ps 2ᵗF xxNā qd̓ legētibꝰ ſcriptura. Fidiotꝭ p̄ſtat̉ picturā cernentibus. qꝛ ip̄a in igrates vidēt qd̓ ſeꝗdebeāt in ipſa legūt ꝗ lr̄as neſciūt. vnde ⁊ precipue neſcientibus lege ꝓ lectione pictura eſth̓ ibi. Bregoriꝰ ſcreno epo maſſilieſi. aut ꝑꝑmētis nr̄e excitationē ⁊ ſeruorē. vt pōit Bo.na. vbi. sͣ. 3º honor ꝑ accn̄s debet̉ alicui rōnecontinentie ⁊ ꝯſeruatōis: ⁊ hec duo ꝑmaximeſūt vt cūchariſtia ⁊ ꝟgo gl̓oſa: q̄ veracit xp̄mꝯtinent: ſed ꝟgo tm̄ ſemel: ſꝫ euchariſtia qͣttidie. de ꝯſecratōe. di. 2. c. qͦttidie. vbi accipeᶠ rogulā gnaͣleꝫ ꝙ nunqͣꝫ in ſacr̄o eūchariſtie adores vt deū qd̓ ecul̓ coꝑis cernis: ſed qd̓ mentecredis qd̓ cernis ſacr̄m tm̄ eſt qd̓ credas verares. de ꝯſe. di. 2. c. panis. ⁊. c. an̄ bn̄dictōcꝫ. ⁊pluribꝰ alijs capl̓is: vt deo duce declerabiturin ebdomāda ſācta ꝑ totū. Et h̓ ſufficlāt qͣꝫtuꝫad ẜam ꝟi. ¶ Ꝙtū ad ttiā ꝟi. dico breuit ꝙſtmlintoad hͦ tibi rn̄det Paulus ad Phil̓. 2. dicens.ladiſcum.ꝓpt̓ qd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū: ⁊ dedit illi nomenqd̓ eſt ſuꝑ oē nomē: vt in noīe ieſu oē genu flectat̉ celeſtiuꝫ terreſtriū ⁊ infernoꝝ ⁊ oīs līguaes noui teſtiꝯfiteat̉: qꝛ dn̄s nr̄ ieſus xp̄ſ ī gl̓a pr̄is. Ex ꝗbre ſacra noue leꝗdem ꝟbis poſtea gnāle ſtatutū in eccl̓a maDicobrnauit: vt hͦ nomīe ieſus ſuꝑ oīa noīa veneraretur: vt pꝫ de emunitate eccl̓aꝝ. c. docet. li. 6.de qͦ ad plenū dn̄ica de paſſione dicemꝰ. qꝛ̄ ⁊cͣEt h̓ ſufficiāt ꝓ pͥma ꝑte huiꝰ ẜmonis.¶ Qualit tota trinitas ſe in ꝟgine deſcripſorit ¶ Cōſideratio ſcd̓a.Ecundo loco uirginis glorioſe mirificā deſcriptionē videamꝰ. Ubi tres alias ꝯcl̓oeſſubiūgamꝰ. Prīa ꝯcl̓o ē. Bl̓oſus pr̄ cui potētia attribuit̉ ſic ſe hac gine gl̓oſa deſcripſitvt eā potētiſſimā ad ſingulos iuuādū fecerit.2ª ꝯcl̓o eſt iſta. Bl̓oſus filius cui ſapiētia atjliritribuit: ſic ſe ī hac bn̄dicta ꝟgīe deſcripſit: vteā ſapiētiſſimā aduocatā fecerit. 3ª ꝯcl̓o ē iſtaSpus ſancto cui bonitas ⁊ clemētia attribuit̉ſic ſe in hac bn̄dicta gine deſcripſit vt cā clementiſſimā in oēs pctōres fecerit.¶ Qualit̓ gl̓oſus et̓nꝰ pr̄ in ꝟgine gr̄oſa deſcripſerit ſuā potētiā.¶ Cōcl̓o pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt. sͣ. Ad cuiꝰdecl̓atōem tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prima ꝟi. eſt iſta. q̄ ſit potētia dei. 2ª ꝟi.eſt iſta. Ad q̄ obiecta ſe extendat iſta potentia90 4dei. 3ª ꝟi. eſt: quō in ꝟginc beſcripta eſt iſtapotentia dci. ¶ Ꝙͣtum ad pͥma ꝟi lꝫ in p̄cedenti ſabbato aliqͣ de hac na dicta ſint ad pn̄stn̄ qͥdā e ſcīe prato breuit colligamus. Ad cuiꝰdeclaratōem tres regulas gnaͣles ſubiūgamꝰ¶ Prīa regula ē ꝙ potentia gnālit̓ loquēdoquedā dr̄ actiua. q̄dā paſſiua. Potētia actiuaē pͥncipiū trāſmutatōis vl̓ actōis ī aliud. Potētia paſſiua ē pͥncipiū trāſmutatōis ⁊ paſſiōisab alt̓o. Iſta diuiſio potētie accipit̉ ab Aꝝ. 5.methaphiſice. c. de ptāte. Ex qͦ regl̓a ſcꝗt̉ imediate ẜa regl̓a vꝫ. ꝙ cū in deo nullo mō ſit potētia paſſiua .i. nullo mō pͥncipiū paciēdi ab altero. qm̄ id īꝑfectōeꝫ include̓t ſatis liquet ꝙ iudeo ſit actiua potētia: que regl̓a ſic ꝓbari pōt.Unūqd̓qꝫ qͣꝫto ꝑfectiꝰ eſt tāto ꝑfectius agit: ⁊qͣꝫto imperfectius ē tato magis patit̉ .i. tranſmutari pōt ab agēte. Sꝫ deꝰ ē ens ꝑfectiſſimūnihil in ſe īꝑfectōis hn̄s: cū ſit bonū illud quomaiꝰ .i. ꝑfectius excogitari n̄ pōt: vt Anſclmait. gͦ nullo mō pot̓it ab aliqͦ trāſmutari ⁊ pati:ſed ſolū ꝑfectiſſime age̓. Oīa iſta ſatis noͣ ſūt.gͦ regula nr̄a ꝟa. ¶ 3º regl̓a ē iſta ꝙ lꝫ ī deoſit vnia realit̓ volūtas. tn̄ formalit̓ vl̓ rone ẜmqͦſdā. alia ē volūtas dei abſoluta. ⁊ alia ordinata. Ad cuiꝰ decl̓atōem noͣ ꝙ varia ē doctorumopīo d̓ potētia abſoluta ⁊ ordīata. Quidā .n.ferūt ꝙ potētia abſoluta nihil aliud ē qͣꝫ potēᵉexecutiua ſimpl̓r ſūpta qͣꝫtū ad oīa qͥ ꝗs p̄t ſace̓Potētia āt ordīata ē eadē potētia executiua īhītudīe ad regulā recte rōis. ꝟbi gr̄a. ꝗs ī potētia abſoluta dicet̉ qn̄ ſimpl̓r aliꝗd pōt. ſed inpotētia ordinata qn̄ .ſ. ſolū aliꝗd ẜm rectā rl̓aꝫrōnis face̓ pōt. Iſte ē pͥmꝰ modus declarandiꝗd ſint potētie tales. Alij autē aiūt ꝙ potentiaabſoluta eſt q̄ oīa poſſibilia reſpicit. Sed ordinata q̄ ſolū poſſibilia mortalit̓ reſpicii .i. inqͣꝫtūtalia ſūt de ꝯſideratōe moꝝ. Et iſta opinio diſtinctionē haꝝ potētiaꝝ a diſtīctione obiectorū ſumit vt intuenti pꝫ. obiectū .n. potētie abſolute ē poſſibile ſimpl̓r: ſed obiectū ordinatepotentie ē poſſibile in habitudine moris vl̓ ꝟtutis. ¶ 3º opinio ē ꝙ potētia abſoluta eſt an̄det̓minaiōem volūtatis: vt .ſ. ꝯſiderat̉ in illoſigno: in qͦ intelligit̉ ſuā precede̓ determinationem. Et ipſa eadē potētia dū ſeꝗtur detminationē ordinata dicet̉. Nā qn̄ ſimpl̓r nō det̓minat̉ agēs ad hͦ vel ad illud qͣꝫuis vtrūqꝫ poſſitūc dr̄ ī potētia abſoluta. ſꝫ qn̄ poſtea idē agēsſeꝗt̉ ſuā determinatōem: qꝛ deiminat̉ ad hocꝯ 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten