gͣdu. qͥdā hn̄t eē tm̄. qͥdā eē ⁊ viue̓. qͥdā eē viuē⁊ ſentire. q̄dā eē viue ſentire ⁊ ītellige̓ cū fātaſmate: qͥdā eē viuē ſētire ⁊ ītellige̓ ſine ſātaſmate. exᵐ pͥmi: vt lapides ⁊ ſil̓ia. exᵐ ſcd̓i: vt plāte. exᵐ t̓tij: vt aīalia bruta. exᵐ qͣrti: vt hō. exᵐꝗnti: vt āgelꝰ. Ordo āt ip̄aꝝ ē duplex. vnꝰ inqͣꝫtū ordināt̉ ad deū. aliꝰ inqͣꝫtū ordināt̉ ad īuicē: vt ſic īferiora ꝑ ſuꝑiora regāt̉: vt oīa corꝑatia ꝑ corꝑa ſuꝑceleſtia: ⁊ oēs aīe ẜm naͣꝫ regātur ꝑ āgelos. Et noͣnt̓ dico ẜꝫ naͣꝫ: qꝛ ẜm gr̄aꝫplures aīe angelos regūt vt p̄ſertī credimꝰ deaīa ꝟgīs ⁊ xp̄i. His ſic noͣtꝭ dico ꝙ triplex p̄tformari qō vꝫ. vtꝝ deꝰ poſſit face̓ res creatasẜm ſub̓aꝫ meliores qͣꝫ fecerit. 2ª qō vtꝝ meliores qͣꝫ fecerit qͣꝫtū ad ordinē ⁊ depēdētiā quāhn̄t ad deū. 3ª qō vtꝝ meliores qͣꝫ fecerit qͣꝫtūad ordinē quē hn̄t int̉ ſe. Et p̄t addi 4ª vtꝝ .ſ.poſſit vl̓ potuerit meliori mō face̓ res creatasqͣꝫ fecerit. Ꝙtū ad pͥmā qōeꝫ fuit qͦrūdā opīovt adduc̄ mgr̄ ī lr̄a di. 44. pͥmi. c. j. ꝙ deꝰ nonpoſſit neqꝫ potuerit res creatas meliores face̓qꝫ ſecerit. Et hͦ duplici rōc. Pª rō ē: fi deꝰ p̄tvel potuit face̓ meliores ⁊ n̄ fec̄ ſeꝗt̉ ꝙ deꝰ fuitiuidꝰ: vl̓ mūdꝰ eēt īꝑfectꝰ: ſꝫ qd̓libet iſtoꝝ ē falfū. gͦ ⁊cͣ. ꝯn̄a ⁊ ſeq̇la patēt. ſꝫ ſalfitaſ ꝓbat̉. Falfū .n. ē d̓cū inuidū eē. ſil̓r falſū ē mūdū imꝑſectū cē: qꝛ ex oꝑe cogſcit̉ ꝟtꝰ ⁊ ſapīa opificꝭ. ſꝫ ꝑde mūdꝰ eſt īꝑſcciº. gͦ vitupii. ⁊ nō laus opificireddēdū ē: qd̓ ē incōueniēs. Itē ẜo arguūt jdicte opiniōis ex ſentētia Aug. in li. 83. qōnūvbi ſic ait Aug. Dcꝰ quē genuit: qm̄ meliorēſe gnare n̄ potuit. nihil .n. do meliꝰ: genuit eotē. Si .n. voluit ⁊ n̄ potuit infirmꝰ ē. Si noluit⁊ potuit inuidꝰ ē. ex qͦ ꝯficit̉ eqͣlē genuiſſe filiūA ſil̓i arguebāi d̓ creatōne reꝝ. ſi deꝰ potuit ⁊noluit inuidꝰ ē. ſi voluit ⁊ n̄ potuit infirmꝰ eſt.ſꝫ certe iſta opinio ab ipſo mgr̄o ⁊ ab ōibꝰ cōitdoctoribꝰ reprobat̉. Et p̄ẜtim ab Aug. ſuperBen̄. ad lr̄aꝫ vt adduc̄ mgr̄ ī lr̄a. Et ad rōesbreuit̉ dico ꝙ nec ibi īuidia ē. qm̄ ꝯͣriat̉ charitati: nec illa ſil̓itudo valet. Nō .n. deꝰ res melidies ſcc̄ qͣꝫuis face̓ potuiſſet: eo ꝙ īpotens autruidꝰ eēt: ſꝫ qꝛ qͣꝫtū ad ordinē vniuerſi nō fuitexpediēs eas face̓ meliores. vn̄ nec ſil̓itudo tꝫqm̄ pr̄ tenet̉ ex charitate filiuꝫ ſibi velle gnaͣreeqͣlē: cū illi cēntiā ſuā cōicet qͥ ē ſūdamētū oīuꝫꝑfectionū. Ef cc̄ .n. oīa creata n̄ de ſb̓a ſua: ⁊ iōpotuit creare ⁊ ſacē ꝑfectiora. Filiū aūt genuitde ſub̓a ſua. iō genuit cū ſibi cqͣlē. qꝛ alitſicri n̄pocuiſſet: ⁊ ꝑ ꝯn̄s illū genuūt ꝑſectiſſimū: itaAIInec ꝑfectiori potuit gnari. Iſtud ēt ſētit mgr̄ilr̄a. ¶Ꝙtū ad ẜam qōnē dr̄ fil̓r ꝙ n̄ pōt meliorari ordo creaturaꝝ ī deū ꝑ reſpectū ad ipſuꝫdeū: qꝫ deꝰ ē ſūmū bonū nec ſumit crem̄tū ſuobonitatꝭ l̓ decremētū. Sꝫ ſi ꝯſiderat̉ iſte ordoin deū vt ē qͥdā tēdētia ī deū planū ē ꝙ meliores potuiſſet face̓. ita ꝙ expeditiꝰ ⁊ attentiꝰ resdirigēnt̉ ī ipſū. Sꝫ iō n̄ fec̄ qꝛ n̄ expediebat ordini vniuerſi. ¶ Ꝙtū ad t̓tiā dico ꝙ creaturaſmeliores ptuit face̓ qͣꝫtū ad ordinē int̓ſe: ſed n̄fec̄: qꝛ nō fuit exdediēs qͣꝫid ad ordinē vniuerſi. ¶ Ꝙtū ad qͣrtā qōnē dico ꝙ meliori mō ſicri n̄ poterat res create qͣꝫ fecerit qͣꝫtū ad modūagēdi ipſiꝰ. qm̄ n̄ meliori ſapīa ꝟtute aūt meliIipi fiinori biligētia qͣꝫ fecerit facē potuiſſet. Si ꝟo referat̉ modꝰ ad rē quā fec̄ deꝰ nulli dubiū ꝙ mede nō roliori mō eā ſace̓ potuiſſet. Meliꝰ ꝗppe ſi hoīeꝫipſa tenēte n̄īpeccabilē feciſſet hōi extitiſſet: īmo ⁊ certe meliori mō ī pr̄ia erit qͣꝫ nūc ſit. Sꝫ qͣre hoīeꝫ ipcicabilē n̄ fecerit ē: qm̄ n̄ ꝯgruebat vniuerſo. nān ꝙ meritcū aīalia bruta aut entia tm̄ eē hn̄tia ſic fecerit:vſtūgijvt nec peccare nec n̄ peccare poſſent cū roc careāt ⁊ lib̓a facultate. Angelos ꝟo ſpectabilesī īſtāti creatōis vt vꝫ. pͥma eoꝝ oꝑatio ſiue boſus camēna ſiue mala ordinaret̉ ī et̓nū pͥmiū vl̓ ſuppliipes ⁊ prītes: ⁊ aciū ita ꝙ ꝗ peccarēt firmarent̉ ī malū: ⁊ ꝗ bobiax hax. denū eligeret firmarēt̉ ī bonū. ꝯn̄s fuit vt hoīeꝫnꝰ ā ferpeccabilē face̓t ⁊ poſſe ꝑ pnīaꝫ reſurge̓. Sꝫ dehac maͣ ꝑpulchre diximꝰ in ſcripto nr̄o ſuꝑꝫlnīaꝝ que edidimꝰ. ⁊ ī nr̄o dn̄icali ẜmone ꝗnin grādat̉to ibi vide ſi placet. Et hͦ volo ſufficiāt ꝓ iſta ẜaAftai .n.nr̄a pͥncipali ꝟitate. ¶ Ꝙtū ad itiā ꝟi. dico ꝙcū ī ꝟgīne gl̓ioſa qͣꝫtū ad ſuſcipiēdā cini pr̄ispotētia qͣ poſſet oībꝰ ſubuenire nulla cēt repugliaꝫ celeniignātia: manifeſtū ē ipſa eē potentiſſimā. Ubinet. amē.noͣ ꝙ tripl̓r ꝟgo fc̄a ē potēs ī hac deſcriptōnect̓ni pr̄is ad oēs ſuccurrēdos. Luc̄. j. Uirtaltiſſimi obūbrabit tibi. Prio fc̄a ē potēs adſuccurrēdū ī vita. 2º in morte. 3º poſt morteꝫ.Si ꝗſpiā amicū hr̄et ꝗ oēm ſuā indigētiā ſubleuaret caripēdēdꝰ eēt: ſꝫ ꝗ in morte ille cariorhn̄dus ꝓfecto eēt. Sꝫ ꝗ in vita ī morte ⁊ poſmorteꝫ h̓ lōge ī amicitia ceteros ancellit. Sedpauliſꝑ aīa mēa p̄ctice inꝗramꝰ ꝗs hac ī vita ſunr̄ ꝟus amicꝰ. Si mūdū q̄ri decipit. Si parētes: ⁊ ipſi mortuū aſſociāt tumulo ⁊ abeūt illuꝫhūatū relīqͥntes. Et pꝰ mortē ꝗs q̇ſo ꝓ miẜo ītcedet pctōre: q ꝟgo gl̓oſa: tu ī vita. tu ī mortetu pꝰ mortē ſuccurre̓ miferis n̄ deūſtis: qꝛ potēs cs: ⁊ ſcm̄ nomen tuū bn̄ficia tria: ab eccl̓a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten