Vgis glaſeErtio loco debuā ſimitatiōeꝫ videamus. vbi tres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ. vꝫ. Pª ꝯº ē iſtanūqͣꝫ fuit: ē aūt aliqn̄ erit t̓ra quetalē ꝓduxerit ꝓducat aūt ꝓducet florē ſic̄ gl̓oſa ꝟgo ꝓduxit xp̄m ſaluatorē. 1ª ꝯº ē iſta. ſic̄t̓ra hec mal̓ ſine debita aratura granū frumētiex qͥ hoīs panis ꝓ vita eius: cōficit̉ ſic nec hecgl̓oſa tra ꝟgo bn̄dicta q̄ dedit fructā ſuū panangeloꝝ hominū niſi arata ⁊ diſpoſita fuiſſet:mūdo ꝓcuxiſſet. ª ꝯcl̓o ē iſta. Tal̓ ⁊ tantusex iſta virgīali terra fuit fructus: ut infinitummūdo ſaporē dederit ſuauiter deguſtatus.Ꝙ virgo aſſimilat̉ terre ⁊ qͣre. cōcl̓o pͥma.Ccipe pͥmū ꝯcl̓onē. nt. sͣ. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Pª ꝟi. ē iſta. quāta eſtnobilitas t̓re. 2ª ꝟi. ē. qꝛ̄ ꝟgo Maria aſſimilat̉ t̓re. 3ª ꝟi. ē. Ꝙ vis ē ille floſꝙpullulauit ex hac t̓ra. Ꝙtū ad pͥmā dico ꝙ antea vidēda ē diſtīctio t̓re ⁊ deīde ad ꝓpoſitumveniemꝰ. Ꝙtū ad pͥmā ꝑtē dico ꝙ tra multiplicit̓ ī ſcriptura accipi ſolet. ⁊ ꝑ maxīe in pn̄ti6. mōiſ accipit̉ .ſ. q̄dā .n. ē t̓ra q̄ dr̄ oīuꝫ reꝝ naͣliū t̓minꝰ. qdā ē t̓ra quā pēdibꝰ pͥmimꝰ. qͥdā ētra quā ferimꝰ. q̄dā ē t̓ra quaꝫ eredimꝰ. q̄dā ēt̓ra quā qͣrimꝰ. ⁊ qͥdā ē terra quā ſpernimus.Prio inqͣꝫ q̄dā ē tra qͦ eſt oīuꝫ reꝝ maͣliū t̓minꝰ. ⁊ h̓ ē maͣ pͥma. q̄ ē pͥma ī ꝯpoſitiōe ⁊ vltīain reſolutiōe ut colligit̉ ex doctrīa pͥmi ph̓icoꝝBen̄. i. In pͥncipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā. i.māꝫ pͥmā. Quā ꝗdā veterū chaos appellarūtꝑꝑ ꝯfuſionē oīuꝫ reꝝ īcōpleie ī ipſa exiſtentiūꝓpterea. Ben̄ .i. dicta ē ī ſui pͥnº. īanis ⁊ vacua .i. terra ſiue maͣ pͥma ī ſui pͥnº. nō erat adhūc diſtīcta formis: ⁊ vacua erat ꝑꝑ poſentiā.qm̄ erat ꝗd exn̄s ī pura potētia. 2ª tra ē quaꝫpedibꝰ calcamꝰ: qͥ cōi vocabulo accipit̉ ꝓ ipſoclemēto terre. Ben̄. i. Uocauit deꝰ aridā terrā: ꝯgregatiōeſqꝫ aqͣꝝ appellauit Maria. Etibidē. ꝓtulit terra herba virētē: ⁊ facientē ſemē iux genꝰ ſuū: lignū qͦꝫ faciens fructum ẜmſpēm ſuā. Et ibidē. Formauit inꝗt deꝰ hoīemde limo terre. Sꝫ iſta trāſeamus. 3ª terra eſtquā ſcrimꝰ ut caro hūana. Terra es ⁊ in terrāreuerteris: ait dn̄s. Ben̄. 3. donec reuertarꝭ ītrā d̓ qͣ ſūptꝰ es. pͣs. Aīa mea fic̄ terra fine. ⁊c̄.Quarta terra ē quācredimꝰ. ⁊ hec ē ꝟgo glorioſa. Iſa. 45. Aperiat̉ terra ⁊ germinet ſalnatorē. ⁊ de hac ad pn̄s intendimꝰ. Quīta tradr̄ quā qͦrimꝰ ⁊ h̓ ē beata vita. pͣs. Credo videre bona dn̄i ⁊c̄. Sexta ⁊ vltima dr̄ infernꝰ ipieIob. x. Terrā miẜie ⁊ tenebraꝝ: vbi nullꝰ ordo ſꝫ ſēpiternꝰ horror inhitat. qr ⁊cͣ. Ad dubium gͦ cū querit̉ quāta ē nobilitas terre. apertecernis ẜm diuerſitatem acceptionis huiꝰ noīaterre poſſe rn̄dere. qd̓ tu aptē forma ⁊ declaranūc ꝟo ꝑtrāſeo: ⁊ ꝑcurro ꝑꝑ tꝑis breuitatē. qpͥma ꝟi. ſatis noͣ. Ꝙtū ad ẜam ꝟi. dico ꝙ triplici rōe ꝟgo maria aſſimilat̉ terre. vꝫ. ratiōegnātiōis ſiue ꝓductiōis. Secūdo rōe ſubuentiōis. Et 3º rōe firmatiōis. Primo rōne ꝓductiōis. qm̄ ſicut ex terra flores ꝓducūt̉ ⁊ pullulāt amena fragrātia pleni ſic ex ꝟgīe gl̓oſa floſꝗ dā oī ſuauitate plenꝰ: ſꝫ de hͦ infra ī tertia ꝟitate. 2º dr̄ terra rōe ſubuētionis. qm̄ ſic̄ ierrenr̄e cuilibet indigētie ſubuenit. nā in cibū grana fruiēti hordei: ⁊ aliaꝝ ſegētū gnā preſtat.ouiculas nutrit: ut de veſtimetis nobis ꝓuideat. ex boū corijs calciamēta: ⁊ ſic de alijs diligent̓ parat. Sic ⁊ gl̓oſa ꝟgo cibū ⁊ oīa ī ſe bona ꝯtinētē ex ſua pu riſſima carne generauit.vꝫ. xp̄m glorioſū. Io. 6. Ego ſum panis viuꝗ de celo deſcēdit. psͣ. Panē āgeloꝝ māducauit hō: oē delectamētū ⁊ ſuauitatē in ſe hn̄tem.5º dr̄ ierra rōe firmatiōis. qm̄ fic̄ terra ſtabil̓⁊ īmobilis ē. Ponūt .n. ph̓i hāc maximam ꝙneceſſe ē celū moueri: ⁊ terraꝫ ꝗeſcē. Sic ꝟgoglorioſa terra īinobil̓ ⁊ firma fuit ī terre motupaſſiōis ſui filij dulciſſimi fructꝰ ventris eiusintiſi EipTrepidabāt diſcipuli oēs: fugiebāt: negabanſiult. huiūo⁊ ipſa ſola ſequebat̉ ⁊ fidē ī pectore ẜuabat illeſaꝫ. Maria āt ꝯẜuabat oīa ī. c. ſ. diſcipuli ꝟoIuiuuniiu ijpium.relicto eo. oēs fugierunt. Alt̓ aūt Iuramentoniſitimti inula uliniboſuſcepto. audact̉. illum non nouiſſe affirmauitrimtmnitit. pppoReliꝗ ꝟo dubitātes dicebant. Ut didimꝰ illeNiſi videro ī. m. eiꝰ. .ſ. c. ⁊c̄. Maria ꝟo ut lapis. cruci affixa ꝑſeuerabat. biūs Aug. Ideoſtabat ut cātat eccl̓ia: mr̄ doloroſa iux crucē lachrymoſa dū pēdebat ſiliꝰ. Et ꝗd miꝝ animamea. vbi .n. mr̄ ſtare debebat niſi iuxͣ lectū filijſui dilecti moriētis. Pēdebat xp̄s ī cruce corpore: ⁊ mr̄ erat affixa corde. ⁊ dolores qͦs nonſenſit ꝑiendo: exꝑcta ē cruci aſtādo. Cernit incruce xp̄s mr̄eꝫ. lachrymis rigātē vultū: trahētēqꝫ a pectore voces. ſuccreſcit mox ī xp̄i pectore dolo: ⁊ meſtꝰ aīo xp̄s cū ꝟgīe plorat. heu rēgrādē aīa audi. Cū genitriceꝫ ſolare xp̄s vocevellet: tāto intrinſecō dolore tranſfigit̉: ꝙ eammr̄eꝫ nō vocauit: ſꝫ ml̓iereꝫ dicēs. mulier ecce