Ps 258Alius tuꝰ. nomē ꝗppe mr̄is tacet: ne verbi huiuſcemodi iaculo acriꝰ virgīs aīa feriret̉. Sūtn. aīa cara. ut ꝟgiliꝰ ait. lachrime reꝝ ⁊ mentēmortalia tangūt. qr̄ ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad tertiam ꝟi. dico ꝙ flos pullulatus ab hac redolēti terra. fuitIeſus dulciſſimꝰ ꝗ poſtea fuit oībꝰ fructꝰ ameniſſimus ⁊ bn̄dictꝰ. Lu. i. Et bn̄dictus fructꝰvētris tui. de quo bn̄dicto flore. Iſa. xi. c. ait.Egrediet̉ ꝟga de radice ieſſe ⁊ flos de radiceeiꝰ aſcēdet: ⁊ reꝗeſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i ⁊c̄. Queꝟba Nicolaꝰ de lira ſuꝑ. 12. ꝓphetas ſic exponit. Egrediet̉ ꝟga. i. ꝟgo Maria: que ꝟgaꝗppe gracil̓ di ꝑꝑ pauꝑtatē ⁊ hūilitatē: ⁊ flexibilis ꝑꝑ pietate. Et flos de radice eiꝰ deſcēdeti. xp̄s ꝗ dr̄ flos rōe puritatis: qꝛ nullū peccatuꝫactuale ſeu origīale in eo locū habuit. ⁊ fructuꝫꝓtulit nr̄e ſalutiſ. Dicit tn̄ ipſe ꝙ hebrei vtrūqꝫ exponunt de xp̄o. qm̄ ⁊ xp̄s virga dr̄ ꝑꝑ regiā dignitatē. ⁊ flos ꝑꝑ vite puritatem. Et dixp̄s aſcēdiſſe de radice Ieſſe. qm̄ xp̄s deſcēditde Dauid ēt ẜm iudeos. Nā pr̄ Dauid dict̉ē Iſai ⁊ Ieſſe. vn̄ ſenſus ē iſte. Egrediet̉ virga .i. xp̄s de radice Ieſſe .i. de gnatōe Dauidꝗ fuit filiꝰ Ieſſe: ⁊ reꝗeſcet ſuꝑ cū ſpūs dn̄i. qꝛiuiratē inin baptiſmo eiꝰ ſpūs ſcūs in ſpē colūbe appaqm fic̄ ierra ſtabruit. ſpūs ſapīe .i. dator ſapīe. l̓ ſpūs ꝗ eſt ſapīa⁊ ſic de alijs donis ibidem enumeratiſ. Et dic̄idē doctor ꝙ ſeptē dona ſpūs dāt̉ ad ꝑficiēduꝫ⁊ operādū. ad Ro. 8. Qui ſpū dei agūt̉ hij filij dei ſt̓ Et ꝑꝑ hͦ dicit ipſe dona ſpūs ſi ī rōno⁊ volūtate. Rō āt ē duplex .ſ. practica ⁊ ſpecuprt fueburūlatiua ⁊ ī vtraqꝫ iſta duo ꝯſiderāt̉ .ſ. apphenſio ꝟitatꝭ: ⁊ iudiciū de ꝟitate: apphēſio veritatis ꝑtinct ad īuētionē veritatꝭ: ⁊ iudiciū de veritate ad diſcernēdū de veritate. Ꝙͣtū gͦ ad apihēſionē veritatꝭ ꝑficit̉ rō ſpeculatiua ꝑ donuꝫParia ꝟo ut laītellectᵇ: ⁊ rō practica ꝑ donuꝫ ꝯſilij. Ad recteꝟo iudicādū ⁊ d̓ ꝟutate diſcernēdū rō ſpeculatiua ꝑficit̉ ꝑ donū ſcīe. rō ꝟo practica ꝑ donuꝫſapic. Voluntas vero pōt dupl̓r ꝑfici .ſ. aut qͦad ſc: ant qͥ ad alteꝝ. Quo ad alteꝝ ꝑficit̉ ꝑ donū pietatis. Quo ad ſe ⁊ h̓ dupl̓r: aut qͦ ad terrorē ꝑiculoꝝ. aut q̄ ad ꝯcupīaꝫ īordinatā delectabiliū. q̇ ad pͥmū ꝑficit̉ ꝑ donuꝫ fortitudinis.qͥ ad ſecūdū ꝑ donū timoris. Ex ꝗbꝰ dicit ipſeapparet: ꝙ dona ſe extēdūt ad oīa ad qͦ ſe extēdut virtutes. ītellectuales ⁊ morales. Iſta aūtdona fuerūt ꝑfectiſſime in aīa xp̄i que fuit ꝑfectiſſima in oībꝰ donis ⁊ criſmatibꝰ ſpūs ſci. hoīa idē doctor. Si p̄dicta recte ui decet ꝯſide-rāt̉ due difficultates inſurgūt. Prīa ē qr̄ dei ſiue ſpūs ſcī dona ſint tm̄ ſepteꝫ. Scd̓a an̄ donsſpūs ſcī differāt a virtutibꝰ. qꝛ dixit ꝙ dona foextēdūt ad ea ad q̄ ſe virtutes extendūt. Et pōtaddittia .ſ. ꝗs iſtoꝝ habituū ſit ꝑfectior. Ꝙtuad pͥmā dico ꝙ ſt plures dicēdi mōi. vn̄ ſufficientia donoꝝ ſpūs ſcī accipiat̉. In hͦ tū concordāt oēs: ꝙ ſeptē ſt̓ virtutes: ſeptē dona ſpūs:⁊ ſeptē btītudīes. Quidā .n. ſufficiētiā donorū accipiūt a ſeptē pctīs mortalibꝰ dicētes ꝙ iōdona ſt ſeptē. qꝛ pctā mortalia ſūt ſeptē. Namſapīa ē ꝯͣ luxuria: ſcīa ꝯͣ irā: ītellectꝰ ꝯͣ gulā: cōſiliū ꝯͣ auariciā: fortitudo ꝯͣ accidiā: pietas ꝯͣ īuidiā: timor dei ꝯͣ ſuꝑbiā. Et iſtiꝰ opīonis fuitēt btūs Gre. ī moꝝ: ſꝫ alit̓ ordinauit ipſe: ⁊ dicit ꝙ ſapīa ē ꝯͣ ſtulticiā: ītellectꝰ ꝯͣ ebrietatē: ꝯſiliū ꝯͣ p̄cipitatiōꝫ: fortitudo ꝯͣ puſillanimitatemſcīa ꝯͣ igͦrātiā: pietas ꝯͣ duriciā: timor ꝯͣ ſuꝑbiam. Alij āt ſic dn̄t: ꝙ dona ſt̓ ꝗdā hītꝰ ad expeditiꝰ bn̄ agēdū. Un̄ virtutes diſponunt ad bn̄age̓: ⁊ dona ad expeditiꝰ bn̄ age̓. Iſta ēt ē opinio Bona. in. 3. di. 34. Accipiāt̉ gͦ dona ſpūsaut illa expeditiꝰ mouent circa finē vltimū: autcirca ea q̄ ſt ad finē. Si pͥº hͦ pōt eē dupl̓r. vl̓ ꝑmodū vidēitʳ: ⁊ ſic ponit̉ donū ītellectꝰ: aut ꝑmodū guſtātꝭ: ⁊ ſic ponit̉ ad donū ſapīe. ſi aumouēt ꝑ r̄ſpectū ad ea q̄ ſt̓ ad finē. Et hͦ dupl̓el̓ ē bonū ſuꝑerrogatiōis: l̓ neceſſitatꝭ. Si ſuꝑerrogatiōis hͦ dupl̓r. qꝛ donū ad illud bonumaūt ſe hꝫ ꝑ modū dirigētis: ⁊ ſic ē donū cōſiliaut ꝑ modū exequētꝭ: ⁊ ſic ē donū pictatis. Sāt donū ē neceſſitatiſ. ⁊ hͦ ē dupl̓r. qꝛ aut donūē ad bonū ut ad actū ītrīſecū: ⁊ ſic ē donū ſcīe:l̓ extrīſecū: ⁊ ſic ē donū fortitudīſ. Accipe ſufficiētiā quis mō ſufficiat dona ſeptē eē ⁊ totideꝫcē virtutes. qd̓ on̄dit Bre. ſuꝑ Iob. Natīſtiei filij ſeptē ⁊ ſilie ſeptē. filij ſeptē ait ipſe ſi feptē dona ſpūs. filie ſi ſeptē virtutes. Et ſic pꝫpͥma dubitatio. Ꝙtū ad ad ẜam dubitationemſūi ēt plures mōi dicēdi. Primꝰ modꝰ ē Heretici qͦlꝫ qͣrto. q. 33. ꝗ dicit ꝙ virtutes. dona ⁊btītudīes hͦ mō differūt. qm̄ virtutes mouenthoīeꝫ ad agēdū mō hūano: dona mō ſuꝑhūano: ⁊ bcatitudines mō inhumano .i. diuino:verbi gr̄a accipiat̉ iſte habitꝰ virtuoſus ꝗ dicit̉fortitudo. Tūc qn̄ hōne deū offendat oīa bona ſua negligū ꝓpter deū: ⁊ mortis ſe periculo exponit. hͦ fit mō qͥdā hūano ⁊ recte ⁊ iuſtoiuſtū .n. eſt vt oīa bona minora poſſponanturmaio: ibu bonis. deus āt ē bonū quo maius
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten