Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

xtilSoſlto ſol ꝟtualit̓ ꝯtinet cauſalitatē bonis:tn̄ ꝯcederēt ph̓i ſolē poſſe ſine cauſis ſcd̓isducē bouē. qr̄ ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥª regl̓a. Uide tn̄ſi placet Frāciſcū. di. 43. q. j. qͥr̄ ⁊cͣ.. regula .ſ. dei oīpotētia ſe extēdat ad īpoſſibiliadeclarat̉ ſic. Ubi noͣndū īpoſſibile dr̄ qͣttuor modis vꝫ. ſimpl̓r. ẜm ꝗd. accn̄s. ex vttinioꝝ repugns. Primū īpoſſibile dico dr̄īpoſſibile ſimpl̓r: ſic illd̓ dr̄ īpoſſibile qd̓nulli cauſe nec ꝟtuti alicꝰ agētꝭ ſubijcit̉ vt ensꝓhibitū qd̓cūqꝫ: vt poſſe face̓ aliū deū ⁊cͣ. 2īpoſſibile dr̄ ẜm ꝗd: ſic illud qd̓ alicui cāecreate ſubiacet: ſꝫ bn̄ cāe īcreate dr̄ īpoſſibrleẜm ꝗd: vt mortuos ſuſcitar̄ ꝟgine pare̓: ſil̓ a lꝫ cauſis ſcd̓is ſint īpoſſibilia: tn̄ cāc pͥᵉ ēipſe deꝰ. Pᵐ īpoſſibile dr̄ accn̄s ſic illud qd̓ ē rōe ſui. ſꝫ rōe ꝯiucti ē poſſibileī reꝝ naͣ. dr̄ īpoſſibile accn̄s. exaccipiammotū extrīſecū vt de ābulatōeꝫ locutōꝫ cōmeſtionē ſil̓ia. Iſta oīa de ſe poſſibilia ſt̄: tn̄ ſi vniunt̉ tꝑe p̄terito nūqͣꝫ poſſibilia ſt̓. vn̄ deābulaº p̄terita ſit p̄terita. ſil̓r de alijs ſil̓i bꝰoīno īpoſſibile ē. 4ᵐ īpoſſibile dr̄ ex vi t̓minoꝝ repugn̄ſ: tūc qn̄cūqꝫ aliqͣ ſic ſe hn̄t qd̓libet illoꝝ de ſe ē poſſibile: tn̄ ꝯiūcti: īmo īui repugnt ſil̓ ſtare pn̄t. illa dicūt̉ īpoſſiſibilia ex vi tmīoꝝ. exᵐ. lꝫ albū nigrū qd̓lꝫ ſeorſū ſit poſſibile: tn̄ ꝯiūctī. vn̄ vnū idē oīoſit albū nigꝝ oīo īpoſſibile ē. ſi p̄notato addccl̓atōꝫ iſtiꝰīl̓e qͣttuor pono ꝯcl̓oēs. tres ꝗdēnegatiuas: vnā affirmatiuā.P negatua ē iſta deꝰ p̄t face̓ qd̓ ē īpoſſibile ſimpl̓r .i.ī lud qd̓ nulli cāe nec alicui ꝟtuti agētꝭ ſubiacettā create qͣꝫ īcreate deꝰ face̓ p̄t. iſta ſatꝭ noͣſt̓. qd̓ oīo ē ens ꝓhibitū: oīo nullā cāꝫ ficardꝰ p deeri p̄t. Et ſi dice̓t̉ ꝯͣ. Chimera: mos aurcꝰhmōi ſt̓ entia ꝓhibita tn̄ repugͣt ꝗn illa deface̓ poſſit ſic face̓ moſtꝝ. Dico mōſtranſt oīo entia īpoſſibilia. nec oīo entia ꝓhibita. ꝯn̄s deꝰ illa face̓ poſſet lꝫ ſubijciant̉ cauſisſcd̓is ꝓpͥe. Sꝫ qꝛ faccͣ aliū deū oīo ē ens ꝓhibitū: oīno īpoſſibile quācūqꝫ cāꝫ. 2 ꝯº negatiua ē iſta: nullum īpoſſibile accn̄s p̄t fieripoſſibile dinā pomi: vt motꝰ p̄teritꝰ ſitteritꝰ: oīo deꝰ face̓ pōt. Et motꝰ p̄teritſb̓ rōe p̄teriti ē īpoſſibil̓ ſe: accn̄s: tn̄ di accūs. qꝛ accidit illi motui ſiue rōi ſoͣmalie ſit p̄teruꝰ: dr̄ īpoſſibile accn̄s. Sꝫ dubitat̉ arguo ſic: fic̄ p̄teritū deꝰ p̄t face̓ p̄teritū: qꝛ en ens: ita ſutuꝝ deꝰ potit face̓ futūPdda pa: ſit ēt ens. ꝯn̄s oīa nc̄io ꝯtīge̓ter aliqͣ eueniēt. Hic p̄t ml̓tipl̓r rn̄deri. Prīoqꝛ eodē p̄teritū ē ens futuꝝ ēens. qd̓ ē p̄teritū nulloº ē vt p̄teritā ē. ſꝫ ſutuꝝ ē ī ſuis cauſis: ī obiectiuo. Uel dicat̉ alit̓ ſe hꝫ dīna volūtas ad futuꝝ: alit̓ adteritū. ad futurū ꝯtīgent̉ ſc hꝫ: qꝛ ē ī bn̄placitoſuo ſit vl̓ ſit. āt ſic de p̄terito: qm̄ ꝯtīgent ſe hꝫ ad p̄teritū: ſꝫ efficacit̉: ita efficacit̉vult p̄teritū p̄teritū. Iſta eſt rn̄ſio Frāciſci43. di. q. j. ꝯº negatīa ē. nullū īpoſſibile exvi rmīoꝝ repugͣns p̄t deꝰ ſace̓ poſſibile. pꝫ.qꝛ illa repugnt ad inuicē. nix ſit ſil̓ alba nigra oīo deꝰ face̓ p̄t. Itē aqͣ ſit ſil̓ ſolida labil̓ ſic de alijs oīo ē īpoſſibile. Sil̓r idē ſit cecꝰ vidēs ⁊cͣ. Et ſi dice̓t̉ ꝯͣ: ꝯͣriauatiua includūt̉ ꝯͣdictionē: ſint ſpēs oppoſitōis ꝯͣrie: vt pꝫ ph̓m ī poſtp̄dicamētꝭ ſ īcludūt̉ ꝯͣdictionē deꝰ face̓ pt̄. iſta ꝯº falſa. Dico aīa mea ī tuo argumēto ē pctiº pͥncipij. ē .n. valde dubiū apud doctores an depoſſit face̓ q̄cūqꝫ īplicāt īcludūt ꝯͣdictiōem.Dico tn̄ ad pn̄s ſi ītelligit̉ maior de oppoſiliōe ꝯͣdictoria ē affirmatio vel negatio: dipͥma dignitas: veꝝ ē includit̉ ī ꝯͣrie vl̓pͥuatiue oppoſitis: qꝛ illa oppoſitio maxīa eſt: maximū īcludit̉ ī minori ẜm oēs ph̓anteſ theologātes. Sꝫ ſi accipiat̉ ꝯͣdictio īcōpoſſibilitate qͣdā ē ex rōnibꝰ formalibꝰ t̓minorūtūc dico in relatine oppoſitis ī ꝯͣrijs pͥuatiue oppoſitꝭ ineſt tal̓ ꝯͣditio. Impoſſibile ē .n. aliꝗd gignat ſeip̄m: qꝛ īpoſſibile ē idemgnans genitū reſpectu vniꝰ eiuſdē: exrepugnātia t̓minoꝝ: exᵐ ē de relatiue oppoſitis. Idē in ꝯͣrijs pͥuatiue oppoſitis: vton̄ſū ē. qͣre ⁊cͣ. ꝯcl̓o affirmatiua ē ꝗcꝗdē īpoſſibile ẜm ꝗd deꝰ p̄t face̓ poſſibile. .i. ꝗeꝗd ſubeſt potētie ſoliꝰ dei qͣꝫuis ſubſit cauſisſcd̓is p̄t ī deduci potētiā dei. Iſtā tn̄ ꝯcl̓o ph̓i admitterēt negēt deū cām īmediatā reꝝ: ſꝫ īmediatā: qꝛ ait mediātibꝰ cauſisſcd̓is. Theologi tn̄ cām pͥmā ꝯſiderāt potentiſſimā. dicūt oīa n̄ſt̓ oīo ꝓhibita ſiue abſinicauſis ſcd̓is: ſiue: a deo fieri poſſe: ſic̄ ī ꝓpoſito vt ꝟgo pariat: ſolū pariat: ſꝫ ēt deuꝫpariat ⁊cͣ. Et ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜam regulamꝘtū ad triā rl̓aꝫ vꝫ. deꝰ pōt ſace̓ mūduꝫmeliorē qͣꝫ fecerit: ē diligent noͣndū res oēſcreate pn̄t dupl̓r ꝯſiderari vꝫ. ẜm eaꝝ ſb̓aꝫ vl̓in caꝝ ordinē. Sb̓e reꝝ creataꝝ ſt̄ ī ꝗnꝗͣplici 3