g tlo mō poſſit recordari: gnaͣlit̓ illud deleat ſuāculpā dicēdo. 3º ꝯº ē iſta. lꝫ ꝯfeſſorē optimū īqrē debeamꝰ n̄ tn̄ oēs cui voluerīt poteri ꝯfiti.An̄ ſit confitendū. Concluſio pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt. sͣ. Ad cuiꝰdecluratōem tres inꝗramꝰ ꝟi. Prīaꝟi. ē iſta. An ſubīto ⁊ mox vt ꝗs peccauit ſit ꝯfitēdū. 2ª vtrū iſta ꝯfeſſio debeat eēſpālis vl̓ gnaͣ. is. 3ª ꝟi. ē: vtꝝ romipete ⁊ pegrimi poſſint in via cuilibet ſacerdoti cōfiteri¶ Ꝙtū ad pͥmā notare debemꝰ ꝙ qͣꝫto ꝗs inpctō diutiꝰ manet: tāto ad dīnā gr̄aꝫ ⁊ gl̓iamſit ihabilior ⁊ ꝓteruior. gͦ ꝑ locū a ꝯͣrijs qͣꝫ to citiꝰ a pctō exibit: tāto ad dinā gr̄aꝫ ⁊ gl̓aꝫ fit habilior ⁊ hūilior. hͦ aūt fit ꝑ ꝯfeſſionē. pͣsͣ. Dixiilis hbiꝯfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o: ⁊ tu remiſiſti īpietatē pctī mei. Itē ſalꝰ aīe p̄pōderatſaluti corꝑis: gͦ ſi qͣꝫtotiꝰ poſſumꝰ corꝑi ꝓuidemꝰ: aīe celerit ꝓuide̓ debemꝰ. Itē qꝛ vitā nr̄aincerta ē: vt dic̄ Boetiꝰ. Nihil ē in tꝑe ꝯſtitutū qd̓ ſue vite ſpaciū poſſit āplecti: gͦ ī dubijs ſāctior ꝑs eligēda ē. Sed quo h̓ ꝯfeſſio fiēda intelligat̉: an̄ .ſ. de ꝯfeſſiōe ī ꝓpoſitoⁱ: ⁊ ad tēppoſtea ab eccl̓a ſtatuto oꝑe adīplēdo: an de cōfeſſiōe ī fcō. Ita ꝙ cū ꝗs peccauit mox actu cōfiteat̉: nō ꝑua ē apud doctorū difficultas. In̄Petrꝰ de tarātaſio ī. 4. di. 17. duas ponit opiniones. Prīa opinioſētit ꝓpt̓ rōes adductash̓ ꝙ data oportunitate ꝗs cū peccauit ꝯfiteriit.net̉. Nec decretalis illa oīs. de pe. ⁊ re. excuſa. qꝛ eccl̓ia ītēdit tp̄s arctare ꝓpt̓ hoīuꝫ negligētiā ⁊ nō āpl̓iare. Sic̄ eccl̓ia ꝓhibet nc ꝗs vltra annū in excōicatōe ꝑmaneat: nō tn̄ licētia:pbet ī excōicatōe vſqꝫ ad horaꝫ illā ꝑmanēdi.Alia opinio dicit ꝙ cū p̄ceptū eccl̓ie ſit affirmatū nō obligat niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Eccl̓ia ꝟo potuit tp̄s det̓minare: cū ſit p̄ceptū eccl̓e: nō naͣe.vn̄ gnaͣlit̓ nō tenct̉ ꝗs niſi femel ī āno ſacerdoti ꝯfiteri. Dn̄s Inno. ī glo. ſuꝑ. c. oīs. dic̄ pͥmā opinionē eē ſecurioreꝫ. Et btūs Tho. dic̄ẜam opi. eē ꝓbabiliorē. ſꝫ Petrꝰ de tarātaſioqͣttuor ponit caſus ī ꝗbꝰ tenet̉ hō an̄ qͣdrageſimale tp̄s ſtatū ꝯfiteri. Primꝰ caſus ē ī cōioneſacr̄i. vn̄ ſi ꝗs vellet aui celebrare aut cōicareaut ordinē ſacꝝ reciꝑe dꝫ hīta oportunitate ſb̓ito ꝯfiteri. 2ꝰ caſus ē qn̄ hō ē in ꝑiculo mortisgͣuatꝰ īfirmitate. ⁊ hos duos caſus ponit etiaꝫbtūs Tho. i qͣdā. q. de qͦlibet. Et ꝑꝑ hūc ſcd̓mcaſū ſtatuit decretal̓. cū infirmitas. de pe. ⁊ re.vt medici oēs īfirmos pͥus faciāt cōfiteri. dic9º 9oꝓs 5 atextū. 3ꝰ caſus ē qn̄ ꝯſcīa ſtatī ꝯfitendū dcāretqm̄ qd̓ fit ꝯͣ ꝯſcīam .ſ. p̄cepti vl̓ ꝓhibitōis edificat ad gehēnā. 28. q. j. §. ex his. ⁊ ſūt verbaAug. Et aliꝗ ſic exponit vt dicit ibidē glo. oēqd̓ fit ꝯͣ ꝯſcīaꝫ nō erroneā edificat ad gehēnā4ꝰ caſus ē qn̄ hō ē in dubio: an tꝑe ſtatuto abeccl̓ia poterit cōfeſſorē hr̄e idoneū vel copiamvt ſi quis peccauit ī aliqͥ pctō de qͦ abſolutio adpapam ꝑtinet: ⁊ nō hꝫ copiam penitētiarij pape: tenet̉ illi cōfiteri oportūitate ſamulāte. beatus tn̄ Tho. ī qͣdā. q. de qͣlibet dicit ꝙ laudabile ē ꝙ peccator qͣꝫcitiꝰ pōt ſuū pctm̄ cōfiteat̉. ꝑaccūs aūt dilatio vſqꝫ ad tꝑ̄s ab eccl̓ia ſtatutuꝫmeritoria eē poſſet: dūmo vltra ānū n diffeaͣtEt ītellige ſi differat vt prudētiori cōᶠ iicat̉ vl̓deuotius ꝑꝑſacꝝ tp̄s. Dn̄s aūt Bona. 1. 4.di. 17. modū quēdā mediū ponit. Sꝫ qꝛ ꝓlixūeēt. ſi vis tu vlterius ſua dicta pone: vide ibi.Et ſic pꝫ pͥma ꝟi. Ad ẜaꝫ dico ẜm btm̄ Tho.ī. 4. di. 17. de his de ꝗbꝰ ē recordatō: ſpālis roꝗrit̉ cōfeſſio: qm̄ ſicut in qͦlibet pctō ē ſpecialisdelectatio ⁊ deordinatio: ita in qͦlibet pctō adhuc vt abſtergat̉. ieꝗͥrit̉ ſpāl̓ diſplicētia ⁊ ordinatio. In̄ Hoſtien̄. ait. Nō ē approbāda immo vituꝑanda qͦrūdā capellanoꝝ cōſuetudo:ꝗ addūt de pollutiōe putātes ſibi hͦ ſuffice̓ ꝓ cōfeſſiōe. Sed ſeipſos ſeducūt. qꝛ ad hmōi pctāmortalia reꝗͥrit̉ ſpālis cōfeſſio ⁊ ſacr̄al̓. h̓ ibi.¶ Ad tertiā dico ẜm Inno. ⁊ Poſt. ꝙ ſi romipete ⁊ ꝑegrini pera ⁊ baculū a ꝓpͥis ſacerdotibꝰ acceperīt: ſiue alit̓ de eoꝝ licētia īter arripuerint: p̄ſumēdū eſt ꝙ eis data ſit licētia cōfitendi. Si aūt ſine licētia ꝓprij ſacerdotis ꝑegrinant̉. ab aliqͦ abſolui nō pn̄t. niſi ī neceſſitatis articulo. Et idē dicēdū ē de negociatoribꝰ⁊ viatoribꝰ. Sed ponamꝰ ꝙ ꝗs de licētia ſuiſacerdotis ꝑegrinet: nunꝗd ꝑegrinꝰ a ſimpliciſacerdote abſolui pōt a pctō: cuiꝰ abſolutioneꝫſibi ep̄s reẜuauerit. Dic̄ Builelmꝰ ꝙ p̄t: ⁊ ꝑmaxīe ſi tpͣs gnaͣl̓ cōionis īſtaret vt ī paſca: ſꝫdꝫ ei iniūgi vt cū ſui ep̄i ſacerdotē hr̄e potueītei denuo ꝯfiteat̉ ab illo pnīam ſuſcepturꝰ. h̓ ille. veriꝰ tn̄ vr̄ ꝙ ſi tanta fuit neceſſitas ꝙ oportuerit cui potuit cōfiteri: non expedit vt iteruꝫꝯfiteat̉ vl̓ abſoluat̉. oꝫ tn̄ ꝙ ſi aliꝗd ſatiſ faciendū ē ſatiſfaciat. Eiſi ēt ob dcāꝫ cāꝫ fuiſſet excōicatꝰ: ⁊ ab ipſo ſacerdote fuiſſet abſolutꝰ: ſi poſtea n̄ pn̄tat ſe ep̄o: reīcidit ī eādē ſnīaꝫ. vn̄ ponit̉ h̓ regula gnaͣl̓ ꝙ abſoluti a ſnīa canōis vl̓bōi cū neqͥunt recurre̓ ad illū a qͦ iuridice ab-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten