Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Ad ẜaꝫ dico ſic̄ in edificio maͣli q̄dā ſūt ꝑtespͥncipales. ut paries: fudam̄tū: tectū reſpectudomꝰ. q̄dā ꝑtes remote minꝰ pͥncipaleſ: utlapides: lignū: cemētū ⁊cͣ. Sic ī edificio ſpūaliice ſatiſfactiōis aliqͣ ſut ꝑtes pͥncipales: ut ieiuniū: or̄o: el̓yna: vigilie: ꝑegrinatiōeſ: diſciplīe minꝰ pͥncipaleſ. oēs ꝑtes pnīe ad illaſtres tāqͣꝫ ad pͥncipales reducūt̉. vn̄ oīs carnismaceratio ad ieiunium reducit̉. O īa oꝑa mīead el̓ynā. D īa ſpūalia oꝑa ad or̄onē. ſūmit̉or̄o largo ꝓut ꝯp̄hēdit oēm actū ꝯtēplati ī deū relatū. aūt qͣre p̄dicta tria ponunt̉ꝑtes pͥncipales ſatiſfactiōis ē: vt ſic̄ tripl̓ra deo pcm̄ extitit iordīaiꝰ .ſ. ſuꝑbia auaritialuxuria: tāqͣꝫ tribꝰ pͥncipalibꝰ cl̓pis: ad qͣs oēsalie ordināt̉. audi Io. ī ſua epl̓a cāonica. O ēqd̓ ē ī mūdo: aut ē ꝯcupīa carnis: aut ꝯcupīeoculoꝝ: aut ſuꝑbia vite. ſic oppoſita reſomotur. O p̄poſita enī oppoſitis curāt̉. 32. q. i. cuꝫrenūciat̉. vbi ſic dr̄. renūciat̉ īprobitati .i.vicio: ſtatī aſſiſtit̉ ꝟtꝰ. Egreſſꝰ .n. malitie Xtutꝭ oꝑat̉ īgreſſū. eodēqꝫ ſtudio crimē excludit̉: īnocētia copulat̉. ibi. ꝯgrue ꝯͣ luxuriā ieiuniū ordīat̉: ꝯͣ auaritiā ip̄a el̓yna: ꝯͣ ſuꝑbiā ip̄a or̄o. qr̄ ⁊cͣ. ꝘꝘͣtū ad ttiā dic btūs tho.ī. 4. di. 15. el̓yna potioͣ ē cct̄is: qꝛ el̓yna duop̄dicta īcludit. Et duplici rōne dicit ipſe ¶Iqꝛ el̓yna illū cui dat̉ ꝯſtituit facit debitorē adorādū ieiunādū: ad alia bona ſaciēdū eocl̓ynā dedit. qꝛ el̓yna ꝑꝑ deū data ē qͣſi obligatio deo ſcā. Un̄ dic̄ ph̓s. 4. ethicoꝝDona hn̄t aliꝗd ſil̓e d̓o ſacͣtꝭ. O blatio aūt d̓oſcā or̄ois hꝫ: qꝛ ſic̄ or̄o aſcēdit ī ꝯſpectu depͣs. Fiat oro mea ſicut incenſūī cōſpectu tuo:ſic elyna. pͣs. Btūs vir qui ītelligit ſuꝑ ege.pau. ī die mala libe. do. Inqͣꝫtū ꝟo cl̓ynabōa exiiora ad vite ꝯẜuatōꝫ ordīata ſb̓trahit ēſi ꝟtute ꝯtinet ieiuniū macerat̉ corpꝰ. Sil̓ior̄o potior ē ieiunio: qꝛ ꝟtual̓r or̄o illud ꝯtīet or̄one attētiōe ad deū corpꝰ debilitei marceret̉: ꝟtute ieiuniū ꝯtīet. Noͣbn̄ iſtuddcm̄: qꝛ vr̄ ꝯͣriari alijs ſuis ꝗbuſdā dictis īfradicēdꝭ. Hec oīa ſt̓ btī Tho. vt.. Bona. aūtī. 4. di. 15. ar. 4. in fi. vr̄ dictꝭ btī Tho. ꝯcōdadari. Dic̄ enī ſic ad lr̄aꝫ. Unūqd̓qꝫ iſtoꝝ triūẜꝫ ſuā ꝓpͥctatē ē ſatiſfactoriū. Tn̄ gnaͣl̓r loq̄ndo dd̓m ē ī ſatiſfactōe tria ꝯcurrūt .ſ. vitatiocl̓pe. ꝯͣ hāc maxīe valet or̄o Augmētatō gr̄e ad hāc maxīe valet el̓yna: qꝛ fac̄ ſibi amicos īpetrāt gr̄aꝫ. Et ſolutio pene: maxīeē ī ieiunio: Et ē īſimū ī ſatiſfactōe. Iſta ſtciſe ꝟba ciꝰ. Eccc bt̄s Tho. qͣꝫ Bōa.cordāt ieiuᵐ ē īeimū ī gne̓ ſatiſfacttōi. Alicꝟo arguūt oppoſitū ſic. Illd̓ ē magꝭ meritoriū ſatiſfaᵐ qd̓ de melioribꝰ bōis deo offert̉:ſꝫ ieiunio deo offert̉ corpꝰ. el̓yna res tꝑaleſge igͦbiliores a bōis corꝑis: gieiuᵐ ē magꝭ meritoriū ſatiſfacᵐ. Audi ad ꝓpoſitū pl̓cherrimū tex. ꝯſe. di. 5. c. mediocrit̓. mediocrit̓ errat mag bono prefert mediocre bo. Nōne rōnal̓ dignitatē amittit: l̓iciuniū charitati: aut vigilias p̄fert ſēſus ītegritanIutnut ꝑꝑ innocētiā īmoderatā atqꝫ īdiſcretā pſalmoꝝ officioꝝ decātatōꝫ: aut amētie: aut triſtitie īcurrat notā ⁊cͣ. ibi. Si mediocre bo p̄ferēdū ē magͦ: ieiuniū offert corpꝰ ē magnū bonū: el̓yna ſit mediocre bonū qꝛ offerili: piſūdeo res tꝑales. qr̄ ⁊cͣ. Iſta vr̄ ſatis apꝑenscis ordīaEgo āt dico ſaluo ſꝑ iudicio meliori: cuꝫformal̓ meriti ſatiſſactiōis ſit dīna charitas. pe. di. ij. ſi .n. pem̄: poſt pͥncipiū. Illud opꝯtede. ex co. 1magis ſatiſfactoriū erit qd̓ magis erit ī charitaſutē pōt remaliorte. de pe. di. i. c. mēſurā. ꝯn̄s ta it̓ el̓ynapōderauit: qͣl̓ fiet ī charitate. ſic de alijs. formal̓r igr̄ ad ꝟitatē rn̄dēº .ſ. illoꝝ ſit magisſatiſfactoriū. dico iſta tria .ſ. ieiunium: or̄oel̓yna pn̄t ꝯꝑari ad tria. vꝫ. qͣꝫtū ad formale ſapares qꝫ ēboſi pnīamtiſfactiōis qͣꝫtū ad maͣle: aut qͣꝫtū ad effectum ſūt de part in vna cicliaSi qͣꝫtū ad formale ſatiſfactiōis qd̓ ē charitasIlat ua p jſic̄ vnū alt̓i p̄pōderat. ſic̄ fiūt charitate.bꝰcpis: indat̉ de eis alia rl̓a. Si ꝯſiderant̉ qͣꝫtū ad māleqꝫ ſint pares: deqd̓ ē ipſū extrīfecū: nulli dubiū maͣle or̄onisfuit publica vel oē bonū ſpūale: ut attēiomētꝭ. maͣle ieiuniuꝫ dꝫ ꝯmutare.ē bonū corꝑale: ut tenuatio corꝑis. māͣle el̓yhr̄c pōt: ncne ē bonū tꝑale. ſpūale p̄poderat bono corocculta: l̓ēi ſalēnꝑali: ut ſic. bonū cōꝑale tꝑali: ut ſic ore ſalualit ſctīdꝰ potent cōmutartoris. Nōne plꝰ qͣꝫ eſca ⁊c̄. ꝯn̄s or̄o ieiunioris: obi ieiuniū elyne p̄pōderabit: ut pꝫ. Si ꝟe ꝯſiꝓdiabꝰ pturaioribꝰ aderāt̉ ad effectū. qꝛ el̓yna q̄dāmō ī penirenteeffectū or̄oniſ ieianij relīꝗt qn̄ ſit ī ꝟa charitate: ſic cl̓yna potior cūctꝭ erit. ſic ītellexit btūsillos cēiTho. Inde. i. Thim 4. apoſtolꝰ ait. Exerceteipſū ad pietatē. pictas enim ad omnia valetqr̄ ⁊c̄. Et ſic pꝫ iſta cōcluſio. ſemper penitentia deo grata eſt ſi puredomino offeratur. Concluſio ſecūda.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓oꝫ. vꝫ. quocūqꝫ tꝑe vera pnīa dn̄o offerat̉: ēt ſi ad cumulumpctōꝝ d̓nēiret̉. acceptat illā deꝰ: illāgr̄am ꝓmeret̉. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. P