xtilSoſlto ꝙ ſol ꝟtualit̓ ꝯtinet cauſalitatē bonis: nōtn̄ ꝯcederēt ph̓i ſolē poſſe ſine cauſis ſcd̓is ꝓducē bouē. qr̄ ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥª regl̓a. Uide tn̄ſi placet Frāciſcū. di. 43. q. j. qͥr̄ ⁊cͣ. ¶ 2ª. regula .ſ. ꝙ dei oīpotētia n̄ ſe extēdat ad īpoſſibiliadeclarat̉ ſic. Ubi pͦ noͣndū ꝙ īpoſſibile dr̄ qͣttuor modis vꝫ. ſimpl̓r. ẜm ꝗd. ꝑ accn̄s. ⁊ ex vttinioꝝ repugns. ¶ Primū īpoſſibile dico dr̄īpoſſibile ſimpl̓r: ⁊ ſic oē illd̓ dr̄ īpoſſibile qd̓nulli cauſe nec ꝟtuti alicꝰ agētꝭ ſubijcit̉ vt ensꝓhibitū qd̓cūqꝫ: vt poſſe face̓ aliū deū ⁊cͣ. 2īpoſſibile dr̄ ẜm ꝗd: ⁊ ſic oē illud qd̓ alicui cāecreate n̄ ſubiacet: ſꝫ bn̄ cāe īcreate dr̄ īpoſſibrleẜm ꝗd: vt mortuos ſuſcitar̄ ꝟgine pare̓: ⁊ ſil̓ aq̄ lꝫ cauſis ſcd̓is ſint īpoſſibilia: n̄ tn̄ cāc pͥᵉ q̄ ēipſe deꝰ. Pᵐ īpoſſibile dr̄ ꝑ accn̄s ⁊ ſic oē illud qd̓ n̄ ē rōe ſui. ſꝫ rōe ꝯiucti n̄ ē poſſibile eēī reꝝ naͣ. dr̄ īpoſſibile ꝑ accn̄s. exaccipiammotū extrīſecū vt de ābulatōeꝫ locutōꝫ cōmeſtionē ⁊ ſil̓ia. Iſta oīa de ſe poſſibilia ſt̄: tn̄ ſi vniunt̉ cū tꝑe p̄terito nūqͣꝫ poſſibilia ſt̓. vn̄ ꝙ deābulaº p̄terita nō ſit p̄terita. ſil̓r ⁊ de alijs ſil̓i bꝰoīno īpoſſibile ē. 4ᵐ īpoſſibile dr̄ ex vi t̓minoꝝ repugn̄ſ: ⁊ tūc qn̄cūqꝫ aliqͣ ſic ſe hn̄t ꝙ qd̓libet illoꝝ de ſe ē poſſibile: n̄ tn̄ ꝯiūcti: īmo īuicē repugnt ⁊ ſil̓ ſtare n̄ pn̄t. illa dicūt̉ īpoſſiſibilia ex vi tmīoꝝ. exᵐ. lꝫ albū ⁊ nigrū qd̓lꝫ ſeorſū ſit poſſibile: n̄ tn̄ ꝯiūctī. vn̄ ꝙ vnū ⁊ idē oīoſit albū ⁊ nigꝝ oīo īpoſſibile ē. hͦ ſi p̄notato addccl̓atōꝫ iſtiꝰīl̓e qͣttuor pono ꝯcl̓oēs. tres ꝗdēnegatiuas: ⁊ vnā affirmatiuā. PªP negatua ē iſta deꝰ n̄ p̄t face̓ qd̓ ē īpoſſibile ſimpl̓r .i.ī lud qd̓ nulli cāe nec alicui ꝟtuti agētꝭ ſubiacettā create qͣꝫ īcreate deꝰ face̓ n̄ p̄t. iſta ſatꝭ noͣſt̓. Nā qd̓ oīo ē ens ꝓhibitū: oīo ꝑ nullā cāꝫ ficardꝰ p deeri p̄t. Et ſi dice̓t̉ ꝯͣ. Chimera: mos aurcꝰhmōi ſt̓ entia ꝓhibita ⁊ tn̄ n̄ repugͣt ꝗn illa deface̓ poſſit ⁊ ſic face̓ moſtꝝ. Dico ꝙ mōſtranſt oīo entia īpoſſibilia. nec oīo entia ꝓhibita.ꝑ ꝯn̄s deꝰ illa face̓ poſſet lꝫ n̄ ſubijciant̉ cauſisſcd̓is ꝓpͥe. Sꝫ qꝛ faccͣ aliū deū oīo ē ens ꝓhibitū: iō oīno īpoſſibile ꝑ quācūqꝫ cāꝫ. 2 ꝯº negatiua ē iſta: nullum īpoſſibile ꝑ accn̄s p̄t fieripoſſibile ꝑ dinā pomi: vt ꝙ motꝰ p̄teritꝰ n̄ ſit ꝑteritꝰ: oīo deꝰ face̓ n̄ pōt. Et nō ꝙ motꝰ p̄teritſb̓ rōe p̄teriti ē īpoſſibil̓ ꝑ ſe: ⁊ n̄ ꝑ accn̄s: tn̄ diꝑ accūs. qꝛ accidit illi motui ſiue rōi ſoͣmalieꝙ ſit p̄teruꝰ: ⁊ iō dr̄ īpoſſibile ꝑ accn̄s. Sꝫ dubitat̉ arguo ſic: fic̄ p̄teritū deꝰ n̄ p̄t face̓ n̄ eē p̄teritū: qꝛ en ens: ita ſutuꝝ deꝰ n̄ potit face̓ n̄ futūPdda3º parū: cū ſit ēt n̄ ens. ⁊ ꝑ ꝯn̄s oīa nc̄io ⁊ nō ꝯtīge̓ter aliqͣ eueniēt. Hic p̄t ml̓tipl̓r rn̄deri. Prīoqꝛ n̄ eodē mō p̄teritū ē nō ens qͦ mō futuꝝ ē n̄ens. nā qd̓ ē p̄teritū nulloº ē vt p̄teritā ē. ſꝫ ſutuꝝ ē ī ſuis cauſis: ⁊ ī eē obiectiuo. Uel dicat̉ꝙ alit̓ ſe hꝫ dīna volūtas ad futuꝝ: ⁊ alit̓ ad pͥteritū. ad futurū ꝯtīgent̉ ſc hꝫ: qꝛ ē ī bn̄placitoſuo ꝙ ſit vl̓ nō ſit. nō āt ſic de p̄terito: qm̄ n̄ ꝯtīgent ſe hꝫ ad p̄teritū: ſꝫ efficacit̉: ita ꝙ efficacit̉vult p̄teritū eē p̄teritū. Iſta eſt rn̄ſio Frāciſci43. di. q. j. 3ª ꝯº negatīa ē. nullū īpoſſibile exvi rmīoꝝ repugͣns p̄t deꝰ ſace̓ cē poſſibile. pꝫ.qꝛ illa repugnt ad inuicē. Nā ꝙ nix ſit ſil̓ alba⁊ nigra oīo deꝰ face̓ nō p̄t. Itē ꝙ aqͣ ſit ſil̓ ſolida ⁊ labil̓ ⁊ ſic de alijs oīo ē īpoſſibile. Sil̓rꝙ idē ſit cecꝰ ⁊ vidēs ⁊cͣ. Et ſi dice̓t̉ ꝯͣ: ꝯͣria ⁊ pͥuatiua nō includūt̉ ꝯͣdictionē: cū ſint ſpēs oppoſitōis ꝯͣrie: vt pꝫ ꝑ ph̓m ī poſtp̄dicamētꝭ ſq̄ nō īcludūt̉ ꝯͣdictionē deꝰ face̓ pt̄. gͦ iſta ꝯº falſa. Dico aīa mea ꝙ ī tuo argumēto ē pctiº pͥncipij. ē .n. valde dubiū apud doctores an depoſſit face̓ q̄cūqꝫ n̄ īplicāt l̓ īcludūt ꝯͣdictiōem.Dico tn̄ ad pn̄s ꝙ ſi ītelligit̉ maior de oppoſiliōe ꝯͣdictoria q̄ ē affirmatio vel negatio: q̄ dipͥma dignitas: ꝙ veꝝ ē ꝙ nō includit̉ ī ꝯͣrie vl̓pͥuatiue oppoſitis: qꝛ illa oppoſitio maxīa eſt:⁊ maximū nō īcludit̉ ī minori ẜm oēs ph̓anteſ⁊ theologātes. Sꝫ ſi accipiat̉ ꝯͣdictio ꝓ īcōpoſſibilitate qͣdā qͥ ē ex rōnibꝰ formalibꝰ t̓minorūtūc dico ꝙ in relatine oppoſitis ī ꝯͣrijs ⁊ pͥuatiue oppoſitꝭ ineſt tal̓ ꝯͣditio. Impoſſibile ē .n.ꝙ aliꝗd gignat ſeip̄m: qꝛ īpoſſibile ē idem eēgnans ⁊ genitū reſpectu vniꝰ ⁊ eiuſdē: ⁊ hͦ exrepugnātia t̓minoꝝ: ⁊ hͦ exᵐ ē de relatiue oppoſitis. Idē in ꝯͣrijs ⁊ pͥuatiue oppoſitis: vton̄ſū ē. qͣre ⁊cͣ. ¶ 4ª ꝯcl̓o ⁊ affirmatiua ē ꝗcꝗdē īpoſſibile ẜm ꝗd deꝰ p̄t face̓ eē poſſibile. .i. ꝗeꝗd ſubeſt potētie ſoliꝰ dei qͣꝫuis n̄ ſubſit cauſisſcd̓is p̄t ī eē deduci ꝑ potētiā dei. Iſtā tn̄ ꝯcl̓onē ph̓i n̄ admitterēt cū negēt deū eē cām īmediatā reꝝ: ſꝫ īmediatā: qꝛ ait mediātibꝰ cauſisſcd̓is. Theologi tn̄ ꝗ cām pͥmā ꝯſiderāt potentiſſimā. dicūt oīa q̄ n̄ſt̓ oīo ꝓhibita ſiue abſinicauſis ſcd̓is: ſiue n̄: a deo fieri poſſe: ſic̄ ī ꝓpoſito vt ꝙ ꝟgo pariat: ⁊ n̄ ſolū pariat: ſꝫ ēt deuꝫpariat ⁊cͣ. Et hͨ ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜam regulamꝘtū ad triā rl̓aꝫ vꝫ. ꝙ deꝰ pōt ſace̓ mūduꝫmeliorē qͣꝫ fecerit: ē diligent noͣndū ꝙ res oēſcreate pn̄t dupl̓r ꝯſiderari vꝫ. ẜm eaꝝ ſb̓aꝫ vl̓in caꝝ ordinē. Sb̓e reꝝ creataꝝ ſt̄ ī ꝗnꝗͣpliciꝯ 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten