vt a memorati p̄ſbyteri tuꝑ hoc grauamine ꝯꝗeſcāt. h̓ ibi. Et glo. rōne reddit dicēs ꝙ ſacerdos ille illud ſurtū ſciebat ut deus: ⁊ nō uthō. de offi. or. c. ſi ſacerdos ⁊cͣ. Ad tertiā ꝟitatē dico ẜm btm̄ Tho. ī. iiij. di. xxi. ꝙ hō nondꝫ d̓ facili aliꝗd ita reciꝑe. ſi tn̄ accipit: teneturclare acſi ī ꝯfeſſiōe hēret. Et hͦ de iure naͣli. h̓idē dicit Hoſti. ſuꝑ dicto. c. oīs. de pe. ⁊ re. ſꝫpono ꝑ caſū. Petrꝰ certā pecunie quātitatē n̄ſuā ſub ſigillo ꝯſeſſiōis apud me depoſuit. fitpublica īꝗſitio ꝗd h̓ ē agēdū. Dico ẜꝫ Buil̓.ꝙ ſi ꝗs hͦ mō reuelat ſacerdoti qd̓ habuit ꝑ fuitū: vel alio mō cū pccō: ſacerdos tenet̉ celare.Si āt abſolute dixerit: vel alio mō ſciuerit ideſſe furtū: dꝫ dicē veritatē. Sꝫ poſito ꝙ nō acceperit illud ī ꝯfeſſiōe: ſed ſub figillo ꝯfeſſiōiſſacerdos nō dꝫ illud reciꝑch̓ mo. ſed ſi accipit⁊ fiat īꝗſitio ꝑ ep̄m: vel aliū hn̄tem ſuꝑ hoc poteſtatē: tenet̉ ꝟitatē dice̓: qꝛ ſi ſic recepit: de hͦcaſu nō cogitauit: vel ſi cogitaſſet vl̓ ꝓmiſiſſetſeu ēt iuraſſet nō reuelare. illicitū eēt ꝓmiſſuꝫl̓ iuram̄tū. nec obẜuādū ē ī p̄iudiciū alt̓iꝰ. Secꝰ ſi īiuſte ⁊ ꝑ tyrānū īꝗrēt̉. qꝛ tc̄ ſubt̓fuge̓ dꝫ tacēdo l̓ ſophiſticāº .i. ſophiſtice rn̄dēdo. qr̄ ⁊cͣ.¶ Ꝙ de nullius licētia debet quis cōfeſſionēreuelare. ¶ Concluſio tertia.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Nullꝰ qͣꝫtūcūqꝫ data licētia dꝫ ꝙ ſub ſigillo ꝯfeſſionis accepit alteri reuelar̄. Hic q̄rūtur tres ꝟitates. Pª ē an̄ de licentia ꝯſitētispoſſit ꝗs ꝯfeſſionē releuare. Scd̓a ꝟitas. anſacerdos teneat̉ ſcelar̄ pcm̄ qd̓ abſolue̓ n̄ potuit. Tertia ꝟi. an ſacerdoſ teneat̉ celar̄ pcm̄ qd̓tn̄ cōſitēs nō curat ut abſolute ſciat̉. Ꝙtum adpͥmā quidā vidēt̉ rn̄dere ꝙ ſacerdos poteſt d̓licētia cōfitetis pcm̄ ī cōfeſſiōe auditū reuelaidꝫ tn̄ ꝓ poſſe ſcādalū vitare: ⁊ nō vti licētia tali vbi ſcādalū timet̉. Ille āt cui ſic reuelat̉ de licētia ꝯfitēdi illud celare tenet̉. Et hi dicūt hācfuiſſe intentionē btī Tho. in. iiij. di. xxi. Sꝫ ꝯͣhͦ arguit̉ ſic. Lege nature diuina: ⁊ euā gelicaꝗſqꝫ tenet̉ cōfeſſionē celare. Iſtā ꝓpoſitioneꝫcōiter oēs cōcedūt. Sꝫ cōfites nō ſuꝑ his legiꝭbꝰ diſpēſare pōt. qꝛ ſi par ī parē īperiū nō hꝫ:a fortiori nec minori ī minorē: ut. c. īnotuit exde electiōe. ⁊. xxi. di. c. inferior. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullomoͣ dꝫ qd̓ dr̄ ī ꝯfeſſiōe cuipiā reuelari. Itē dictū ē ī an̄cedēti cōcl̓one ꝙ cōfeſſio exteriꝰ eſt ſignū qd̓ ſit interiꝰ. Sꝫ deꝰ pccm̄ confeſſū nullomo reuelat. gͦ nec ſacerdos exteriꝰ vllo mō dꝫillud exteriꝰ reuelare. Hāc expōem facit. Ludolphus ī. iiij. di. xxi. Et mgr̄ Marcꝰ de ripaī ſuo qͣdrageſimali illā īſeꝗt̉. ambo ſūt ordinisminoꝝ. Sꝫ certe miror ꝙ tātus doctor: ⁊ ꝗ ētbtm̄ Tho. legit. dicat illū ſēſiſſe. Uolui nāqꝫad lr̄aꝫ lege ꝟba eiꝰ: ipſe āt ad qōnē dicit ſicDuo ſūt ꝓpter q̄ ſacerdos tenet̉ pccm̄ occultare. Prīo ⁊ pͥncipalit̓ qꝛ ipſa occultatio ē d̓ eēntia ſacr̄i .ſ. inqͣꝫtū ſcit illud inqͣꝫtū deꝰ cꝰ vicē gerit qͣꝫtū ad ꝯfeſſionē. Alio mō ꝓpter ſcādalūvitādū. Pōt āt ponitēs face̓ ut illud qd̓ ſacerdos ſciebat ut deꝰ: ſciat ēt ut hō. qd̓ facit dū eūlicētiat ut hō: ⁊ iō ſi dicat n̄ frāgit figillū ꝯfeſſionis. tn̄ dꝫ caue̓ ſcādalū ī dicēdo me fractor figilli p̄dicti reputet̉. Hec ſt̓ ꝟba eiꝰ. dicite qͣſoꝗd ītēdit dice̓ btūs Tho. ī his ꝟbis. Pōt ꝯfitēs face̓: ut illud qd̓ ſacerdos ſciebat: ut deꝰ ſciot ēt ut hō: niſi ꝙ ille ꝯfitēſ ēt illud bd̓ ī ꝯfeſſione dixit: exͣ ꝯfeſſionē dicat. ⁊ ſic ſacerdos aliamꝰraie cevia hͦ ſcit qͣꝫ ꝑ ꝯfeſſionē. ⁊ tūc ſi vult ꝯfitēſuiinceria ē: vidieillud reuelet hōt fine fractōe figilli r̄leuare: qꝛſiqp̓ ſatrūreuelat illud inqͣꝫtū ſciuit ut ho. ⁊ nō ut deus.Et ꝙ fuerit iſta ītētio btī Tho. apꝑet ſi ꝗs eū īp̄dicta di. ar. iij. legerit. vbi q̄rit ſi illud qd̓ ſacerdos alias ſciuit qͣꝫ ꝑ ꝯfeſſionē poſſit reuelar̄. ⁊ māifeſte aꝑꝑet ī corꝑe qōnis recitatꝭ quibuſdā opiniōibꝰ ſibi n̄ gratis ꝙ ſi aliꝗs aliꝗdnouit ut hō poſſit alteri r̄uelare: ſꝫ tn̄ ꝑꝑ ſcādalū euitare dꝫ. Sic ī ꝓpoſito. Hec oīa dcā ſintcū oī ſupportatōe. Ꝙtū ad ẜam ꝟitatē breuit̓net. Nec decrcialis illaqdico ꝙ ſic: ⁊ rō qꝛ licꝫ ab oībꝰ cū abſolue̓ n̄ poſſa qꝛ eccliſit tn̄ qꝛ oīa audit ī ꝯfeſſiōē ut dei vicē gerensgtiū ⁊ nō āīpliare. Sicmanifeſtū ē ex dictis ꝙ exteriꝰ reuelare nō dꝫira annū in excōioqd̓ interius celat deus. Ꝙͣtū ad tertiā veritatē dico ſimiliter ſicut ad primam. ꝙ ſi peccatornō curat: ꝙ eius peccatū abſolute ſciatur: debꝫillud dicere ſacerdoti ut homo eſt: ⁊ non tm̄ incōſeſſiōe: qꝛ ſic ſciret illud ut deus: ⁊ ꝑ ꝯn̄s qͣꝫtūcunqꝫ cōfitens ut ſciretur nō curaret. nō tamen poterit ipſe alteri reuelare. quare ⁊cͣ. Etſic patet ſecunda pars ſtuius ſermonis.De gnaͣli obẜuatōe ꝯfeſſiōis ꝯſideratōꝫªErtio loco gnālē obēPeccatoꝝuationē vidcamꝰ. vbi tres ꝯcl̓oInes more ſonto ſubiungamꝰ vꝫ.Pª ꝯcl̓o ē iſta. Sic̄ īfirmitatibcorꝑis celerit̓ ꝓuidemꝰ. ſic īfirmitatibꝰ aīc citiqͣꝫ poſſumꝰ debemꝰ ꝓuide̓. Scd̓a cōcl̓o ē iſtaSi ꝗd nō negligētia pcc̄cator obmiſerit: ⁊ nul