Lvl̓18 2ªgor ſed ꝓditor. O maledicta his ꝑꝑibꝰ ꝯſuetudo cū ſcimꝰ minimū ꝓximū pcm̄: ⁊ adhuc virbn̄ ſcimus: illud ī plateis: apotecis: ⁊ mutuiscollocutiōibꝰ publicamꝰ. Et ꝙ celeſtiꝰ ē crebrovix credēda ſomniamꝰ. Sꝫ ve inꝗt Iſa. xi. q.iij. ꝗ dicitis bonū malū: ⁊ malū bonū ⁊cͣ. 2reqͥrit̉ diſcreta rō. i. ut illū corrigas ſui ⁊ n̄ tuiamore. iō dr̄. ſi te audierit lucratꝰ eris frēꝫ tuūgͦ ꝑꝑ illud fac̄: dicit Aug. vbi. sͣ. ut lucrerꝭ illūTertio reꝗͥrit̉ diſc reta cōſideratio. audi Cri.ſuꝑ Mat. qͣꝫto iꝗt inuerecūdior ⁊ ꝑtinacior fucrit: tāto nos magis ad medicinā ſtude̓ oꝫ: nōad irā ⁊ odiū. Etenī medicꝰ cū viderit morbin̄ remitti nō deſiſtit. ſꝫ tūc magis preparat̉ adcurādū. vide gqͣlit̓ n̄ vīdicte gr̄a h̓ correctio ſitſꝫ emēdatiōis. Et ꝑꝑ hͦ ꝯfeſtī nō iubet duosacciꝑe. ſꝫ qn̄ ipſe corrige̓ n̄ valuerit. Ncqͣꝫ tūcad eū miſit ml̓tiudinē. ſꝫ vnū vl̓ duos. ⁊ ad hͦlegis teſtimoniū īducit dicēs. In ore duoꝝ l̓triū ſtat oē bū. h̓ ille. 4º reꝗͥrit̉ diſcreta ꝯyocatio: ut ꝯuocet̉ aliꝗs ī corrigēdo ſi ſol̓ tuis amatē tris ⁊cͣmonitiōibꝰ noluerit emēdari. ⁊ hͦ innuit̉ ī tex.ant̉. vbid̓¶º reꝗͥrit̉ diſcreta nūciatio. qꝛ ſi n̄ audierit diceccl̓ie. qd̓ duobꝰ mōīs exponit̉ ẜm glo. Unoꝓculpaꝝmō dic eccl̓ie .i. p̄lato ꝗ preeſt eccl̓ie. ⁊ ſic. sͣ. expoſitū ē. Scd̓o mō dic̄ eccl̓e .i. ml̓citudini. Etqrit̉ diſcſic exponit Hiero. ſuꝑ Mat. dicēſ. Porro ſinec illos audire voluerit. tūc multis dicēdū ē.ſ. amicis ꝗ poſſint ꝓdeſſe. ⁊ nō obeſſe: ut deteſtatiōi eū hēant: ut ꝗ nō potuit pudore ſaluariſaluet̉ obprobrijs. h̓ ille. 6º reꝗͥrit̉ diſcreta ſeti finu: c.patio. qꝛ ſi ēt n̄ emēdauerit: ſit tibi ſic̄ ethnicꝰi. getilis ⁊ publicanꝰ. Qd̓ duobꝰ mōis pōt intelligi. Uno mō ut euitet̉ ī ꝯuerſatōe ſic excōicatꝰ ⁊ infidel̓. ⁊ hͦ videtur apl̓us īnuere ẜa adTheſſal̓. 3º. Denūciamꝰ āt vobis frēs ī noīe/dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: ut ſubtrahatꝭ vos ab oī fratreābulāte īordīate. Scd̓o mō ut excōicet̉ a ſacerdote. ⁊ hͦ videt̉ dice̓ tex. 24. q. 3. abi dr̄. Tā ſacerdoīes qͣꝫ reliꝗ fideles ſūmā hn̄t hr̄e curā dehis ꝗ ꝑeunt. qͣtenꝰ redargutōe aut corrigāt̉ autſi īcorrigibiles appareāt ab eccl̓ia ſeparēt̉ .ſ. ꝑexcōicationē. Idē dicit. c. eccl̓ie crimina. ſuꝑius allegatū. qr̄ ⁊cͣ. Ad t̓tiā i. dico ꝙ hec ſolaad pn̄s diſcreta ꝯditio ī correctōe ſuiipſiꝰ ẜuāda ē: ut aliena facta nunqͣꝫ diiudicet peiora qͣꝫſua. Nec feſtucā ſocij trabē putet: ſꝫ ſe cunctispeiorē arbitret̉ ītelligēdo de generibꝰ ſingulorū: ⁊ n̄ de ſingul̓ geneꝝ. Audi pulcherrimumtex. i. q. i. c. multi. vbi dr̄. Multi ſeculariū ho98 2minū cū plꝰ ſacerdotū vitā qͣꝫ ſuā diſcutiūt ī magnū ꝯtēptiōis diuinoꝝ ſacroꝝ crimē īcurrūt.Magna .n. trabe vulneratos habētes oculoſcāqꝫ negligētes: feſtucā tenuem ī alioꝝ ꝯſpiciunt ocul̓. Quā dū īcaute feſtināt euellē: erroris ī foueā dillabūt̉. minꝰ ꝗdē ꝯſiderātes. ꝙ n̄eos ſacerdotū vita lederet: ſi ipſi hūilit̓ bonisſacerdotū āmotiōibꝰ aurē accōmodarēt. Seddū hypocritarū more plꝰ illoꝝ famā qͣꝫ ꝓpriaꝫvitā. l̓ vite negligētias diiudicāt: ſpernunt ſcamonita ⁊ ſpūalia dona. vn̄ fit ut nō ſolū ab eifdicta reſpuāt: ſꝫ qd̓ deteriꝰ ē diuina ēt miſteriaꝯtēnāt: ut nec corꝑis cōionem aūt ſāguīs dn̄inr̄i ieſu xp̄i eoꝝ mīſterio ꝯfectā aſſumāt. put ātes hāc .ſ. cōionē minꝰ eē ſāctificatā: ſi illoꝝ ſiat officio qͦꝝ vita eoꝝ ocul̓ videt̉ igͦbil̓ .i. malaHeu ī qͣꝫ magnū laqucū īcidūt: ut dīna ⁊ occulta miſteria plus ab alijs ſcīficata poſſe fiericredāt. Cū vnꝰ idē ſpūs ſāctꝰ ī eccl̓ta diffuſa ꝑtotū orbē terrarū īcōprehēſibilit̓ ea miſteria ⁊occulte atqꝫ īuiſibil̓r operādo ſcīficet: ⁊ bn̄dicēdo bn̄dicat h̓ ibi. Et idē ꝓbat de oībꝰ ſacr̄isvn̄ ꝟſus finē ſic dicit: Uirtꝰ dīna diſcretꝰ oꝑatur ī eis. Et dīne ſolūmō ē h̓ ꝟtꝰ ſiue ptās nōhūane efficacie ⁊cͣ. Qr̄ igr̄ o īſenſati ppl̓i dīnāpotiꝰ attēdite ꝟtutē: ⁊ vr̄am vitā ꝯſiderate: qͥſceleribꝰ plena ē ⁊ corrigite voſ ipſos. AuditeIſa. c. pͥ Lauamini inꝗt ⁊ mūdi eſtote. auferte malū cogitationū vr̄aꝝ ab oculis vr̄is diſcite bn̄face̓. ꝗeſcite agere ꝑuerſe ⁊cͣ. Et hec voloſufficiāt ꝓ prſenti concluſione. qꝛ̄ ⁊cͣ.¶ Ꝙ qnꝫ lꝫ ꝯtumelia ferre in ꝓximū cōcl̓oꝫTcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Nō ē ſꝑ illicitū correctiōis cā ꝯtumeliā ferre in ꝓximū. cū finis debitus ſperat̉ ꝯtumelie.vbi tres inꝗramꝰ ꝟitates. Pª ꝟi. eſt iſta. ꝗdē ꝯtumelia. Scd̓a ꝟi. ē. an liceat cā correctionis ꝯtēdē. Tertīa i. ē. an cā correctiōis liceat. dice̓ ꝯtumeliā in ꝓximū. Ꝙtū ad pͥmā diceẜm bt̄m Tho. ẜa. ẜe. q. 22. ꝙ ꝯtumelia īportatdehonorationē alicꝰ ꝑ ba aūt facta: ut ſi dicerē. Tu es vnꝰ latro. tu es vna meritrix. ⁊ ſimilia. Obi noͣ ꝙ īſta duo .ſ. ꝯtumelia ⁊ ꝯuiciumab inuicē d̓ffierūt. Nā tūc ꝯuiciū ē cū alicuiſone īproperat̉ aliꝗs defectꝰ: ſiue ſit culpe ſiuepene Sꝫ ꝯtumelia ē cū alicui īproperat̉ deſectus ꝓprie culpe. Dn̄ ſi ego dicerem iniurioſealicui. Tu es claudus vel cecus ꝯniciū eſt: ſꝫnō cōtumelia. Si autē dicat ꝙ ſi fur: nō ſolumꝯuiciū: ſꝫ ēt cōtumeliā infert in ꝓximū. Sepe