vt. lxviij. di. cor ep̄i. ī fi. vbi dr̄. Si nomēnōhn̄t qͣlit̓ offm̄ hēbūt. Et. vij. q. i. factꝰ ē. xxxv.q. vij. ꝗd eſt. h̓ glo. Aīa mea ne mireris h̓ tibiſic notaſſe. Ml̓te .n. ſūt vtilitatꝭ ad futura dicēda. tu ꝟo p̄dicar̄ ītēdēs lege totū. ⁊ qd̓ tibigratū ē collige. Sicqꝫ hͦ toto ī hͦ oꝑe ẜues necmaꝫ tn̄ trāſcedimꝰ: lꝫ textꝰ allegati plura alia īcludāt cū ſuis glo. Et hec ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜaꝫꝟitatē. qr̄ ⁊cͣ. Ꝙtū ad tertiā ꝟit. vꝫ. Poſitoꝙ duo ſint ſacerdoteſ. vnꝰ abſoluēdi plenariāhēat ptātē. aliꝰ ꝟo nō. querit̉ an ille ꝗ plenaram ptāteꝫ nō hꝫ poſſit peccatorē audire: ⁊ aliabſolue̓ .ſ. ꝗ hꝫ plenariā ptātē. ꝟbi gr̄a. h̓ dic̄ego audiui hūc peccatorē ī ꝯfeſſiōe: ⁊ bn̄ ꝯtritꝰ ē: abſoluite eū: quero an iſte poſſit eā abſoluere. Dico breuit̓ ꝙ nō. qꝛ ſacr̄m pnīe diuidēdūnō ē. ſicut dr̄ de ep̄o ꝗ manū ponebat in īordinatōe: ⁊ aliꝰ ſacerdos ꝟba ꝓferebat. ut p̄di. xxiij. c. quorūdā. Pōt tn̄ ꝗs ꝑ int̓pretē ꝯfiteri: ſi līgua eiꝰ n̄ ītelligat̉ a ſacerdote: ita tn̄ ꝙpn̄s ſacerdos exiſtat: qꝛ nō q̄rit deꝰ ab hoīe niſi poſſibile. Hoc ēt dicit btūs Tho. in. iiij. di.xvij. Et ꝯcordat Inno. titulo de pe. ſuꝑ. c. oīſIdē dr̄ de muto qꝛ pōt ꝯfiteri ꝑ ſcriptū. Nechis obſtat. c. de pe. di. i. c. quē penitet. vbi parū poſt pͥncipiū dr̄. Precepit enī dn̄s mādandis ut oſtēderēt ora ſacerdotibꝰ .i. oris ꝯfeſſionē docēs corꝑali pn̄tia eē ꝯfitēda pctā. n̄ ꝑ nūciū n̄ ꝑ ſcriptū manifeſtāda. Dixit .n. dn̄s: oramōſtrare. ⁊ oēs. nō vnꝰ ꝓ oībꝰ nō aliū ſtatuatis nūciū ꝗꝓ vobiſ offerat munꝰ a Moyſe ſtatutū. Sꝫ qꝛ ꝑ vos peccaſtis: ꝑ vos erubeſcatꝭErubeſcētia enī ipſa partē hꝫ remiſſiōis. Exmia enī deus hoc precipit: ut neminē penitētin occulto. In hoc .n. ꝙ ꝑ ſeipſū dicit ſacerdoti: ⁊ erubeſcētiā vincit timore .ſ. filiali offenſi.ſ. dei. fit venia cr̄is. Fit .n. veniale ꝑ ꝯfeſſiōꝫqd̓ crimīale erat ī oꝑatōe. Et ſi n̄ ſtatī purgat̉fit tn̄ veniale qd̓ cōmiſerat moͣtale. Multū .n.ſatiſfactiōi: obtulit erubeſcētie dn̄ans .i. peccati verecūdiā expellēs: nihil eoꝝ q̄ cōmiſit nuncio dei .i. ſacerdoti: ꝗ eſt nūciꝰ dei. Malachie.ij. denegās. hec ibi. Et plura alia ibi ponunt̉Ꝙ gͦ hic dicitur nō cōfitendū eſſe per nunciuꝫaut per ſcriptū intelligitur in valentibus ore⁊ habētibus modū ꝯfitēdi. qr̄ ⁊cͣ. Et hec ſufficiant quantum ad primam partē huius ẜmonis.De conditionibus vere confeſſionis conſiaeratio ẜa.c vlEcundo locePintꝯfeſſi.onis ꝯgruā ꝯditionē videamꝰ.vbi tres cōcl̓ones ſubiūgamꝰ.Pª ꝯcl̓o ē iſta. O īs bōa ſacr̄alis cōfeſſio plures circūſtantias ⁊ ꝯditiones hr̄e dꝫ ⁊ retinere. 2ª ꝯº eſt iſta. Cū animꝰ ē in dubio an̄ ſit bn̄ꝯfeſſus: dꝫ hō ꝯfeſſionē preteritā iterare ⁊ integre pccā priſtina ꝯfiteri. 3ª ꝯº eſt iſta. Licerhūilitas ſit maxima ꝟtus. non ea tn̄ de cauſaquēpiam licet dicere mala que non fecit.¶ De cōfeſſione modificata .i. que querūturad hoc ut confeſſio bona ſit. Concluſio pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. O īs bona ſacramētalis ꝯfeſſio plures circūſtātiaſ⁊ ꝯditiōes hr̄e dꝫ ⁊ retine̓. Ad cꝰ dedr loci. vnclarationē tres inꝗramꝰ ꝟi. Pª ꝟi. ē ſi teneric. deciamur ꝯfiteri circūſtātias pccōꝝ. 2ª q̄ ſūt circunſtātie pccōꝝ. 5ª ſi ꝑ obliuionē illas dimiſimuſan teneamur poſtea illas ꝯfiteri. Quātū ad pͦmā dico ẜm btm̄ Tho. in. iiij. di. xvi. ꝙ n̄ ſūttut ingtubde neceſſitate ꝯfitēde: niſi ille circūſtātie q̄ adaculos mētualiqd̓ genus pccī mortalis trahūt. qm̄ⁱ venialia nō ſūt de neceſſitate ꝯfeſſiōis. ſꝫ tm̄ mortalia. Tn̄ alias circūſtātias ꝯfiteri ꝑfectiōis eſt:ſicut ēt ꝯfiteri venialia ꝑfectiōis ē ⁊ nō neceſſihilt auditatis. Sꝫ hͨ orit̉ vnū dubiū. Petrꝰ nō hꝫ peccatū mortale: ſꝫ tm̄ veniale: qꝛ ſine eis viuerenō poſſumꝰ. i. Io. i. ſtatutū ē eccleſie ſemel ināno ꝯfiteri: ut declaratū ē ī. c. oīs. de pe. ⁊ re.De nibꝰ īnꝗd dꝫ h̓ facere Petrꝰ ſi nō ꝯfitet̉ peccat mortalit̓: ⁊ nō hꝫ ꝗd ꝯfiteat̉ de mortalibꝰ ad venialia āt ꝯſitēda nō tenet̉: ut dicis. ꝗd gͦ agēdumHic diuerſus ē modꝰ rn̄dēdi. ꝗdā dicēdū putāt ꝙ ꝑꝑ decretū eccleſie n̄ pretermittēdū. Petrꝰ dꝫ peccata venialia ꝯfiteri. Alij dicūt ꝙ adp̄ceptū eccl̓ie ẜuādū ſufficit ꝙ ſacerdoti ſe rep̄ſentet: ⁊ ſe īmunē a pcc̄o mortali on̄dat preceptū .n. illud n̄ obligat: niſi ꝗ hꝫ ꝗd ꝯfiteat̉: vn̄ſi alicui ex gr̄a ſpāli ꝯcedat ꝙ nō mortalit̓ peccet: n̄ tenet̉ ad illud p̄ceptū. Ego āt dico ſic ſaluo iudicio meliori ꝙ neceſſitas ē duplex .ſ. abſoluta: ⁊ ex ſuppoſi ōe: iſta ē vna cōis diſtīctōapud oēs ītelligētes. ẜm neceſſitatē abſolutaꝫtenet̉ hō face̓ ea ſine ꝗbꝰ n̄ ē ſalꝰ. Et ſic n̄ tenetur Petrꝰ ad venialiū ꝯfeſſionē: qꝛ vēialibnō ē taxata pena: ſꝫ mortalibꝰ tm̄: niſi hͦ facerꝫin cōtēptū. ꝑꝑ .n. cōtēptum Petrꝰ incurreretmortem. Neceſſitas ex ſuppoſitione eſt reſpectu alicuius finis: ſicut dicimus aliquid eſſe