme laudat̉:bn̄dicit̉ ⁊ glorificat̉ d̓s: ē ſūme ī gubernationemūdi necium mīa dei ē hꝰ i. gͦ ⁊cͣ. Maior ē ſatis noͣ. qm̄ ī bono regimie laudāt̉ ſinguli regētes. gͦ oīa ſūmēda ſūt ⁊ nec̄io q̄ faciūt ad diuinā laudē. Mīor āt ē ſatꝭ clara vt ex dictꝭ pꝫqͣre ⁊c̄. ¶33º ꝓb̓atur exº. ſꝫ d̓ hͦ tibi nil alid̓ adduco: cū tā ī vct̄i qͣꝫ ī nouo teſtō: oīa dine mīeſonte plena ſint. ⁊ vnū int̓cet̓a cxᵐ hēs ſingl̓r2. Re. 23. vbi dr̄ ꝙ cū extēdiſſet manū tuā āgolus dn̄i ſuꝑ Hierl̓ꝫ: vt diſꝑge̓t eā miẜtꝰ ē dn̄sſuꝑˡ afflictione: ⁊ ait angelo ꝑcutiēti. Suffic̄ noꝯtine manū tuā. Aliudqꝫ exᵐ hēs d̓ AbrahāBen̄. 18. vide hiſtoriaꝫ qm̄ pulchra ē: qͣre ⁊cͣ.¶ Ꝙͣtū ad ẜam ve. dico ꝙ dīna iuſticia ē multū ad mūdi regimē nccͣia. Et hͦ ꝓ auc̄te rōno⁊ exº. Auc̄te ꝗdē pͦ audi. pͣs. Iuſtus dn̄s ⁊ iuſticiā dilexit ⁊c̄. Nā cū d̓s optimꝰ āt mūdi rector nec̄e ē vt oībꝰ iuſtitiā ẜuet: bonis bōa malis mala tribuēs. Qm̄ vt ait Aug. li. vn̄ malū. Iuſticia ē ꝟtus q̄ ſua vnicuiqꝫ tribuit. Inde. pͣs. iteꝝ ait. Iuſtitia manet in ſe. ſc. Manet ꝗdē in ſcl̓m ſcl̓i iuſticia dei. qm̄ nūqͣꝫ corrūpi modīs ꝗbuſ hūana corrūpit̉ iuſtitiā pōt. xi.q. 3. c. qͣttuor modis. Un̄ ꝟ ſꝰ. Quattuor iſtatimor odiū dilectio cēſus. Sepe ſolēt hoīuꝫ rectos ꝑuerte̓ ſenſus: ſed nō ſic in dei iuſticia.Quis enī tā prudēs ⁊ cautꝰ: vt dei iuſticiā fallatur. O īa enī nuda ⁊ aꝑra ſūt oculis dei adBeb. 4. ⁊ ibidē. Nō ē vlla creatura inuiſibilī ꝯſpectu eiꝰ. Et ꝓuer. 15. In oī loco oculi dn̄iꝯtēplātur bonos ⁊ malos. Et ꝓph̓a. Quoibo inꝗt a ſpū tuo ⁊ qͦ a ſacie tua fugiā Si aſcēdero ī celū tu illic es: ſi deſcēdero ī infernumades. Celū ⁊ īfernū tāqͣꝫ duo ertrēa ponit: vtoīa alia cōprehēdat int̓media: ⁊ quia hoꝝ int̓medioꝝ nullū ſecretiꝰ corde. Iō idē ꝓph̓a aitIpſe nouit abſcōdita cordis. Math̓. 9. ⁊ Luce. xi. Ieſus aūt ītelligēs cogitatiōes eoꝝ ⁊cͣ.i. Cor. 2. Nemo nouit ea q̄ ſūt hoīs: niſi ſpūshoīs ꝗ ī ip̄o ē. Hiere. 12. Prauū ē cor hoīs⁊ īſcrutabile ꝗs cognoſcet illud. qͣſi dicat nullꝰniſi deꝰ ⁊ ip̄e hō ꝑticularis reſpectu ſui. Bn̄igr̄ dcm̄ ē. iuſticia eiꝰ manet ī ſe. ſe. 2º h̓ nr̄arl̓a ꝓbat̉ rōne fic. Iuſticia ī hūanis ē ꝗd ꝑfectiſſimū ⁊ nec̄iuꝫ in rebꝰ gubernādis: ⁊ dīnisꝯẜuadis. gͦ ſūme ponēda ⁊ nec̄ia ē ī gubernati ōe dei pꝫ ꝯn̄a. qm̄ ꝗcꝗd ꝑfectiōis ē ī hūanisa dīnis n̄e negādū. An̄s āt hꝰ ꝯn̄e ꝓbat̉ perAug. pl̓ibꝰ ī locꝭ. Et pẜtī audi cū. 2. de ciui. d̓rO ēs inꝗt ſapiētes ī hͦ ꝯuenerūt ꝙ abſqꝫ iuſticia regnari nō pōt. Et idē. 8. d̓ ciui. dei. Quiſt̓ inꝗt regna abſqꝫ iuſticia. niſi magna latrocinia. Et ponit exᵐ d̓ diomede pirata. dide. ibiaudi Tuliū. 2. de oſ. Tāta ē iuſticie. v̓tꝰ vt illī
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten