Soentes: abſoluti qͦꝫ adhuc carnalit̓ .i. earnali penalitate obimꝰ: qꝛ delicta nr̄a ſiue ꝑ nos .ſ. inpnīa ſiue ꝑ ſemetipſū .ſ. ī bapitſmo reſecat etiācū laxat ab electis .n. ſuiſiniꝗtatū maculis ſtudet tꝑali afflictiōi tergere: qͥs ī eis ī ꝑpctuū nōvult videre. hec ibi. Et ſūt ꝟha btī Gre. Qāt pena tꝑalis qͦ ad eccl̓ie offenſā ſit ī arbitrioſacerdotis. pꝫ xxiij. q. iiij. c. ſi is qui. vbi dicit̉Si is ꝗ prelatꝰ eſt debitori dn̄ico: culpā īpnnedimittit .i. ei ꝗ in deū deliꝗt: nō mediocriter ꝓfecto oſtēdit: ꝗ debita celeſtis regis ⁊ dn̄i ſuapreſuptione reſoluit. Ea nāqꝫ in nobis comnittunt̉ facile poſſumus dimittere. ea ꝟo q̄ indeū cōmiſſa ſūt cū magna diſcretōe: nec tn̄ ſinepnīa poſſumꝰ relaxare. h̓ ibi. Et glo. ſuꝑ ꝟbonō medioerit̉ offēdit. adducit tex. xxiij. q. iiij.c. ſi ca. vbi ſic dr̄. Si ea ꝗbꝰ deꝰ vehemēt̓ offendit̉ inſeq̄ vl̓ vlciſci differimꝰ. ad iraſcēdū vtiqꝫ dīnā patīam ꝓuocamtꝰ. Nōne Achan filiꝰSare .i. nepoſ: qꝛ vnū ſepe ꝓ alio ī ſacͣ ſcriptura ponit̉: ut dic̄ gl. p̄terijt mādatū dn̄i .ſ. furāsꝟgā aurcam ⁊ alia. Ioſue. vij. c. Et ſuꝑ oēꝫppl̓m iſrahel ira eiꝰ īcubuit. Et ille erat vnꝰ hoatqꝫ vtinā ſolꝰ. tenet̉ negatīe dic̄ glo. i. n̄ plures ꝑiſſet ī ſcele̓ ſuo. h̓ ibi. Et ſūt ꝟba Aug. ⁊trifunilit ciaddit gl. sͣ ꝙ culpa ē qn̄qꝫ relaxare vīdictā. xxviij. diſ. qꝛ ſt̓ culpe. vbi dic̄ tex. Quia ſt̓ culpeuat illi a deo ad penī ꝗbꝰ culpa ē relaxare vīdictā: q̄rēda ē ſꝑ veribns pōt ligerabtas ⁊ dꝫ inꝗri: vtꝝ accuſatū noxa .i. culpa condēnet: an a pena īnocētia pateſcā ſubducat .i.ſpā dimmiūiai. bI ꝑ iiiliberet ⁊cͣ. h̓ ibi. Hoc .n. ſic poſui ut alibi etiāidt in pͥnavaleat. qꝛ ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ pͥª ꝟitas. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟita. dic̄ btūs Tho. in eadē qōne de qͦlibet. ꝙaliꝗ al̓r ſenſerīt: nō tn̄ ille ē abſolutꝰ. Excuſat̉Iudi tertn̄ ille ꝗ abſoluit̉ ꝑ ignorātiā iuris: nō āt ſacerdos cui ius circa h̓ ignorare n̄ licꝫ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s cūtal̓ ignorātia nō excuſat̉. i. q. iij. §. vl̓. qd̓ inciodū tanapit: nondū ⁊cͣ. vn̄ ex ꝯſilio toletuo di. xxxviij.pulcherrīa capl̓a ſubdūt̉. Audi. c. pͥᵐ.Ignorātia .i. negligētia adiſcēdi mat cūctoꝝ erroꝝmaxīe ī ſacerdotibꝰ deuitāda ē: ꝗ docēdi .i. predicādi offm̄ ī ppl̓o ſuſceper̄t. Sacerdoteſ .n. l.gē ſcās ſcripturas admonēt̉ .i. iubēt̉. Pauloapl̓o dicēte ad Thimo. Atēde lectiōi ⁊ exhortatiōi doctrine ſꝑ mane ī his. Sciāt gͦ ſacerdoteſ ſcās ſcripturas. ⁊ canones .ſ. pnīales: ⁊ oēopꝰ eoꝝ ī p̄dicatōe ⁊ doctrīa ꝯſiſtat: atqꝫ edificet .i. īſtruāt cūctoſ tā v̓bis qͣꝫ operū diſciplīahec ibi. Et. c. iij. ait Leo papa ep̄o ꝯſtātiopolitano. Si ī laicis videt̉ ītollerabil̓ ſcīa qͣꝫto maQ35.9º 8gis ī his ꝗ p̄ſūt nec excuſatōe digna ē nec vēiaEt. c. iiij. Celeſtinꝰ papa ſic ait. Nulli ſacerdoti liceat canones ignorare: ſaltē ut dic̄ gl. penitētiales: neqꝫ ꝗcqͣꝫ facē̓. qd̓ paꝝ poſſit reguliſobuiare. Que .n. a nobis tres digna ſeruabit̉ſi decretaliū normā .i. regulā ꝯſtitutoꝝ ꝓ aliorū libit .i. volūtate licētia ppl̓is ꝑmiſſa frāgit̉qͣſi dicat nulla. Et. c. ix. zepherinꝰ papa ſic aitSic̄ ſtellas celi nō extiguit vox. ſic mēteſ ſideliū inherētes firmamēto ſcē ſcripture n̄obſcurat mūdana iniꝗtas. hec ibi. Et. c. ſe. ait Brego. ī moꝝ. Qui ea q̄ dei ſūt ſapiūt a dn̄o ſapiunt̉ .i. approbāt̉. Et ea q̄ de ſūt neſciūt a dn̄oneſciūt̉ .i. reprobāt̉. Paulo atteſtāte: ꝗ ait. ſiꝗs igrat .ſ. nccͣia ad ſalutē: igͦrabit̉ .i. reprobabit̉. Idē ꝗcūqꝫ ſtultꝰ ē ī culpa .ſ. euirāda: ſciēserit ī pēa .ſ. ſuſtinēda. h̓ ibi. Et qm̄ ml̓tiplexigͦrātia ē: iō gl. ſuꝑ pͦ. c. ſuꝑiꝰ all̓ato .ſ. igͦrātia.⁊c. ſic ait. Ignoratia alia iuris naͣlis: alia ciuilis vl̓ canonici. Ignorātia iuris naͣl̓ neminēexcuſat ſi ē adultꝰ ⁊ diſcretꝰ: qꝛ ī his paꝝ ē deciꝑe ⁊ decipi poſſe: ut. xvi. q. i. ſi cupis. de hacdr̄. Ignorāſ igͦrabit̉. Igͦrātia iuris ciuil̓ vl̓ canonici neminē excuſat. ⁊ de hac dr̄ ī. c. ſuꝑiusnoͣto. ſi ī laicis. qd̓ ītelligit̉ de his ad qͦs ꝑtinettalia ſcire. ⁊ ſeꝗt̉ gl. Aliqͥs excuſat: ut mulicreſmilites: ruſticos: ⁊ minoreſ. In dāno tn̄ vitādo nulli nocet. ut. ff. de iuris ⁊ facti ignorātiaError ī ſi. niſi ī his qͥ ītroducta ſt̓ ad rigorē iuris ꝯẜuādū: ut ī ꝯſtitutōe. ſi ꝗs ī tāta: ⁊ ī p̄ſcriptiōibꝰ. Igͦnorātia facti: alia ꝓbabil̓: ⁊ h̓ excuſat: qꝛ ēt ꝑitiſſimuſ fallit. .i. q. i. ſi ꝗs a ſimoniacis: ⁊. ix. q. i. ordinatiōes. Alia ē craſſa ⁊ ſupinaͣ: ut cū aliꝗſ igͦrat qd̓ publice factū ē ī ciuitatehec nemineꝫ excuſat: ut. xvi. di. qd̓ dicitꝭ. xij.q. ij. ꝗ ⁊ hūanis. Hec īuenies .i. q. iiij. §. vl.hec oīa ī p̄dicta gl. ⁊ qm̄ forte ꝗs pete̓t. q̄ ſt̓ illaqͥ ſacerdotes ſcir obligāt̉: iō volo adduce̓ tex.ꝗ noͣt̉ eadē di. xxxviij. ⁊ ſūt ba Aug. qͣ inꝗtipſis ſacerdotibꝰ neceſſaria ſūt ad diſcēdū ſuꝑple h̓ ſūt. Prīo ſacr̄oꝝ liber .i. miſſale. l̓ ſacr̄orū lib̓ .i. lectionariꝰ: antiphonariꝰ .ſ. nocturnꝰ⁊ diur̄nꝰ baptiſteriuꝫ .i. ordo. ꝯputꝰ d̓ luna ſꝫqͦ ad dies ⁊ mēſeſ. Canōes pnīales. pſalteriūhomilie ꝑ circulū āni dn̄icꝭ diebꝰ ⁊ ſingul̓ feſtiuitatibꝰ apte. ex ꝗbꝰ oībꝰ ſi vnū defue̓it: ſace̓dotꝭ nom̄ vix .i. nūqͣꝫ ī eo ꝯſtabit: qꝛ valde ꝑiculoſe euāgelice mine ſūt ꝗbꝰ dr̄. Si cecꝰ ceco ducatū preſtet ābo in fonea cadūt. hec ibi. Et gl.ſuꝑ verbo. vix. dicit. Ubi res deeſt ⁊ nomen
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten