So ppiitem. ſac me audire vocē tuā .ſ. laudantē deumHec ſunt ꝟba philocapte in amore virginis.In ẜa aūt hītatione mīſtrauit magnā honeſtatē: qꝛ eā angelus in domo clauſaꝫ īuenit. vtꝟgine decet. ¶ Itē magnā pudicitiā: qꝛ turbata eſt .i. verecūdata. Itē magnā prudentiā: qꝛcogitabat qͣus eēt iſta ſalutatio. Itē magnaꝫcaſtitatē: qꝛ dixit. Quō fiet iſtud qm̄ virū nō cōgnoſco .i. nō cogniturā prepono. Itē ⁊ obedientiā ꝑfectā ſil̓ cū humilitate: qꝛ dixit. Ecceancilla dn̄i: ⁊cͣ. ¶ In t̓tia ꝟo hītatione mīſtrauit pro nobis pias allegatōes. In̄ illi cātamꝰ.Eia ergo aduocata: ⁊cͣ. Audi Ber. Securuꝫhēs o hō acceſſuꝫ apd̓ pr̄em: vbi ſtat mr̄ ante filiū ⁊cͣ. Et ita hēs ꝓbatā aucͣte predictā ꝯcl̓onē¶ 3º ꝓbatur eadeꝫ ꝯcl̓o rōne. In vno qͦqꝫ genere eſt dare vnū primū. Sed in ordīe aīaruꝫeſt ꝑfectio q̄dam: vt patuit in noͣbili p̄cedenti.gͦ in illo dabitur vnū pᵐ: ſꝫ nulla videt̉alia qͣꝫaīa virgīs. qm̄ aīa xp̄i erat vnita hipotaſtice. nloquor de illa. ¶ 3ꝰ h̓ ꝯcl̓o ꝓbatur exº qm̄ deustam miro mō vt viſum eſt ſuam potentiā in ꝟgine on̄dit. Iō in caipſa die qua nata eſt. angeli ſūmaꝫ letitiā faciunt. Un̄ legit̉ de qͦdam viroſancte vite ꝗ ſingulis ānis preter ſolitā armoni.n. ⁊ parere mnēam quandā in nocte natiuitatꝭ ꝟginis audiebat in celis: qui cū ſuꝑ facto miraret̉ ꝙ nō niſitali nocte id ſentiret: deū orauit vt ꝗd hec ſignificaret illi on̄deret. Apꝑuit illi angelus: ⁊ dixitnet ex pic ꝓriUirgo gl̓ioſa que dn̄m deuꝫ genuit hac noctenata eſt: ⁊ hoīes illā ignorāt. Factū nudat pontifici: ⁊ exinde celebris feſtiuitas fuit in eccleſiadei facta: qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pn̄s ꝯcl̓o.Ꝙ ſingl̓i admiratōe creauit deuſ ꝟginē gl̓ioſam magꝭ qͣꝫ angelos ⁊ totū orbē. Cōº rTcipe t̓tiā ꝯcl̓onem: vꝫ. Maiorē admirationē humanis mētibꝰ reliꝗt d̓usin ꝟginē creando: qͦꝫ reliq̄rit. in creando angelos ⁊ totū orbē. Hec ꝯcl̓o ſil̓r ꝓbat̉aucͣte: rōne: ⁊ exº. Et pͦ rōne: qm̄ facilius auctoritates ītelligent̉. In creatione angeloꝝ etlotius orbis nihil deo tā de potētia eiʰ abſolutaqͣꝫ ordīata repugnās fuit. qm̄ vt dictuꝫ eſt ante dixit ⁊ facta ſunt. Sed in creatione ꝟginisdeo ẜm potentiē ordinatā multa repugnantiafuerunt. Ergo maiorē admiratōem reliꝗt dein ꝟginis creatōe qͣꝫ angeloꝝ ⁊ totius orbis.Maior hꝰ rōnis ſatꝭ noͣ: ſꝫ mīor ꝓbatur. Naꝫin creatiōe ꝟginis ab et̓no decreuerat ꝙ ſemꝑ ꝟgo eſſet: nec tn̄ remaneret īfecunda. Re-maneret ꝗdeꝫ ꝟgo ante ꝑtum: in ꝑtu: ⁊ poſt ꝑtum: qd̓ de potētia ordinata fieri nō poterat.Itē ab et̓no decreuerat: ꝙ h̓ bn̄dicta ꝟgo ſinevirili ſemīe ꝯciꝑet: nō hoīem: ſꝫ deū ⁊ hoīem.Et h̓ de potētia dei ordīata erāt impoſſibilia.Nā .n. nō patit̉ ꝙ ꝟꝟgo ꝯcipiat ſine virili ſcmine: cū in ſemīe virili ꝯſiſtat virtus formatiuavt dictum eſt p̄cedenti ẜmone. Item nō patit̉ꝙ gne̓tur deus: ⁊ tn̄ gl̓ioſus deus de potentiaſua abſoluta oīa predicta in gl̓ioſa ꝟgīe ꝑfecit:qm̄ ⁊ ꝟgo deū genuit ⁊ ꝟgo ſemꝑ fuit atqꝫ permanſit. Ꝙ aūt de potētia ſua abſoluta id deusfecerit: pꝫ. ſi nō fecit: aut hoc qꝛ nō potuit. autqꝛ illud repugnās hūit. nō ē dicendū qꝛ nō potuit. qꝛ que voluit dominus fecit in celo ⁊ in terra. Eccl̓. xliiij. Terribil̓ dn̄s ⁊ magnꝰ: ⁊ vehementer mirabilis potētia ipſiꝰ. Et. 2. Paral̓.ix. In manu inꝗt tua ꝟtus ⁊ potētia: nec ꝗſqͣꝫreſiſtere pōt. Nec ē dn̄dum ꝙ hūerit aliqd̓ repugnans: qꝛ aut erit nihil. aut aliꝗd. nō eſt dicendum ꝙ nihil. gͦ aliꝗd. Si aliꝗd aūt illd̓ eritcreatū. aut increatū: ſi creatū ergo pōt illd̓ deuſannibilare: ſicut potuit facere illud de nihilo.Si increatū manifeſtū eſt ꝙ illud ē deus. Et ſideus ē ī ſe diuiſus: quō ſtabit regnū eiꝰ. O m̄e.n. regnū in ſeip̄m diuiſuꝫ deſolabit̉. Luce. xj.c. Quare cū nihil crcatū vel increatū potentiodei abſolute reſiſtere poſſit: manifeſtū eſt ꝙ illd̓facere potuit: qͣre ⁊cͣ. 4ᵐ hͦ ꝯcl̓o ꝓbatur auc̄teAudi Ezcch̓. xliiij. c. ſui vaticinij. Cōuerti inꝗt me ad vnā portā ſctūarij exterioris: que reſpicit ad orientē: ⁊ clauſa erat. Et dixit dn̄s adme. Hec porta clauſa erit in eternū: ⁊ nō aꝑietur: ⁊ vir nō trāſiet ꝑ eam. qm̄ dn̄s deus iſraelīgreſſus eſt per eam .i. īgrediet̉: accipiēs p̄teritū pro futuro. ꝓph̓aꝝ more. Suꝑ hoc verboſanctuarij exterioris notanduꝫ ẜm bt̄m Tho.pͥa ẜe. q. .c. 2. ꝙ iudei non hūerunt niſi vnuꝫtabernaculū vel vnum templum ad excludendum idolatriam: quoniā gentiles pluribꝰ vtebantur. ẜm deoꝝ diuerſitatē. Ideo vt in animis hoīum vnitas vniꝰ dei firmaret̉ vnū tabernaculū ⁊ vnū templū hēbant. Synagogas tn̄plures habebant que loca quedam erant ad qͣvt deū orarent ꝓph̓e ꝯueniebant. ⁊ legē docebant. Templum aūt erat locus ſacrificij: ⁊ ſynagoga doctrine. Templum ergo ipſoꝝ in duas partes diſtinguebatur. vna pars dicebaturſancta ſanctorum. ⁊ iſta erat occidentalis. Etalia dicebatur ſancta. et iſta cratorientalis.