excogītari nō pōt. gͦ iuſtū ē ut oīa alia bona negligamꝰ ⁊ ꝯculcemꝰ ⁊ oīa aduerſa ſuꝑemꝰ ⁊ hͦſit ꝑ ꝟtutē ſortitudīs. fortituº .n. eſt mediū iniaudaciā ⁊ timiditatē. audacia .n. fac̄ aggredit̓ribilia ſine diſcretōe: ⁊ timiditas facit time̓ qd̓nō oꝫ. fortituº facit time̓ ut oꝫ ⁊ aggr̄di cū rōe īribilia: qn̄ ꝟo hō ne dcū ⁊ iuſtitiā offendat n̄ timet mori: īmo ⁊ mortē ꝑꝑ deū eligit ⁊ vltra hletāt̉ ⁊ cātādo ad mortē ſuſcipiendā ꝑgit. hͦ ē ꝑdonū fortitudīs. ſic̄ d̓ martiribꝰ pꝫ. Ibant .n.apl̓i gaudētes ꝯſpectu ꝯſilij qm̄ digni hīti ſt̓ ꝓnoīe ih̓u ꝯtumeliā pati ⁊cͣ. qn̄ ꝟo nō ſolū mortē elegit ⁊ letāt̉ ad crucē vadit exº bu Andree:ſꝫ ēt ſignis ⁊ alijs mōīs ē ſeipſuꝫ ſꝑnēs ita ut īſanꝰ videat̉. qd̓ nō ē hūanū: ſꝫ potiꝰ dīnū eſt. hͦſit ꝑ btītudinē illā Mat. 5. btī ꝗ ꝑſecutōꝫ patiunt̉ ⁊cͣ. ⁊ Lu. 6. Bti eritꝭ cū vob̓ malēdi. ⁊cͣ.De ꝗbꝰ Sap̄. 5. Nos ī ſēſati vitā illoꝝ exiſtīabamꝰ īſaniā ⁊c̄. Uirtutes gͦ ut ex his dictꝭ apꝑet ſt̄ qͥ ad bn̄ agēdū hoīeꝫ regulāt mō hūanodona mō ſuꝑhūano: ⁊ btītudīes mō inhūaroi. dīno. nā ſeipſū ſꝑner̄: ⁊ mūdana ut ſtercorarbitrari: ⁊ oīa aduerſa tollerare: ⁊ ad torm̄talctāt amare xp̄i ꝑge̓: ⁊ ſil̓ia hͦ potiꝰ dīnū eſt qͣꝫhūanū: ⁊ iō tales dīni ⁊ btī appellāt̉ Mat. v.Btī eritꝭ cū maledixe. ⁊cͣ. 2ꝰ āt modꝰ rn̄dēdiē dn̄i Bona. ī. 3. di. 34. dicētꝭ. ꝙ dr̄ia iſtoꝝ hītuū ſumit̉ a ꝓprijs actibus. Et diſtīguit ipſosactꝰ dicēs. ꝙ ꝗdā actꝰ on̄tur pͥmi: ꝗdā medij: ⁊ꝗdā vltimi ſine ꝑfecti. exᵐ ītellectꝰ pōt hr̄e tresactꝰ. Primꝰ ē crede̓. 2ꝰ ē intellige̓. ⁊ tertiꝰ eſtmūdo corde vide̓. ⁊ h̓ ē ꝑfectꝰ: ⁊ ī pr̄ia tm̄. ẜmigr̄ diſtīctōꝫ iſtoꝝ triū actuū accipiūt̉ ml̓ti hītꝰvn̄ ꝟtutes ſt̓ ad credēdū: dona ad ītelligendūbtītudīes ad mūdo cōde vidēdū. Nā fides ꝟtꝰ ē. ⁊ iō hꝫ actū pͥmū ꝗ ē credē donū ītellectushꝫ actū ẜꝫ ꝗ ē ītellige̓. ⁊ btītudīes hn̄t actū t̓tiūꝗ ē puro ⁊ mūdo corde vide̓. ī pͥmis actibꝰ potētie aīe rectificāt̉: ī ſcd̓is expediūt̉: ī tertijs ꝑfciūt̉. Ex qͦ ſeꝗt̉ ẜꝫ ipſū ꝙ ꝟtutes ī aīa ſt̓ ut rectificēt̉ ad bn̄ agēdū: dona ut expediāt: ⁊ btītudines ut p̄ficiāt. 3ꝰ modꝰ ē btī Tho. ꝑte pͥma ẜoq. 68. ar. i. dicēs ꝙ ꝟtutes dn̄t̉ q̄ ꝑficiūt appeutū īqͣꝫtū a rōe mouet̉ recta dona dn̄t̉ inqͣꝫtū ꝑficiūt appetitū ut mouet̉ a ſpū ſcō. Alij āt dn̄t ꝙꝑ ꝟtutes ꝯtīgit ꝑfecte age̓ ꝑ dona ꝑfectiꝰ. ⁊ ībtītudīeſ expedite. Moderni āl dn̄i ꝙ ꝟtutes⁊ donaſt idē real̓r ſꝫ differ̄t rōe. nā nll̓a pl̓itasſiue diſtīctio ponēda ē ſine ncc̄itate: ſꝫ pone̓ diſtīctōꝫ realē int iſta: nulla ē ncc̄itas. gͦ ⁊cͣ. ꝯn̄anoͣ cū maiori. mīor āt ꝓbat̉. qm̄ ad oēꝫ actumhūanū ꝟtutes hūāne ſufficiūt fine aliqͦ alio adueniēte. nā ad oē actū ſuꝑnāͣlē ꝟtutes theologice ſufficiūt. gͦ nō oꝫ alioſ hītꝰ rcal̓r ab illis diſtictos pone̓. ꝟtutes igr̄ ⁊ dona diſtīgnūt̉ ẜmrōꝫ ſiue ꝑ r̄ſpectꝰ qͦſdā. qm̄ inqͣꝫtū ꝑficiūt ſub̓miordīe ad actū ſt̓ ꝟtutes. īqͣꝫtū ꝟo ſt a deo dicūt̉ dona. ⁊ dicūt iſti tria illa bona .ſ. ītellectusſapīe: ⁊ ſcīe. eē eadē cū iſtis tribꝰ ꝟtutibꝰ .ſ. ſide ſpe ⁊ charitate. alia āt qͣtiuor dona idē real̓reē cū alijs ꝟtutibꝰ cardīalibꝰ. nā donū pietatiſſuui. Eihr̓ducit̉ ad iuſtitiā: donū tīorꝭ ad tꝑantiā donūIbttu. Deidelifortitudīs ē ipſa fortituº donū ꝯſilij ē ipſa prudētia. ⁊ addūt vlteriꝰ ꝙ ſi accipiāt̉ tres ꝟtutestm̄: ⁊ ſeptē dona: bn̄ dr̄ia ē int̓ dona ⁊ ꝟtutesyde ipſo deſ⁊ ponūt ī numeꝝ ſi āt ꝯſiderāt̉ dona ut ſeptē ⁊n Egredici ꝟga ⁊c̄. it vιꝟtutes ut ſeptē: ſic ſt̓ real̓r idē: differ̄t in̄ rōnejndtt. Cūcqr̄ ⁊cͣ. Iſta volui ſic noͣre ꝑꝑ ītelligentiā iſtiusintriret i adūmae q̄ tibi gͣtior ē neſcio. mihi pͥª multū placetns: ⁊ Anna illa deueriſſimaſufficiat tibi qͦ ad ẜaꝫ iſtā dubitatiōꝫ. Ꝙͣtum adnrimonialiutc ⁊ capāt fil ſet̓tiā dubitatōꝫ dico ꝙ iſti hītꝰ pn̄t ꝯſiderari iriſātricidurerūt. ⁊pl̓r aūt qͣꝫtū ad fūdam̄tū ⁊ originē ip̄oꝝ. autqͣꝫtū ad actꝰ ꝓpͥos: aut qͣꝫtū ad actꝰ ꝯn̄tes. ſi qͣꝫtūeepiōcīad fūdam̄tū: tc̄ cū charitas ſit fūdam̄tū oīuꝫ ꝟtutū. dico ꝙ vna n̄ ē alt̓a dignior. ſi ꝟo qͣꝫtū adinemaala. ⁊ Anſcinꝰ ili. deactꝰ ꝓpͥos: ſic vna eſt nobilior alt̓a. nā ꝟtutesDecuit iqtutila puritatheologice nobiliores ſt̓ cardīalibꝰ qm̄ ip̄e hn̄tin ſub cclondeū īmediate ꝓ ob̓o. ⁊ int̓ theologicas charitatvet xj.oīuꝫ ē pͥª. ſi ꝯſide̓t̉ qͣꝫtū ad actꝰ ꝯn̄tes: cū vſuſii ꝟbi etni venūtꝟtutū hēat̉ ī ſtatu īꝑfectiōis: ⁊ vſus donoꝝ ꝓſalutaret: ⁊ plenmoueat ad ſtatū ꝑfectiōiſ: ſic dona ſi excellētiocia plena ⁊c. Etūad faꝫ ꝟira ꝟtutibꝰ: ſic̄ ſtatꝰ ꝓficientiū ē ꝑfectior ſtatuIi ſpūs ſcuſ. Luincipientiū. Hec de intentōe dn̄i Bona. ī. 3.dit rōe ſpūsidi. ut. s. Et hec ſufficiāt ꝓ preſenti ꝯcl̓one.e vbū cini. vjj.¶ Qualiter virgo fuit diſpoſita ut fructuꝫ ſuaman gͦ: ⁊ roc ſouiſſimum xp̄m Ieſum ꝓduceret concl̓o ẜa.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē̄. vꝫ. Sic̄ t̓ra maͣlisciat ut amoruiſt andiēoſinc debita aratura gnū frumenti ex qͦhoīs panis ꝓ vita eiꝰ ꝯficit̉: ſic nec hecgl̓oſa tra bn̄dcā ꝟgo Maria q̄ dedit fructū ſuum pane āgeloꝝ ⁊ hoīuꝫ: niſi arata ⁊ diſpoſita fuiſſet: mūdo ꝓduxiſſet. vbt tres inꝗramusꝟi. vꝫ. Pª ꝟi. eſt iſta. quō fuit ꝟgo diſpofita⁊ arata: ut tm̄ fructū dare mundo poſſet. Cꝟi. eſt iſta. ꝗs fuit ſemīaior iſtiꝰ bn̄dicti graniſeminādi ī iſta gl̓oſa t̓ra. 3ª ꝟi. eſt iſta. ꝗs fuit fructꝰ colletus ex hac bn̄dcā t̓ra. Ꝙͣtū ad primam dico ad pn̄s ꝙ tripl̓r h̓ t̓ra .i. ꝟgo gl̓oſafuit arata ⁊ diſpōſita. vꝫ. an̄ ꝯceptionem ī ꝯceptōe: ⁊ poſt ꝯceptiōeꝫ. Ante quidem ꝯceptis