ad ẜam ꝟi. ſatis pꝫ ꝙ dīna ſapīa ꝓpͥe n̄ ſe exidit niſi ad cognitōcꝫ dīne eēntie. In qͣ cogniti deū ex ipſa īcarnatū genuit. deū .n. ex ipſa anon iſta tria ꝯturrūt .ſ. ītellectꝰ dīnꝰ ī rōe potē. mꝰ īcarnatū eē: n̄ vt dīnitate pͥncipiū accipientie. eēntia dīna ī rōe ob̓i. ⁊ dīna ſapīa ī rōe hitꝰ ꝑfectōis: ⁊ qͣrto loco ꝯcurrit ipſa dictio paſſiua q̄ ē ꝓpͥe rō formal̓ ꝯſtitutīa et̓ni ꝟbi. Et ad i. ct̓nalit̓ exiſtit cū pr̄e ⁊ ſpū ſcō ī vltimis diebꝰclaratōeꝫ hꝰ maͣe ponii Frāciſcꝰ di. 27. q. 2. qͦtꝑꝑ nr̄aꝫ ſtuor ꝯcl̓oēs. ¶ Pª ꝯͣº ē ꝙ v̓bū dīnū ē actꝰ ītell gēdidīnꝰ īnatꝰ ⁊ n̄ elicitꝰ. Nā cū actꝰ ēt ītelligēdo ſit ī pr̄e: ⁊ ī pr̄e nihil ē illicitū: ſeꝗt̉ ꝙ actꝰ ītelligēdi n̄ erit illicitꝰ. Itē oīſ ꝑfeº ſimpl̓r ēdīne eēnūe īnata. actꝰ āt ītelligēdi ē ꝑfeº ſimpl̓r. gͦ ⁊cͣ CIꝯº ē ꝙ ꝟbū dīnū ē actꝰ ītelligēdi idēptice ⁊ nō formalit̓. pꝫ. qꝛ iſta p̄dicatio:ꝟbū ē actꝰ ītelligēdi: n̄ ē p̄dicaº ī pͥº. oīa āt eformalit̓ p̄dicāt̉ de aliqͦ p̄dicāt̉ ī pͥº ⁊cͣ.ē iſlā: ꝟbū dīnū ē actꝰ ītelligēdi appropͥatē ⁊n̄ ꝓpͥe. qm̄ q̄ de oībꝰ ꝑſonis ꝓpͥe ⁊ vniformit̉ pͥdicāt̉ n̄ dicūt̉ ꝓpͥe de vna ꝑſona. actꝰ āt ītelligedi ꝯuēit oībꝰ ꝑſonis vniformit̉. gͦ n̄ ꝓpͥe vni ꝑſone pot̓it ꝯuenire. Appropͥat̉ āt ꝟbo: qꝛ oīaq̄ ꝑtinēt ad ītellectū appropͥant̉ filio cū ꝑ ītellectū filiꝰ ꝓducat̉. ſic̄ ēt amor appropͥat̉ ſpūi ſcōcū ꝑtineat amor ad volūtatē: qͥ ē pͥncipiū ꝓductiuū ſpūs ſcī ẜm oēm theologoꝝ diſciplinaꝫ.ꝯº ē iſta: iſta ꝓpͥetas ſiue appropͥaº actꝰtelligēdi ad ꝟbū n̄ ē ex ꝓpͥetate ꝓductōis: ſedex ꝑte ⁊ rōe emanatōis ſue paſſiue. Nā ſapīadr̄ appropͥata ꝟbo: qꝛ ipſa ꝯcurrit vt hītꝰ ad ꝓducēdū ꝟbū: ſꝫ actual̓ noricia ſiue actꝰ ītelligedi appropͥat̉ ꝟbo: qꝛ emanat ipſuꝫ ꝟbū ad modū actual̓ noticie ī creaturis: qꝛ ſic̄ ī creaturꝭ nihil dr̄ niſi ipſa actual̓ noticia: ſic in dīnis nihildr̄ a pr̄e niſi illa actual̓ noticia qͥ ē ipſa dīna eſſētia ītellectꝭ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄a dīna eēntia ītellecta⁊ dicta ꝑ pr̄em dicet̉ ꝟbū ſic̄ ēt nos dice̓ ſolemꝰ de ꝟbo nr̄o qr̄ ⁊cͣ. ¶ Etū ad t̓tiā ꝟitatemdico tres regulas gnaͣles. ¶ Pª rl̓a eſt iſta:ꝙ ꝟbū et̓nū ſic ſuā ī ꝟgīe ſapīaꝫ d̓ſcripſit: qn̄ipſumet qd̓ ē ꝟe filiꝰ dei de ea verā carnē aſſūpſit vt ſic̄ erat filiꝰ dei in et̓nitate fieret filiꝰ ꝟginis ī tꝑalitate. ¶ ¶ 1ª rl̓a ē iſta: totū qd̓ genuitꝟgo fuit vna hypoſtans duas naͣs ſuſtentās¶ 3ª rl̓a ē iſta: qꝛ ꝟgo ē mr̄ ſapīe dei .i. filij d̓ꝫꝗ ē ſapīa dei: iō ſingulare ſapīe pͥuilegiū obtinuij vt int̓cūctos adaocata pctoꝝ ſingulariſſima exiſtat. Primā rl̓aꝫ clariſſime poſuit Da uimaſcenꝰ li. 3. c. 56. vbi ſic ad lr̄am ait. Theopecttoton āt .i. dei genitricē pͥncipal̓r ⁊ ꝟo ſcāꝫ ma cie ignis: ſꝫ valde ad mediatricē mr̄eꝫ mnīe: ⁊ria ꝟginē p̄dicamꝰ. Sic̄ .n. deꝰ ꝟuſ ē ꝗ ex ip̄a on̄de ei vl̓nꝰ ⁊ vlcc̄a ⁊ ip̄a ꝓ te on̄det filio peci-aiꝰ ē: ita ꝟe theototos .i. dei genitrix ē q̄ vexte ex ipſa. ſed vt dei ꝟbo qd̓ an̄ ſcl̓a intꝑalit̓ expr̄e genitū ē. ⁊ anarcos .i. fine pͥncipio. ⁊ einvto eiꝰ inhītāte: ⁊ ex ipſa ītrāſnato. Et īfra aliquātulū ibal̓ 4. exponēs. Miſit denuliere: ſic ait. Nō .n. diꝫ ex muliere. Significauitnigenitꝰ filiꝰ dei ⁊ deꝰ: ꝗipſe ē ꝗ ex ꝟgīe natꝰ eſdic̄ ꝙ n̄ debemꝰ dice̓ virn. i. xp̄i. qm̄ ſb̓ hͦ vocas. i. dei genitrix. Nā hͦlio dei īqͣꝫtū hō: qm̄ xp̄ſvncta ē: qn̄ ei dīnitꝰ eſtē Damaſcenꝰ eo. li. e.ſic pꝫ pͥª rl̓a. C2ª rcl̓ac. 56. dicēs ī ſnīa. ꝟbairi poſſꝫ ꝗſpiā: quō is ꝙinē p̄exiſtet. Et rn̄det: ⁊ doctrīa ſalutarē. nāꝟgīe naſcit̉: an̄ ꝟgicꝫduas ī xp̄o naͣs affirmaqꝫ dīnaꝫ. alterā ex mr̄oa ſūt gͦ verba eiꝰ ad lr̄aꝫꝗ a te ſecula exiſtit ⁊ hablitꝰ ē. filiꝰ .n. hoīs manifepr̄e genitꝰ ē: ſꝫ dīnāſbāꝫo ⁊ ī vltīs tꝑibꝰ ex virgineē ſbāꝫ .i. hūanā. Pº .n.is naͣs ⁊ duas gnatiōeſ ſicp̄i: h̓ iº. Dº idē ⁊º ꝓbatqͣſi circa medictatē capl̓igenuii ſciā dei genitrix:uris. dcitate ꝗdem ex pr̄ein tꝑe ex ſeipſa incarnatāimnaͣm hunanā paſſusis ⁊cͣ. īpaſſibili manentecpꝫ iſta ẜa regula. Ex ꝗzula clareſcit. ex qͦ .n. vircē ꝓpͥo geſtauit ſapiētiāexn̄s ſenſit ⁊ exultauit.ē in ip̄am ꝟginē pleniꝰ īBer̄. ait. O pctō ſi ad cōē times: ne liq̄ſcas qͣi cera a ſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten