increpa. an̄qͣꝫ audias nō rep̄hēdas. ⁊. c. n̄ ſolūponit̉ regula dicēs. Nō ſolū ille reꝰ ē ꝗ falſū d̓aliqͥ p̄bet: ſꝫ ⁊ his ꝗ cito aurē criminibꝰ pͥbꝫ: hͦfaciūt iſti hypoerite igͦrātes dure ceruicis. naꝫqd̓ ī aīo hn̄t volūt ꝓ iure hr̄i ⁊cͣ. 2º reꝗͥrit̉ charitas vt nō ex odio vl̓ vīdicta correctio fiat. 12.q. 2. c. frnitas tua. vbi dr̄. Fr̄nitas tua ex ꝑſona furis pēſare pōt qͣlit̓ valeat corrigi. Sūt .n.ꝗdā ꝗ hn̄tes ſubſidia: ſurtū ꝑpetrāt. ⁊ ſūt alijin hac re ex inopia delīquūt. vn̄ neceſſe ē vtodā dānis: vt ſūt illi ſupple ꝗ ſūt ſoluēdo. ꝗdaꝫꝟo ꝟberibꝰ: vt ſūt illi ſupple ꝗ ſūt nō ſoīuendo cōrigāt̉: ⁊ cū Paulo diſtrictiꝰ agi. Ex charitate agēdū ē. ⁊ nō ex furore ⁊cͣ. Et ſt̓ verbaBregor̄. Et idē dr̄: 23. q. 5. c. ꝓdeſt. qͣſi circamediū capl̓i vbi dr̄. Nihil nocendi cupiditatefiat nihil īhūanit̉: ſꝫ oīa ꝯſulēdi charitate. Etpaꝝ ifra. hͦ ſolū bn̄ſit vt vita hoīum corrigat̉⁊cͣ. ⁊ ſūt ꝟba Aug. ꝯcordat. c. ea vide̓a. 23q.⁊cͣ: 3º reꝗͥrit̉ aīoſitas: vt .ſ. nō ſit nimis ī corrigēdo remiſſus: qꝛ dū vni ꝑcit indigno ad cōtagiū ꝓuocat vniuerſos. Facilitas .n. venie īcēdiū tribuit delīquēdi. 23. q. 4. c. ē īiuſta. vbidr̄. Eſt niuſta miẜicordia .i. ſūt aliꝗ ꝗ iniuſtemiſerent̉. deniqꝫ in lege ſcriptum ē de qͦdā .ſ.Deūt. 19. Nō miẜeberis illiꝰ. Et ī li. regū legi. ſ. j. Reg. 15. qꝛ Saul ꝯͣxit offēſā: qꝛ miſertus ē Agag hoſtiū regē .ſ. amelechitaꝝ ꝗ ꝓhibuerat dīna ſnīa ſeruari. Ita ſi ꝗs latronē filijs dep̄cātibꝰ motꝰ ⁊ lachrymis ꝯiugis eiꝰ inflexus abſoluēdū putat: cui adhuc latrocinādiaſpiret effectꝰ: nōne īnocētes tradet exitio .i.morte: ꝗ liberat multa exitia cogitātē. q. d. ſic.Certe ſi gladiū reprimit .ſ. ipſe iudex vinculaſoluit: laxat exiliū. Cū latrocinādi qͣ pōt clemētiori via nō erripit facultatē ꝗ volūtatē extorre nō potuit ⁊cͣ. Et ſūt ꝟba Ambroſij. ⁊. c. ſe.ſic dr̄. Ne amiſſo iudicio ſis pauꝑi in̄ mala cāmiſericors. Cuiꝰ ſi parcis: ſacello ꝑcutis cor:⁊ tāto neꝗorē reddis quāto iuſto ſibi fauere videt. Et ſūt v̓ba Aug. ī li. pſalmoꝝ. ¶4º rerit̉ mititas vt .ſ. nō ſit ēt nimis crudel̓. Iuſtitia .n. ſina miſericordia eē nō dꝫ. vt pꝫ di. 45.c. lꝫ. vbi dr̄. Lꝫ plerūqꝫ accidāt ſacerdotibꝰ qͣſūt rep̄hēdēda: plus tn̄ erga corrigēdos agatbeniuolētia qͣꝫ ſeueritas. plꝰ cohortatio .i. ammonitio qͣꝫ cōmotio. plꝰ charitas qͣꝫ ptās. Cūnemo nr̄m ſine rep̄heſiōe aūt ſine pctō viuat.Nā ſi dn̄s ſtatim pꝰ trinā negationē btm̄ petrū p̄ccptorē nr̄m apl̓m iudicaſſet .i. ꝯdēnaſſꝫnō tm̄ ex eo fructū ſic̄ fecit recepiſſet: qꝛ .ſ. mutos ꝯuertit ⁊cͣ. h̓ ibi. ⁊. c. diſciplina. ſic dr̄. Diſciplina .i. iuſticia l̓ miſericordia ml̓ta deſtruit̉ſi vna fine altera teneat̉. Sꝫ circa ſubditos ineſſe dꝫ rectoribꝰ ⁊ iuſte ꝯſulēs miſericordia ⁊pie ſceuiēs diſciplina ⁊c̄. multa exēpla ibidemadducūt̉ vt de hoīe ꝗ īcidit latrones: exponēſꝑ oleū infuſū in vulneribꝰ miſericordiā: ⁊ ꝑvinū iuſticiā ſiue punitōnē. Et exᵐ pōit de Dauid ſic dicēs. h̓ ēt Dauid ait. ꝟga tua ⁊ baculus tuꝰ ipſa me ꝯſolata ſūt. ꝟga .n. ꝑcutimurbaculo ſuſtentamur. Sit gͦ diſtrictio iuſticie ēferiat. ſit ⁊ ꝯſolatio baculi qͥ ſuſtētet. Sic itaqꝫamor: ſꝫ nō emoliēs. ſit rigor: ſꝫ nō exaſꝑansSit zelus: ſꝫ īmoderate ſceuiēs. ſit pietas: ſꝫnō plus qͣꝫ expediat parcēs ⁊cͣ. ⁊ ml̓ta alia ponit ꝓlixe ⁊c̄. ¶ 5º reꝗrit̉ prudētia vt .ſ. cōſideid cū miſit īret qͣlitatē crīs ⁊ ꝑſone. Alio .n. mō fornicatores. alio mō fures corrigēdi ſūt. alio mō ſecuegis ieſtimlares. alio mō religioſus: ſicqꝫ de alijs. Facitad hͦ. c. ſuꝑius h̓ allegatū. 12. q. 2. frnitas tua.de pe. di. 5. c. cōſideret qͣlitatē crīs ⁊cͣ. ⁊ exͣ dehō. ſic̄ dignum. ⁊. 24. q. x. corripiant̉. vbi dr̄.Corripiant̉ itaqꝫ a p̄poſitis ſuis ſubditi correctionibꝰ de charitate veniētibꝰ ꝓ culpaꝝ diuermoōdit ecuſitate diuerſis vl̓ minoribꝰ vl̓ āplioribꝰ ⁊cͣ. Etſūt ꝟba Aug. ¶ Pº ⁊ vltīo reꝗͥrit̉ diſcretio fiſecipenūt Hierene qͣ ꝟtutes ſūt vitia: dt dic̄ Petrꝰ rauēnas viqn̄qꝫ cū dilectiōe: qn̄qꝫ cū aſꝑitate corrigat̉ ꝓſamicis.ximꝰ. 24. q. 3. eccl̓ie. vbi dr̄. Eccleſie crīa q̄rūſnioi cū hearlibet ſi ipſis crimīoſis ꝯfiteri nolētibꝰ vn̄cūqꝫſiluct obproclaruerint .i. cībus noti ſint: q̄cūqꝫ nō fuerūpatiente leui medicamēto ſanata .i. leui admonitione: velut igni qͦdā pie increpatiōis vrēdaſūt ⁊ curāda. ꝙ ſi nec ſiquidē .i. certe eqͣnimit̉ſuſtinētis ac pie increꝑantis medela ꝓceſſeritvt in eis qͣꝫdiu portati ⁊ ſalubrit̓ obiurgati corrigi noluerint: tāqͣꝫ putride corꝑis ꝑtes deberet ferro excōicatōis abſcidi. Ne ſic̄ caro morbis emortua ſi abſciſa nō fuerit ſalutē reliqͣ carnis putredīs ſue cōtagione corrūpit. ita iſti oemēdari deſpiciūt ⁊ ī ſuo morbo ꝑſiſtūt: ſi ī orbꝰ deprauatis in ſcōꝝ ſocietate ꝑmāſerint eoaexēplo ſue ꝑditōis inficiūt. h̓ ibi. qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſūtꝟba Proſperi. ¶ Ꝙͣtū ad ẜam dico ꝙ ad hͦvt eqͣlis eqͣlē recte corrigat. pͥmo reꝗͥrit diſcreta āmonitio int̓te ⁊ ip̄m ſolū. audi Aug. de ꝟbis dn̄i. Quid ē inꝗt ſi peccauerit ī te fr̄ tuꝰ: niſi ſi tu ſcis qꝛ peccauit. Nā ſi ſolꝰ noſti ꝙ peccauit ī te: ⁊ cū vis corā oībꝰ argue̓: nō es corre
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten