nō ad illud: tūc dicet̉ ī potētia īordīata. 4ª āopinio exp̄ſſe loꝗt̉ de potētia abſoluta dei. Etdic̄ ꝙ potētia dei abſoluta ē dīna volūtas abſolute ꝯſiderata. Potētia ordinata ē eaip̄a dina volūtas vt īformata ē ꝑfectōe iuſticie legal̓exᵐ ī creaturis. Nā illud dicet̉ abſolute aliꝗdpoſſe qn̄ nihil ei abſolutē repugͣt qn̄ illud face̓poſſit. Sx tūc ordīate pōt ꝗn id qd̓ face̓ pōt nōabſolutē ꝯſiderat̉ vt ſue .ſ. ſubeſt volūtati tm̄:ſꝫ ẜm ꝙ ordinat̉ ad ordīatōes legis ⁊ ſtatutoꝝEx qͦ ſeꝗt̉ ꝙ ml̓ia de potētia abſoluta face̓ poſſumꝰ: qͥ de ordinata potētia neꝗmꝰ. p̄t .n. dn̄sabſolutē dānare īnocētē: ⁊ ſaluare nocētē: ſedordinata potētia neꝗd: qm̄ dꝫ ī actibꝰ ſuis ẜmleges ⁊ ſtatuta ordīari. Sꝫ ad ꝓpoſitū ī d̓o dina volūtas abſolute ꝯſiderata ad oīa poſſibilia dicet̉ potētia abſoluta. Sꝫ eadē volūtas vtordīata legibꝰ ⁊ ordīatōibꝰ qͣs ipſa inſtituit diordinata potētia. Ex qͦ ſcꝗt̉ ꝙ multa p̄t de potētia abſoluta q̄ negāt̉ ab eo de potētia ordinata: vt iuſto negare vitā einā. ⁊ reo ipſā ecōtrario dare: qd̓ tn̄ nō pōt de ordīata dei potētia fieri. Frāciſcꝰ āt marōis ī flatili ſuꝑ pͦ ſnīaꝝ di.44. q. 6. aliqͣꝫtulū iſta ſtrīgēs dic̄ ꝙ ſibi dd̓ vꝙ potētia abſoluta nihil aliud ſit qͣꝫ dīna potētia executiua qͣꝫtū ad oīa qͥ ſt ī eaipſa potētia)tualit̓ ꝯtēta. Potētia ꝟo ordinata ſit eadē potētia executiua dei ꝯn̄s actū rōis dīne ꝯn̄tꝭ determinatōeꝫ dīne volūtatis. Uult dicere hͦ ꝙpoſtqͣꝫ ītellectꝰ dīnꝰ intuitiue ꝯſpexerit ꝙ dīnavolūtas ſic det̓mīauit: tūc potētia executiua d̓iſeꝗt̉ tale dictamē: ⁊ tūc dr̄ regl̓ata vt ſic. ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ ꝗcꝗd potētia dīna executiua an̄ talē regulatōꝫ pōt: illud dr̄ poſſe de potētia abſoluta. vtāt ſcꝗt̉ dictamē tale ⁊ huiuſcemodi regl̓atōeꝫ.potētia tūc ordīata dicet̉. ſic .n. imaginādū eſtNā dīna volūtas q̄ abſoluie ē reſpcū oīuꝫ getiū p̄t det̓minare ſe ad hͦ l̓ ad aliud cū libera ſit⁊ tūc ītellectꝰ dīnꝰ ītuitiue illa cernēs dic̄ potētic executiue ſic in dīna volūtate eē ordinatū: ⁊poſtea dictat eidē potētie vttalē det̓mīatōꝫ exoqͣt̉. Iſta ē opīo Frāciſci. Nec tn̄ iſta ſucceſſiuefieri: ſꝫ ī codē īſtā ī ītelligas. Et ſic dr̄ quō tuais iſtas potētias diſtīgui: cū ꝑ te tā potētia abſoluta qͣꝫ ordinata ſit ipſa cadē potētia executiua. Dic̄ Frāciſcꝰ ꝙ potētia ordinata addit adpotētiā abſolutā hītudinē qͣꝫdā: ⁊ ꝑꝑ illā hītudinē ipſa int̓ ſe qͦndā diſtīctōeꝫ ẜm rōeꝫ hn̄t. ⁊hͦ volo ſufficiāt ꝓ pͥª ꝟi. vide ēt Frāciſcū. q.¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. pono ſil̓r tres rl̓as gnaͣlesPrīa rl̓a ē ꝙ deī potentia ē īfinita. 2º rl̓a ē qdeꝰ n̄ ſe extēdit ad īpoſſibilia. 3ª rl̓a ē ꝙ deꝰ pͥmeliorē face̓ mūdū qꝫ fecerit. ¶ Prīa rel̓a diuerſos hꝫ ꝓbādi mos. oēs tn̄ tā ph̓i qͣꝫ theologi deū īfinitū ponūt: ⁊ hr̄e potētiaꝫ infinitam.Ph̓s .n. 8. phiſicoꝝ. ſic īfinitatē dei ꝓbare vidicēs: oē qd̓ mouet motu infinito vr̄ hr̄e potētiā infinitā: ſꝫ deꝰ mouet motu īfinito. gͦ hꝫ potētiā īfinitā. ꝯn̄tia nō cū maiori. minor ē nō exdoctrinā eiꝰ q̄ pōit motū et̓nū: ⁊ tp̄s ct̓nū: ⁊ nūqͣꝫ īcepiſſe. Sꝫ qꝛ h̓ ē ꝯͣ fidē iſtā rōꝫ poſtergēIō alij ſic ꝓbāt. deꝰ creat gͦ hꝫ potētiā īfinitā:ꝯn̄a ꝓbat̉. qꝛ deꝰ hꝫ potētiā ſuꝑ extrēa ī īfinitūdiſtātia: ſic̄ ſt̓ ens ⁊ nihil: creādi āt extremū eſtniſi il. qꝛ dixit ⁊ ſcā ſūt. ipſe mandauit ⁊ creataſunt. Alij ſic ꝓbāt. intellectꝰ ſil̓ infinita intelligēſ ē infinitꝰ. n̄tellectꝰ dīnꝰ ē hꝰ i gͦ. itē poͣ qͥ p̄iircꝝ na.iduo ē aliqͣꝫta poͣ. ⁊ qͥ p̄t ī. iiij. ē maior. ⁊ ſic dealijs. Exᵐ d̓ ſorte portāte pōdꝰ vi duo ⁊ nō ampliꝰ portar̄ valentē: ⁊ d̓ Platōe portāte vt. iiij.ſieqꝫ d̓ alijs. gͦ poͣ q̄ pōt in īfinita: ip̄a erit ī infinita. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſi ītetlectꝰ dīnus pōt īfinita intellge̓: potit ⁊ volūtas īfinita ſace ⁊ ſic d̓a erit infinite potentie. Iteꝫ ſi d̓s nō eſſꝫ infiniiꝰ poſſꝫ eoaliꝗd maiꝰ excogitari. ſꝫ deo nihil maiꝰ excogitari p̄t. gͦ ⁊cͣ. Sctūs Tho. ꝑte pª. q. 7. ar. i. ſichanc regulam probat. Forma non recepta inmateria nec poſſibilis recepi eſt infinita. ſꝫ deus ē hmōi. gͦ ⁊cͣ. Et ſi dr̄ ꝙ hͦ dato ſeq̄ret̉ ꝙ anruor ponegelꝰ eēt īfinitꝰ. dic̄ ipſe arti. 2. q. 5. ꝙ āgelꝰ eſtinfinitꝰ qͣꝫtū ad īferiꝰ: ſꝫ finitꝰ qͣꝫtū ad ſuꝑiꝰ. d̓szatiuas: ⁊ vtua t̓ iſta deꝰāt ē īfinitꝰ vtroqꝫ mō. Sufficiat gͦ oēs ꝯcede̓ d̓um īfinitū eē ⁊ īfinite potētie. Ex qͦ cōcluduntoēs ꝙ deꝰ ex qͦ īfinite potētie ē. erit oīpotēs. ⁊ꝯfirmat̉h̓ Ricardꝰ pͦ. de tri. dicens. Ad oīa qfide tanemꝰ nō deficit rō neceſſaria: ſꝫ deū eſſeoīpetētē fide tenemꝰ. gͦ circa hͦ nō defic̄ rō neceſſaria. Noͣndū tn̄ ē ꝙ al̓r de oīpotētia ph̓i. ⁊al̓r theologi ꝯſiderāꝰ. naꝫ oīpotētia dei dupl̓rꝯſiderari p̄t. vno mō mediate .ſ. inqͣꝫtū potentia dei reſpicit poſſibilia oīa mediātibꝰ cauſisſcd̓is. alioº ī mediate. īqͣꝫtū .ſ. potētia dei reſpicit oīa poſſibilia circūſcripta oī cā ẜa. Ph̓i ātꝯſiderāt d̓ ꝯī potētia pͦ mōͣ: ſꝫ theologi ẜo mō.Et iō dico ꝙ dr̄i oīpotētia pͦ mō accepta p̄t naͣlirōe ꝓbari. ſil̓r eiꝰ īfinitas. vnde ꝯcedūt ꝙ deī oīa pōt mediātibꝰ cauſis ſecūdis. qꝫ īpotentia ẜo mō ꝓ ſtatu iſto ꝓbari non pōt rōne naliqꝛ ſi hͦ eſſet: h̓ rō potiſſima eēt .ſ. qꝛ deꝰ ꝯtinctoēs cās ẜas virtualiter: ſꝫ hoc nō valꝫ. qm̄ po