Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

B⁊enꝟi. ē iſta. An ſacerdos ad pctititōꝫ penitētiuꝫpoſſit pnīaꝫ ꝯmutare. ª ꝟi. ē. an̄ pnīs aſſigͣta ī extremis ſatūſſaciat pctīs.. ē. an in ſerior poſſit ꝯmutare ſuꝑioris aſſignataꝫ pctōripnīaꝫ. Ad pͥmā dicit Ray. ſic. duꝫ tn̄ triaꝯcurrāt .ſ. diſcretio: rōnabil̓. circa ſubditos ſuos. alias di. 82. c. p̄ſbyi. Sꝫ Guil. itadiſtīguit. qꝛ aūt ille a ꝯmutatio pctit̉ pnīa eſtillemēt iniunxit: aut ſucceſſor eiꝰ: aut alter gneut illoꝝ ē. ſi illemet ſucceſſor nulli dubiū ꝯmutar̄ pn̄t: ill̓ tribꝰ ꝯditiōibꝰ reẜuatꝭ. ſi fitaliꝰ: tc̄ diſtigue aūt ē ſuꝑior aūt par aūt īferiorSi ſuꝑior. ſit iudexordīariꝰ penitentꝭ. ſic poterit ꝯmutare: hͦmnō archiep̄s videt̉ iudexordīariꝰ ad foꝝ pnīale reſpectu ſubditoꝝ ſuiſuffraganei. qͣꝫuis ſit iudex ad foꝝ ꝯtētioſū: niſi ī caſibꝰ exp̄ſſis a iure. exͣ de officio iudicis ordīarij. c. paſtoralis. āt archicpͥs ſit iudex ordīariꝰ ipſiꝰ ſubditi ī foro pen tentionalipꝫ. qꝛ ꝓuinciā ſuā pōt lr̄as remiſſiōis gnāͣleſꝯcede. ex co. ti. c. nro. Certū ēⁱ āt nullꝰ ep̄sface̓ pōt remiſſionē niſi ſuis ſubditis ꝓprijsalils de volūtate ſuoꝝ p̄latoꝝ. ex co. i. c. āt.ſubditi ſuffraganeoꝝ ſubditi ſt̓ archiep̄is qͣꝫtūad. Si āt ille cui pctit̉ diſpēſatio ſit par .i. eciciunium: or̄olis illo pnīaꝫ iniūxit: diſtīgue aut iſti ſt ita ad formal.pares ābo ſi pnīarij eiuſdē ep̄i: vl̓ ita pares ſūt de pari in vna eccl̓ia īſolidū curā hn̄tes. ſūt ita peres penitēs hꝫ domiciliū ſub duoiitcharitute.bꝰ ep̄is: ua ē parrochianꝰ vtriuſqꝫ. Quōcūqꝫ ſint pares: dicas aut pnīa ab vno iniūctafuit publica vel occulta. Si publica tūc ſecūdꝰ dꝫ ꝯmutare pͥmo irreꝗſito: ſi cōmode eumhre pōt: ne pͥmꝰ ſcādalizetur. Si vero pnīa ſitocculta: ēt ſolēnis: de facili pōt pͥmꝰ hr̄i:tūc ſecūdꝰ poterit cōmutare relaxare pnīaꝫmi ꝯſeſſoris: obſtāte ſubtilitatē iuriſ dicitj Si he duobꝰ ꝓcuratoribꝰ inſolidū datis: inelīor ēꝯditio occupātis. qꝛ illud hꝫ locū ī cōtētioſa turiſdictiōe: āt volūtaria ſic ē ī pn̄ti. Sꝫ ſi int̓illos eēt alia ꝑitas: ut vterqꝫ haberet ꝑrochiam de ſe. Et quilibet ep̄s dioceſim ſuaꝫ deſe. Et penitēs ſe trāſfert de ꝑrochia ī ꝑrochiaꝫ de dioceſi in dioceſim: poter iſecundꝰ ſil̓r relaxar cōmutare pnīaꝫ iniūctā a pͥmo. Non obſtāte dici ſolet pnīa vnius ep̄i pōt parcp̄s reuocare. qꝛ illud hꝫ locū ī ſnīa excōicationis fuſpēſionis. ceteris ad foꝝ cōtētioſumꝑtinētibꝰ: āt ad pnīale. .n. ſūt oīo ſil̓esvolūtaria cōtētioſa iuriſdictio. Cuꝫ iudexpoſſit reuocare ſnīam: quā tulit qͣꝫuis iniuſtāSacerdos āt pōt reuocare ſententiā quam iniūxit. quantū ad parietatē eqͣlitatē ꝯfeſſoꝝSiꝟo illi cui petit̉ diſpēſatio fit iferior. Tuncſi pnīa iniūcta a ſuꝑiori ē ī tali caſu: de inferior poterat ab initio pnīaꝫ iniūge̓: tūc inferioͣpoterit cōmutare relaxare: niſi ſuperior reſeruauerit ſibi cōmutationē relaxationē. ar. ad. di. l. c. accedēs.. 33. q. ij. latorē. Et in gloſis vtriuſqꝫ capl̓i. Si vero pnīa iniuncta eſt incaſu reſeruato ſuꝑiori: pot̓it inferior r̄laxare comuiare pnīaꝫ pͥmi abſqꝫ licētia ſuperioris. illiꝰ iniuxit. Nīſi vrgeat neceſſitas: autſuadet vtilitas. Piū .n. ē īterp̄tari ſuꝑior īhmōi caſibꝰ licētiā ꝯceſſerit pnīaꝫ relaxādi autꝯmutādi. oīa Buil. ſꝫ non ſic diſtīcte ut egonotaui. qr̄ ⁊c̄. ſic pꝫ prīa ꝟi. Ad ẜam ꝟi. dico breuit̓ tāta poſſet ꝯtritio in extremisſatiſfaceret ad delēdū oēꝫ penā ita moriensſtatī euolaret. O magne deꝰ mihi pctōri benignꝰ accōmoda. Ilo .n. ē abbreuiata manuſdn̄i ui ſaluare nequeat: neqꝫ aggrauata auriseiꝰ ut audiat: ut ait Aug. ī ſoliloquijs. exlatronis. Lu. 23. Si tn̄ minꝰ ſufficiēs ē ꝯtritio pnīa: moriēs purgabit̉ igne purgatorij. Audi Aug. de pe. di. 7. circa fi. c. vl. ſi inꝗt conuerſus vita viuat moriat̉. tn̄ ꝑmittim euadetoēm penā. pͥus purgādꝰ ē ignepurgatorij: ī aliud ſcl̓m diſtulit fructū coperſiōis. ibi. Et di. 25. qualis. ait Bre. Qual̓hinc ꝗſqꝫ egredit̉: talis ī iudicio pn̄tat̉ ⁊c̄. hecibi. Et. xiij. q. ij. ip̄s. vbi dr̄. Tp̄s qd̓ int̓ hoīsmortē vltimā reſurrectōeꝫ intpoſitū ē: aīasabditis receptacul̓ .i. locis continet. ſic̄ que digna ē: requie erūna: eo ſortita ē .i. fecitin cane viueret ⁊cͣ. ibi. qr ⁊cͣ. Ad tertiam ꝟi. pꝫ ea que dicia ſunt ad pͥmam. flagellis ēt ſit ſatiſ factio pctoꝝ ꝯcl̓o ꝫª.Tcipe triā ꝯcl̓onē. vꝫ. Quiſꝗs flagellis patiēt̓ caſtigatꝰ ſi in gr̄a ſit ſatiſfacitlꝫ a ſacerdote iniūgat̉. vbi tres incramꝰ vi. vꝫ. ꝟi. ē. Quo differūt flagellabonoꝝ a flagell̓ iniuſtoꝝ: flagellatꝰ .n. eſt pharao flagellatꝰ ē Nabuchodonoſor. pnīam fecit fructuoſā: ille ꝟo noͣ. 23. q. 4. c. Nabuchodonoſor. ª ꝟi. an̄ īpatiēs ī flagellis ſatiſfaciāt. ꝟi. ē. an̄ ſit aliqd̓ pcm̄ nec flagell̓nec aliquo modo poſſit ſatiſfieri. Ꝙtū ad pͥmādico iſta eſt dr̄ia. quoniā ſi peccator patiēterſuffert deumi laudat. diſtinguo aūt ipſe eſt in