tamen vnum pro altero ponitur. quare. ⁊cͣ.Quantum ad ſecundam dico ẜm btm̄ Tho.ẜa ẜe. q. 38. ꝙ contētio pōt cōſiderari tribꝰ modis. Aut .n. importat īpugnationē agnite veritatis ⁊ inordinatū modū. Et ſic Ambro. aitCōtentio ē īpugnatio agnite veritatis cū cōfidētia clamoris. Et hͦ ē pcm̄ mortale. Secūdomō ꝯtētio īportat īpugnationē falſitatis cū debito mō acrimonie. Et ſic ꝯtētio ē laudabilisEt ſic cā correctiōis licet ꝯtēde̓: preſertim cuꝫſperat̉ frīs emēdatio. Tertio mō ꝯtētio īportat īpugnationē falſitatis. ſꝫ nō cū debito mo.⁊ ſic potuerit eē veniale pcm̄: niſi forſan tantaīordinatio fiat ī ꝯtēdēdo ꝙ ex hͦ ſcādalū generet̉. Inde apl̓us cū dixiſſet ad Thim. ij. Noli ꝟbis ꝯtende̓. īmediate ſubdit. At nihil .n.vtile ē niſi ad ſubuerſionē audiētiū ⁊cͣ. Ꝙͣtuꝫad tertiā dico ẜꝫ btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. lxxij. ꝙ tāꝯuiciū qͦꝫ ꝯtumelia ē pcm̄ mortale. Et nō minꝰ qͣꝫ furtū vel rapina. Nullꝰ .n. ſi ſane mētisē minꝰ honorē ꝓpriū amat qͣꝫ rem tēporalem.Audi Bernardū ī quodā ſermone. Cōuiciūinꝗt leuis ē ſermo: ſꝫ grauit̓ vulnerat. leuitertraſit: ſꝫ grauiter vrit. leuit̓ animū penetrat: ſꝫnō leuiter exit. leuit̓ ꝓfert̉: ſꝫ nō leuit reuocat̉.Faciſe volat. ideo facile charitatē violat. tenerū mēbrū lingua: attn̄ vix teneri poteſt. Subſtātia quidē infirmū atqꝫ exiguum: ſꝫ vſu magnū ⁊ validuꝫ inuenitur: tenuis ē ⁊ lata. idcōaptiſſimū ꝓ euacuandis ſordibus inſtrumentū. hec ille. Dicit tn̄ beatus Tho. vbi. sͣ. ꝙ fiꝗs correctiōis cauſa conuiciū vel contumeliaꝫſed ꝑ accidens. Et per conſequēs dicit ꝙ hocqn̄qꝫ erit peccatum veniale. qn̄qꝫ nullū. diſcretio tn̄ neceſſaria eſt: ut .ſ. homo moderate ſuisvtat̉ verbis. Qm̄ adeo graue conuiciū eē poſſet: ꝙ per incautelam prolatū auferret honoreeius contra quē proferretur: ⁊ tunc poſſet homo peccare mortaliter: etiam ſi dehonorationem alterius non intenderet. Quādo igituquis honeſte ⁊ debito mō correctionis cauſa īalium contumeliam proſert: multum mereturpreſertim cum ſperatur fratris emēdatio. Ethoc modo diſcipulos in Emaus euntes ſtultos vocauit. Lu. vlt. Et Apoſtolos ad Bal̓.iij. galatas inſenſatos dicens. o inſenſate galate. Et Iohel̓. i. Expergeſcimini ebrij omēsbibitis vinū in dulcedīne. Dicit tn̄ Aug. ꝙ tales obiurgatiōes ex magna neceſtitate ſunt adhibēde: in ꝗbꝰ nōnt nobis. ſed ut dn̄o inſeruiat̄ inſtamꝰ de hoc ēt bcatus Tho. ẜa ẜe. q. xij.quare ⁊cͣ. Et hec volo tibi ſufficiāt pro ſecūdaparte huius ſermonis.¶ De amoroſa caſniganioe primi ꝯfideritErtio loco omis ſaCorrecticte amoroſā caſtigationē videamꝰ: vbi tres ꝯtl̓ones ſaciamusvꝫ. Pª ꝯcl̓o ē iſta. Quiſꝗs fuperior ē ⁊ cura hꝫ rei familiaris. ſi nō pōī verbis ſuos corrige̓ īferiores ꝟberibꝰ vtat̉ mapima cū maturitate. 2ª ꝯcl̓o eſt iſta. Lꝫ ex zelocharitatis oēs ꝓximū corrige̓ teneāt̉: nō in licitū ē oībus illos caſtigare. 3ª concl̓o eſt iſta.Nulli tam ſuperioriqꝫ inſeriori concedit̉ tamcā correctiōis qͣꝫ alio bono reſpectu verba proferre maledictionis.¶ Qualiter ſuperiores debent inferiores caſtigare. ¶ Concluſio prima.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. ut. sͣ. vbi tresinꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Pª ꝟi. ē. Si pr̄ pōtſine peccato filios ꝟberare. F2ª ꝟi.ē. Si dn̄s ſine peccato pōt ſeruū ꝟberare.3ꝟi. ē. Si ep̄s pōt ſuos ſubditos ſine peccatoꝟberare. Ꝙͣͣtū ad pͥmā dico ẜꝫ btm̄ Tho. ẜaẜe. di. lxv. ꝙ ꝟberatio qn̄ ſit ex charitate ⁊ nōodio vel vindicta. hꝫ rōnē pene infligēde ꝑiſe pcieſtiamalitiā. Nullus āt alterū punire pōt: niſi ī ilbus: tamēlū habeat ptātem: ⁊ qꝛ filius ſubdit̉ pr̄i. iō filicaſtigare debēt a parētibus cū delinquunt. v.ui dū penis copq. v. non oſculat̉. dr̄ nō oſculat̉ ſemper pr̄ filifideliter ⁊ versum: ſꝫ aliqn̄ caſtigat. gͦ qn̄ caſtigat̉ ꝗ diligiturdicem. hec ibi. Ltūc circa cū pietas exercet̉. hꝫ .n. amor plagasſuas que dulciores ſūt cū amariſſime inſerunt̉.dulcior .n. ē religioſa caſtigatio qͣꝫ blanda retamen permiſſio. vn̄ ait ꝓph̓a. Dulciora ſt vulnera amici: qͣꝫ volūtaria oſcula inimici. h̓ ibi. Et ſut⁊miei: ambba Ambro. Si ꝟo talis caſtigatio ex aīo iniqͣ⁊ odioſo fieret. tūc eſſet peccatum mortale. Etideo cūcorrigūt diſcrete corrigant. qr̄ ⁊cͣ. ¶ Adẜam ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. ut. sͣ. ꝙ dn̄i habētetiam poteſtatē caſtigandi eoꝝ ſubditos. ⁊ iōcum verbis non corriguntur. caſtigent̉. Dicit enim ph̓us. x. ethico. ꝙ aliqui ita bone ſuntconditionis ⁊ nature ꝙ minimo ſubiurgationis verbunculo emendatur. quidam ꝟo aſinine nature ꝙ ſine verberibus nō corrigūturIdeo omnes ad quos ſpectat inferiores corrigere: cū verbis ſubditos corrigere nō poſſunſillos corrigāt cū mazatis. ſacit ad hoc ꝓpoſituullodiri.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten