Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Et diuidebatur pars iſta per quoddam velum. In ſcā ſanctorum ſolꝰ ſummꝰ ſacerdos ſemel ī anno ītroibat. In alia ꝑte .ſ. ī ſcā introibāt ſacerdotes qͣttidie: āt ppl̓s. Sed ſo qn̄ ſacrificare volebāt natrio vbi ſacrificiaofferebant̉ ītroibāt. Oībꝰ igit̉ alijs dimiſſis ſi vide̓ ꝑoptas btm̄ Tho. vbi. l. hoc ſolūnoſtro ꝓpoſito notare debemꝰ. ſcā ſcōrumſignificabat ſeculū alterū: qꝛ ſicut occidentalisplaga finis ē mundi: ita ſcā ſcōꝝ .i. ſcl̓m alte finis ē ꝑfectiōis nr̄e. In ſcā o dicebat̉tabernaculū exteriꝰ pn̄s ſeculū ſignificabatur erat a ꝑte oriētali. qꝛ a ꝑte oriētali in mundo lumē gentiū qd̓ ē xp̄us apparere debebat.In̄ ꝓpheta ille zacharias eccinit ſuo in cantico. Per viſcera miẜicordie dei nr̄i in ꝗbꝰ viſitauit nos oriēs ex alto. Illūinare his in tenebris vmbra mortis ſedēt ad dirigēdos pedes nr̄os ī viā pacꝭ. His ſic notatꝭ accipeauctoritatē Ezech̓. allegatā. Uidi inꝗt portaꝫſanctuarij reſpicit ad oriētē. hec porta virgogl̓oſa eſt. porta ꝗdē huius ſeculi quā ingreſus ē deꝰ in hūc mūdū vt omnes illuminare:Et clauſa erat ī eternū: qꝛ virgo an̄ ꝑtū: ꝟgoin ꝑtu: virgo poſt ꝑtuꝫ. O ꝟgo bn̄dicta: qvirgo ſcā: o ꝟgo ꝟga ſublimis: o ꝟe celeſtisplāta: p̄cioſior cūctis: ſāctior vniuerſis: te acceſſū habemꝰ ad filiū: vt ait gl̓oſus bernardꝰSꝫ iſta pn̄t verificari de angelis nec totoorbe. ꝯcl̓o nr̄a vera. ꝯº ꝓbat̉ exº.ſancti angeli tantā virginis dignitatē mirant̉ ꝯtēplant̉. Cāticoꝝ. vj. Uiderūt ſilie ſyōi. angeli. ſyon .n. ſpeculatio īterp̄tat̉. angeliſꝑ ſpeculant̉ faciē pr̄is in cel̓ ē. Ergo a fortꝭori humana naͣ debet illā admiratiōe ſummaꝯtēplari. In̄ ipſa ait Luc̄. j. Btām me dicētoēs generationes. Et loquēte ieſu ad turbas extollēs vocē quedā mulier de turba dixitilli. btūs veter te portauit: vbera ſuxiſti.Luce. xj. Quare ⁊cͣ. Et ſic patet prima parshuius ſermonis.De ꝑfecta ꝑticipatōe ꝟgīs gl̓oſe ꝯſideraº īSirgisEcundo loco gl̓oſefectā ꝑticipationē videamᵛ. qꝛ dixit oīa mea tua ſūt. qͣſi dicat omneꝫdignitatē excellētiā nobilitatem ate accepi: a quo datū optimū: donūfectū: qꝛ oīa tua ſūt diuidiſqꝫ ſingul̓ ad libituꝫvbi tres ſubiungamꝰ ꝯcl̓ones vꝫ. Prīa concluſio ē iſta. Etſi deꝰ miris modis aīam virginis crearit: corpꝰ puriſſimuꝫ fecerit gnaͣri minꝰ miris modis corꝑis aīam ꝟgīs ineſſe ꝯſeruauit. ꝯcl̓o eſt iſta. Tm̄ ac tale ſignū dignitatis ī virgine on̄dit deꝰ vt ſalua reuerētia dei: nec maiꝰ: nec excellētius qͣꝫ fecerit in virgine facere pōt aut vnqͣꝫ fecit.cl̓o ē iſta. Etſi deus cūcta ſue maieſtati nonderogauit poſſit face̓ ad libitū: tamē nūqͣꝫ fecitaut nunqͣꝫ faciet indiuiduū hūanū ſic ad gr̄aꝫdīnā fic̄ ꝟginē gl̓oſā miro diſpoſitū.De ꝯuerſatiōe ꝟginis. Cōcl̓o pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt.. Proniromododeclaratiōe huiꝰ ꝯcl̓onis eſt notandū ſolū deus res creat: ſed etiamficit cōſeruat. nullus .n. artifex ſui oꝑis deſtructionē querit. Audi qͥſo aīa mea pulcherrimū reꝝ ꝯſeruationis diuinū ordinē. Prīonanqꝫ deus maͣm creauit informē: poſtea illādebitis perfecit formis lineamētis: mēſuris: ceteris qͣlitatibus quidditatiuis qualitatiuis: que ad ꝑfectionē vniuſcuiuſqꝫ tm̄ ſpeciei: ſed ēt īdiuidui ꝑtinebāt: ad ornatū cupnd tabernacuiuſſibet rei. Ornauit nanqꝫ terrā terrenis: aqͣpait jjticis aquas: aerē volucribꝰ: ſideribus celos:empireū angel̓: eos mira decorauit pulchritudine diuerſitate: ſicut ſtella a ſtella differtin claritate. aīam ꝟo hūanā in creatiōe ſuafiat tanqͣꝫ tabula raſa in qua nihil ē depictum.oꝫ vt illā ꝑficiat virtutibus ſuꝑinfuſis. Etqui virtutes adeo habēt veras habentvirtutes: ſꝫ virtutū imagīes: vt dicit Hiero.barbatꝰ ꝯͣ iniquū Iulianū. Et deus Adevirtutes qͣs inuenire poterat ex gr̄a donauit. vn̄ in maxīe ꝑfectōis ſignū noīa ſingulisrebꝰ Adā poſuit: quas tandiu conſeruauitdiu ſub obediētia ſtetit. ſed inobediētiā cecidit: cōparatus ē inuentis inſipientibus: ſimilis factus ē illis. Et ita gl̓oſus deus ſic̄ cunctas res ẜm ſuas naturas creauit ſic conſeruauit cōſeruat. Et vnaqueqꝫ res que naͣlit̓ operatur ſue ꝯditionis obediētiam ſeruat. Ecceterra nunqͣꝫ per cōtinuas generationes corruptiones īnumerabiliū reꝝ producere ceſſatcopioſam multitudineꝫ: vt vermes: arboreslapides: mētalla ⁊cͣ. Et ip̄a ī eternuꝫ īmobilit̓quieſcit. In aqua ſimilit fiunt alteratiōes plurime: tn̄ tot ſic̄ in terra: ſed plures qͣꝫ ſint īaere. Quis .n. ſufficit numeꝝ exiſtīare piſcium qui trahūtur ex aqua. Ignis ꝟo etſi pau