charitate: aut nō. ſi ē in charitate: tūc ſt̓ meritoria: ⁊ nō ſolū ſatiſfacit ꝓ pctīs p̄teritis: ſꝫ ēt cauere facit a futuris: ut dicebat Paul̓. Ne magnituᵈ reuelationū extollat me ⁊cͣ. ⁊ vltra hecſꝑ vlt̓ior acꝗ̄rit̉ gr̄a. qꝛ ꝟtꝰ ī infirmitate ꝑficit̉ut idē ait. Si āt pctōr n̄ ē ī gr̄a: tūc ſatiſfacit depctīs p̄teritꝭ de ꝗbꝰ fuit vere ꝯtritꝰ: ſꝫ nō ſunttalia flagella meritoria qͦ ad vitā et̓nā. vn̄ taliaflagella ex charitatē nō hn̄t niſi reſpectū ſatiſſactōis ⁊ nō meriti: ſꝫ īcharitate hͦn̄t vtrūqꝫ. Ꝙāt hēant vim ſatiſfactiōis p̄teritoꝝ pctōꝝ de ꝙbꝰ vere ꝯtritꝰ fuit: nec pnīaꝫ fecit: apparet. qm̄ſi ille moriret̉. pꝰ talē ſatiſfactiōeꝫ in inferno ꝓillis nō puniret̉. qꝛ nō punit deꝰ bis inidipſuꝫEt noͣ bn̄ hͦ qd̓ dixi nūc. qꝛ multū fac̄ ꝓ ꝯcl̓onotertia ſequēti. Flaꝫ ella āt bonoꝝ augēt. gr̄aꝫpurgāt ſi ꝗd purgādū ē: alios iuuāt ⁊ ꝓſūt xp̄ifidelibꝰ in charitate exn̄tibus. p̄s. Particepsego ſū oīum timētiū te. qꝛ̄ ⁊cͣ. Ad ẜam dico ẜꝫbtm̄ Tho. in. 4. di. xv. ꝙ ſi flagella fiāt aliquomo ipſius patiētis: qd̓ ſit qn̄patient ſupportāt̉ut dicebat Paul̓. Libent gloriaboͣ in infirmitatibus meis: ut inhabitet ī me ꝟtuſ xp̄i. ſic dicit ꝙ oēs tribulatiōes valēt ad rōeꝫ ſatiſfactionis. Si āt patiens ꝑ impatientiā oīo dīſſentiat: ſic nō ſūt aliquo mō patientiſ ſꝫ ſolū dei mittentis. Et ſic cū nō hēant rōeꝫ q̄ debeāt ſatiſfacere ꝓ tali: cū oīo diſſentiat: ⁊ dine inſtet volūtati: talia flagella: nec rōeꝫ habebūt meriti: necſatiſfactiōis. qr̄ ⁊cͣ. Ad tertiā breuit̓ dico ꝙ inhac vita nulla pōt adeo culpa grandis reꝑiri:dū pctōr de oībus doleat: et qͣꝫtūcūqꝫ ſero peniteat: que aut h̓ aut in ſuturo igne purgatorinō delcat̉: de pe. di. i. c. nemo. Uide. sͣ. p̄cedēti dn̄ica ī vltīa ꝯcl̓one t̓tie ꝑtis pulcberrimostex. Sꝫ ſi ꝗs ī pctō mortali ſcient̓ mortuꝰ fueritſine vlla ſatiſ factione cruciabit̉ in et̓nū. Auditex. di. 25. qͣlis. paꝝ poſt pͥncipiū. De ꝗbuſdāinꝗt culpis an̄ iudiciū .ſ. extremū: purgationiscredēdꝰ ē ignis. Pro eo ꝙ veritas dic̄. Si ꝗsī ſpm̄ ſcm̄ blaſphemiū dixit: neqꝫ ī hͦ ſeculo: neqꝫ ī futuro reminet̉ ei. In qͣ mīa dat̉ intelligiſ. a ꝯͣrio. ſenſu: q̄ſdā cuipas ī hͦ ſeculo: q̄ſdā inluturo poſſe relaxari. Qd̓ enim de vno negatꝯn̄s ītellectꝰ pꝫ. qꝛ de ꝗbuſdā ꝯcedit̉ ⁊c̄. h̓ ibiEt glo. ſuꝑ illo ꝟbo baſphemiū. ſic dic̄. Quipeccat ꝑ īpotētiā dr̄ peccare ī pr̄eꝫ. qꝛ pr̄i attribuit̉ potētia. Qui peccat ꝑ ignorātiā dr̄ peccare ī filiū. qꝛ filio attribuit̉ ſcīa. Qui ex ꝯtēptupeccat. dr̄ peccare ī ſpm̄ ſcm̄: ut ille ꝗ ē obſtinaꝰ in pctō. ⁊ illud dr̄ irremiſſibile. ī. nō ita de facili remittit̉ ſic̄ p̄cedētia. hec gl. Nō tn̄ ꝙ gl. h̓accipit pcm̄ ī ſpm̄ ſcm̄ large: ſꝫ ſi accipiat̉ ꝓ cōtemptu finali. .i. ī pnīa finali: iūc̄ ſic inielligit̉.Eſt irremiſſibile .i. nullā cā remiſſiōis ſecumportat. Et ſic intelligit̉ h̓ ī nr̄a veritate. qͥr̓ ⁊cͣ.Et ſic pꝫ ſecunda ꝑs huius ſermonis. qꝛ ⁊cͣ.¶ De vtilitate ſatiſfactiōis cōſideratioꝫErtio locoSācte ſatiſfactiōis fructuoſā vtilitatē vidcamꝰ. vbi treſꝯtl̓ones ſubiūgamꝰ. vꝫ. PrīaVcl̓o ē iſta. Iuuat ſatiſfactio: cōtinet debitū deo reddit honorē. ª ꝯcl̓o ē iſta.ī viꝰ iſoīmPurgat ſatiſfactio: nō valet: eſtqꝫ ſꝑ iterādaſufficiēs3ª ꝯcl̓o ē iſta. Nō redeunt: valet: atqꝫ ſatiſfatir. ul cā remouctio ſcā coronat. In his tribꝰ ꝯcl̓onibq. 9. poit ad pem̄ n̄ cēnnūt̉ ſcē ſatiſ factiōis fructꝰ qͦs ſeriatī videamꝰ.pitꝰ xtſ¶ De tribus pͥmis ſancte ſatiſfactionis fructicit depabus.Concluſio pͥma.niulibꝰ ⁊ de his iTcipe pͥmā ꝯcl̓onē. ut. sͣ. In ꝗbꝰ verwiſic di. nreſibis tres pͥmi ponunt̉ ſcē ſauſfactiōisciti. Vnafructꝰ. vꝫ. Primꝰ dr̄ iuuatiuꝰ. 2ꝰ diꝯtētiuꝰ. tꝰ dr̄ redditiuꝰ. Primꝰ inqͣꝫ fructusiuuatiuꝰ. Solet q̄ri an vnꝰ ꝓ alio ꝟe ſ tiſſacēpoſſit. Cui difficultati Petrꝰ de tarantaſio ī4. di. 15. ſic rn̄det: dicēs ꝙ duplex ē effectꝰ ſatiſſactiōiſ. vꝫ. ſolutio pctōꝝ p̄cedētiū. ⁊ exciſiopctōꝝ ſubſequētiū: ſic̄. sͣ. diximꝰ. Satiſfactio ēpterita mala plāge̓: ⁊ plāgēda iteꝝ nō ꝯmitiēẜꝫ Aug. Quātū igr̄ ad ẜꝫ effectum planū ē ꝙnc degimꝰ movnꝰ ꝓ alio ſatiſſace nō pōt. Nam caro vniꝰieiuniū alteriꝰ nō domat̉. Nec ꝑ el̓ynā aut oroibilē ī monē vniꝰ alt̓ ad ſil̓ia bona aſueſcit: niſi ꝑ accn̄s.Inqͣꝫtū ꝗs .ſ. ꝑ bona q̄ ꝓ ali̓o facit: pōt illi gr̄eaugmētū de ꝯgruo ꝓmereri. qͣ faciliꝰ aſſueſcetad bonū ſaciēdū ⁊ malū vitādū. ſꝫ h̓ ſubuētion̄ ē ꝑ modū ſatiſfactiōis: ſꝫ ꝑ modū meriti. Ꝙtū ꝟo ad pͥmū actū ꝗ ē ſolutio debiti p̄cedētiūpctōꝝ: ē diſtīguēdū. qꝛ aūt tal̓ īpotēs ē ꝑ ſe ſatiſface̓. Et aliꝰ ꝗ ē ī charitate potu ꝓ eo ſatiſfacere. Exᵐ illiꝰ ſcī pr̄is ꝗ̄ ſil̓ cū pctōre deflebat. ⁊ſic paulatine de carta vbi pctā illiꝰ pctōris ſcripta erāt: cl̓pe lauabāt̉. Si ꝟo ſit potēs: tūc oꝫꝙ ipſemet ſatiſfaciat ꝓ ſcipſo pōt tn̄ adiuuariꝑ alterū. Iſta ē ſnīa p̄dicti doctoris. GcatusTho vero dicit ꝙ dato ēt ꝙ potens ſit: poteritaliꝰ ꝓ eo ſatiſface̓: ſꝫ ꝑmittēdū nō eſt: niſi deſectꝰ rōnalis apꝑeat in peccāte: l̓ corꝑal̓ ꝑ quemſit impotēs ad ſuſcinēdū: vel ſpūalis ꝑ quē nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten