B⁊enꝟi. ē iſta. An ſacerdos ad pctititōꝫ penitētiuꝫpoſſit pnīaꝫ ꝯmutare. ª ꝟi. ē. an̄ pnīs aſſigͣta ī extremis ſatūſſaciat ꝓ pctīs. 3ª. ē. an in ſerior poſſit ꝯmutare ſuꝑioris aſſignataꝫ pctōripnīaꝫ. Ad pͥmā dicit Ray. ꝙ ſic. duꝫ tn̄ h̓ triaꝯcurrāt .ſ. diſcretio: rōnabil̓ cā. ⁊ circa ſubditos ſuos. alias n̄ di. 82. c. p̄ſbyi. Sꝫ Guil. itadiſtīguit. qꝛ aūt ille a qͦ ꝯmutatio pctit̉ pnīa eſtillemēt ꝗ iniunxit: aut ſucceſſor eiꝰ: aut alter gneut illoꝝ ē. ſi illemet l̓ ſucceſſor nulli dubiūꝙ ꝯmutar̄ pn̄t: ill̓ tribꝰ ꝯditiōibꝰ reẜuatꝭ. ſi fitaliꝰ: tc̄ diſtigue aūt ē ſuꝑior aūt par aūt īferiorSi ſuꝑior. ⁊ ſit iudexordīariꝰ penitentꝭ. ſic poterit ꝯmutare: ⁊ hͦmnō archiep̄s videt̉ eē iudexordīariꝰ qͥ ad foꝝ pnīale reſpectu ſubditoꝝ ſuiſuffraganei. qͣꝫuis nō ſit iudex qͦ ad foꝝ ꝯtētioſū: niſi ī caſibꝰ exp̄ſſis a iure. exͣ de officio iudicis ordīarij. c. paſtoralis. Ꝙ āt archicpͥs ſit iudex ordīariꝰ ipſiꝰ ſubditi ī foro pen tentionalipꝫ. qꝛ ꝑ ꝓuinciā ſuā pōt lr̄as remiſſiōis gnāͣleſꝯcede. ex co. ti. c. nro. Certū ēⁱ āt ꝙ nullꝰ ep̄sface̓ pōt remiſſionē niſi ſuis ſubditis ꝓprijs ⁊alils de volūtate ſuoꝝ p̄latoꝝ. ex co. i. c. ꝙ āt.ſubditi ſuffraganeoꝝ ſubditi ſt̓ archiep̄is qͣꝫtūad hͦ. Si āt ille cui pctit̉ diſpēſatio ſit par .i. eciciunium: or̄olis cū illo ꝗ pnīaꝫ iniūxit: diſtīgue aut iſti ſt italū ad formal.pares ꝙ ābo ſi pnīarij eiuſdē ep̄i: vl̓ ita paresꝙ ſūt de pari in vna eccl̓ia īſolidū curā hn̄tes.l̓ ſūt ita peres ꝙ penitēs hꝫ domiciliū ſub duoiitcharitute. ⁊ iōbꝰ ep̄is: ua ꝙ ē parrochianꝰ vtriuſqꝫ. Quōcūqꝫ ſint pares: dicas ꝙ aut pnīa ab vno iniūctafuit publica vel occulta. Si publica tūc ſecūdꝰnō dꝫ ꝯmutare pͥmo irreꝗſito: ſi cōmode eumhre pōt: ne pͥmꝰ ſcādalizetur. Si vero pnīa ſitocculta: l̓ ēt ſolēnis: ⁊ de facili nō pōt pͥmꝰ hr̄i:tūc ſecūdꝰ poterit cōmutare l̓ relaxare pnīaꝫ pͥmi ꝯſeſſoris: nō obſtāte ſubtilitatē iuriſ q̇ dicitj Si heꝙ duobꝰ ꝓcuratoribꝰ inſolidū datis: inelīor ēꝯditio occupātis. qꝛ illud hꝫ locū ī cōtētioſa turiſdictiōe: nō āt volūtaria ſic ē ī pn̄ti. Sꝫ ſi int̓illos eēt alia ꝑitas: ut ꝙ vterqꝫ haberet ꝑrochiam de ꝑ ſe. Et quilibet ep̄s dioceſim ſuaꝫ de ꝑſe. Et penitēs ſe trāſfert de ꝑrochia ī ꝑrochiaꝫl̓ de dioceſi in dioceſim: poter iſecundꝰ ſil̓r relaxar l̓ cōmutare pnīaꝫ iniūctā a pͥmo. Non obſtāte ꝙ dici ſolet ꝙ pnīa vnius ep̄i nō pōt parcp̄s reuocare. qꝛ illud hꝫ locū ī ſnīa excōicationis ⁊ fuſpēſionis. ⁊ ceteris ad foꝝ cōtētioſumꝑtinētibꝰ: nō āt ad pnīale. Nō .n. ſūt oīo ſil̓esvolūtaria ⁊ cōtētioſa iuriſdictio. Cuꝫ iudex nō2ºpoſſit reuocare ſnīam: quā tulit qͣꝫuis iniuſtāSacerdos āt pōt reuocare ſententiā quam iniūxit. h̓ quantū ad parietatē ⁊ eqͣlitatē ꝯfeſſoꝝSiꝟo illi cui petit̉ diſpēſatio fit iferior. Tuncſi pnīa iniūcta a ſuꝑiori ē ī tali caſu: de qͦ inferior poterat ab initio pnīaꝫ iniūge̓: tūc inferioͣpoterit cōmutare l̓ relaxare: niſi ſuperior reſeruauerit ſibi cōmutationē l̓ relaxationē. ar. adhͦ. di. l. c. accedēs. ⁊. 33. q. ij. latorē. Et in gloſis vtriuſqꝫ capl̓i. Si vero pnīa iniuncta eſt incaſu reſeruato ſuꝑiori: nō pot̓it inferior r̄laxare l̓ comuiare pnīaꝫ pͥmi abſqꝫ licētia ſuperioris. l̓ illiꝰ ꝗ iniuxit. Nīſi vrgeat neceſſitas: autſuadet vtilitas. Piū .n. ē īterp̄tari ꝙ ſuꝑior īhmōi caſibꝰ licētiā ꝯceſſerit pnīaꝫ relaxādi autꝯmutādi. h̓ oīa Buil. ſꝫ non ſic diſtīcte ut egonotaui. qr̄ ⁊c̄. ⁊ ſic pꝫ prīa ꝟi. Ad ẜam ꝟi. dico breuit̓ ꝙ tāta poſſet eē ꝯtritio in extremis ꝙſatiſfaceret ad delēdū oēꝫ penā ita ꝙ moriensſtatī euolaret. O magne deꝰ mihi pctōri hͦ benignꝰ accōmoda. Ilo .n. ē abbreuiata manuſdn̄i ui ſaluare nequeat: neqꝫ aggrauata auriseiꝰ ut nō audiat: ut ait Aug. ī ſoliloquijs. exlatronis. Lu. 23. Si tn̄ minꝰ ſufficiēs ē ꝯtritiol̓ pnīa: moriēs purgabit̉ igne purgatorij. Audi Aug. de pe. di. 7. circa fi. c. vl. ⁊ ſi inꝗt conuerſus vita viuat ⁊ n̄ moriat̉. nō tn̄ ꝑmittimꝙ euadetoēm penā. Nā pͥus purgādꝰ ē ignepurgatorij: ꝗ ī aliud ſcl̓m diſtulit fructū coperſiōis. h̓ ibi. Et di. 25. qualis. ait Bre. Qual̓hinc ꝗſqꝫ egredit̉: talis ī iudicio pn̄tat̉ ⁊c̄. hecibi. Et. xiij. q. ij. ip̄s. vbi dr̄. Tp̄s qd̓ int̓ hoīsmortē ⁊ vltimā reſurrectōeꝫ intpoſitū ē: aīasabditis receptacul̓ .i. locis continet. ſic̄ que digna ē: l̓ requie l̓ erūna: ꝓ eo ꝙ ſortita ē .i. fecitin cane dū viueret ⁊cͣ. h̓ ibi. qr ⁊cͣ. ¶ Ad tertiam ꝟi. pꝫ ꝑ ea que dicia ſunt ad pͥmam.¶ Ꝙ flagellis ēt ſit ſatiſ factio pctoꝝ ꝯcl̓o ꝫª.Tcipe triā ꝯcl̓onē. vꝫ. Quiſꝗs flagellis patiēt̓ caſtigatꝰ ſi in gr̄a ſit ſatiſfacitlꝫ a ſacerdote nō iniūgat̉. vbi tres incramꝰ vi. vꝫ. Pª ꝟi. ē. Quo differūt flagellabonoꝝ a flagell̓ iniuſtoꝝ: flagellatꝰ .n. eſt pharao flagellatꝰ ē Nabuchodonoſor. h̓ pnīam fecit fructuoſā: ille ꝟo noͣ. 23. q. 4. c. Nabuchodonoſor. ª ꝟi. an̄ īpatiēs ī flagellis ſatiſfaciāt. 3ª ꝟi. ē. an̄ ſit aliqd̓ pcm̄ ꝓ qͣ nec flagell̓nec aliquo modo poſſit ſatiſfieri. Ꝙtū ad pͥmādico ꝙ iſta eſt dr̄ia. quoniā ſi peccator patiēterſuffert ⁊ deumi laudat. diſtinguo aūt ipſe eſt in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten