P5vptexrus ante omnia. dī. 35. ⁊ di. 45. cū beatus.Audi tex. v. q. v. nō oīs. Non oīs inꝗt ꝗ parcit amicus ē: neqꝫ oīs ꝗ verber at inimicus etinfra. Quis noſ pōt amplius amare qͣꝫ deusAm nō ſolū nos docere ſuauiter. verūētiā ſalubriter terrere nō ceſſat fomētis leuibus quibus deus cōſolat̉: ſcpe .n. mordaciſſimū medicamētū tribulatiōis adiūgit. Exercet fame patriarcas .ſ. Iacob ⁊ filios eius ꝗ ſame iueruntin egyptū. Etiā pios ⁊ religioſos. ppl̓m cōtumacem penis grauioribus agitat. Nō aufertab apoſtolo .ſ. Paulo ſtimuluꝫ carnis: tertiorogatꝰ ut ꝟtutē in īfirmitate ꝑficiat ⁊cͣ. h̓ ibi.Et ſūt ꝟba Aug. Et pͥncipiū huius capl̓i ponit̉ ēt. 23. q. 4. c. nimiū. Et hͦ ī tertia rōe textuſibi: Itē poſt pauca. Nō oēs ꝗ parcit amicꝰ eſt⁊cͣ. Ad tertiā ꝟi. dico ꝙ nullus ep̄s aliquē ſuis manibus ꝟberare dꝫ. di. 76. c. nō licet vbidicitur. Non licet ep̄m ſuis manibus cederealiquem. hoc enim alienum a ſacerdote eē debet. hec ibi. Poteſt tn̄ peccantem ſubijcere ꝟberibus per aliū. v. q. v. illi qui. vbi dicitur.Illi qui aut fide catholica: aut inimicitia ſuſpecti ſūt. ad pulſationē .i. accuſationē ep̄oꝝ nonadmittantur. nec illi qui ſponte alioꝝ criminaconfitentur: ⁊ ideo replicanda eſt ſolicite veriſit ex chatas. quam ſponte prolatum nullius vox habere poteſt hanc .ſ. veritatem diuerſis cruciatibus: tamē leuibus dicit glo. elatebris .i. abſcōſionibus ſuis religioſus tortor exigere debet.bus cūdelaſcuat̉ ſemperpituut dū penis copora ſubijciuntur. que geſta ſūtfideliter ⁊ veraciter exquirantur .ſ. ab eo ꝑ iudicem. hec ibi. Ex quibus patet ꝙ licet epiſcopoſubditum ſubdere verberibus pe alium: n̄ū amariſſimc inſcrutamen per laicum: ſed per cleritum: ſi verberandus eſt clericus. Si enim per laicum ꝟbēulntra animici hibi. Etſu ꝟraret: ambo .ſ. ep̄s ⁊ laicus inciderent in canonem late ſnīe. extra de ſen. excō. vniuerſitas.Et hͦ intellige niſi clericus ꝟberandus eſſet.incorrigibilis: quia etiam per laicum poſſet illū ꝟberibus caſtigare. di. 17. c. nō licuit. ī fi.Et melius extra de ſen. excō. ut fraternitatiCaueat tn̄ laicus ne āpliꝰ ſua violētia ſe extendat qͣꝫ defenſio vel rebellio exigit clericoꝝ: utī eadē di. 17. in fi. vide gl. ⁊ exͣ de ſen. excō. utfraternitari tue. vbi ſic dr̄. ut fraternitati tue. ⁊infra. p̄lati pn̄t ⁊ debēt clerie os poſtqͣꝫ fuerinide crimine canonice ꝯdēnati: ſub arcta cuſtodia detinere: ſi ſint īcorrigibiles. nec monaſtorijs valeāt cuſtodiri. Laici ꝟo citra excōicati9º.onis ſnīaꝫ caꝑe clericoſ ⁊ ad iudiciū trahe̓ pn̄iſi oꝫ ēt violent̉. dū tn̄ idē faciāt de mādato eorū quoꝝ ē corrigere criminoſos. dū tn̄ nō amplius eoꝝ violētia ſe extendat: qͣꝫ deſenſio velrebellio exigit clericoꝝ. h̓ ibi. Et pono tres hͦregulas gnales. Primo accipe iſtā regulā generalē. ꝙ nūqͣꝫ clericꝰ qͣꝫtūcūqꝫ criminoſus exiſtat: tradēdus ē curie ſeculari: dūmō poſſit coͣrigi. di. 81. c. dictū ē. niſi ꝯprehēſi ſint in crimine ſalſi. ex de cri. falfi. c. ad ſalſarioꝝ. vbi dr̄.ſic. Ad falſarioꝝ. ⁊ īfra. Qui ꝑ ſe vel ꝑ aliumvitiū ſalſitatis lr̄aꝝ pape exercet: cū fautoribꝰ⁊ defenſoribꝰ ſuis anathemate feriūt̉. Clericidep̄hēſi de hͦ degradēt̉: ⁊ ptāti ſeculari tradāt̉puniēdi. Laici o ꝯuicti grauit̓ puniāt̉. h̓ ibiEt ēt acciꝑe iſtā aliā regulā gnaͣl ē. ꝙ vbicūqꝫdeficit eccleſiaſtica ptās: ſꝑ currit̉ ad brachiuꝫſccl̓are. xi. q. i. petimꝰ ut dignemini ⁊cͣ. ⁊ 23.q. v. de leguribꝰ atqꝫ veneticis ⁊ hiſtrijs ep̄is⁊cͣ. īfi. Ligures dicunt̉ ꝗ ſūt ī italia citra pādū⁊ exͣ d̓ offi. iudi. ordi. ci. ī fi. hͦ idē dr̄ di. 17. c.nō licuit. ī fi. qꝛ̄ ⁊cͣ. 3ª regula eſt iſta. ꝙ lꝫ ep̄i⁊ p̄lati peccātes ⁊ delīquētes ſubditos ꝓprijsmanibꝰ ꝟberare n̄ poſſint: tn̄ ſuos de familia⁊ qͦſcūqꝫ docerēt ⁊ erudirēt. ſi cā correctiōis ꝓprijs manibꝰ ēt ex ira ꝑcuſſerīt. nō īcidūt in excōicatiōis ſnīam. hͦ exp̄ſſe pꝫ exͣ de ſen. excō. c.cū volūtate ⁊ ꝓpoſito malitia diſtīguit̉ ⁊cͣ. ī fi.c. Nec reꝗͥrit ꝙ ī ꝟberādo: diſcrete tn̄ actualiter de correctiōe cogitet: ſꝫ ſufficit dicit Guil̓.ꝙ hūc rinē hēat ī hītu. Nec diſtīguo vtꝝ verberatꝰ ſit ī ſacris vel noͣ. qꝛ decretal̓ cū volūtate indiſtincte loquitur. qn̄ id cā correctionis fiat. Et hec ſufficiāt pro pn̄ti concluſione.¶ Ꝙ nō oībus caſtigare licet: Cōcl̓o ſecūda.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Lꝫ ex zelo charitatis oēs ꝓximū corrigere teneāt̉ nōlicitū tn̄ ē oībꝰ illos caſtigare. vbi tresponamus veritates. Pª ꝟitē iſta. An liceatnō hn̄ti poteſtatē: ut iuſtitia ꝯſeruet̉ ꝯprehendere furē vel homicidā ⁊ ſil̓eſ. Scd̓a itas ēAn mgr̄i ⁊ ſcholaꝝ rectores: clericas ⁊ in ſacris ordinibus ꝯſtitutos. poſſint ſine pctō correctiōis cē illos berare. Tertia i. ē An ſine pctō ꝗs poſſit detinere clericū: vel ī ſacrisordinibus conſtitutū furē aſportantē res ſuaſꝘͣtū ad pͥmā pono hāc regulā generalē. Qn̄qꝫ ad aliquē delinquentē corrigere nō ꝑtinetquia non eſt ſui iuris: ſi caſtigat: grauiter delinquit. Et hͦ ꝑ plura exēpla declaro: Et pͦ hic