Qe ſddaSxeRneceſſariū ſine qͦ finē ītētū ꝯſeꝗn̄ valemꝰ. Etqꝛ vēialia īpediūt gl̓aꝫ et̓nā ꝯſequēdā: iō hacneceſſitate ſic̄ tent̉ de pctīs venialibꝰ cōteri ſiſaluari dꝫ: ſic ēt n̄ hn̄s aliud qd̓ ꝯfiteat̉ pret̓ venialia pctā: venialia ꝯfiteat̉. Tene qd̓ placet.qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ pͥma ꝟi. ¶ Ꝙtū ad ẜam dico:ꝙ ꝑpulchre Aug. iſtas circūſtātias ponit. depe. di. 5. c. j. Tn̄ alij catholici tractatores aliōͣſuꝑaddētes: clariꝰ ꝗd ad verā ꝯfeſſionē oporteat on̄dūt. Proptea aīa mea vt tibi vtilē tradā diſciplina ſingula colligēs. 14. tibi noto cōditiōes vꝫ. Prīa ꝯditio dr̄ amaritudīs. 2ª didiſcretiōis. 3ª dr̄ feſtinatiōis. 4ª dr̄ freq̄ntationis. 5ª dr̄ accuſatiōis. 6ª dr̄ itatꝭ. 7ª dr̄ volūtatis. 8ª dr̄ īdiuiſiōis. 9ª dr̄ cōditiōis. decīadr̄ loci. vndecīa dr̄ tꝑis. duodecīa dr̄ ꝑſeueratie. decīat̉tia dr̄ purgatōiſ. Et decīaqͣrta dr̄ oblationis. Iſte .n. ſūt clariores ⁊ vtiliores circūſtātie. ¶ Accipe pͥmā. Prīa inqͣꝫ circūſtantia dr̄ amaritudinis. audi Hiere. xxxj. Statue inꝗt tibi ſpelūcā .ſ. pctōꝝ tuoꝝ .i. pone an̄oculos mētis tue pctōꝝ multitudinē tenebroſa. In ſpelūcꝭ .n. morant̉ latrūculi ⁊ in mentepctā aīam dānātia. Statue igr̄ tibi ſpelūcā. pone tibi amaritudīes dirige cor tuū ī viā rectā.h̓ ille. audi Aug. de pe. di. j. quē penitet. quēpenitet inꝗt: oīno pēiteat .i. ītegͣlit. Et dolorēlachrymis on̄dat. repn̄tet vitā ſuā deo ꝑ ſacerdotē. p̄ueniat iudiciū dei ꝑ ꝯfeſſionē ⁊cͣ. h̓ ibiDe tribꝰ āt maxīe dolēdū ē: vt exponit gl. dope. di. 5. c. cōſide̓t. ꝟſi. dolēdū. Prīo de malcōmiſſis. 2º de bonis amiſſis. 3º de malo ex¶ Prīo inqͣꝫ doleat infelix peccator de maliſcōmiſſis. audi ꝓph̓am. Fuerūt inꝗt mihi lachryme mee panes die ac nocte. audi Aug. depe. di. 5. c. j. ꝟſi. dolēdū. Dolēdū inꝗt ē ⁊ dolore purgādū ē: nō ſolū qꝛ peccauit: ſꝫ ꝙ ſc virtute pͥuauit. nā lꝫ ſe ſperet cōſecutuꝝ veniaꝫdolore tn̄ pōt: qꝛ nō ꝓmeruit vnde remunerari conſidat ⁊cͣ. 2º dolcat de bonis amiſſis.audi Aug. ībidē. Defleat inꝗt ēt qm̄ offēdēsin vno factꝰ ē oīum reꝰ. Ingtus enī extititoplenꝰ ꝟtutibꝰ deū nō oīno timuit. In hͦ enimꝗſqꝫ peccator ſit culpabilior: quo ē deo acceptior. In hͦ enī Adam pluſ peccauit: qꝛ oī bono abundauit. Et alio mō offendens in vnoreus ē oīum: qꝛ oīs ꝟtus detrimētū patit̉ invno vitio ⁊cͣ. In ꝗbꝰ ꝟbis ẜm glo. ibidem.Aug. exponit quō intelligat̉ auctoritas illa: qin vno offēdit ⁊cͣ. ¶ Primꝰ ſēſus ē ꝗ in vno3º pͥoffendit factꝰ eſt oīuꝫ reus: qͦ ad vītā eternaꝫita enī ꝓ illo dānabit̉: ſic̄ ſi eſſet oībus inuolutus. ¶2ꝰ ſenſus ē ꝗ in vno offendit. ⁊cͣ. i. pervnuꝫ pctm̄ mortale mortificat in ſe oēs ꝟtutes. ¶ Tertiꝰ ſenſus eſt. Qui in vno offendit .ſ. peccator: vel ī vno .i. in charitate factuseſt oīuꝫ reꝰ .i. ingͣtus oīuꝫ bonoꝝ acceptoruꝫHas duas expones īnuit h̓. h̓ oīa dicit glo.Et eadē glo. ſuꝑ ꝟbo iſto. In hͦ .n. ꝗſqꝫ ⁊cͣ.dic̄ ꝙ h̓ ē argumnētū ꝙ ꝑfectꝰ ī eodē gne̓ delictiplus peccatqͣꝫ īꝑfectꝰ. h̓ tn̄ attēdenduꝫ eſt ẜmcōtēptū. 32. q. j. cū renūciat̉. h̓ glo. ¶ 3º dolēdum eſt de malo exēplo. audi Aug. ibidem.A īaduertere inꝗt etiā oꝫ: ⁊ aīaduertendo deflere aīam ꝓximi quā fornicator deo eripuit: ⁊ercptā ī malo ꝯfirmauit. etiā ꝙ exᵐ extuit mali in oꝑatiōe ſui crimīs: cui magis ꝓfuiſſet cācōuerſiōis. ⁊ paꝝ pꝰ. De triſticia doleat quaꝫbonis peccādo ītul t: ⁊ de leticia quā eis nō exhibuit ⁊cͣ. h̓ ille. His igit̉ tribꝰ ꝯſideratꝭ ītrīſece dolēdū ſūme ē: ⁊ cū ꝓph̓a dicēduꝫ. Miſerēmei deꝰ ⁊cͣ. Qm̄ vt dic̄ Aug. vbi sͣ. piū ē credē vt recepta gr̄a dei qͥ ī eo deſtruit oīa mala pͥora: ēt remūeret bona vt cū deſtruit qd̓ ſuū n̄ īuene̓it: amet ⁊ diligat bonū qd̓ ēt ī peccāte plātauit. h̓ ille. Et ſic pꝫ pͥª ꝯdiº. 2ª ꝯditio dr̄ diſcrctōis. Plura .n. reꝗͥrit diſcreta ꝯfeſſio. pͥenī reꝗͥrit diſcretū ꝯfeſſorē. de pe. di. j. quē penitet. vt. sͣ. 2º vt alienū pctm̄ taceat ſi alit facēpoſſit. hͦ ꝓ tāto dico. qꝛ ſi ꝗs peccaſſet cū ſororevel mr̄e ⁊cͣ. oꝫ illas noīari. In̄ glo. ſuꝑ illud.Dixi ꝯfitebor aduerſū me iniuſticiā meā dn̄odic̄ pctā mea: nō aliena. Et Petrꝰ de tarātaſio dic̄ in. 4. di. xxj. ꝙ hͦ ītelligit̉ qn̄ ꝑiculū immine̓t: aut alit̓ pctā ꝓpͥa ſpeciſcari poſſēt qͣꝫ aliena ſpecificādo. 3º reqͥrit̉ vt fiat ſine ſuꝑbia vl̓hypocriſi. audi pulcherrimū. §. de pe. di. j. etponit̉ īmediate poſt. c. quē penitet. Dicit enīſic. §. ille. Taciturnitas pctī ex ſuꝑbia naſcit̉cordis. iō .n. pctm̄ ſuū ꝗſqꝫ celare deſiderat neiniꝗͥtas ſua alijs manifeſta fiat: ne tal̓ reputet̉apud hoīes foris: qͣlē ſe iādudū exhibuit dīnoꝯſpectui .ſ. quē late̓ nō pōt. Qd̓ ex fōte ſuꝑbienaſci nulli dubiū ē. Spēs etenī ſuꝑbie ē ſe velle iuſtū videri ꝗ pctōr ē: atqꝫ hypocrita ꝯuīcit̉ꝙ ad imitatōꝫ ꝑentū pͥmoꝝ vl̓ tergiuerſatiōeꝟboꝝ .i. friuola excuſatiōe pctā ſua leuigar̄ .i.leuia on̄dē ꝯtēdit. vl̓ ſic̄ Cayn pctm̄ ſuū reticēdo. .i. negādo pēitꝰ ſuppͥme̓ q̄rit. vbi āt ſuꝑbiaregͣt vl̓ hypocriẜ: hūilitas locū hr̄e n̄ vꝫ. Sine
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten