nis: ut ſi deeſt ſacerdoſ ꝯfiteat̉ ꝓxīo. ī. cuicūqꝫfideli. Sepe .n. ꝯtīgit ꝙ penites n̄ p̄t verecundari .i. pcā ſua cū verecūdia dicē corā ſacerdote. quē deſiderāti nec locꝰ nec tꝑ̄s pōt offerre. ⁊ſi illi cui ꝯfitebit̉ ptātē ſoluēdi ſi hꝫ .ſ. ex officiofit tn̄ dignꝰ veniia ex deſiderio ſacerdotꝭ ꝗ cōfit et̉ ſocio turpitudinē cr̄is. mūdati .n. ſt̓ leproſidū irēt on̄dē ora ſacerdotibꝰ an̄qͣꝫ ad cos ꝑuenirēt. vn̄ pꝫ dn̄ꝫ ad corrſpice̓. dū ex neceſſitateꝓhibet̉ ad ſacerdotes ꝑuenire. hec ibi. hͦ ēt cōfirmat̉ ꝑ gl. §. ſi gͦ ꝟſi. ſꝫ noͣndū .i. q. i. vbi dr̄ſic. Nā ꝯfiteri poſſū cuicūqꝫ in neceſſitate ⁊c̄ſꝫ d̓ hͦ vide gl. ī. c. paſtoral̓. d̓ offi. ordi. ī ꝟboī qͦ caſu quā s notaui. Quidā dicunt̉ veriꝰ ⁊ ꝓbabiliꝰ ꝙ nullo mō ꝯfiēdū ē laico: ſꝫ de tali iudicādū ē: ſicut de illo qn nō hꝫ copiā ſacerdotis. Et qd̓ dictū ē de pe. di. i. c. quē penitet intelligat̉ de ꝯſilio ⁊ nō precepto. Ego tn̄ dicerē ꝙ laicꝰ pōt cōfeſſionē audire: nō tn̄ abſoluere ꝓpter defectū clauiū. Et ẜm hoc dicit btūsTho. in. iiij. di. xvij. ꝙ cōſeſſio facta laico: lꝫnō ſit ſacr̄m: eſt tn̄ quid ſacr̄ale. Quare regularit̓ tenendū ē ⁊ ẜm btm̄ Tho. ⁊ ẜm decretaꝙ de p̄ccpto ſolis ſacerdotibꝰ hn̄tibꝰ auctoritatē cōfitēdū ē: qꝛ ſolū ipſis deus auctoritatē ligādi ⁊ ſoluēdi ꝯceſſit. de pe. di. i. ꝟbū. ⁊ Ioxx. Quoꝝ remiſeritis pccā ⁊cͣ. Et de pe. di. i.c. quē penitet ꝓpe medietatē finis. Que ēt ꝟba ponūt̉ d̓ pe. di. vi. c. i. vbi dr̄. Qui vult cōfiteri pccā ut īueniat gr̄aꝫ: querat ſacerdotemſciētē ligar̄ ⁊ ſolue̓ ⁊c̄. ⁊ h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯºˡꝘ lꝫ ſacerdotes abſoluere non poſſint aboībus peccatis: tn̄ nō debēt partem peccatōꝫtm̄ audire: ſed totum. Concluſio tertia.Tcipe tertiā cōcluſionem vꝫ. Lꝫ nonoēs cōfeſſores eqͣlit̓ mederi poſſint:tn̄ cū ad īfirmos vocāt̉ oīa videāt nōcumēta: ⁊ qͥ pn̄t adhibeāt medicamēta. Senſus iſtius cōcluſionis ē ꝙ lꝫ executio ptātꝭ abſoluēdi ⁊ ligādi in aliquibꝰ ligata ſit: ut .ſ. nonpoſſint ab oībꝰ peccatis abſoluere: tn̄ quicūqꝫconſitet̉ dꝫ oīa pccā audire: ⁊ d̓ illīs quibꝰ pōtabſoluat: ⁊ q̄ nō pōt remedia adhibeat. Ad cdeclaratione tres formo caſus. Primꝰ caſusē Ponamꝰ ꝙ articulꝰ neceſſitatis: nō int̓ueniat. Accedat peccōr vnꝰ: ⁊ huic p̄ſbytero ſe pn̄tat. ut ꝯficat̉. hͦ culpabilis ē ī culpa a qua hicp̄ſbyter eū abſoluere nō pōt. ꝗd hic agēdū eſtSecūdus caſus ē. hīc accedit ⁊ ꝯfitet̉ huic ſacerdoti ꝗ auctoritatē nō hꝫ: ⁊ abſoluit illū. q̄rit̉an iſte ſit i ſtatu ſalu ls. Tertius caſus ē. Duoſunt hic ſacerdotes vnꝰ auctoritatē hꝫ. pōi neilli ꝗ auctoritatē nō hꝫ peccatorē audire: alteraūt ancͣtem hn̄s abſoluē̓. Ꝙtum ad pͥmum dico ꝙ ſacerdos abſolue̓ nō pōt: niſi quē credita deo abſolutū. ſed poſtqͣꝫ a deo abſolutꝰ ē perꝯtritionē tenet̉ adhuc cōfiteri eccl̓ie. Et qꝛ diſpēſatio abſolutiōis nō ē inferiori ſacerdoti tota credita: tenet̉ oīa ſua pccā inferiori ſacerdoi integre ꝯfiteri. ꝗbꝰ auditis dꝫ ipſū abſoluereab oībꝰ peccatis quibꝰ pōt. deinde remittat ſuperiori abſoluēdū de reſiduo. Hec ē rn̄ſio btīTho. in quadā qōn de qͦlibet. Et Alani ī ſuꝑi ij. ſnīaꝝ. di. xviij. Fundamētū hꝰ rn̄ſioniſeꝙ cū in pccō duplex ſit pena corrn̄dēs. vna cina quā remintit deus de ꝯſe. di. iiij. nēo. ⁊ hͦ īnōmēdiꝯtritioe interiori. alia tꝑalis ad quaꝫ remanciaſica. vbpeccator obligatꝰ. de pe. di. i. In actione qm̄remiſſa pena et̓na: non tn̄ remittit̉ tꝑalis quoad deū: nec qͦ ad eccl̓aꝫ. de pe. di. i. ſi pccm̄ dauid: ⁊ talis pnīa ſit ī arbitrio ſacerdotis: xxiij.nponit:q. iiij. c. ſi is ꝗ. ⁊ cū hec ptās in aliꝗbꝰ ligata fiut patuit a cōcluſione p̄cedēti. ſcꝗt̉ īmediate rn̄fio dicti caſus ꝙ ſi ad ſacerdotē accedat quiſucōſiteat̉: ⁊ hēat caſus in ꝗbꝰ abſolue̓ nō pōt tūcſi viderit illū cōtritū: ⁊ veriſimilit̓ credit ꝙ vera ſit eiꝰ cōtritio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s putat illi a deo penaꝫeternā eē dimiſſa: tūc quo ad penā tꝑalem adeccleſiā ſpectatē in quibus pōt liget ⁊ abſoluatipt bꝫ inqri:In reliquo aūt ad ſuperiorē mittat abſoluēdūſineranꝘ at deꝰ ī cōtritiōe culpā dimittat. pꝫ ꝑ. c. neIincret ⁊cͣ. hmo. de cōſe. di. iiij. vide in pͥma cōcl̓one. Ꝙāt dimiſſa pena et̓na: non in remittat̉ tꝑalis qad deū nec ēt quo ad eccl̓iaꝫ: adduxi tex. d̓ pe.di. i. c. ſi pccm̄ dauid. Audi tex. Si pccm̄ danid dn̄s trāſtulit tā deteſtabile. ꝗd ē hͦ ꝙ pꝰ oīaſus cur ius ciroqͥ de eodē pccō .i. de remiſſiōe eiuſdē pccī perꝓph̓am ei a dn̄o dicta ſūt: poſtmodū tanta tollerauit. Sꝫ ꝓculdubio dn̄s delictū ſine vltiōenō deſerit. Aut enī ipſe hō in ſe hic penitꝰ punit .ſ. ſufficiēter. Aut deus cū hoīe vindicansꝑcutit .i. ꝑ hoīeꝫ tāqͣꝫ ꝑ mīſtrū: ut ꝑ hoſtē. Aeq̄qꝫ igit̉ pccō parcit .ſ. ex toto. qꝛ nullatenꝰ ſinevindicia laxat̉. Sic̄ .n. dauid audire pꝰ ꝯfeſſionē meruit: dn̄s trāſtulit pcm̄ tuū. Et tn̄ ml̓tiſpoſt cruciatibꝰ afflictis ac fugiens: realū culpiquā ꝑpetrauēat exoluit .i. ſuſtinuit penā ꝓculpa: ſicut nos ſalutis vnda .i. ſacr̄o baptiſmi aculpa pͥmi hoīs abſoluimur .ſ. qͦ ad reatū peneet̓ne ⁊ nō tꝑalis. ſꝫ tn̄ reatū eiuſdē culpe dillū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten