Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

vxi vbera: filiꝰ pr̄i latꝰ vulnera. Pr̄ negabii filio: filias negabit mr̄i: mr̄ negabitribi. ille. qr̄ ⁊c̄. ſufficiāt pn̄ti concl̓one. Quō ſpūs ſcūs in ꝟginē gl̓oſam ſuam ſanctiſſimā clementiā deſcripſit ꝯcl̓o.Tcipe t̓tiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Spūs ſāctꝰ cuibonitas clemētia attribuit̉ ſic ſe ī hacbn̄dc ā ꝟgīe deſcripſit: ut clemētiſſi ī oēs pctōres fecerit. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi.vꝫ. ꝟi. ē iſta. ꝗd ē clem̄tia dei. ª ē qn̄ fuit magꝭ noͣ ipſa clemtia dei. ē. quō ī ꝟgīefuit deſcripta ipſa clem̄tia dei. Ꝙtū ad pͥmamꝟi dico ciem̄tia dei p̄tacclpi dupl̓r. vnoºipſo ſpū ſcō idēptice eēntial̓r ē ipſa dei clemētia. alioº hītu qͥdā pietatꝭ clēm̄tie deiiſ. ectū ad creaturas. clemētia ut idēpticecēntial̓r real̓r ꝯſiderat̉ ſpū ſcō ſic idē ē realit qd̓ ſpūs ſcūs. Si 2ºº ſic dico ī hꝫ aliārealitatē a pr̄e filio. qm̄ oīa abſoluta eqͣl̓r dicūt̉d̓ tribꝰ dīnis ꝑſonis. Sꝫ appropͥate loqnēdcmn̄tiā ſpūi ſcō attribuit̉ ſic̄ ſapīa filio potētia pr̄i. In̄ Damaſcenꝰ. li. i. c. x. poſtqͣꝫ on̄ditſpm̄ ſcm̄ eqͣlē pr̄i filia ī oīpotentia: ptāte dn̄atiōe ⁊c̄. circa medietatē capl̓i ſic ait. Oīa qͦcunqꝫ hꝫ filios ſpūs ſcūs: ex ꝑte hꝫ ī ipſū: fipr̄ ē: nꝫ filius ē: nꝫ ſpūs ſcūs ē. ſi pr̄hꝫ ꝗd nꝫ fili: nꝫ ſpūs ſcūs hꝫ. ꝑꝑ pr̄cꝫ .i.pr̄eꝫ filiꝰ ē ſpūs. ꝑꝑ pr̄eꝫ hꝫ f iliꝰ ſpūſ ſcūsoīa q̄cūqꝫ hn̄t: ē qꝛ pr̄ hꝫ ea p̄t̉ ī gnaiōꝫ a gnaͣtōeꝫ ꝓceſſionē. In his. ſol̓i poſtaticꝭ ꝓpͥetatibꝰ ab īuicē differ̄t he ſcē tres īpoſtaſes:ſb̓a ⁊cͣ. Ꝙͣtū ꝟo ad appropͥatōꝫ dicimꝰ ſpūsſcūs ē ipſa clem̄tia. ad Ro. 5. Charitas dei diſſua ē ī cordibꝰ nr̄is. ſpm̄ ſcm̄ datꝰ ē nobisEt Io. 3. Spūs vbi vult ſpirat ⁊c̄. p̄s. Flabitſpūs eiꝰ ⁊c̄ .ſ. dīnaꝝ gr̄aꝝ: oīa affluēte ſpūsſcī bonitatē clem̄tia on̄dūt. qꝛ̄ ⁊cͣ. Ꝙtum adẜaꝫ ꝟi. dico lꝫ dīnā clem̄tiā deꝰ ī ſuis creaturꝭ on̄derit duo tn̄ tꝑa ſt̄ in ꝗbꝰ maxīa ſigͣ ſiueclem̄tie dedit. Primum tp̄s ſuit tꝑe MoyſiScd̓ꝫ fuit tꝑe Ieſu xp̄i: lꝫ ī vtroqꝫ tꝑe ml̓taſigͣ dederit. vnū tn̄ ī qͦlibꝫ pret̓ cei̓a on̄dit. Accipe tp̄s Moyſi. Nōnē fuit maximū dīne clemētie ſignū qn̄ ppl̓ꝫ iſrl̓ egypio eduxit annis. .xl. dux eiꝰ fuit. nocte ī coluia ignis: die ꝟoī colūnia nubis int̓ pādēs an̄ cos. ut ī Exo. legimꝰ Sꝫ nihil ſt̄ ꝯꝑatōꝫ ad tꝑa xp̄i. ꝗd .n.magis ſue clemētio ſignū claꝝ on̄dē potuit: qͣꝫut ſub tunica nr̄a mortali immortalis deus appareret. Io. 3. ſic deus dilexit mundū ut vni9 31genitum ſuum daret. Audi Aug. 13. de trini.Quid enī nec̄ium fuit ad erigendū ſpē noſtrā: mēteſqꝫ mortaliū ꝯditiōe ip̄ius mortalitatis abiectas: ab īmortalitatꝭ deſꝑatōe liberandas qͣꝫ vt demōſtraret̉ nobis qͣꝫti nos pēderet qͣꝫtumqꝫ diligeret. ille. Et ſic pꝫ iſta ve. Ꝙͣtū ad ẜam ve. dico lꝫ ſpūs ſcūs ꝟginioēm gr̄e plenitudinē dederit. tn̄ tres ei ſuc clemētie gīaſpleniſſime dedit. pͥᵉ dr̄ peminētīe dr̄ indr̄ie. dr̄ cōmunicantie. Prīainqͣꝫ dr̄ p̄eminentie. ſi Uirgiliꝰ magnusille poeta ī encidos. vt Iunonē p̄ctata oſtēderet. quodā in loco pͥmi libri Diāe ꝯꝑatillā cetas deas an̄cellere oſtendit. ſic. d. Hec dardanio. Enee miranda vr̄. Duꝫ ſtupetobtuituqꝫ heret deſixus ī vno. Regina adplū forma pulcherrīa Dido. Inceſſit magnaiuuenū ſtipāte caterua. Qual̓ ī Eurote ripꝭaut iuga cinthi. Exercet Diana coros: quāmille ſecute. Hic atqꝫ glomerant̉ horeadesilla pharetrā. Fert hūero: gradiēſqꝫ eas ſuꝑeminet oēs. Latōne tacitū ꝑtētat gaudia pecꝰTalis crat Dido talē ſe leta ferebat. Per medios īſtās oꝑi regniſqꝫ futurꝭ ⁊c̄. Quō ſp̄sſcūs ꝟginē ſuꝑ oēs deas .i. ſcās eminentēſtatuet. audi Hiero. ī ẜmōe aſſūptiōis. ēinꝗ locꝰ ī mūdo dignior vtero ꝟgīali: in deifiliū Maria ſuſcepit. Necⁱ in cel̓ regali ſolioMariā dei filiꝰ ſublimauit ⁊c̄. ª gr̄a dr̄ indifferentie. qm̄ ꝟgo gl̓oſa oībꝰ illā īuocātibuſſe offert. audi Bernar. ī qͦdā ẜmōe. Ille ſolꝰinꝗt o ꝟgo btā laudes tuas ſilcat te fideli erīuocata ſenſerit ī ſuis neceſſitatibus defuiſſe.Et ꝗd miꝝ ſi īuocata adeſt: ēt vocata preſto ē. Et ideꝫ qͥdā ī alio ẜmōe. de plenitudineeiꝰ accipiūt vniuerſi egri curatiōes triſtes ꝯſoatōꝫ: pctōres veniā: iuſti gr̄aꝫ āgeli leticiā filihoīs hūane nac ſub̓aꝫ tota trinitas gl̓am. Itaut ſit ſe abſcōdat a calore eius. qꝛ ⁊c̄.gr̄a dr̄ cōicantie. Ex hac. n. benignitate lagitate virginis ſequūt̉ cōcomitant miraculagr̄e infinite. Hic nunciate florentine ciuitatismenia ſurgant: noſtro operi teſtimoniumreddāt. Et ſi vacet magnas ꝟginiſ audireronaſ. ut virgiliano vocabulo vtar. Ante diēclauſo cōponet veſper olīpo. Sꝫ aīa mea ipſaexꝑientia teſtet̉: qd̓ ſtilo pinge̓ non valemus.qr ⁊cͣ. hec ſufficiāt preſenti ꝯcl̓one. Miracula pl̓ima exte. p̄dicator ipſe inuenias.De ſil̓itudinibꝰ ꝗbuſdā ꝟgīs ꝯſideraº itia-