25 FAne qn̄ dn̄s pͥmos ꝑenteſpꝰ pem̄ ꝯſeruauit ī eēCōſtat .n. ipſos a ſue trāſgreſſiōis initio nonſolū mortē: ſꝫ deſtructiōis ext̉ miniū meruiſſēqꝛ h̓ bn̄dicta terra ẜm ſeminalē rōeꝫ: ſiue ẜmcorpulētā ſb̓aꝫ ī lubis Ade crat. de qͣ .ſ. t̓ra naſci debebat fructꝰ ſalutꝭ. Lu. i. Ipſe .n. ſaluuꝫſaciet ppl̓ꝫ ſuū ⁊c̄. Iō ill̓ īdulſit: ⁊ ī cē ꝯſeruauit. Preta cū hūana naͣ ml̓tiplicaret̉ ⁊ viā ſuācorrupiſſet oīs caro. diluculo oēꝫ carnē non finiuit: ſꝫ illā ī Noe ⁊ alijs ex ſuis octo ꝑ arcamꝯẜuauit. Et hͦ ſolū qꝛ virgo ex carne illa naſcidebebat. Deīde ſuccedētibꝰ ānis ml̓tꝭ cū ppl̓:bebreū clegiſſet: qͣꝫuis poſtea r̄bellē: t̄ illū miris modis pẜuauit ꝓtexit ⁊ gub̓nauit. Et hͦ iōqꝛ de ipſo deſcēdē debebat h̓ cl̓oſa ꝟgo. Iſa.xi. Egredict̉ ꝟga ⁊c̄. ut viſū ē in alia ꝯcl̓onep̄cedēti. Cūqꝫ tp̄s appropinqͣſſet. ut h̓ bn̄dictat̓ra exiret i actū. ī. ꝓcede̓t̉. tūc Ioachiꝫ ille virſcūs: ⁊ Anna illa deuotiſſima dn̄a dn̄o diſponēte ⁊ coꝑāte ſil̓ ſe mr̄imonialit̓ cogͦſcētes hācgl̓oſā t̓rā ī eē ꝓduxerūt. ⁊ h̓ pͥma fuit aratura.inē ipoꝝ. auto2ª aratura ſiue diſpō fuit ī ꝯceptōe qm̄ ſic etſaih̓anjrō.nꝰ deꝰ diſpoſuit ut ī illa ꝯceptōe nulla macl̓a cōtaminaret̉. Sap̄. 7. Cādor lucꝭ et̓ne ⁊ ſpeculūirtiditſine macula. ⁊ Anſelmꝰ ī li. de ꝯccptū ꝟgīali.Decuit īꝗt ut illa puritate h̓ ꝟgo niteret q̄ maior ſub celo neꝗt ītelligi. 3ª arat̉a ſiue diſpō fui. pꝰ ciꝰ ꝯceptionē: qn̄ .ſ. cū tp̄s ſeminatiōis gͣniit ꝟbi et̓ni venit. miſſꝰ ē āgelꝰ. Babriel ut eaꝫnōis: ⁊ vſus donoſalutaret: ⁊ plenā gr̄a applicaret. Luc. i. Auegr̄a plena ⁊c̄. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ ſemīatordr̄ ſpūs ſcūſ. Lu. i. Spūs ſcūs ſuꝑ. ⁊c̄. Triplimniōcdit B.ciⁱ āt rōe ſpūs ſcūs fuit ſemīator ⁊ ꝑꝑator: ut ſextiem omīaret̉ ī ꝟgīe ꝟbū et̄nū. vꝫ rōe diſponiſ: rōevnionis: ⁊ rōe ſcificatiōis. Pº rōe diſpōnisducerei concl̓oẜCōgruū nāqꝫ erat ut amor maͣꝫ p̄paret: cū ſolū ꝑꝑ grādē amorē erga hūanā naꝫ ꝟbū eterrumenti eīnū deberet ſemīari. Io. 3. Sic deꝰ dilexit mūdū ut vnigenitū ſuū daret. ⁊ ad Titū. i. Apparuit benignitas ⁊ hūanitas ſaluatorꝭ nr̄i dei: n̄ex oꝑbꝰ iuſtitie qͥ ſecimꝰ noſ: ſꝫ ẜꝫ ſuā mīaꝫ ſalnos fecit. Quāobrē gͦ ſic̄ amor ꝟbum traxit īcarnē: ſic amor ꝗ ē ī re ipſa ſpūs ſcūs: carnē illa diſpone̓ debebat ⁊ ſemīare. 2º rōe vniōisAlācū hūana naͣ ⁊ dīna hypoſtaticeⁱ in ꝑſonaꝫꝟbi vniri debebāt: ꝯgruū fuit ut hāc vnionēdiſponeret ꝗ appropͥate ē ipſe amor. h̓ āt ē ſpūſſcūs. gͦ. 3º rōe ſcīficatiōis. Nā cū ilie fructusſactiſſimꝰ eē debebat. Lu. i. Qd̓ .n. ex te naſce.tur ſcm̄ vo. ⁊c̄. Cōgruū fuit ut illū ſemīare: ſiue diſpone̓t̉: cui appropͥate ſcīficatio attribuit̉ſꝫ h̓ ē ſpūs ſcūs. Iſa. xi. Reꝗeſcet ſuꝑ eū ſpūsdn̄i ⁊c̄. qr̄ bn̄ ⁊ ꝯgrue incarnatio attribuit̉ ſpūiſcō. De hͦ vide mgr̄m ſnīaꝝ ī 3. di. 4. c. cū ꝟo⁊ h̓ ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜaꝫ ꝟi. Ꝙtuꝫ ad t̓tiā ꝟi.dico ꝙ qͣꝫuis infinitos: vt ua dixerī hūana nacollegerit fructus. tn̄ tres ad pn̄s declaremusPrimꝰ fructꝰ dr̄ pacificatio. 2ꝰ dr̄ illumīatio33ꝰ dr̄ ſanatō. Accipe pͥmā ⁊ dr̄ pacificatō. vbiregula gnaͣl̓ ponat̉ tal̓. ꝙ in toto ſcōꝝ collegionulla tā ſollicita aduocata ē ad ꝯciliādū: pacificādū ⁊ hūiliādū deū gl̓oſū ī hūanū genꝰ turbatū ſuis erigētibꝰ culpis: ſic̄ gl̓oſa ⁊ bn̄dicta ꝟgo. In̄ Bre. ſic d̓ virgīe ait. Filioli h̓ pctōrūſcala: h̓ mea maxīa fiducia: h̓ tota rō ſpei mee.ꝗd .n. miꝝ: pōt̓ ne filiꝰ aūt r̄pelle̓ mr̄em: aut ſuſtinē mr̄is r̄pulſā. Neutꝝ plane. ꝗd ad mariātrepidat curre hūana fragilitas. nihil ī ea auſteꝝ. nihil t̓ribile. tota ſuauis ē: Agite gr̄aſ eiꝗ talē mediatricē ſua benigniſſima nomiẜatōne ꝓuidit. h̓ ille. 2º fructꝰ dr̄ mūdi illumīatioiō ſtella marꝭ dr̄. audi deuotū Ber. Dn̄e Ieſu īꝗt ꝗ voluiſti uttua mr̄ eēt ſtella marꝭ ꝑ hācſtellā q̄ſo illumīa tenebras meas ⁊c̄. ⁊ Hier̄.d̓ laude ꝟginis ſic ait. ſi diligentiꝰ īſpicias nilſpecioſitatꝭ: nil ꝟtutꝭ: nil ſplēdorꝭ ⁊ gl̓e: qd̓ īea n̄ reſplēdcat. Cādor .n. ē lucꝭ ct̓ne: ⁊ ſpeculū ſine macl̓a: h̓ ille. ⁊ h̓ ēt ꝟba de ipſa ponūt̉Sap̄. 7.. 3ꝰ fructꝰ hꝰ bn̄dicte t̓re dr̄ ſanatio. exgͣiijs .n. ꝟgīs ⁊ ꝟtutibꝰ qͣſi ꝗbuſdā medel̓ oēſhūane ſpūales īfirmitates curant̉ ⁊ ſananturPer ſuā nanqꝫ hūilitatē ſuꝑbia expellit̉. qꝛ d̓poſuit potētēs de ſe. ⁊ exal. hu. ꝑ ſuā ꝟgīiatēluxuria eneruat̉. qm̄ ut ferunt ſci ex eiꝰ aſpectutm̄ carnalitas extīguebat̉ ꝑ ſuā pauꝑtatē denūdat̉ auaritia. qꝛ eſurientes īple. bo. ⁊c̄. ⁊ ſic dealijs. In gl̓oſꝰ Aug. exclamat. Eya īꝗt gnaͣloīuꝫ ſpes dulcꝭ vulneꝝ noſtroꝝ medicia nr̄iſqͦꝫ medē̓ vulneribꝰ ꝗ pꝰ ſaluatorꝭ lauacꝝ ⁊ ablutōꝫ tot abluēda ꝯmiſimꝰ qͣt illicita ꝓuocamqr̄ ⁊c̄. Et h̓ ſufficiant qͣꝫtū ad ẜam cōcl̓onem.¶ De meritis xp̄i. Concluſio tertia.Tcipe ttiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Tal̓ ac tantꝰ exiſta ꝟgīali t̓ra fit fructus: ut īfinitumūdo ſaporē dederit ſuauit̉ deguſtatꝰ. v̓bi n̄ es īꝗꝛamꝰ ꝟꝟi. vꝫ. Pª ꝟi. ē iſta. Cūꝟgīs fructꝰ ꝗ fuit xp̄s bn̄dictꝰ ſit tn̄ ꝑfct̄cꝰ ut inipſo ſint oīa dona ſpūs: ut viſū ē ex p̄cedētibꝰq̄rit̉ an̄ ī xp̄o fuerit aliqn̄ timor mortꝭ. 2º ꝟi.an̄ ī xp̄o fuerit verus dolor ⁊ vera paſſio mor